Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Το μόνο που χρειάζεται είναι μια απόφαση, λίγα κότσια και λίγο από όραμα...

Για τους φίλους που όλο τ' αναβάλουν, μάζεψα τα "απαραίτητα" σε αυτή την ανάρτηση... :) 

Βρείτε 2,5 ώρες για σας, για τα παιδιά σας. Πείτε πως ακούτε ραδιόφωνο, βλέπετε τηλεόραση, διαβάζετε στα πεταχτά μια εφημερίδα... Έτσι απλοϊκά το λέω πια... Βρείτε 2,5 ώρες και ακούστε την ραδιοφωνική εκπομπή για το I.M.F. (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), δείτε την ταινία για το δράμα της Αργεντινής με την επέμβαση του Δ.Ν.Τ., διαβάστε τι συνέβει σε όσες χώρες παραδόθηκαν στο ΔΝΤ, διαβάστε τι σενάρια εξυφαίνονται στους υπονόμους των think tank και των μέσων ενημέρωσης, και μετά αποφασίστε αν θα κατεβείτε ή όχι, αύριο στη συγκέντρωση για την Εργατική Πρωτομαγιά... Αποφασίστε αν θα κατεβείτε ή όχι, στη συγκέντρωση για να φωνάξουμε όλοι μαζί πως δεν θέλουμε να παραδώσουμε στη βαρβαρότητα το αύριο των παιδιών μας. Αν θα κατεβείτε ή όχι να φωνάξουμε όλοι μαζί ΟΧΙ στουςInternational Mother Fuckers, International Misery Feeder, International Mullet Frenzy, Imperial Manipulative Fund, Διεθνείς Νομισματικούς Τραμπούκους... Ακούστε, δείτε, διαβάστε ποιά βαρβαρότητα μας λέει ο Πάγκαλος, η Ντόρα και ο Ντομινίκ Στρος Καν να μην δαιμονοποιούμε, για ποιά βαρβαρότητα δήλωσε ευτυχής ο Παπακωνσταντίνου, και αποφασίστε. Αυτοί, στο δίλημμα που θέσανε μόνοι τους πριν τις εκλογές, διάλεξαν την βαρβαρότητα. Εμείς;

Ακούστε την εκπομπή: infowar του Άρη Χατζηστεφάνου (21/02/2010)

Δείτε την ταινία: H ώρα της κρίσης του Φερνάντο Πίνο Σολάνας (2004)

Διαβάστε για τις επεμβάσεις του ΔΝΤ 1976-2010 και τις συνέπειές τους...

Αντιθέσεις...

"Κι εγώ ρωτώ τους οικονομολόγους, τους πολιτικούς , τους ηθικολόγους : υπολόγισαν ποτέ τον αριθμό των ατόμων που υποχρεωτικά καταδικάζονται σε αθλιότητα, σε άνιση εργασία, σε εξαχρείωση, σε αφροσύνη, σε διεφθαρμένη άγνοια, σε ανίκητη δυστυχία, σε απόλυτη ένδεια, για να παραχθεί ένας πλούσιος;"
Αλμέιντα Γκαρέτ
(1799-1854)
Απο ''Το τετράδιο'' του νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου 
εκδ.Καστανιώτη
(από το blog Ταρατατζούμ :) )



To star (money) system και οι άλλοι...

από GabrielZamoraMoreno

Φωνές απ' τον υπόνομο...

Αν πριν 6 μόλις μήνες, έγραφε κάποιος πως σε 180 μέρες θα πήγαινε ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ στον νεοεκλεγμένο πρωθυπουργό για να του θέσει τα αιτήματα του κλάδου και εκείνος θα του απαντούσε το ντροπιαστικό για την χώρα μας "δεν ξέρω εγώ, ρώτα την τρόικα", ασφαλώς θα τον περνούσαμε για νέο Μελ Γκίμπσον, στο ρόλο εκείνου του ευφάνταστου ταξιτζή στις "Θεωρίες συνωμοσίας". Ο ήρωας της ταινίας όμως, από τα πολλά που φανταζόταν, απέκτησε και την ικανότητα να "βλέπει" πέρα από το "λογικό" κι έτσι πες-πες, του βγήκε αληθινή η συνωμοσία που είχε σκεφθεί... Γιατί τον αναφέρω τώρα; Γιατί, η παρακάτω θεωρία του αμερικάνου δημοσιογράφου, που μεταφέρω από το blog Ανεμογκάστρι (πηγή αρχικού κειμένου το Ποντίκι) μου φαίνεται εξωφρενική, ακόμα και ως συνωμοσιολογία, αλλά μήπως εξωφρενική δεν θα μου φαινόταν τον Οκτώβρη κι η απάντηση που έδωσε χθες ο ΓΑΠ στην ΑΔΕΔΥ; Δυστυχώς, από την στιγμή που χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός, ο ΓΑΠ παρέδωσε τα κλειδιά της χώρας σε κέντρα που μόνο διαφανή δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν, κάθε σκοτεινό σενάριο είναι πιθανό. Και ναι μεν υπάρχουν διάφορα think tank πλουσιοπάροχα αμοιβομένων ηλιθίων, με απίθανα σενάρια για οτιδήποτε, αλλά εδώ που φτάσαμε ποιος μπορεί να αποκλείσει οτιδήποτε; Πόσο μάλλον όταν ένα τέτοιο σενάριο σαν το παρακάτω, βλέπουμε να αναπαράγεται ξανά και ξανά από "έγκυρες" γραφίδες και τα μεγαλύτερα τηλεπλυντήρια εγκεφάλων (Καθημερινή-Σκάι, Βήμα-Μέγα, Αυριανή-Άλτερ)... Αλήθεια, από όλο τον πολιτικό κόσμο, το κανάλι των εκδοτών-εργολάβων, θεώρησε εγκυρότερο και σοφότερο χθες, ημέρα ανακοίνωσης συγκλονιστικών για την κοινωνία μέτρων, τον Κ.Μητσοτάκη; 

 «Καταργήστε την Ελλάδα και τη δημοκρατία της»

Από Ανεμογκάστρι

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Σε σκοτεινούς καιρούς...

 ΣE ΣKOTEINOYΣ KAIPOYΣ
(In finsteren Zeiten)

Δε θα λένε: Tον καιρό που η βελανιδιά τα κλαδιά της
ανεμοσάλευε.
Θα λένε: Tον καιρό που ο μπογιατζής τσάκιζε τους εργάτες.

Δε θα λένε: Tον καιρό που το παιδί πετούσε βότσαλα πλατιά στου
ποταμού το ρέμα.
Θα λένε: Tον καιρό που ετοιμάζονταν οι μεγάλοι πόλεμοι.

Δε θα λένε: Tον καιρό που μπήκε στην κάμαρα η γυναίκα.
Θα λένε: Tον καιρό που οι μεγάλες δυνάμεις συμμαχούσαν
ενάντια στους εργάτες.

Mα δε θα λένε: Ήτανε σκοτεινοί καιροί.
Θα λένε: Γιατί σωπαίναν οι ποιητές τους;


Μπέρτολντ Μπρεχτ
1937

Αποθράσυνση ανοήτων ή να ετοιμαζόμαστε για ταξιδάκια;


Αμέσως μετά το διάγγελμα ντροπής του Καστελλόριζου και την παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ άρχισαν τα όργανα...
(Από Ανεμογκάστρι):
Χθες, ύστερα από το διάγγελμα της μέγιστης πολιτικής ξεφτίλας, το οποίο σήμανε την παράδοση της χώρας στο Νομισματικό Ταμείο και την παρεπόμενη λεηλασία, οι άνθρωποι του ΔΝΤ έλεγαν σε Έλληνες δημοσιογράφους όχι μόνο ότι η ελληνική κυβέρνηση «άργησε ένα μήνα» να προσφύγει, αλλά επιπλέον ότι, αν δεν το έκανε και χθες, η αμερικάνικη «αγορά» θα ωθούσε την Ελλάδα στη χρεοκοπία.

Όλοι φταίνε, όλοι ίδιοι; Ε, όχι δα!


"Συμφωνώ μαζί σας ότι σήμερα υπάρχει ένα πρόβλημα πόρων και πρέπει κανείς να είναι πολύ προσεκτικός ακόμη και στο ένα ευρώ. Συμφωνούμε. 
Υπάρχουν υπεύθυνοι γι΄ αυτά και είστε συνυπεύθυνοι σε εθνικό επίπεδο γι΄ αυτή την έλλειψη πόρων και γι΄ αυτή την κατασπατάληση, γι΄ αυτή την τεράστια φούσκα η οποία έγινε στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Ακούσαμε ξαφνικά 28 δις και πολλοί σκέφτηκαν ότι ίσως βγαίνουν από καπέλο ταχυδακτυλουργού, βγάζουμε ένα κουνέλι, βγάζουμε και 28 δις.
Έχει γίνει αισθητό -και νομίζω ότι όλοι το έχουν καταλάβει- ότι αυτά είναι χρήματα των φορολογουμένων, τα οποία θα τους ζητηθούν, όταν χρειαστεί να καλύψουμε τις υπερβολικές τελικά χρεώσεις που έχουν σχέση με το δημόσιο χρέος. Σε συνθήκες όπου οι όροι δανεισμού του δημοσίου θα είναι πολύ χειρότεροι από ό,τι ήταν πριν.

Τετάρτη, 28 Απριλίου 2010

Εκεί, στο Αμέρικα...

από ΑΥΓΗ
Τα γκόλντεν μπόις της Goldman Sachs ορκίζονται πριν καταθέσουν στην υποεπιτροπή της αμερικανικής Γερουσίας, μετά τη δίωξη που ασκήθηκε εναντίον της τράπεζας επειδή στοιχημάτιζε κατά των πελατών της. Το ίδιο ακριβώς που κάνει και με τα ελληνικά ομόλογα, με τη διαφορά ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει κινηθεί κατά της GS.

Αποδόμηση προπαγάνδας...

Γιάννης Βαρουβάκης, καθηγητής οικονομικής θεωρίας πανεπιστημίου Αθηνών, στην "Πρωϊνή ενημέρωση" της ΝΕΤ, πριν από λίγα λεπτά. (Η μεταφορά εδώ είναι από μνήμης...)

Είδαμε πολλές φορές να πανηγυρίζουν με τον μηχανισμό στήριξης. Μα τι μας είπανε, τι είπε η Μέρκελ καθαρά; Πως η Ελλάδα μπορεί να ζητήσει την εκκίνηση του μηχανισμού όταν δεν έχει άλλη λύση. Πράγμα που σημαίνει πτώχευση. Δηλαδή η αίτηση έναρξης του μηχανισμού είναι δήλωση πτώχευσης. Αλλά και πέρα από αυτό στην αρχή μας είπανε πως είναι 45 δις στο τραπέζι, τώρα λένε πως δεν είναι όλα, αλλά μέρος κι αυτό θα πρέπει να περάσει μέσα από νομοθετικές ρυθμίσεις π.χ. στη Γερμανία.  Αλλά το κρίσιμο ερώτημα κατά τη γνώμη μου είναι άλλο.

Μακάρι να έχει άδικο...

Προμήνυμα μεγάλων συμφορών


Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

Μιά άλλη φωνή από το ΠΑΣΟΚ...

Κίνηση «ανοιχτής διαφωνίας» από τον Στ. Τζουμάκα 
του Βασίλη Κωστούλα (από tvxs)

Κάθετα αντίθετος με τη σημερινή οικονομική πολιτική της κυβέρνησης εμφανίζεται ο κ. Στέφανος Τζουμάκας, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος αναλαμβάνει «πρωτοβουλία προοδευτικής διακυβέρνησης». Σε αυτό το πλαίσιο, μιλώντας στο tvxs.gr, προαναγγέλλει τη διοργάνωση μιας πρώτης σχετικής εκδήλωσης «μαζί με άλλες κινήσεις από τον προοδευτικό χώρο», στις 9 Μαίου, στη Θεσσαλονίκη.
Ο κ. Τζουμάκας, όπως και οι κ.κ. Γιώργος Παναγιωτακόπουλος (Αριστερή Πρωτοβουλία) και Παντελής Οικονόμου (Έλληνες Σοσιαλιστές), έχει εκφράσει δημόσια επιφυλάξεις ως προς τους κυβερνητικούς χειρισμούς για την αντιμετώπιση της κρίσης. Μέσα από τη συνέντευξη, μιλάει για «νεοφιλελεύθερο σχέδιο» το οποίο «έχει στόχο να φτωχύνει τη χώρα κατά 30%, ώστε να την κάνει πιο ανταγωνιστική κατά τους μονεταριστές του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικτύου». Παράλληλα, εκτιμά ότι δεν δίνεται έμφαση στα αίτια (διάλυση της παραγωγικής βάσης) αλλά στα αποτελέσματα (επιτόκια και δανεισμός) της οικονομικής κρίσης. Εξού και η κριτική του στην κυβέρνηση η οποία «ξεκίνησε με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω».

Μια πρώτη απάντηση...

Μια πρώτη απάντηση στα γκάλοπ του Πρετεντέρη... Καλή συνέχεια! 

Από το blog της Αυτόνομης Παρέμβασης Ιδιωτικών Υπαλλήλων

Πρώτη δύναμη με σημαντική αύξηση σε ψήφους και σε έδρες αναδείχθηκε η "Αυτόνομη Παρέμβαση" στις εκλογές της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας που πραγματοποιήθηκαν το Σαββατοκύριακο στο πλαίσιο του 35ου συνεδρίου της Ομοσπονδίας, εκτοπίζοντας την ΠΑΣΚΕ, που έπεσε στην τρίτη θέση χάνοντας σημαντικό μέρος της δύναμής της.
Αναλυτικά στις ψηφοφορίες συμμετείχαν 439 αντιπρόσωποι, εκπροσωπώντας 44.000 ψηφίσαντα μέλη, η "Αυτόνομη Παρέμβαση Ιδιωτικών Υπαλλήλων", με ένα ανοικτό ενωτικό ψηφοδέλτιο, κατέκτησε την πρώτη θέση για το Δ.Σ. της ΟΙΥΕ, λαμβάνοντας 138 ψήφους και 7 έδρες στη Διοίκηση.  Δεύτερη δύναμη αναδείχθηκε η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), που πήρε 127 ψήφους και 6 έδρες, ακολούθησε η ΠΑΣΚΕ με 126 ψήφους και 6 έδρες και η ΔΑΚΕ με 34 ψήφους και 2 έδρες. Ο ανεξάρτητος συνδυασμός σωματείων (Βιβλιοϋπάλληλοι, ΣΕΤΤΕΑ κ.λπ.) έλαβε 8 ψήφους και καμία έδρα.
Αντιστοίχως στις εκλογές για την ανάδειξη αντιπροσώπων στη ΓΣΕΕ, η "Αυτόνομη Παρέμβαση" έλαβε 8 έδρες (από 5),  η ΔΑΣ 7, η ΠΑΣΚΕ 3 και η ΔΑΚΕ 1 έδρα.

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Ο φασισμός της «συλλογικής ευθύνης»

Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου (από Ιωάννου)

Χθες βράδυ στην εκπομπή του Πρετεντέρη είδα τον Φώτη Κουβέλη να αμύνεται στη χυδαιότητα Παναγιωτόπουλου, Παπουτσή και λοιπών, που χορεύανε το νέο χιτ του δικομματισμού "όλοι φταίμε". Σήμερα το πρωί το ίδιο επαναλήφθηκε σε διάφορες "ενημερωτικές" εκπομπές, π.χ. στην εκπομπή του Αυτιά, ο Αλέξανδρος Βέλιος, έκρωζε πως "η κοινωνική αλητεία της αριστεράς μας οδήγησε εδώ", "η αριστερά ζει παρασιτικά" κλπ κλπ
Η ενορχηστρωμένη επίθεση των τηλεπαπαγάλων κατά της αριστεράς δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ξαφνιάζει. Τα αφεντικά τους καλύπτουν... Παράγουν και αναπαράγουν λόγο που διαμορφώνει φασίζουσες αντιλήψεις... Αλλά για περισσότερα, προτείνω την ανάγνωση της ανάρτησης στο blog Ανεμογκάστρι με τίτλο  

Ο φασισμός της «συλλογικής ευθύνης»


Να θυμίσω μόνο πάλι πως αυτή η τακτική του συστήματος ΠΑΣΟΚ είναι παλιά... Κάποτε ήταν η λαλιώτια προπαγάνδα "όλοι ίδιοι είναι"... Τώρα απλά άλλαξε σε "όλοι φταίμε"!  Απολίτικη, άθλια και -προπάντων - βολική για τους κυρίως υπαίτιους της διάλυσης της χώρας!

Όλοι μαζί;

Απώλειες...

Είδα αυτό το εξώφυλλο του "Πολίτη" στη σελίδα της Blue Marine και θυμήθηκα τις μεγάλες απώλειες των 2 τελευταίων χρόνων:

Άγγελος Ελεφάντης, Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Χρήστος Παπουτσάκης 
Πόσο λείπουν αυτές οι φωνές σήμερα..

Όταν θέλει...

Από τη χθεσινή ομιλία του Αλέκου Αλαβάνου στο Γραμματικό (από ΕΟΣ)

«Όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σήμερα αισθάνονται συγκεχυμένοι, αμήχανοι, ένοχοι, απαισιόδοξοι.

Στην πιο δύσκολη όμως θέση βρίσκονται όσοι και όσες ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί, την εκλογική στήριξή τους επικαλείται μια κυβέρνηση που άλλη πολιτική διακήρυξε, και εντελώς άλλη πολιτική εφαρμόζει.

Γιατί, αν η ΝΔ έπαιρνε τα μέτρα Παπανδρέου, θα ήταν από τους πρώτους, από το πρωί μέχρι το βράδυ στο δρόμο και στις κινητοποιήσεις.

Τηλελοβοτομή!

Σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου (από Ιωάννου)

Σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ (από την ΑΥΓΗ)

κι ένα παλιό, αλλά επίκαιρο, του Στάθη (από Ελευθεροτυπία):

Ακόμα διακοπές κάνει;

Κάθε μονάδα στο δημοσιονομικό έλλειμμα είναι περίπου 2,5 δισ. ευρώ. Η διαφορά από το 6,5% που λέει ότι το άφησε η Ν.Δ. μέχρι το 13,6% που το μέτρησε τώρα η Eurostat σημαίνει 17,5 δισ. παραπάνω. Στην τελική μέτρηση δεν αποκλείεται να υπερβεί το 14%. Κι όμως, ακόμα και στην τελευταία συνεδρίαση του υπουργικού του συμβουλίου στις στις 3 Σεπτεμβρίου 2009, ο Κ. Καραμανλής δήλωνε ότι «έχουμε μια σοβαρή αύξηση του ελλείμματος, δεν έχουμε όμως το έλλειμμα του 2004 (7,5%), ούτε αυτά που έχουν δημιουργηθεί σε πολλές άλλες περιπτώσεις ευρωπαϊκών (και όχι μόνο) χωρών». Κάνοντας έναν σύντομο απολογισμό, σημείωνε με αυταρέσκεια ότι η μεταρρυθμιστική στρατηγική του «ενίσχυσε τις αντοχές της οικονομίας και της κοινωνίας» 
(από Ελευθεροτυπία)

Που έχει χαθεί αυτό το παλικάρι και δεν εμφανίζεται πουθενά να εισπράξει τα σιχαρίκια που του αξίζουν;

Είδηση ανάξια λόγου για τα κανάλια...(2)


Η Κοτσαμπάμπα αφετηρία ριζοσπαστικών αντιστάσεων και πλανητικών κινητοποιήσεων
Του Γιώργου Μητραλιά (από ΟΙΚΟΑΡΙΣΤΕΡΑ)

Tι κι αν το αντικείμενό της ήταν η κλιματική κρίση, το υπ’αριθμόν 1 πρόβλημα της ανθρωπότητας; Τι κι αν η συμμετοχή ήταν μαζική (31.000 αγωνιστές και ακτιβιστές από τις 5 ηπείρους), ξεπερνώντας κάθε προσδοκία; Τι κι αν δεν έλειψαν οι αρχηγοί κρατών, έστω κι αν αυτοί (Τσάβες, Κορρέα, Μοράλες, Ορτέγκα) δεν ορκίζονται στο όνομα του ιμπεριαλισμού; Τι κι αν υπήρξαν όλα τα συστατικά (άφθονος «εξωτισμός» και «χρώμα» των ιθαγενικών κινημάτων από την Αλάσκα μέχρι τη Γη του Πυρός) της πιο πιασάρικης τηλεοπτικής παραγωγής; Η Συνδιάσκεψη των Λαών για τη Κλιματική Αλλαγή και τα Δικαιώματα της Μητέρας-Γης, που διεξήχθη με μεγάλη επιτυχία από τις 19 μέχρι τις 22 Απριλίου στην Κοτσαμπάμπα της Βολιβίας, «θάφτηκε» κυριολεκτικά από όλα τα μεγάλα δυτικά –και «φυσικά» και τα ελληνικά- ΜΜΕ, που αρνήθηκαν να δώσουν την παραμικρή εικόνα της, την παραμικρή πληροφορία για τις εργασίες της.
Αναμενόμενος…αλλά μάταιος ο κόπος τους! Οι τρεις μέρες της Κοτσαμπάμπα έγραψαν κιόλας ιστορία καθώς τίποτα δεν είναι πια όπως πριν από αυτές. Καταρχήν, κάλυψαν ένα τεράστιο κενό δίνοντας για πρώτη φορά το λόγο στους «από κάτω» του πλανήτη μας, που είχαν καταδικαστεί σε διακοσμητικό ρόλο στις διάφορες Κοπεγχάγες των «από πάνω». Κατόπιν, κατάφεραν να αποτελέσουν την εναλλακτική πρόταση και συνάμα την ελπίδα που τόσο έχει ανάγκη η ανθρωπότητα μετά από τις αλλεπάλληλες παταγώδεις αποτυχίες των «από πάνω», με πιο πρόσφατη εκείνη της διάσκεψης της Βόννης μόλις 10 μέρες πριν από τη Κοτσαμπάμπα. Και τέλος, άρθρωσαν ένα ριζικά διαφορετικό λόγο που, εντοπίζοντας στον καπιταλισμό την κύρια αιτία της κλιματικής καταστροφής, προχωράει σε τολμηρές διεκδικητικές προτάσεις ικανές να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν εκατομμύρια ανθρώπους.

Φυσικά, θα πρέπει να μεταφραστούν το συντομότερο δυνατό στα ελληνικά και οι 9 σελίδες του «Συμφώνου των Λαών» που, συνοψίζοντας τα πορίσματα των 17 ομάδων εργασίας της συνδιάσκεψης, αποτελεί σίγουρα ένα ιστορικό ντοκουμέντο, δίνοντας ευθύς εξ αρχής τον τόνο με διαπιστώσεις όπως: «Σήμερα, η Μητέρα Γη μας είναι πληγωμένη και κινδυνεύει το μέλλον της ανθρωπότητας». Ή επίσης, «Αντιμετωπίζουμε τη τελική κρίση του πατριαρχικού πολιτισμικού μοντέλου που βασίζεται στην υποταγή και τη καταστροφή των ανθρώπινων όντων και της φύσης, που επιταχύνθηκε με τη βιομηχανική επανάσταση». Και ακόμα, «υπό το καπιταλισμό, η Μητέρα Γη μετατρέπεται μόνο σε πηγή πρώτων υλών και τα ανθρώπινα όντα σε παραγωγικά μέσα και σε καταναλωτές, σε πρόσωπα που αξίζουν για αυτό που έχουν και όχι για αυτό που είναι». Και όλα αυτά επειδή «το καπιταλιστικό σύστημα μας έχει επιβάλει μια λογική του ανταγωνισμού, της προόδου και της απεριόριστης ανάπτυξης. Αυτό το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης επιδιώκει το χωρίς όρια κέρδος, αποκόπτοντας τα ανθρώπινα όντα από τη φύση, εγκαθιδρύοντας μια λογική κυριαρχίας πάνω στα ανθρώπινα όντα, μετατρέποντας τα πάντα σε εμπορεύματα»

Το Σύμφωνο των Λαών δεν περιορίζεται όμως μόνο στη διάγνωση
των βαθύτερων αιτίων του κακού. Προχωράει και σε προτάσεις για τη θεραπεία του, όπως όταν προλειαίνει το έδαφος π.χ. για τη δημιουργία ενός «Διεθνούς Δικαστηρίου Κλιματικής και Περιβαλλοντικής Δικαιοσύνης» που θα δικάζει κράτη, επιχειρήσεις και άτομα που συμβάλουν στην επιδείνωση της κλιματικής και περιβαλλοντικής κρίσης. Ή για την οργάνωση ενός Παγκόσμιου Δημοψηφίσματος, που θα μπορούσε να διεξαχθεί στις 22 Απριλίου 2011, για να απαντήσει η ανθρωπότητα (στόχος είναι να ψηφίσουν 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι) σε ερωτήματα όπως «η μεταφορά των στρατιωτικών δαπανών σε ένα ταμείο για την υπεράσπιση του πλανήτη» ή «η εγκατάλειψη της υπερπαραγωγής και της υπερκατανάλωσης που χαρακτηρίζει το καπιταλιστικό μοντέλο»!

Το κυριότερο και πιο πολύτιμο αποτέλεσμα των τριών ημερών της Κοτσαμπάμπα είναι όμως, το κάλεσμα για τη δημιουργία του «Παγκόσμιου Κινήματος των Λαών για τη Μητέρα Γη», ενός ενωτικού, ανοιχτού, ριζοσπαστικού και δημοκρατικού κινηματικού δικτύου πλανητικής εμβέλειας, «με στόχο να συντονίζει τη δράση όλων μας»! Σε εμάς εδώ στην Ελλάδα απομένει τώρα το πιο σημαντικό αλλά συνάμα και το πιο δύσκολο: να εμπνευστούμε και να επωφεληθούμε από το ιδρυτικό γεγονός της Κοτσαμπάμπα, για μην μείνει η χώρα μας έξω από αυτό το παγκόσμιο κίνημα σωτηρίας του ανθρώπινου είδους, που απαιτούν οι χαλεποί καιροί μας… 

Είδηση ανάξια λόγου για τα κανάλια...

Εκεί, στη Δανία...


 Tο πρώτο 100% πράσινο νησί (φωτογραφία Reuters από Τhe Independent)


Ελλάδα, Δανία του Νότου: Η "πράσινη" Τίνα (ξ)έχασε το ραντεβού
Του Χάρη Φλουδόπουλου (από Capital)

Συνήθως οι πολιτικοί προσέρχονται στις εκδηλώσεις φορέων, οργανώσεων κλπ προκειμένου να «βγάλουν την υποχρέωση» εκφωνώντας μια ομιλία και στη συνέχεια να επικαλεστούν κάποια ανειλημμένη υποχρέωση προκειμένου να αποχωρήσουν «πιο νωρίς από όσο θα ήθελαν να παραμείνουν». Μια τέτοια εκδήλωση, διοργανώθηκε το Σάββατο από την πρεσβεία της Δανίας, με θέμα "πως μπορεί η Ελλάδα να γίνει Δανία του νότου". 

ΔεΝ Το έχουμε ανάγκη!


από panliakos
 
Στις 14/1/2010 με την συμπλήρωση 100 ημερών στη κυβέρνηση, το είπε o καταλληλότερος, αλλά δεν το καταλάβαμε όλοι: 
εΝ Το έχουμε ανάγκη!" 

Χυλοποίηση εγκεφάλων...

Οι τρεις φωστήρες συζητούν τώρα στους "Νέους φακέλους" για το πως... θα βγούμε από την κρίση που οι ίδιοι δημιούργησαν!
 


Υψηλότατο επίπεδο συζήτησης και προτάσεων π.χ. απελευθέ-
ρωση απολύσεων ως αναπτυξιακό μέτρο (Παπαντωνίου)!!!

Τρία πουλάκια κάθονται ψηλά στον Αι Γιώργη
Το'να τηράει τα Γιάννενα τάλλο κατά το βάλτο
Το τρίτο το καλύτερο μοιρολογάει και λέει:
-Πολύ μαυρίλα πλάκωσε ψηλά από την Τσουκαρέλα.
Μην είναι μαύρα πρόβατα μην είναι μαύρα γίδια;
Δεν είναι μαύρα πρόβατα μήτε και μαύρα γίδια.
Μον' είναι ασκέρια Τούρκικα που 'ρχονται στο Συρράκο.
Βρίσκουν τα σπίτια έρημα , τις πόρτες ανοιγμένες.
Βάνουν φωτιά στον Αι-Λιά και καίν όλη τη χώρα.

Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Ο εσωτερικός κίνδυνος!!!

"Ο επόμενος κίνδυνος είναι να αφήσουμε εκείνους που ωφελούνται πολιτικά από τη φτώχεια και τη μιζέρια να την επιδεινώσουν. Ο λόγος για την Αριστερά, που πιστεύει πως έχει το δικαίωμα να κάνει ό, τι μπορεί για να μην πατήσει τουρίστας το καλοκαίρι. Η δημοκρατία όμως έχει νόμους και όρια, που πρέπει επιτέλους να τα θέσει πριν ξεκινήσει ένα μεγάλο πάρτι αυτοκαταστροφής."

Τάδε έφη ο μέγας Αλέξης Παπαχελάς σε άρθρο του υπό τον αστείο τίτλο "Οι άλλοι θέλουν να μας βοηθήσουν, εμείς;" συνεχίζοντας την χυδαία επίθεση του ομίλου κατά της αριστεράς αλλά και κατά όσων αντιδρούν μέσα στο ΠΑΣΟΚ! Σε λίγο καιρό θα ζητάει ανοικτά πια να βγει εκτός νόμου όποιος δεν θέλει "να μας βοηθήσουν" οι φιλάνθρωποι "άλλοι"... Και να σκεφτεί κανείς πως ξεκίνησε ως ανταποκριτής αριστερής εφημερίδας!!!

Μεγάλε δημοσιογράφε προσκυνώ! Είσαι τιτανομεγιστοτερά-
στιος! Το τραγουδάκι του Τέρη Χρυσού "τάκα τάκα τάκα τάκα ταααα" δεν σου κάνει πάντως εσένα... Δυστυχώς ο Νέστορας Μάτσας δεν τραγουδούσε για να σου αφιερώσω κατιτίς ταιριαστό...

ΗΠΑ: Κέρδη 335% λόγω... κρίσης!

 

Του Γιώργου Δελαστίκ (από το ΕΘΝΟΣ)
 
Αποπληξία κινδυνεύει να πάθει όποιος διαβάζει την περιβόητη λίστα των 500 μεγαλύτερων επιχειρήσεων των ΗΠΑ που δημοσιεύει κάθε χρόνο το αμερικανικό οικονομικό περιοδικό "Φόρτσιουν".

Διαπιστώνει εμβρόντητος ότι την ώρα που μαίνεται η κρίση και που δεκάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι απολύονται στα ανεπτυγμένα βιομηχανικά κράτη, ενώ χώρες ολόκληρες βυθίζονται βαθύτερα στο τέλμα του δημόσιου χρέους και λαοί απειλούνται με κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου τους, οι επιχειρηματικοί κολοσσοί των ΗΠΑ κυριολεκτικά... θησαυρίζουν με πρωτοφανείς ρυθμούς εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την κρίση!

Ανάσα...





'LE BALLON ROUGE".   "Το κόκκινο μπαλόνι "είναι μια μαγική ιστορία για τη φιλία ανάμεσα σε ένα μικρό αγόρι και ένα μπαλόνι, με φόντο το Παρίσι της δεκαετίας του 1950. Ένα αγόρι, καθώς τριγυρίζει στους δρόμους, βρίσκει ένα κόκκινο μπαλόνι δεμένο σε έναν στύλο. Από εκείνη τη στιγμή το μπαλόνι ακολουθεί το παιδί στους δρόμους του Παρισιού, προκαλώντας έκπληξη σε όλη τη γειτονιά αλλά και τη και ζήλια των φίλων του...

Ευτυχία!


του Carlos Latuff (από τον ΔΡΟΜΟ)


Ντομινίκ Στρος Καν: "Η δανειοδότηση της Ελλάδας από το ΔΝΤ θα γίνει με τους κανόνες του ΔΝΤ, ο ρόλος της Ε.Ε. είναι υποβοηθητικός, στο ΔΝΤ συμμετέχει η Ελλάδα και όχι η Ε.Ε" (από ΑΥΓΗ)

Θοδωρής Πελαγίδης (καθηγητής διεθνών οικονομικών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο): "Είναι λάθος αυτό που λένε πως έχει ξεκινήσει ένας νέος μηχανισμός στήριξης. Το ΔΝΤ κινεί τα νήματα, το ΔΝΤ έχει τον κύριο λόγο" (ΝΕΤ "πρωινή ενημέρωση" τώρα)

Σκίτσο και δηλώσεις αφιερωμένα στο "ευτυχές νέον ΠΑΣΟΚ"


Οι επεμβάσεις του ΔΝΤ 1976-2010 και οι συνέπειές τους...

H ώρα της κρίσης(2004) του Φερνάντο Πίνο Σολάνας (βραβευμένο ντοκιμαντέρ για την κρίση στην Αργεντινή, με ελληνικούς υπότιτλους)

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Χωρίς ίχνος ντροπής!

Το πρωί ο Ραγκούσης τραβούσε τις κοτσίδες του πως δεν έχουμε προσφύγει στο ΔΝΤ αλλά στο μηχανισμό στήριξης της ΕΕ!!!
Το απόγευμα ο -άλλοτε σύμβουλος του Σημίτη, την εποχή του μεγάλου πλιάτσικου χρηματιστηρίου και ολυμπιάδας- υπουργός οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, έκανε δηλώσεις από την έδρα του ΔΝΤ!

Δημοσιογράφος: Όταν το 1999 η Κορέα προσέφυγε στο ΔΝΤ, η ημέρα εκείνη χαρακτηρίσθηκε επίσημα ως "ημέρα ντροπής" για την χώρα. Ισχύει κάτι τέτοιο και για σας;

Γ. Παπακωσταντίνου: Υπάρχουν αναλογίες αλλά... μπλα μπλα μπλα. Εμείς λέμε το ακριβώς αντίθετο: ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΥΤΥΧΕΙΣ!!! ...μπλα, μπλα, μπλα... Εμείς αισθανόμαστε ΕΥΤΥΧΕΙΣ, ΕΥΤΥΧΕΙΣ που θα γίνουν... μπλα μπλα μπλα...

---

Όποιος/α θέλει κι αντέχει ας κάνει κανένα σχόλιο... Εγώ αυτή την ώρα είμαι τρομερά οργισμένος από την απίστευτη αυτή απάντηση και το μόνο που θα έγραφα είναι μπινελίκια... Αμετανόητοι ως το τέλος!

EDIT: To "μεγαλύτερο εκτροφείο παπαγάλων" τώρα και σε απογευματινές παραστάσεις! Στη ΝΕΤ, στο δελτίο ειδήσεων, "θυμήθηκαν" τυχαία πως κλείνουν 16 χρόνια από τον θάνατο του Γεννηματά... Τυχαία! Άλλωστε πάντα έχουμε επετείους στα 16 χρόνια οποιουδήποτε γεγονότος... Και νααα τα βίντεο με Γεννηματά, νααα τα βίντεο με δηλώσεις του Αντρέα, νααα οι εικόνες από το ΠΑΣΟΚ του 81. Τόσο ηλίθιους σας θεωρούν φίλοι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ; Σας το λένε κατάμουτρα πια, θα το δεχθείτε;

Στο χειρουργείο...

Από ΑΥΓΗ

Περαστικά...

Καλή πτώχευση...

ΦΤΩΧΟΙ ΞΑΝΑ!
Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου
(από LIFO)



Επισήμως λοιπόν, μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού (χοντροκομμένα σκηνοθετημένο), οι Ελληνες μπαίνουν σε μια μακρά περίοδο φτώχειας. Αυτό θα μπορούσε να ονομαστεί και διόρθωση μιας κατάστασης νοσηρής και διεφθαρμένης.  
Θα μπορούσε κανείς να νοιώσει έως και ανακούφιση, εάν δεν ήξερε τον ατίθασο χαρακτήρα του Ελληνα, που παντα γλυστράει και μηχανορραφεί. Τι θα εφεύρει και θα σκαρφιστεί για να ξεφύγει από τη δαγκάνα της μοίρας; Τι νέα κόλπα θα εμφανιστούν στην ψωραλέα αγορά προκειμένου να κάνουν ταμείο οι διεφθαρμένοι πολιτικοί (ή εξαφανίστηκαν αίφνης όλοι;) και τα άνομα πελατάκια τους; Νέες μορφές παρανομίας και υπεκφυγής θα αναφυούν, νέες παλυμήχανες πανουργίες.  
Στο μεταξύ, η μεγάλη μάζα θα αναθεωρήσει τα τηλεοπτικά όνειρά της. Θα τα βάλει στο κρύο ντους της πραγματικότητας. Και θα θυμηθεί βιαίως αυτά που έπρωχνε κάτω απ' το χαλάκι: Την Ελλάδα πριν την χρηματιστηριακή ρεύση, πριν το lifestyle, πριν την ιδιωτική τηλεόραση -δηλαδή την Ελλάδα των πατεράδων μας, του σπιτιού στο οποίο μεγαλώσαμε -μιας ζωής που αντι να εξελιχθεί ομαλά, πήδηξε πίστα και αποχαυνώθηκε.  
Κάθε ύβρις θέλει το γερμανό της. Εμείς τον βρήκαμε. Καλά να πάθουμε, τώρα ας βάλουμε το DNA μας να καθαρίσει. Η Σταχτοπούτα επιστρέφει στο παραγώνι της κι υπάρχουν δέκα πλυντήρια να περιμένουν.

Καλό ταξίδι!

Οι επεμβάσεις του ΔΝΤ 1976-2010 και οι συνέπειές τους...


Σε ποιές χώρες επενέβη το Δ.Ν.Τ. και τι συνέβη
Επιμέλεια: Στέφανος Νικήτας
(από news247.gr)

Όπως επισημαίνουν ειδικοί, η παρέμβαση του ΔΝΤ αφήνει "διαφορετική γεύση" σε κάθε χώρα και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα προβλήματά της. Η παρέμβαση στη Βραζιλία, για παράδειγμα, θεωρείται από τις επιτυχημένες αλλά στη γειτονική Αργεντινή, ταυτίζεται με την απόλυτη αποτυχία.

Εδώ και λίγα χρόνια ο Νικόλα Σαρκοζί πρότεινε τον τέως υπουργό οικονομικών της Κυβέρνησης Ζοσπέν στην Γάλλια, τον σοσιαλιστή Ντομινίκ Στρός Κάν στη θέση του γενικού διευθυντή του ταμείου. Ο Στός Κάν προχώρησε σε αλλαγές που περιλαμβάνουν από την ενίσχυση των πιστώσεων μέχρι τη διευκόλυνση της χορήγησης δανείων και τη χαλάρωση ορισμένων όρων που απαιτούσε το ΔΝΤ, όπως είναι οι ιδιωτικοποιήσεις και η απελευθέρωση αγορών.
Σύμφωνα με την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" ο οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, σύμβουλος του πρωθυπουργού είχε υποστηρίξει παλαιότερα ότι το ΔΝΤ ξεσηκώνει θύελλες. Μετά την τοποθέτηση Στρός Κάν και τις αλλαγές που έφερε, ο Στίγκλιτς δήλωσε σχετικά πρόσφατα ότι το ΔΝΤ έχει αλλάξει "δραματικά" προς το καλύτερο.
 
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ***
Η κατάρρευση της Αργεντινής έχει τα αποτυπώματα του ΔΝΤ σε όλο το εύρος της. Ο πρώτος και συντριπτικά σημαντικός λόγος των προβλημάτων της χώρας ήταν η κυβερνητική απόφαση να διατηρήσει μία κλειδωμένη ισοτιμία του πέσο με το δολάριο Αμερικής. Στα επόμενα χρόνια, το δολάριο κάλπασε με αποτέλεσμα να ακολουθήσει και το πέσο την υπερτίμηση.
Η διαχείριση της κρίσης στην Αργεντινή προκάλεσε σοβαρό πλήγμα στο κύρος του ΔΝΤ, το οποίο χορήγησε δάνεια 7,2 δισ. δολ. το 1999 και 39,7 δισ. δολ. τον Δεκέμβριο του 2000. Η ανεργία εκτινάχτηκε στο 40% καθώς οι οροί του ταμείου ήταν ασφυκτικοί.
 
Τον Δεκέμβριο του 2001 η κυβέρνηση της Αργεντινής ανακοίνωσε νέα μέτρα όπως μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% και πάγωμα των καταθέσεων. Τα μέτρα προκάλεσαν κοινωνική αναταραχή και ακολούθησε παραίτηση της κυβέρνησης, ενώ η νέα κυβέρνηση υπό συνθήκες πανικού κήρυξε πτώχευση. Η Αργεντινή έφτασε στην οικονομική κατάρρευση και εξαθλίωση το 2001.

BΡΑΖΙΛΙΑ

Δάνειο ύψους 41,5 δισ. Δολαρίων το 98 και αλλων 30 δις το 2002 έλαβε η Βραζιλία από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που είναι και το υψηλότερο στην ιστορία του οργανισμού, προκειμένου να αποτρέψει την οικονομική κατάρρευση της χώρας και να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών.
Η βοήθεια αυτή είναι η τελευταία προσπάθεια του ΔΝΔΤ να αποτρέψει την οικονομική κρίση στην περιοχή, που εξαπλώθηκε ύστερα από την κατάρρευση της Αργεντινής, και ενισχύθηκε από την πολιτική αβεβαιότητα και την κρίση της παγκόσμιας οικονομίας.
Τα ποσά αυτά ουσιαστικά απομάκρυναν το κίνδυνο κατάρρευσης του οικονομικού συστήματος της χώρας, καθώς εκτιμάται ότι σταμάτησαν την πτώση 23% του εγχώριου νομίσματος ρεάλ.
Σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής αυστηρότητας- περικοπές σε δαπάνες και θέσεις εργασίας στο Δημόσιο- η χώρα κατάφερε να ανακτήσει τη χαμένη αξιοπιστία της στις αγορές.

ΜΕΞΙΚΟ
Η παρέμβαση του ταμείου στη χώρα έγινε το 1995 όπου και έδωσε δάνειο 30 δισ. δολ. Εξαιτίας των μέτρων που υιοθετήθηκαν, οι πολίτες που ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας ξεπέρασαν το 50% και ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 20%.
 
ΤΟΥΡΚΙΑ
Ο Τ.Ερντογάν προσπαθεί να αποφύγει νέα προσφυγή και πρόσφατα αποφάσισε να παγώσουν προσωρινά οι διαπραγματεύσεις με το Ταμείο.
Η Τουρκιά εχει προσφύγει πολλές φορές στο ΔΝΤ. Πιο πρόσφατη ήταν το τριετές πρόγραμμα των 10 δισ. δολαρίων που συμφωνήθηκε το 2005. Από το 1999 μέχρι το 2003 το ΔΝΤ διοχέτευσε στην Τουρκία 20,4 δισ. δολ., αλλά έχει εισπράξει διαδηλώσεις διαμαρτυρίας εξαιτίας των σκληρών μέτρων.
 
ΙΣΛΑΝΔΙΑ  
Τον Οκτώβριο του 2008 και υπό την απειλή χρεοκοπίας, η Ισλανδία προσέφυγε στο ΔΝΤ για δάνειο 1,7 δισ. δολ. Το Ταμείο όμως καθυστέρησε την εκταμίευση των δόσεων λόγω του κόστους που συνδέεται με την αποζημίωση επενδυτών, οι οποίοι έχασαν χρήματα από την κατάρρευση των ισλανδικών τραπεζών. Το ΔΝΤ επιβάλλει σκληρούς όρους, όπως μείωση των δαπανών όλων των υπουργείων κατά 10% και αύξηση των επιτοκίων.
 
ΡΩΣΙΑ  
Η χώρα έφτασε σε αθλία κατάσταση το 1998 όταν στην προεδρία ήταν ο Γιέλτσιν. Ο πρόεδρος είχε αναγκαστεί να ανακοινώσει, μεταξύ άλλων, την κατά 34% υποτίμηση του νομίσματος.
Γύρω στα 22 δισ. δολ. ήταν η βοήθεια του ΔΝΤ στη Ρωσία, η οποία όμως δεν κατάφερε να προχωρήσει στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις .Η Ρωσία θεωρείται κατ΄ εξοχήν το παράδειγμα χώρας, στην οποία το ΔΝΤ προχωρούσε στην εκταμίευση των συμφωνηθέντων παρότι δεν εφαρμόζονταν τα απαιτούμενα μέτρα.
 
ΒΡΕΤΑΝΙΑ
Το μακρινό 1976 και υπό την κατάρρευσης της στερλίνας έναντι του δολαρίου το η κυβέρνηση των Εργατικών προσέφυγε στο ΔΝΤ και ζήτησε δάνειο 2,3 δισ. Στερλινών. Για άλλη φορά το αντάλλαγμα ήταν επώδυνες περικοπές κρατικών δαπανών.
 
ΑΣΙΑ
Μεγάλες κοινωνικές αναταραχές πυροδότησαν τα αυστηρά μετρά του ΔΝΤ στις ασιατικές χώρες. Το ταμείο έδωσε δάνεια 55 δισ. δολ. στην Κορέα, 17 δισ. δολ. στην Ταϊλάνδη και 23 δισ. δολ. στην Ινδονησία. Οι πολιτικές που είχε ζητήσει, όπως η περικοπή κρατικών δαπανών, η αύξηση των επιτοκίων, η απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων, σε συνδυασμό με τα παιχνίδια των κερδοσκόπων προκάλεσαν μεγάλες υποτιμήσεις των νομισμάτων της περιοχής, κύμα χρεοκοπιών και δραματική απώλεια θέσεων εργασίας.
 
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ
Η Λετονία έλαβε δάνειο από το ΔΝΤ 1,7 δισ. Ευρώ. Ζητήθηκε από την κυβέρνηση να μειώσει τους μισθούς, στο Δημόσιο κατά 30%, τις δαπάνες κατά 4,5%, να παγώσει τις συντάξεις και να αυξήσει τον ΦΠΑ. Ως αποτέλεσμα, η οικονομία της συρρικνώθηκε κατά 18% και η ανεργία εκτινάχθηκε στο 16,6% το 2009.
 
Η Ρουμανία, έλαβε δάνειο 12,9 δισ. ευρώ, και αναγκάστηκε να προχωρήσει σε 137.000 απολύσεις στο Δημόσιο, να μειώσει τις συντάξεις και τους μισθούς και να αυξήσει φόρους. Το 2009 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 7,1%.
 
Στην Ουκρανία, το ΔΝΤ συμφώνησε στην παροχή 13 δισ. ευρώ τον Νοέμβριο του 2008, επιβάλλοντας όμως περικοπές δαπανών και μεταρρυθμίσεις στο τραπεζικό σύστημα. Τα μέτρα είχαν αποτέλεσμα πτώση του ΑΕΠ σε 15% το 2009.
 

Η Ουγγαρία, που πρόσφατα επισκεύτηκε ο πρωθυπουργός της χώρας, υποχρεώθηκε να καταργήσει τη 13η σύνταξη, τον 13ο μισθό και να περικόψει κατά 20%- 30% τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων προκειμένου να λάβουν δάνειο 12,5 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ Οκτώβριος 2008. Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε το 2009 κατά 6,3%.

"Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ..."

(από την ΑΥΓΗ)
Συγκλονίστηκαν όσοι φίλαθλοι έμαθαν την υπόθεση της επίσκεψης του Σωτήρη Νίνη στην Κύπρο δύο μέρες πριν τον αγώνα ρεβάνς με τη Ρόμα στην Ιταλία. Ο 20χρονος άσος του Παναθηναϊκού έμεινε μια μέρα κοντά στον 9χρονο Αντρέα, που έφυγε από τη ζωή την περασμένη Τρίτη υποκύπτοντας στην επάρατη νόσο.
"Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ..." φώναζαν κάποιοι ρυθμικά για να "πικάρουν" ό,τι πιο αισιόδοξο έχει το δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο και πράγματι δεν μπορεί να είσαι 'Έλληνας" Σωτήρη Νίνη, γιατί ο "'Ελληνας" δεν θα κρατούσε ως επτασφράγιστο μυστικό μια τέτοια του ενέργεια, αλλά θα είχε φροντίσει να "διαρρεύσει" στα κανάλια...
Το αστείο είναι ότι οι "Ελληναράδες" που αμφισβητούν την ταυτότητα του παιδιού απ' τη Χειμάρα, είναι οι ίδιοι που τραγουδούν "έχω μια αδελφή, την λένε Βόρειο Ήπειρο, την αγαπώ πολύ"! 

Πως ζούνε μέσα στο μίσος κάποιοι, αδυνατώ να το καταλάβω...

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Τιβοπασοκιάδα, επεισόδιο 155382...

"Το μεγαλύτερο εκτροφείο παπαγάλων"* 
σε διπλές και... τρίδιπλες παραστάσεις!
Καθημερινές παραστάσεις στο σαλόνι σας! 
Τιμή εισητηρίου το μυαλό σας...
(σας επιστρέφεται με τη λήξη της παράστασης σε μορφή χυλού).


*ρήση του Στάθη

.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.

-
Παρακολουθώντας το δελτίο του ΜΕΓΑλου κλωβού του εκτροφείου, ένιωσα στο τέλος ερωτευμένος (να μην τίποτα πιο... σεξουαλικόν) με τον Ντομινίκ Στρος Καν, ξαναένιωσα γεμάτος οράματα από τον σοσιαλισμό του ΓΑΠ, αλλά θαύμασα και τις μαντικές ικανότητες αυτού του ιερού τέρατος της δημοσιογραφίας, του χασαποπαπαγάλου (αυτού ντε, που περιέγραφε με πόσο εθνικά υπερήφανο ύφος υποδέχτηκε ο Καραμπαγάσας τον Ερντογάν στο μουσείο της Ακρόπολης... μόνο που ο τελευταίος δεν είχε έρθει καν στην Ελλάδα).

Άγνοια κινδύνου;

Γ.Α.Π.: "Κερδίσαμε χρόνο..."

Συγγνώμη, αλλά μου το θύμισε...



Από τη μια οι Ιταλοί κι οι Γερμανοί,
για να σε βρουν αναστατώνουν την Αθήνα
κι από την άλλη του πατέρα μου η φωνή:
"Νομίζω πως τον κρύβει στην κουζίνα!"...

Εσύ να παίζεις με τον θάνατο κρυφτό
κι αυτοί να σκίζουνε τα τεύχη τα κρυμμένα,
μη σε τρομάζει το διπλό κυνηγητό,
εσύ τους Γερμανούς κι αυτοί εμένα!

Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.

"Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτές
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
κι όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους συντρίβω και το αίμα τους θα στάζει".

Πίσω απ' τον τοίχο ο ασύρματος καλεί,
είναι απ' τη Μέση Ανατολή, απ' το αρχηγείο.
Θα σoυ αναθέσουν μια καινούργια αποστολή
μ' ευχές για καλή τύχη απ' το "Χι2".

Η Κατερίνα σ' αγαπούσε σιωπηλά,
αλλά κι εσύ το ίδιο αγνά την αγαπούσες...
Χωρίς το Σπίθα ίσως να 'ταν πιο καλά,
παρ' όλ' αυτά, εσύ τον συγχωρούσες.

Όταν ακούω να μιλάνε γι' Αφρική,
για Βερολίνο, Βενετία και Παρίσι,
σκέφτομαι, λέω, πού να ξέραν μερικοί
πως σε όλα αυτά τα μέρη εγώ έχω ζήσει!

Πως όταν ήταν στην Ελλάδα κατοχή,
μέσα στις σφαίρες μεσ' στο κρύο, μεσ' στην πείνα,
με τους Εγγλέζους να εξοπλίζουνε τη "Χ"
μου έδειχνες μια ξένοιαστη Αθήνα.

Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση...
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση...

"Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτές
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
κι όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους θερίζω και το αίμα τους θα στάζει".

Εσύ μπορούσες να οδηγήσεις φορτηγό,
μοτοσικλέτα, οτομοτρίς κι αεροπλάνο
κι όπου κι αν ήσουν πάντα δίπλα ήμουν κι εγώ,
μαζί σου ή να ζήσω ή να πεθάνω!

Ήσουνα πάντα εκδικητής και τιμωρός,
γι αυτόν που γέμισε τον τόπο με στρατό του
και μ' ένα χτύπημά σου, έπεφτε ο φρουρός
με μια στροφή γύρω απ' τον εαυτό του!

Μπορούσες πάλι να ημερεύεις τα σκυλιά,
με κάποιο σφύριγμα που σου 'μαθε τσομπάνος
κι έτσι που πέταγες με κόλπο τη θηλιά
θα έπρεπε να είσαι Αμερικάνος!

Τι να σου πω, τι να σου πω, τι να σου πω
που να μην το 'χει πει κανένας για κανέναν;
Εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω:
Μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα!

Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση...
Όπου κι αν είσαι, θα 'χεις γεράσει
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση...

.-.-.-.

στίχοι, μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης
ερμηνεία: Λουκιανός Κηλαηδόνης, Αντώνης Πυλιαρός
από την παράσταση του Ελεύθερου Θεάτρου  "Το τραμ το τελευταίο"
στο Άλσος Παγκρατίου, καλοκαίρι 1976
πρώτη έκδοση στο δίσκο: Πάμε μαέστρο (1984)


β' ηχογράφηση στο cd: Μ' αγιόκλημα και γιασεμιά - ζωντανά στο Ηρώδειο (2006)
ερμηνεία: Λουκιανός Κηλαϊδόνης, Δώρος Δημοσθένους, Ηρώ Σαΐα

.-.-.-.

Ο Μικρός Ήρως ήταν εβδομαδιαίο ανάγνωσμα που συνέγραψε ο Στέλιος Ανεμοδουράς και διάνθισε με σκίτσα του ο Βύρων Απτόσογλου για μία ολόκληρη 16ετία, από το 1953 έως το 1968 όταν και διακόπηκε για λόγους που είχαν άμεση σχέση με την επιβολή λογοκρισίας που εφάρμοσε το τότε δικτατορικό καθεστώς.
Πρόκειται για τις περιπέτειες τριών ηρωϊκών Ελληνόπουλων (του Γιώργου Θαλάσση, της Κατερίνας και του "Σπίθα") κατά τη διάρκεια της κατοχής και του αγώνα τους απέναντι σε Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες. Το περιοδικό κυκλοφορούσε υπό μορφή τριπλής έκδοσης, με δύο δηλαδή ανατυπώσεις εντός της ίδιας εβδομάδας και αγαπήθηκε πολύ από τις πρώτες μεταπολεμικές γενιές, σε μία προσπάθεια του δημιουργού του να αμβλύνει μέσω αυτού τις οδυνηρές συνέπειες του πολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου σπαραγμού που είχαν μόλις προηγηθεί. Στόχος του Ανεμοδουρά δεν ήταν τόσο η απόδοση υψηλών λογοτεχνικών εκφράσεων, όσο η χρήση λιτής και κατανοητής γλώσσας αλλά και η αποφυγή διχαστικών αναφορών, προκειμένου να επιτύχει την ανάδειξη αισθήματος πατριωτικής υπερηφάνειας και ομόνοιας, κάτι που πίστευε ότι είχε τόσο ανάγκη η "φουρνιά" των νεαρών κυρίως αναγνωστών εκείνη τη δύσκολη εποχή. Ο "Μικρός Ήρως" επανεκδόθηκε αρκετές φορές, είτε υπό μορφή κόμικς πλήρους εικογράφησης (1968-71), είτε υπό μορφή κειμένου με εικόνες (1975), είτε υπό μορφή συλλεκτικών τόμων (1986).
(πηγή: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ)

Η κρίση ως ευκαιρία (5)


από τους χθεσινούς Financial Times (Γερμανική έκδοση)

Ερώτημα που τσακίζει; (από ΑΥΓΗ)
του Ευκλείδη Τσακαλώτου  
(καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

«Καλά όλα αυτά περί λαθών που έγιναν, περί πολιτικής και ιδεολογίας, περί αναγκαίων αντιστάσεων και ανατροπών, αλλά σε δέκα μέρες χρειαζόμαστε Χ δισ. (το ακριβές ποσό παίζει) για να επιβιώσουμε. Εσείς έχετε κάποια άλλη μέθοδο να μαζευτούν αυτά τα χρήματα;». Ερώτηση που μπαίνει και ξαναμπαίνει σε όσους και όσες υποστηρίζουν δημοσίως τις θέσεις της αριστεράς για την κρίση. Ερώτηση που μας βάζει σε αμηχανία γιατί δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε πώς είναι δυνατόν να υπάρχει απάντηση που δεν εμπλέκει την ιδεολογία, την πολιτική, τους κοινωνικούς συσχετισμούς. Ερώτηση που μας βραχυκυκλώνει γιατί ξέρουμε ότι για να δώσουμε πειστικές απαντήσεις χρειαζόμαστε πρώτα να αποδομήσουμε τον κυρίαρχο λόγο, ακόμα και τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτό το λόγο. Στον διαθέσιμο χρόνο αυτό είναι δύσκολο και φαίνεται σαν υπεκφυγή, γιατί πόσο χρόνος θα σου μείνει μετά για τις απαντήσεις της αριστεράς;
Το ερώτημα, όπως τίθεται βέβαια, δεν απαντιέται. Αλλά υπάρχουν πολλά που μπορούν να ειπωθούν. Το βασικό θέμα είναι αν η λύση του ΔΝΤ είναι στη σωστή κατεύθυνση ή αν εκτός από κοινωνικά άδικη είναι και οικονομικά αναποτελεσματική.

Σε αυτό δεν φταίει ο Βολταίρος...


 από τον Δημολόγο

Σε αυτό δεν φταίει ο Βολταίρος (από Ελευθεροτυπία)
Του Κώστα Βεργόπουλου
(καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII) 

Ο πρωθυπουργός της χώρας καταπλήσσει τους Ευρωπαίους συναδέλφους του με την πειθήνια ανυπαρξία του απέναντι σε κάθε σύσταση, ακόμη και απλή σκέψη, των χωροφυλάκων της οικονομικής «ορθοδοξίας», είτε της ΕΚΤ είτε του ΔΝΤ.
Καταπλήσσει επίσης τους Ελληνες, που έλαβαν σοβαρά τις προεκλογικές επαγγελίες του, ότι θα συγκρουόταν με οικονομικά συμφέροντα, που επί δεκαετίες λυμαίνονται τη χώρα. Σήμερα, οι προεκλογικές δεσμεύσεις έχουν ολοσχερώς λησμονηθεί, ουδαμώς καν μνημονεύονται, ενώ διεκπεραιώνεται ως αυτονόητη η διαμετρικά αντίθετη βασική ιδέα: ότι οι Ελληνες δεν ήσαν θύματα της αποικιοποίησης της χώρας, αλλά ιδιοτελείς θύτες, οι οποίοι πρέπει να πληρώσουν για υποθετικά οφέλη, που με απατηλό τρόπο άντλησαν κατά το πρόσφατο παρελθόν.

Να ακουστεί η φωνή της κοινωνίας!

Από ΑΥΓΗ
 
Με φόντο το γραφικό Καστελλόριζο, σαν σε καρτ ποστάλ του ΕΟΤ, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε την από πολλών ημερών αναμενόμενη απόφασή του να στείλει τη χώρα στο ΔΝΤ. Επικαλέστηκε την "εθνική ανάγκη", αναφέρθηκε στην "εθνική ενότητα", κατέφυγε στην ποίηση -θάλασσα και ταξίδια στην Ιθάκη. Μόνο που η Οδύσσεια με το ΔΝΤ, που ο ίδιος αναγκάστηκε να παραδεχτεί, δεν έχει, επί του παρόντος, Ιθάκη. Έχει μόνο Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες...
Η τουριστική σκηνοθεσία, το couleur locale, με έμβλημα το ακριτικό Καστελλόριζο, δεν είναι αρκετή για να μεταδώσει αίσθημα ηρεμίας σ' έναν λαό που αισθάνεται ταπεινωμένος και γι' αυτό οργισμένος. Άλλα ψήφισε τον Οκτώβριο και τώρα, χωρίς να ερωτηθεί, σύρεται στις επιπτώσεις τής διαμετρικά αντίθετης πολιτικής.

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Όλοι μαζί;


"Όλοι μαζί", είπε ο πρωθυπουργός στο διάγγελμα για την παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ! 

Όλοι μαζί; Οι εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που δεν πήραν παρά ψίχουλα στο πάρτυ της μεγάλης ρεμούλας της τελευταίας 30ετίας, μαζί με τους πλιατσικολόγους του δημόσιου πλούτου;

Όλοι μαζί; Οι διανοούμενοι και καλλιτέχνες που διάλεξαν όλα αυτά τα χρόνια το περιθώριο και την αξιοπρέπεια, μαζί με τα λαμόγια του "πνευματικού" και "καλλιτεχνικού" ξεπεσμού, του σκυλάδικου, της κατασπατάλησης πόρων που αντί για  παιδεία γίνονταν βίλες καθηγητάδων της συμφοράς, και νεοπλουτίστικη κονωνική αλητεία; 

Όλοι μαζί; Οι αγρότες της πεζούλας, οι αγρότες του μόχθου, με τα αρπαχτικά που φάγανε τα δις των επιδοτήσεων ερημοποιώντας την άλλοτε εύφορη γη των μεγάλων κάμπων μας, στέλνοντας υδροφόρους ορίζοντες και ελπίδα επιβίωσης των ερχόμενων γενεών στα Τάρταρα; 

Όλοι μαζί; Οι μικροκαταθέτες που αποταμίευσαν μια ζωή τον κόπο τους, με τους μεγαλόσχημους των 7-8-9+ψηφίων στις καταθέσεις, που μόλις είδαν που πάει το πράγμα μεταφέραν τα κλοπιμαία τους σε τράπεζες της Κύπρου, αγόρασαν τα πιο ακριβά σπίτια στο Λονδίνο, μπούκωσαν τις τράπεζες Ελβετίας και Λουξεμβούργου; 

'Ολοι μαζί; Όσοι χρόνια τώρα αγωνίζονταν για κοινωνική δικαιοσύνη, καλύτερη παιδεία, καλύτερη υγεία, για τον εκσυχρονισμό κι εξορθολογισμό ενός κράτους ανάλγητου, με τα πράσινα και μπλε λαμόγια που κατακτούσανε εναλλάξ το κράτος για να το λεηλατήσουν; Υπάρχει μεγαλύτερη πολιτική αλητεία από αυτή που πέταξε σήμερα ο Ανδρέας Λοβέρδος κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ για πελατειακή λογική(!), αντιγράφωντας την τακτική εκμαυλισμού κι ισοπέδωσης των πάντων του Λαλιώτη: "όλοι ίδιοι", "όλοι φταίμε";  

Δεν ντρέπονται; Δεν ντρέπονται! 

Ναι, όλοι μαζί, παρά τις προσχηματικές γκρίνιες τους, τις αλληλοκατηγορίες για το ποιός φταίει, ναι! αυτοί θα πάνε όλοι μαζί, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ "για το καλό της Ελλάδας!"

Μόνο που υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα, που δεν τους ανήκει! Αυτή που κράτησε την αξιοπρέπειά της, που αγωνίστηκε, που προσπάθησε μένοντας εκτός του συστήματος της κλεπτοκρατίας, να αρθρώσει λόγο, να επηρεάσει, να μιλήσει για το αύριο, να βρει λύσεις, να δώσει δικαίωμα ζωής και στις επόμενες γενιές. 

Δεν τα κατάφερε. Δεν τα καταφέραμε! Ηττηθήκαμε από την αλητεία, την αναλγησία, το βόλεμα πολλών που παρέδωσαν τελικά την χώρα σε μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση: αυτή τoυ ΔNT-μηχανισμού "στήριξης".

Ώρα να αναλογιστούμε τις αιτίες της ήττας, ώρα να ψάξουμε να βρούμε αν η τακτική της υπεράσπισης μικρών μετεριζιών και η περιχαράκωση σε απόλυτες βεβαιότητες και δόγματα, καθόρισαν την πορεία αυτής της άλλης Ελλάδας. 

Αυτοί θα πάνε όλοι μαζί για να επιβιώσουν και να συνεχίσουν το πλιάτσικο... 

Οι άλλοι;

Στη θέση της Ευγενίας Μανωλίδου

Στη θέση της Ευγενίας Μανωλίδου
από protagon.gr
της Ρέας Βιτάλη
Κοροϊδέψτε με, γελάστε, ειρωνευτείτε με. Εγώ θα το πω όπως το σκέφτομαι. Τον ζήλεψα! Ναι, τον ζήλεψα απόλυτα! Αλλά ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή. Ήταν στην εκπομπή «Ελλάδα έχεις ταλέντο». Ένας κύριος από τους χιλιάδες που συναντάς στους δρόμους, στις στάσεις των λεωφορείων, στη σειρά του σούπερ μάρκετ με το καροτσάκι γεμάτο. Κοντός, χοντρός, φαλακρός. Μάλλον όχι, είχε μια γλύκα οπότε θα τον έλεγες: κοντούλη, χοντρούλη, φαλακρούλη.

Τα "χαζοαμερικανάκια" και πάλι στον δρόμο...

Πως αλλάζουν τα πράγματα... Θυμάμαι πάντα στην Ελλάδα (και στην Ευρώπη) να μιλούν με περιφρόνηση για τα "χαζοαμερικανάκια"... Κι όμως το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης των αγορών και της περιστολής των δικαιωμάτων, εκεί ξεκίνησε. Με τις κινητοποιήσεις στο Σιάτλ, (η ταινία BATTLE IN SEATTLE καταγράφει τα γεγονότα εκείνου του Δεκέμβρη του 99) έσπασε η παγκόσμια σιωπή της θεωρίας περί... "τέλους της ιστορίας"!

Την σκυτάλη πήραν, οι διαδηλωτές στη Πράγα (6/2000), στο Γκέτενμποργκ (6/2001), στη Γένοβα (7/2001)... 

Το αίτημα κοινό... Έλεγχος του κεφαλαίου, ελευθερία στους ανθρώπους. Κοινό και το σύνθημα: 
"ο κόσμος μας δεν είναι για πούλημα"...

Η 11η Σεπεμβρίου κι η τρομοϋστερία που επέβαλε η πετρελαιοπαρέα του συνομιλητή με τον θεό Μπους, ανέκοψε αυτό το κίνημα... Χρειάστηκαν να τρέξουν ποταμοί αίματος σε πολέμους, αλλά και μια παγκόσμια οικονομική κρίση, για να ηττηθεί η μπουσοπαρέα από την ελπίδα του Ομπάμα, και την υπόσχεσή του να επαναφέρει την πολιτική πάνω από την οικονομία. Εκεί, στην Αμερική... Στους -υποτίθεται- πιο πολιτικοποιημένους Ευρωπαίους, ακόμα ακούμε "σοσιαλιστές" να μιλούν για τις αγορές σαν τους χριστιανούς για τη βίβλο... Τα "χαζοαμερικανάκια" όμως, δείχνουν και πάλι τον δρόμο. Όχι κάποιον ξεκάθαρο, αλλά, τουλάχιστον, αρνούνται τον αδιέξοδο -αυτοπροβαλλόμενο ως- "μονόδρομο" της βαρβαρότητας...  Κι από βδομάδα ξαναβγαίνουν στος δρόμους! 
edit 25/4:
Διαδηλώνοντας στη Γουόλ Στριτ 
Tου Μιχάλη Τρίκκα (από την ΑΥΓΗ)
“Στέλνουμε ένα μήνυμα στις τράπεζες: Ώς εδώ. Ο αμερικανικός λαός δεν θα ανεχτεί άλλο αυτή την κατάσταση. Θα συνεχίσουμε να αυξάνουμε την πίεση μέχρι να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται. O αγώνας ενάντια στα ασυνείδητα κέρδη της Goldman Sachs και των άλλων τραπεζών σε βάρος των φορολογουμένων σε Αμερική, Ελλάδα και Βρετανία θα είναι πολύ μακρύς".