 |
| (πηγή) |
από Ως3
Έρχονται Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Φώτα. Η αγαπημένη γιορτινή περίοδος των παιδιών (και των παιδιών που παραμένουμε εμείς οι «μεγάλοι»), με την προσδοκία ενός δώρου από τον Άγιο Βασίλη, ενός τρυφερού οικογενειακού γεύματος, μιας μικρής εκδρομής, μιας βόλτας στα στολισμένα καταστήματα, στην αγορά και τους μεγάλους δρόμους.
Έρχονται Χριστούγεννα κι οι Έλληνες (φέτος περισσότερο από ποτέ) νιώθουν ασφυκτική την πίεση της γιορτής, την αναγκαιότητα (προς χάριν των ανηλίκων κυρίως) μιας πειστικής υπόδυσης - πως όλα είναι «καλά», όλα «θα περάσουν», τα οικονομικά προβλήματα κι η διάλυση του κοινωνικού ιστού θα θεραπευτούν και στην καμινάδα της χώρας θα γλυστρίσει ένα δώρο-φίλτρο μαγικό που θα «αντιστρέψει το κακό κλίμα», ένα spread σε τιμή λογική από τους «Ευρωπαίους αδελφούς» του Βορρά, ένα ευρωομόλογο σωτήριο που θα εγγυηθεί πως η Ελλάδα, αυτή η καταφερτζού, η εφτάψυχη, δεν θα χρεοκοπήσει.
Ωραίες, απελπισμένες ελπίδες - θα καούν στη φωτιά μαζί με το έλατο, θα μπουν στη ντουλάπα μαζί με τα στολίδια στις 8 Ιανουαρίου του 2011. Το 2011 (μας λένε σε όλους τους τόνους τα media) θα είναι η χειρότερη, η δυσκολότερη, η πιο απελπιστική χρονιά από τη Μεταπολίτευση και δώθε, κόλαση, τραγωδία.
