Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Το μικρό κορίτσι

Το μικρό κορίτσι, σε ποίηση Ναζίμ Χικμέτ, μουσική Ζουλφί Λιβανελί, LP Nazım Türküsü (1978)
(στο βίντεο απαγγέλει ο Ναζίμ Χικμέτ και τραγουδάει η Τζόαν Μπαέζ)


από





Οι λύκοι

σκίτσο του Πάνου Μαραγκού (πηγή)
του Ευτύχη Μπιτσάκη 

Είναι γνωστά δύο αποφθέγματα του Τόμας Χομπς (1585-1679): Άνθρωπος προς άνθρωπον λύκος και πόλεμος όλων εναντίων όλων. Ζώντας στην αυγή του καπιταλισμού, ο διάσημος Άγγλος φιλόσοφος, συμπύκνωσε σ’ αυτές τις δύο φράσεις την εμπειρία του από τη φρίκη της αναδυόμενης αγγλικής κοινωνίας. Βέβαια, ο Χομπς αδικούσε τους λύκους, οι οποίοι είναι κοινωνικά ζώα με ισχυρό αίσθημα αλληλεγγύης. Αντίθετα με τον Χόμπς, άλλοι συμπατριώτες του και προπαντός οι Γάλλοι διαφωτιστές οραματίζονταν μια κοινωνία όπου θα δέσποζε ο ορθός λόγος, η ισότητα και η ελευθερία. 
 
Το τι έγινε έκτοτε το γνωρίζουμε και σήμερα που ο καπιταλισμός αγγίζει τα ιστορικά του όρια, το μόνο που μπορεί είναι η κατεδάφιση των όποιων κατακτήσεων των λαών.

Ένα "πακέτο" που μπορεί να εκραγεί

σκίτσο Πέτρου Τ. Τσιολάκη
από την Αυγή

Όλα μαζί θα τα φέρει για ψηφοφορία στη Βουλή η κυβέρνηση. Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα 2012-2015, το σχέδιο εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και τα νέα έκτακτα μέτρα, ύψους 3 δισ. ευρώ, για να καλυφθούν οι τρύπες από τον εκτροχιασμό του προϋπολογισμού φέτος.

Ο πρωθυπουργός επιδιώκει να θέσει κατ' ουσίαν θέμα ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, ώστε να εκβιάσει την ψήφο, τουλάχιστον των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, και ο εκβιασμός να ασκηθεί άπαξ και αποτελεσματικά. Αν η κυβέρνηση πετύχει (όπως είναι το πιθανότερο) να περάσει το "πακέτο - βόμβα", τότε μπορεί να ισχυρίζεται ότι διαθέτει την πολιτική δύναμη να προχωρήσει αδίστακτα. Να προχωρήσει, αν χρειαστεί, και σε εκλογικό αιφνιδιασμό ως, έστω εικονική, κίνηση πυγμής και όχι κίνηση απελπισίας.

Ο βιασμός των λέξεων

(πηγή)
του Μάρκου Δεληγιάννη

Χρόνια τώρα η ίδια απορία τριβελίζει το μυαλό μου: Πώς κακοστημένες παραστάσεις, από θιάσους-μπουλούκια καταφέρνουν, όχι μόνο να επιζούν, αλλά και να θριαμβεύουν; Πώς είναι δυνατόν αυτοί οι κάκιστοι ηθοποιοί με κοιλιές έτοιμες να διαρραγούν από υπερχείλιση, θέλγουν αφτιά και μάτια θεατών; Πώς είναι δυνατόν αυτοί οι περιφερόμενοι διεκπεραιωτές κακογραμμένων σεναρίων να διαστρέφουν προαιώνιες έννοιες λέξεων κι οι ακροατές να δέχονται με απάθεια τους τόσους βιασμούς;

Αναρωτιέμαι: Τόσο εύκολα υπερισχύει το ψέμα;
 
Λέξεις που συγκλόνισαν το είναι μας, αφού ξεπέζεψαν από της νιότης το άρμα, αφέθηκαν στις ορέξεις των βαρύγδουπων ανακριτών στα νυχτερινά ραντεβού των οκτώ, να κοσμούν το πολύχρωμο πάνελ της εκπόρνευσης της αλήθειας. Λέξεις που ξέπεσαν σε ρόλο διακοσμητικό: Να διαλαλούν τον ερχομό του γενικού ξεπουλήματος! Ενώ οι δρόμοι βογκάνε κάτω από τα κουρασμένα βήματα της μοναχικής μας οδοιπορίας, τα μεγάφωνα, ακούραστα, υμνούν αποστειρωμένους κόλπους, οι τυφλοί στα ρείθρα των σπασμένων πεζοδρομίων εκλιπαρούν ελεημοσύνη κι η επιγραφή: «Απαγορεύεται η στάθμευση τροχοφόρων» αυτοσαρκάζεται. Πάει καιρός που κανείς δεν την προσέχει.
 
Κι όμως, κάπως έτσι μεθοδεύεται η κηδεία των λέξεων. Πριν εκδηλωθεί η οποιαδήποτε επιχείρηση, είτε είναι πολεμική ή πολιτική, προηγείται η επίθεση των λέξεων. Η εμπροσθοφυλακή κάθε επέλασης.

Χίλια ωχ κι ένα αχ...

σκίτσο του Πέτρου Τ. Τσιολάκη
του Θανάση Καρτερού
από την Αυγή 

Η διυπουργική υπό τον Παπανδρέου ανακοίνωσε χθες ότι ο υπουργός Οικονομικών θα παρουσιάσει το νέο πακέτο για την οικονομία -σε συσκευασία ειδικού νομοσχεδίου- στις 15 Απριλίου. Ανακοίνωσε επίσης και τι θα περιέχει αυτό το νέο πακέτο: το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό σχέδιο μέχρι το 2015 (ωχ!), το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων (πάλι ωχ) και τις δημοσιονομικές «διορθώσεις» ύψους 1,7 δισ. ευρώ (τρίτο ωχ), για το τρέχον έτος.

Νοσηρή φαντασία στην εξουσία

του Lubomir Kotrha από north-vs-south
του Κώστα Βεργόπουλου
από την Ελευθεροτυπία

Εάν κάτι διακρίνει την Ευρώπη από άλλες περιοχές, αυτό είναι η αντιφατικότητα μηνυμάτων και η βραδύτητα αποφάσεων. Σύρεται από τα γεγονότα, παρά τα προλαβαίνει. Κάθε απόφαση κορυφής ανταποκρίνεται κατά σύστημα σε προηγούμενη ξεπερασμένη συγκυρία. Κάθε καθυστέρηση αποφάσεων περιπλέκει τα προβλήματα, αυξάνοντας το κόστος διαχείρισής τους.

Το ζήτημα του δημόσιου χρέους των χωρών-μελών θα έπρεπε να έχει επιλυθεί προ 13ετίας, με το Σύμφωνο Σταθερότητας (1998). Δεν νοείται νομισματική ομοσπονδία χωρίς αυτόματους μηχανισμούς στήριξης των ομόσπονδων μελών της. Έτσι διασφαλίζουν οι ΗΠΑ, Καναδάς, Γερμανία την εσωτερική νομισματοπιστωτική σταθερότητά τους.

Χτυπήσανε με πλαστικές σφαίρες στα κεφάλια!- Οκτώ τραυματίες στο μπλόκο του Λαυρίου





Τρία τραύματα από πλαστικές σφαίρες, όλα στο κεφάλι. 

- Γάζα; 
- Όχι. 
- Β. Ιρλανδία; 
- Όχι. 
- Ιράν; 
- Όχι. 
- Κερατέα, 2011!!!

Στο Ομάν, πριν από ένα μήνα, δύο διαδηλωτές έπεσαν νεκροί από πλαστικές σφαίρες...

- Σχόλιο από την Αυγή και φωτογραφίες από Αυγή και forkeratea

Οκτώ τραυματίες στο μπλόκο του Λαυρίου

Επίθεση από διμοιρία των ΜΑΤ που σταθμεύουν στην περιοχή του Οβριοκάστρου δέχθηκαν λίγο μετά τις 3 και μισή τη νύχτα 8 άτομα τα οποία βρίσκονταν ως ομάδα περιφρούρησης στο μπλόκο του Λαυρίου. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των πολιτών της Λαυρεωτικής, περίπου 25 αστυνομικοί των ΜΑΤ που έφτασαν με λεωφορείο της ΕΛ.ΑΣ. εισέβαλαν ουρλιάζοντας στα δύο προκατασκευασμένα κιόσκια και άρχισαν με απίστευτα βίαιο τρόπο να ξυλοκοπούν τους κατοίκους, ηλικιωμένους στο σύνολό τους, ενώ προκάλεσαν σημαντικές υλικές ζημιές στο μπλόκο. Σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, οι αστυνομικοί τους οδήγησαν όλους σε ένα ξύλινο παράπηγμα που λειτουργεί ως κυλικείο και έμπαιναν μέσα δύο – δύο για να εκτονώσουν την οργή τους στα σώματα των κατοίκων. Ο ένας από τους κατοίκους του Λαυρίου, λίγο έλειψε να πάθει ανακοπή καθώς αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με την καρδιά του. Όταν αποχώρησαν οι αστυνομικοί, οι 8 τραυματίες κάλεσαν σε βοήθεια και μεταφέρθηκαν στο κέντρο υγείας για να τους παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες.


Πηγή: lavreotiki.com

Κερατέα και πυρήνες

σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου από Τα Νέα

Η σιωπή των νόμων

σκίτσο του Oliver Schopf
του Ρούσσου Βρανά
από την  
Κυριακάτικη Αυγή

«Αν ο λαός εκφράζεται ενάντια στην κυβέρνηση, πρέπει να διαλύσουμε τον λαό». Η αποθέωση της εξουσίας είναι όταν ασκεί το εξαιρετικό δικαίωμά της να αναστέλλει την ίδια τη νομιμότητα. Και τότε καταργείται η «αρχή της αρετής» που, όπως έλεγε ο Μοντεσκιέ, χαρακτηρίζει το δημοκρατικό σύστημα.

Ό,τι είναι σήμερα πια νόμιμο δεν είναι απαραιτήτως και ηθικό. Μαζί με τις κοινωνικές ισορροπίες ανατρέπονται και οι θεσμικές. Μια πολιτική και οικονομική ολιγαρχία έχει αποκτήσει τόση εξουσία, που της επιτρέπει να ελέγχει τις μεγάλες συλλογικές αποφάσεις. Πίσω από τα επιφαινόμενα μιας δημοκρατικής αντιπροσώπευσης, οι συλλογικές τύχες δεν καθορίζονται πια από τις εθνικές κυβερνήσεις ή τα εθνικά κοινοβούλια, αλλά από αυτή την ολιγαρχία.

Armoney

σκίτσο και κείμενο 
του spi_der

H εμφάνιση μετράει, Τέλος. Και μου τό ΄λεγε η μάνα μου “μη βγαίνεις έτσι παιδί μου σαν το γύφτο, ρεζίλι θα γίνουμε πάει”, “ρε μάνα, είναι μόδα τα σκισμένα τζήν σου λέω” (μή ρωτήσετε σε ποιά ηλικία έγινε αυτό). (μια και ρωτήσατε, πρόπερσι).

H εμφάνιση λοιπόν μετράει.

Πάρτε έναν κύριο με καλό κουστούμι, custom tailored στην Ιταλία κατά προτίμηση. Κι έναν ντυμένο σα διακονιάρη, με τη διακριτική σκουπιδίλα που συνοδεύει κάποιον που μόλις έψαχνε σε κάδο για τρόφιμα και χρειώδη.

Κρίση της δημοκρατίας: έξι απλές σκέψεις

του Δημοσθένη Παπαδάτου - Αναγνωστόπουλου
από την  
Κυριακάτικη Αυγή

Σήμερα, σε καιρούς κρίσης της φιλελεύθερης - αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, τη δημοκρατία επικαλούνται συστηματικά ακόμα και οι πιο αμετανόητοι των ολιγαρχικών. «Ανησυχούν» για τη δημοκρατία ακόμα και οι οπαδοί της «έκτακτης ανάγκης», της μονομερούς δηλαδή Απόφασης του Κυρίαρχου, και την «υπερασπίζονται» ακόμα και αυτοί που ιστορικά εναντιώθηκαν λυσσαλέα στην είσοδο του «δήμου» στο προσκήνιο.

Δεν λένε ψέματα: Σκέφτονται τη δημοκρατία ως όριο και τρομάζουν μπροστά στη δημοκρατία ως σύνολο δυνατοτήτων. Η τελευταία είναι γι’ αυτούς η «περιττή» δημοκρατία, η καταχρηστική δημοκρατία που «κάνει κακό». Καθώς καθένας δεν βλέπει παρά ό,τι του επιτρέπει η θέση του, δουλειά της αριστεράς είναι να προασπίσει και να διευρύνει τη δημοκρατία ως σύνολο δυνατοτήτων - όχι να διαπραγματευτεί με «ευθύνη» για τα όρια των δυνατοτήτων αυτών. Ακόμα κι αν «δεν μπορεί ποτέ να μην υπάρχουν όρια», δουλειά της αριστεράς δεν είναι να διαπιστώνει, αλλά -διά της πρακτικής- να επερωτά.

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Σκότωσαν το άλογο και τώρα το μαστιγώνουν για να τρέξει!

σκίτσο του Στάθη από την Ελευθεροτυπία
του Δημήτρη Χρήστου
από την Αυγή

Τη Δευτέρα συγκλήθηκε κυβερνητική σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό με θέμα την οικονομική ανάπτυξη. Φυσικά για καμία ανάπτυξη δεν συζήτησαν. Απλά βαφτίζουν ανάπτυξη τις εκποιήσεις αφού μόνο με αυτές ασχολήθηκαν. “Έχουμε αφήσει πίσω τα χειρότερα.” δήλωσε ικανοποιημένος για το έργο του ο κ. Παπακωνσταντίνου. Έργο με το οποίο συμφωνεί και ο κ. πρωθυπουργός, ο οποίος επέστρεψε από τις Βρυξέλλες πάλι νικητής, δηλώνοντας πως δικαιώνεται η στρατηγική μας! Καθησύχασε μάλιστα τους Έλληνες, πως από δω και τώρα δεν θα έχουμε νέα οικονομικά μέτρα, αλλά μόνο διαρθρωτικές αλλαγές.

ΚΑΘΩΣ τα έσοδα του δημοσίου πάνε κατά διαόλου (-16% τον Μάρτιο!) αφού στην αγορά δεν υπάρχει ρευστό, ούτε για δείγμα, οι πεφωτισμένοι του υπουργείου Οικονομίας ετοιμάζουν τις ακόλουθες διαρθρωτικές αλλαγές. Μείωση κοινωνικών επιδομάτων, όπως π.χ. επιδόματα ανεργίας, πολυτεκνικό επίδομα, επίδομα ΟΓΑ κ.λπ. Ακολουθούν νέες αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, εξίσωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης, νέες αυξήσεις (για τρίτη φορά) του ειδικού φόρου στα καύσιμα και τα τσιγάρα, αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων 30% σε δύο δόσεις (καλοσύνη τους ), επιβολή φόρου στα αναψυκτικά, επιβολή πράσινου φόρου (γενικώς και αορίστως), επιβολή ειδικού τέλους στα αυθαίρετα κτίσματα και αύξηση τελών κυκλοφορίας. Τι; Δεν είναι αυτά διαρθρωτικές αλλαγές; Ποιόν θα πιστέψουμε, εσάς ή τον φιλαλήθη Γ. Παπανδρέου;

Οι καλοί, οι κακοί και ο Πάγκαλος

σκίτσο του Στάθη από την Ελευθεροτυπία
του Μπάμπη Γεωργούλα
από  REDNotebook

Έχουν απίστευτη ικανότητα αυτοί που διευθύνουν τα «Νέα» –μαζί με όσους τους ακολουθούν ή τους εμπνέουν στην εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ εκστρατεία τους– να εμφανίζουν την πραγματικότητα ακριβώς αντίθετη απ’ ό,τι είναι. Παρουσιάζουν τον κ. Πάγκαλο προπηλακιζόμενο, υβριζόμενο, απειλούμενο, θύμα τραμπουκισμών, φιλήσυχο και ειρηνικό πολιτικό που αντιμετωπίζεται με βία.

Η πραγματικότητα, όμως, βοά. Ο κ. Πάγκαλος είναι που προπηλακίζει τους πολιτικούς του αντιπάλους επί μονίμου βάσεως, που βρίζει όσους πολίτες δεν συμφωνούν με τις αποφάνσεις του, που τραμπουκίζει ακατάπαυστα, που προκαλεί συστηματικά ακόμη και για φτηνούς επικοινωνιακούς λόγους, που ανατρέπει βίαια κάθε προσπάθεια διατήρησης ενός ανθρώπινου κλίματος πολιτικής αντιπαράθεσης.

Οι εξελίξεις τρέχουν

του Σατιρικού από το Ποντίκι
από την Αυγή

Οι πανηγυρισμοί αυτή τη φορά δεν κράτησαν ούτε 48 ώρες. Η διπλωματική επιτυχία του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες, η αναγνώριση της πολιτικής που εφαρμόζει η κυβέρνηση, η "ανάσα ζωής" που μας έδωσαν οι εταίροι, κατέρρευσαν ως χάρτινος πύργος τη Δευτέρα. Το μόνο που έμεινε ήταν η επίσημη δήλωση Μέρκελ ότι "η Ελλάδα ανέλαβε ισχυρή δέσμευση να ιδιωτικοποιήσει 50 δισ. δημόσιας περιουσίας". Προχθές άρχισαν τα όργανα: Το μισό ΠΑΣΟΚ και ένα μικρό μέρος της κυβέρνησης άρχισε να συνειδητοποιεί ότι δεν είναι και τόσο αυτονόητο το να πουλήσεις τη ΔΕΗ και την ΕΥΔΑΠ. Το άλλο μισό είναι ήδη σε επαφή με τους αγοραστές. Πλην όμως η κατάσταση ευτυχώς δεν τσουλάει με τη γραμμικότητα που θα επιθυμούσαν οι υποψήφιοι επενδυτές και οι εδώ εντολοδόχοι τους.

Ο εφιάλτης της αλαζονείας

σκίτσο saulkabher από Cartoon Movement
του Παντελή Mπουκάλα
από την Καθημερινή


Ο,τι τα πρώτα εικοσιτετράωρα μετά τον σεισμό, το τσουνάμι και το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα ήταν εικασία ή υποψία, ημέρα με την ημέρα, βδομάδα τη βδομάδα, γίνεται βεβαιότητα, την οποία αποδέχονται πλέον και πολλοί από τους αρχικούς σίγουρους πως όλα θα πάνε καλά και θα τελειώσουν γρήγορα: Ούτε εύκολα αντιμετωπίσιμο είναι το πρόβλημα, λοιπόν, όπως επέμεναν οι πρώτες παραμυθητικές ανακοινώσεις ούτε όσοι εμπλέκονται στην αντιμετώπισή του (η διαχειρίστρια εταιρεία και η ιαπωνική κυβέρνηση) έχουν αποδείξει με την ώς τώρα δράση τους πως η μέθοδός τους είναι περισσότερο επεξεργασμένη και αποτελεσματική από τις μεθόδους που οι ανεπτυγμένοι και πεπολιτισμένοι αυτού του κόσμου αποκαλούν ονειδιστικά «τρικοκοσμικές» ή και «βαλκανικές», κι εμείς εδώ, πάντοτε σε αυτοκριτική εγρήγορση, τις χαρακτηρίζουμε «ελληνικές».

Στους δρόμους το "καλό κράτος"

σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη
από την Αυγή

Σήμερα απεργούν και διαδηλώνουν οι εκπαιδευτικοί, οι γιατροί και οι νοσηλευτές. Κινητοποιούνται όχι μόνο για την ακραία υποβάθμιση των εισοδημάτων τους, που έτσι κι αλλιώς προσβάλλει την επαγγελματική τους αξιοπρέπεια και υπονομεύει τον κοινωνικό τους ρόλο. Κινητοποιούνται και για την πρωτοφανή εγκατάλειψη της δημόσιας παιδείας και του ΕΣΥ από το κράτος.

Πρόκειται για κραυγή αγωνίας σχετικά με τη ραγδαία υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους, που αναμένεται να προσλάβει διαστάσεις αποδιάρθρωσης, καθώς με το Μνημόνιο έχουν δρομολογηθεί συγχωνεύσεις σχολείων αλλά και νοσηλευτικών μονάδων. Επιπλέον χάνονται χιλιάδες θέσεις εργασίας από τομείς κοινωνικών υπηρεσιών που ήδη λειτουργούν με μειωμένο προσωπικό.

Πάλι τυφλοί; Πάλι στον όλεθρο;

Barbara Morgan, Protest 1940 (πηγή)
του Ρούσσου Βρανά 

Αν η λιτότητα ήταν ένα φάρμακο για όλους, θα την κατάπιναν ευχαρίστως. Επειδή όμως χορηγείται μόνο στους φτωχούς και κάνει καλό μόνο στους πλούσιους, γι' αυτό επιβάλλεται πάντα με το μαστίγιο. Και μάλιστα προληπτικά, όπως αποφασίστηκε στην πρόσφατη ευρωπαϊκή Σύνοδο Κορυφής. Η Ιστορία όμως έχει δείξει πως η λιτότητα δεν είναι φάρμακο αλλά φαρμάκι. Σχεδόν πάντα καταλήγει στα χειρότερα: οικονομική καταστροφή, βία και καταστολή.

Το παράδειγμα της Γερμανίας του καγκελάριου Μπρούνινγκ είναι χαρακτηριστικό. Το 1930, η ύφεση εξαπλωνόταν στον κόσμο. Εξωθούμενος από τους Γερμανούς μεγαλοβιομήχανους, ο Μπρούνινγκ πίστεψε πως η χώρα του θα σωζόταν μόνο με ένα σκληρό νόμισμα και με μηδενικά ελλείμματα μέσω περικοπών των μισθών και των συντάξεων.

Τέτοια Ευρώπη; Όχι ευχαριστούμε

σκίτσο Oliver Schop
του Θανάση Καρτερού
από την Αυγή 

Η Μέρκελ ηττήθηκε κατά κράτος στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, το μεγαλύτερο ομόσπονδο γερμανικό κράτος. Ο Σαρκοζί ηττήθηκε στις τοπικές εκλογές. Ο Κάμερον είδε μισό εκατομμύριο φλεγματικούς Βρετανούς να διαδηλώνουν κατά της λιτότητας. Οι αυτουργοί του ιρλανδικού Μνημονίου έπαθαν πριν λίγο καιρό πανωλεθρία. Και η κυβέρνηση Σόκρατες υποχρεώθηκε να παραιτηθεί όταν το πρόγραμμα σκληρής λιτότητας που πρότεινε καταψηφίστηκε από την πορτογαλική Βουλή.

Κάτι αλλάζει στην Ευρώπη λοιπόν, κάτι κινείται. Μπορεί οι άνθρωποι να μη στρέφονται προς την ίδια κατεύθυνση -και ποια θα ήταν αυτή στις συγκεκριμένες συνθήκες; Μέσα όμως σε μια ποικιλία κινήτρων και αντιδράσεων δεν μπορεί να μη διακρίνει κανείς τον κοινό παρονομαστή: η Ευρώπη δεν είναι ικανοποιημένη από τον εαυτό της, τις πολιτικές και τους ηγέτες της. Όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι αντιδρούν στην παντοδυναμία των πολυεθνικών, είτε αυτές επιβάλλουν πυρηνικά εργοστάσια, είτε καθεστώς εργασιακής δουλοπαροικίας, είτε δήθεν βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας μέσω της θεσμοθετημένης φτώχειας.

Το χρονικό της ανάκαμψης της Αργεντινής και η σημερινή πραγματικότητα της χώρας

Σήμερα στις 10 το βράδυ η ΝΕΤ προβάλει το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου (Εξάντας) "Το πείραμα της Αργεντινής" 

Για όσους/ες το έχασαν το πρώτο μέρος υπάρχει εδώ

http://anergoidimosiografoi.blogspot.com/2011/03/blog-post_25.html

Το τρέιλερ του β' μέρους εδώ

Από την ιστοσελίδα του Εξάντα μεταφέρω την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παρουσίαση Α' και Β' μέρους: 

Το λόμπι της ατομικής ενέργειας και η έννοια της προόδου

"Οι τερατογενέσεις της Ανάπτυξης", σκίτσο του Δημήτρη Γεωργοπάλη
του Σταύρου Καπάκου
από την  


Τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης μία από τις ιδεολογικές συγκρούσεις με ιδιαίτερη σημασία και βάθος, που διαπερνούσε οριζόντια όλες τις πολιτικές παρατάξεις και την ιστορική αριστερά, ήταν η διαμάχη για την έννοια της προόδου. Απλοποιώντας λίγο την ουσία εκείνης της διαμάχης θα έλεγα ότι κυριάρχησε η αντίληψη της διαρκούς προόδου, κάτι δηλαδή σαν διαρκή συσσώρευση επιστημονικών γνώσεων. Η στρατηγική της επιστημονικής τεχνικής επανάστασης ήταν η αντίληψη του σοβιετικού μπλοκ και του ΚΚΕ στη χώρα μας. Τηρουμένων όμως των αναλογιών ανάλογη ήταν και η στρατηγική των ισχυρών καπιταλιστικών χωρών.

Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι οι δύο αντιλήψεις ταυτίζονταν, καθώς οι πολιτικές διαφωνίες ήταν χαώδεις. Όποιος εξέφραζε ενδοιασμούς ή αντιρρήσεις, κυρίως από την ανανεωτική αριστερά και το οικολογικό κίνημα, αμφισβητώντας την έννοια της προόδου ως γραμμικής και ουδέτερης διαδικασίας, χαρακτηριζόταν οπισθοδρομικός και παρέμενε στο περιθώριο της πολιτικής ζωής.

Ο Δ. Καζάκης στο Mega



από

Όχι στον πόλεμο, ναι στις αραβικές εξεγέρσεις

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου
του Πάνου Τριγάζη
από την  

«Ο πόλεμος δεν μπορεί να γίνει ανθρώπινος,
μόνο να καταργηθεί μπορεί»
Άλμπερτ Αϊνστάιν

Στα εγκλήματα του καθεστώτος Καντάφι εις βάρος του λιβυκού λαού προστίθενται τα εγκλήματα της ξένης στρατιωτικής επέμβασης, εδώ και μια βδομάδα. Η Μεσόγειος, που έχει χαρακτηριστεί «βαρόμετρο του παγκόσμιου πολιτικού κλίματος», σήμερα ζει ταυτόχρονα την άνοιξη των αραβικών εξεγέρσεων και τον χειμώνα ενός νέου πολέμου.

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Ελπίδα...

σκίτσο Nedal Hashem από Cartoon Movement

Η αριθμητική της απάτης

σκίτσο του Χρήστου Τολιάδη από το Έθνος
από την Αυγή

Κερδίσαμε 6 δισ., πανηγυρίζουν επί ημέρες η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της και αναρωτιόμασταν πού τα βρήκαν τα κέρδη
 
Τελικά τα 6 δισ. βγαίνουν ως εξής: Εάν η επιμήκυνση δεν συνοδευόταν απο μείωση του επιτοκίου, θα πληρώναμε επιπλέον 21 δισ. Η μείωση του επιτοκίου μειώνει την τελική επιβάρυνση κατά 6 δισ., ήτοι θα πληρώσουμε επιπλέον 15 δισ. 
 
Να υποθέσουμε ότι θα μπούμε και σε κλήρωση για ένα σετ τραπεζομάντηλα εμπριμέ... Η καλύβα του Χότζα στα καλύτερά της!

Κίνδυνοι υγείας από τη Φουκουσίμα

σκίτσο του Gianfranco Uber, από Cartoon Movement
της Μαρίας Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Τέσσερα είδη επικίνδυνων ραδιοϊσοτόπων φαίνεται ότι δραπέτευσαν από τους τραυματισμένους αντιδραστήρες της Φουκουσίμα. 

Το Ιώδιο-131, το Καίσιο-137, το Στρόντιο-90, και το Πλουτώνιο 239

Το Ιώδιο -131 είναι το πιο επικίνδυνο επειδή συνδέεται με καρκίνους του Θυρεοειδούς σε ανθρώπους που εκτίθενται ακόμη και για μικρό χρονικό διάστημα. Οι επιδημιολόγοι εκτιμούν ότι 6.000-7.000 περιπτώσεις καρκίνου του Θυρεοειδούς οφείλονται στη έκθεση από το ατύχημα του Τσερνομπίλ το1986. Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν παιδιά την εποχή του ατυχήματος.

Ωμός εκβιασμός

σκίτσο του Πέτρου Ζερβού
από την Αυγή 

Πρέπει να κάνουμε το ένα, να κάνουμε το άλλο, να κάνουμε το παράλλο "για να μην αναγκαστούμε να περικόψουμε κι άλλο μισθούς και συντάξεις", είναι η μόνιμη επωδός των κυβερνητικών κάθε φορά που πρόκειται να προχωρήσουν στη λήψη κάποιου νέου μέτρου. Το ίδιο λένε και για να δικαιολογήσουν την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, για την τρίτη δόση, για την τέταρτη δόση και πάει λέγοντας. 

Μια εκδοχή του ιδίου ψέματος είχαν πει και για το αρχικό Μνημόνιο, ότι δηλαδή υπογράφουμε διότι αλλιώς δεν θα είχαμε λεφτά να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, παρ ότι τα χρήματα του Μνημονίου δεν πάνε -απαγορεύεται ρητώς- σε μισθούς και συντάξεις. Φυσικά και τους μισθούς και τις συντάξεις έκοψαν και σε ό,τι αφορά το Δημόσιο πρόκειται να τους κόψουν ακόμα περισσότερο με το ενιαίο μισθολόγιο. 

Κορύφωση του ενδοτισμού της ελληνικής κυβέρνησης

σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή από την Ελευθεροτυπία
του Γιώργου Ρούση
από την Ελευθεροτυπία

Η στάση της κυβέρνησης Παπανδρέου απέναντι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη επιβεβαιώνει ότι ο ενδοτισμός της ξεπερνά κάθε προηγούμενο τουλάχιστον στην μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας.

Γνήσιος απόγονος του Γέρου των ξένων κατά της Ελλάδας επεμβάσεων, εκείνου δα που κακώς αποκαλείται από ορισμένους «Γέρος της Δημοκρατίας», ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο έμπιστος του εγγλέζικου ιμπεριαλισμού, δηλαδή του Γεωργίου Παπανδρέου, και λιγότερο του πατρός του Ανδρέα ο οποίος στα λόγια τουλάχιστον ηχούσε αντιιμπεριαλιστικά και έχτιζε τριτοκοσμικές συμμαχίες με τους Άραβες, ο Γιώργος ο νεότερος τα δίνει όλα για όλα.

Μας δουλεύουν;

από την Αυγή
 
"Κατέβασαν τον διακόπτη" για μία ώρα το Σάββατο ανά την υφήλιο για να γλιτώσουμε ενέργεια και να νοιαστούμε για την κλιματική αλλαγή. 
 
Όλα καλά κι ωραία, νοιαστήκαν οι πολίτες ανά την υφήλιο, κατέβασαν και τον διακόπτη και μετά το πέρας των 60 λεπτών επέστρεψαν στις γνωστές καταναλωτικές πρακτικές τους με ήσυχη συνείδηση και ολίγη από εθελοντισμό
 
Ωστόσο η ραδιενέργεια στην Ιαπωνία κατακτά νέο ρεκόρ, το νερό δεν πίνεται, το φαΐ δεν τρώγεται, το ραδιενεργό σύννεφο ταξιδεύει, αλλά δεν συντρέχει λόγος, αφού εμείς κάναμε την συμβολική μας πράξη και κατεβάσαμε τον διακόπτη. 

Φωνάζει ο κλέφτης...

σκίτσο του Τάσου Αναστασίου από την Αυγή
του Μπάμπη Γεωργούλα
από την Εποχή 

Αν ήταν να μιλήσουμε πάλι περί του ύφους και του ήθους του κ. Πάγκαλου, δεν θ’ άξιζε τον κόπο. Δεν πρόκειται, όμως, περί αυτού. Η λαλίστατη σιωπή του πρωθυπουργού και η αμέριστη υποστήριξη του κυβερνητικού εκπρόσωπου προς τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης πείθουν ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια προσωπική παραφορά, αλλά με μια καλά σχεδιασμένη κυβερνητική επίθεση.
 
Ξεκίνησε ως επιχείρηση ενοχοποίησης των ίδιων των θυμάτων της κυβερνητικής πολιτικής. Ο χαρακτηρισμός «κοπρίτες» και ο κυνισμός της φράσης «μαζί τα φάγαμε» δεν συνιστούν απλώς χυδαιότητα. Συνθηματοποιούν μια πολιτική που αποσκοπεί στο να αποδεχτούν τα θύματα της κυβερνητικής πολιτικής τη συνενοχή τους με τον θύτη, αλλά και τη συνακόλουθη τιμωρία τους ως λύτρωση.

Σ΄ ευχαριστώ ω εταιρία!

σκίτσο Richard and Slavomir Svitalsky από Cartoon Movement
του Θανάση Καρτερού
από την Αυγή 

Διαβάζουμε πως ο Ιάπωνας πρωθυπουργός άσκησε αυστηρή κριτική στην εταιρεία - ιδιοκτήτρια των πυρηνικών εργοστασίων στη Φουκουσίμα. Δεν έκανε καλά τη δουλειά της -η εταιρεία!- και κινδυνεύει όλη η Ιαπωνία. Δεν πήρε έγκαιρα τα μέτρα της -η εταιρεία!- για φυσικές καταστροφές όπως το τσουνάμι και κινδυνεύει όλος ο κόσμος.

Προς τα πού να στρέφουμε τα νώτα μας;

από Κίνηση Ενεργών Πολιτών Πάρου

Έγινε πολύ συζήτηση για την ενέργεια των μαθητών της Σύρου να στρέψουν τα νώτα τους προς τους επισήμους και να "δώσουν" τιμή στο άγαλμα του Μιαούλη. "Τέτοια μέρα βρήκαν να κάνουν διαμαρτυρία" γράφτηκε με αποδοκιμασία σε ορισμένα μέσα. "Την ημέρα της Εθνικής γιορτής να σεβόμαστε", ήταν η άποψη λίγων μεν σεβαστών δε!..

Η απάντηση μας σαν Κίνηση αλλά και άποψη του ίδιου του Μανώλη Γλέζου είναι ΝΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΙΟΡΤΗ!

Η αριστερή αντίσταση στον νεοφιλελεύθερο λόγο

(πηγή)
της Ιωάννας Τσιβάκου

Στο σύστημα «Ευρωπαϊκή Ένωση», η ελληνική κοινωνία εμφανίζεται ως το πιο προβληματικό μέρος του, και συνεπώς ως το πιο ευεπίφορο σε ανατροπές ικανές να διαταράξουν ολόκληρο το σύστημα. Κι αυτό διότι η επικρατούσα εδώ αταξία ακυρώνει, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, τις πειθαρχικές δυνάμεις της ευταξίας. Υπ’ αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα προσφέρεται, αφενός, ως πειραματικό πεδίο επιτήρησης από τις δυνάμεις της ευρωπαϊκής εξουσίας και, αφετέρου, ως πεδίο δυνητικής αντίστασης απέναντι σε αυτές τις δυνάμεις. Με τον όρο «αντίσταση» δεν εννοείται, εν προκειμένω, η διαμαρτυρία για τη διατήρηση οικονομικών ωφελημάτων απ’ όσους ήδη τα νέμονται, αλλά η λαϊκή άρνηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών οι οποίες, εν ονόματι της ανταγωνιστικότητας, προωθούν τον ατομικισμό και την εξαφάνιση κάθε είδους συλλογικότητας.

Λιβύη και γαλλογερμανικές αντιθέσεις

(πηγή)
του Νίκου Κοτζιά
από την Ελευθεροτυπία

Ο πόλεμος στη Λιβύη δεν έχει μόνο να κάνει με παγκόσμια συμφέροντα και τη στήριξη ή μη των εξεγερμένων σε αυτήν.  Συνδέεται άμεσα με τις εσωτερικές συγκρούσεις στη Δύση συνολικά και στην Ε.Ε. ειδικότερα.

Η ιστορία της Γερμανίας είναι η ιστορία ενός εθνικού κράτους που εμφανίζεται με καθυστέρηση στη σκηνή της παγκόσμιας πολιτικής και για αυτό δείχνει περισσότερο επιθετική από ό,τι άλλες. Ενώ είναι δυτικό κράτος δεν ένιωθε επί δεκαετίες να ανήκει στη Δύση.

Όπλο ανακατατάξεων στην Ευρωζώνη η δυναμική παρέμβαση και όχι η αποχώρηση

(πηγή)
συνέντευξη του Χάρη Γολέμη
στον Κωνσταντίνο Ζαγάρα

“Η κρίση αναζωπύρωσε τις υπαρκτές στρατηγικές διαφορές εντός και μεταξύ των δυνάμεων της ευρωπαϊκής αριστεράς”, υπογραμμίζει στην “Αυγή” της Κυριακής ο Χάρης Γολέμης, διευθυντής του Ινστιτούτου “Πουλαντζά”. Παράλληλα εντοπίζει δύο επίπεδα ενότητας για την αριστερά στη χώρα μας, τη σύγκλιση δυνάμεων με στρατηγικές συγκλίσεις και την προγραμματική σύγκλιση κομμάτων, ενώ, αναφερόμενος στο εθνικό πεδίο της ταξικής πάλης, χαρακτηρίζει “μεταμοντέρνα ανοησία” τη θέση όσων θεωρούν ότι έχει ξεπεραστεί. Ταυτόχρονα δηλώνει κατηγορηματικά αντίθετος με την άποψη ενός τμήματος της αριστεράς για αποχώρηση της χώρας από την Ευρωζώνη και επιμένει ότι η Ε.Ε. μπορεί να είναι ένα «νέο πεδίο ταξικών αγώνων».

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Και-σε-κεσέ-και-σε-μπώλ

σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη

του spi_der
από Εκτός Καρέ

Της μεγάλης του Έθνους γιορτή σιμά βοήθειά μας, και δε φαντάζομαι να ξεχάσατε τα αλήστου μνήμης τηλεοπτικά κάτς για το αν δικαιούται ο (κωλο)αλβανός να σηκώνει τη Σημαία Μας.

Κι επειδή το “Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας κλείσει στα γραφεία μας“ είναι το νέο “bring them on”, τουτέστιν βάζει σε πειρασμό ακόμα και αρνί να κατεβεί με τα πεντόκιλα, οφείλουμε να αφοσιωθούμε στη θεωρητική προπαρασκευή για το εύλογο debate που θα ακολουθήσει:

Έχει δικαίωμα ο Αλβανός να εκσφενδονίσει το τίμιο γιαούρτι εκ μέρους του πολίτη/σαφώς-συριζαίου που κατά Πάγκαλον τον προσέλαβε για να κάνει εκ μέρους του την βελουτέ βρωμοδουλειά;

Σαν σήμερα πριν από 170 χρόνια οι πρόγονοί μας καταδίκασαν τις εκδηλώσεις βίας απ' όπου κι αν προέρχονταν

σκίτσο Βαγγέλη Χερουβείμ από την Αυγή
"Κακοήθειες" 
υπό Γεωργίου Κιρίτσεως & Άγγελου Τσεκέρεως 
από την Κυριακάτικη Αυγή

Εντάξει, καταλάβαμε. Αν δολοφονηθεί ο Πάγκαλος, θα φταίει ο Τσίπρας.

Εδώ κοτζάμ Ράιχσταγκ έκαψε ο Τσίπρας. Τον Πάγκαλο θα αφήσει;

Άσε που προσλαμβάνουμε και Αλβανούς μισθοφόρους να τον γιαουρτώνουν.

Τους εκπαιδεύουμε στη ζούγκλα, όπως οι Βιετκόνγκ.

Τους μαθαίνουμε να μυρίζουν τον Πάγκαλο, τους παγιδεύουμε με γιαούρτια και τους ξαμολάμε.

Τι μας επιφυλάσσουν οι αραβικές εξεγέρσεις;

του Γιώργου Λιερού
από Αριστερό Βήμα

Οι εξεγέρσεις στην Τυνησία, την Αίγυπτο, την Λιβύη, την Υεμένη, τα Εμιράτα κ.ά. πρέπει να ειδωθούν, παρά τις ιδιαιτερότητές τους, ως μέρη της ίδιας διαδικασίας; Ποιας; Μιας διαδικασίας αραβικής; Μουσουλμανικής; Μπορεί σήμερα να ξεδιπλωθεί στη Μέση Ανατολή μια επαναστατική διαδικασία η οποία θα τείνει στον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της περιοχής; Ή μήπως οι εξεγέρσεις αυτές έρχονται να προκαλέσουν την επιτάχυνση της διαδικασίας προσαρμογής των εν λόγω χωρών στον καπιταλισμό της παγκόσμιας ελεύθερης αγοράς και, επίσης, να διεκδικήσουν εκ παραλλήλου την αναβάθμισή τους σε αυτά τα πλαίσια;

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Λέξεις κενές

(πηγή)
του Κώστα Καναβούρη
από την Κυριακάτικη Αυγή 

Όταν κάνεις κουρασμένες σκέψεις είναι βέβαιο ότι θα τις διατυπώσεις με κουρασμένες λέξεις. Με λέξεις που θα έχουν χάσει προ πολλού τη φεγγοβολή τους από "την πολλή συνάφεια" με το δεδομένο και το τετριμμένο και θα περιφέρονται ως θαμπά υπολείμματα του ένδοξου παρελθόντος τους και τρίμματα ευκλεών σωμάτων που κάποτε είχαν τη θέληση, την ικανότητα και τη διάθεση να ερωτευτούν τον κόσμο. Τι να πεις, λοιπόν, με τις κουρασμένες σου λέξεις;

Πώς να διατυπώσεις καίρια το ακριβές και το απαραίτητο; Κι όσο δεν μπορείς, τόσο απομακρύνεσαι από το γλωσσικό μητρώο των εννοιών που χρειάζονται στις μέρες μας. Με τη μνήμη των νοημάτων δεν κάνουμε τίποτα αν αυτή η μνήμη δεν είναι το υπόστρωμα, το βιολογικό υπόστρωμα όπου θα ανθίσουν οι νέες λογικές χειροθεσίες του κόσμου. Αν παραμείνουμε στη μνήμη, άρα και στη μνήμη των λέξεων που κάποτε μας κράτησαν ζωντανούς, θα έρθει η πικρή στιγμή (και έρχεται πάντοτε, συνεπέστατη στο ραντεβού της με τον χαμό) όπου οι λέξεις θα πεθάνουν μέσα στα χέρια μας και ο ήχος τους θα σβήσει (ή μήπως έχει ήδη σβήσει;) πίσω από το έρχος των οδόντων μας και δεν θα μπορούμε να πούμε τίποτα.

Θαύματα

"Red Alert" του Nibo από το Cartoon Movement

Ο Ιάπωνας συγγραφέας Χαρούκι Μουρακάμι, στο τελευταίο βιβλίο του («Μετά τον σεισμό»), αφηγείται έξι παράξενες ιστορίες που διαδραματίζονται με άξονα τον σεισμό στο Κόμπε, το 1995 (απόσπασμα μιας ιστορίας δημοσίευσε η στήλη την περασμένη εβδομάδα). Ο σεισμός και οι καταστροφικές του συνέπειες είναι ελάχιστα παρόντα στις ιστορίες, μόνο σαν απόηχος ή σαν τηλεοπτική είδηση περνούν. Οι ήρωες έχουν κάποιο ρητό ή υπόρρητο δεσμό με το Κόμπε -συγγενείς, μνήμες, ένα διαγραμμένο κομμάτι ζωής-, αλλά ο σεισμός είναι απλώς η αφορμή για να συντελεστεί εντός τους μια εσωτερική, υπαρξιακή δόνηση πολλών Ρίχτερ που τους επιβάλλει μια αλλαγή, μια επανεξέταση της ζωής τους. Και το ίδιο επιβάλλει στην Ιαπωνία, η οποία κάθεται αυτάρεσκα πάνω στο οικονομικό της θαύμα, αλώβητο ακόμη το 1995 και από τον σεισμό στο Κόμπε, αλλά και από τον οικονομικό «σεισμό» της ίδιας δεκαετίας -κατάρρευση αγοράς ακινήτων και τραπεζών-, που καθήλωσε τη χώρα σε μακρόχρονη στασιμότητα.

Λιβύη και Αριστερά

Αφίσα του freestyle (Michael Thopmpson)
από το flickr (πηγή)
του Νικόλα Σεβαστάκη
από τα "Ενθέματα"
της Κυριακάτικης Αυγής

Εδώ και δυο μήνες στο χώρο της Αριστεράς, σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, περίσσεψαν οι αναλύσεις για τις αραβικές εξεγέρσεις. Πολλές και ενδιαφέρουσες ματιές, μεταφράσεις κειμένων που φώτιζαν ιστορικές καταβολές, κοινωνικές και θρησκευτικές ιδιαιτερότητες. Και βέβαια όλα αυτά με έμφαση στο γεωπολιτικό βάρος των σημερινών ρηγμάτων, στις συσχετίσεις τους με την καπιταλιστική κρίση, το ενεργειακό πρόβλημα, τη σχέση των ηγετικών ελίτ της Δύσης με φαύλα καθεστώτα και εγκληματικές δυναστείες.

Αυτή όμως η κινητικότητα στο επίπεδο της ανάλυσης και της πληροφόρησης σημαδεύτηκε από την ανυπαρξία κάποιας –συμβολικής-- κινηματικής διάθεσης για συμπαράσταση στις λαϊκές εξεγέρσεις των Αράβων. Πυρετός λόγου και απροθυμία ή περίεργες σιωπές στο επίπεδο της ορατής πράξης. Η «υψηλή πολιτική» --μέχρι και η λεπτομερής εξιστόρηση των φυλετικών διαστάσεων της σύγκρουσης στη Λιβύη-- σα να κατάπιε τους λόγους της δέσμευσης και το επείγον της πολιτικής αλληλεγγύης. Και το άγχος για διαφοροποίηση από τον («αστικό»;) ανθρωπισμό και τη λιτανεία των αφηρημένων οικουμενικών αξιών να τροφοδοτεί, με λίγες εξαιρέσεις, προσεγγίσεις οι οποίες έψαχναν στις σχισμές της ζωντανής και θερμής Ιστορίας να βρουν τις «δομές» που θα τις δικαιώσουν.

MEGALICIUS: ΜΟΛΙΣ 100.000 φορές πάνω από τα όρια!!! ΜΟΛΙΣ!!!

του grieco από Cartoon Movement
Το ακούσατε; Το ΖΩΟΝ στο ΜΕΓΑ είπε πως το επίπεδο της ραδιενέργειας δεν είναι 1.000.000 φορές πάνω από το όριο αλλά ΜΟΛΙΣ 100.000 φορές. Ορκίζομαι, έτσι είπε!!! ΜΟΛΙΣ 100.000 φορές!!! ΜΟΛΙΣ!!!


Την ΜΕΓΑγκάφα διόρθωσε ο Στραβελάκης αλλά ποιος μπορεί να ξεχάσει την ειρωνεία των Τρέμη, Πρετεντέρη, Τσίμα και τα χαμογελάκια τους όταν από την αρχή οι Γάλλοι επιστήμονες κατέταξαν την Φουκουσίμα στο επίπεδο 6; Υπονοούμενα,  εξυπνακισμοί και στο καπάκι τον Αντωνόπουλο και τον άλλο από Θεσσαλονίκη να μας λέει πως δεν τρέχει τίποτα και πως πρέπει να σκεφτούμε την πυρηνική ενέργεια και για την Ελλάδα. Τα ξεχνάει κανείς αυτά;

Η πυρηνική ενέργεια είναι πάντα επικίνδυνη

Πρόοδος και παρωχημένα εργαλεία.
Σκίτσο του Gianfranco Uber από το Cartoon Movement
του Παναγιώτη Σωτήρη

«Τα πυρηνικά εργοστάσια είναι εξαιρετικά περίπλοκες συσκευές για τον εντοπισμό σεισμογενών ρηγμάτων». Ο Αμερικανός οικολόγος Ντέιβιντ Μπράουερ συνήθιζε να εξηγεί με αυτό τον τρόπο γιατί ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την τοποθεσία ενός πυρηνικού εργοστάσιου. Συχνά, τα πυρηνικά ατυχήματα εντοπίζουν τους κινδύνους και όχι η προνοητικότητά μας.

Μόνο που η περίπτωση της Ιαπωνίας, όπως και του Τσερνόμπιλ παλιότερα, δείχνει ότι αυτή η διαδικασία «δοκιμής και πλάνης» για το όρια κινδύνου των πυρηνικών εργοστασίων είναι τραγική. Η κατάρρευση των συστημάτων ασφαλείας, η απουσία πρόβλεψης για μια ακραία αλλά πραγματική πιθανότητα ατυχήματος, η διάψευση της υποτιθέμενης τεχνολογικής επάρκειας, όλα αυτά δείχνουν ότι ο κίνδυνος από την πυρηνική ενέργεια δεν είναι πιθανός αλλά βέβαιος.