Δεν έχω λόγια... Δείτε το βίντεο!

Η παγκόσμια υπερθέμανση 1830-2010 σε 30 δευτερόλεπτα

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον βίντεο έδωσε στη δημοσιότητα η NASA (...) Το βίντεο απεικονίζει την αυξητική τάση που παρουσιάζει η θερμοκρασία σε όλη τη Γη, από το 1880 έως σήμερα. 130 χρόνια μέσα σε 30 δευτερόλεπτα. Ενδεικτικό της ραγδαίας επιδείνωσης της κατάστασης είναι το γεγονός ότι οι εννέα από τις δέκα πιο θερμές χρονιές σε όλη αυτή τη χρονική περίοδο καταγράφονται μετά το 2000. “Γνωρίζουμε ότι η Γη απορροφά περισσότερη ενέργεια από εκείνη που εκπέμπει για αυτό και υπάρχει μια συνεχόμενη αυξητική τάση της θερμοκρασίας. Ακόμη και περίοδοι μειωμένης ηλιακής δραστηριότητας ή φαινόμενα όπως το La Nina που συμβάλουν στην μείωση της θερμοκρασίας στον πλανήτη δεν καταφέρνουν να αντιστρέψουν την αυξητική τάση”, αναφέρει ο Τζέημς Χάνσεν, διευθυντής του Ινστιτούτου Διαστημικών Επιστημών Goddard της NASA.
(πηγή: http://milon-tis-eridos.blogspot.gr/2012/09/130-30.html)

Πλούσιες χώρες, φτωχοί λαοί

Πόσο φτωχές είναι στην πραγματικότητα οι χώρες του τρίτου κόσμου;

- Το βίντεο προβλήθηκε στην ΚΡΗΤΗ TV, στο πλαίσιο της εκπομπής "Δεύτερη Ματιά".

Μην τα ξεχνάς!

Ο Σταύρος, που ζούσε χρόνια στην Ηρώδου Αττικού, πέθανε στις 16 Αυγούστου πέρυσι από θερμοπληξία... Ταχυπαλμία, δύσπνοια και βασανιστικός θάνατος γιατί δεν είχε μια στάλα νερό να πιεί. Ο κ. Κακλαμάνης, παρά τις εκκλήσεις για επανατοποθέτηση των ποτίστρων (δωρεά δημότη κι αυτές...) που αφαιρέθηκαν από τις πλατείες ενόψει της Ολυμπιάδας 2004 (!), αδιαφόρησε! Την ίδια στάση κρατά και ο κ. Καμίνης. Κι ακόμα χειρότερη ΑΝ ισχύει αυτό που διάβασα: ο Δήμος Αθηναίων έχει κλείσει το νερό από τα κεντρικά για να μην πίνουν νερό τα αδέσποτα, οι χρήστες και οι άστεγοι!!! ΑΝ ισχύει, μιλάμε για έγκλημα.

ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΝΕΡΟ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ.  

Κι ώσπου να καταφέρουμε να πείσουμε τους πολλούς για την ορθότητα της ρήσης (του Γκάντι ή του Ντίκενς;), "ο πολιτισμός ενός λαού κρίνεται από την συμπεριφορά του προς τα ζώα", ας φροντίσουμε για το ελάχιστο: ένα μπολάκι με νερό έξω από την πόρτα μας. Και λίγο φαΐ. Αφήνεις το μπολάκι, φεύγεις και αν έχεις την τύχη να δεις το εξαντλημένο ζώο να πηγαίνει με λαχτάρα σε αυτό, κερδίζεις! Ναι κερδίζεις! Αυτό το αναντικατάστατο συναίσθημα της επαφής με τους συγκατοίκους μας στον πλανήτη, την γλυκάδα της επανασύνδεσης του "σπασμένου" κρίκου της αλυσίδας που μας δένει όλους κι ας έχουμε αποκοπεί τόσο βάναυσα οι τελευταίες γενιές. DNA την ονομάσανε, ζωή την λέμε... Μην (τα) ξεχνάς!

Κι αν για τα παραπάνω αδιαφορούν αυτοί που για το μόνο που νοιάζονται είναι η οικονομία, ας το δούμε κι έτσι.  Τις προάλλες ο κ. Καμίνης, διάφοροι ΠΑΣΟΚοι και άλλοι "καθωσπρεπικοί" τα έβαλαν με τις σκηνές που ήταν στο Σύνταγμα γιατί, είπαν, έκαναν κακό στον τουρισμό μας... Τι λέτε για τα παρακάτω κύριε Καμίνη και οι άλλοι "ανησυχούντες"; 

Η εφημερίδα Ελευθεροτυπία, στις 20/2/2009, δημοσίευε ανταπόκριση από το Βερολίνο του κ. Παντελή Βαλασόπουλου, ο οποίος αναφέρει τους λόγους, που οι Γερμανοί τουρίστες, δεν επιλέγουν την Ελλάδα. Γράφει: 

«Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα αδέσποτα είναι τραγικός. Η εικόνα των πεινασμένων, διψασμένων και άρρωστων σκυλιών, τείνει να γίνει σήμα κατατεθέν της χώρας μας. Για αυτό τον λόγο δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν πια να επισκεφθούν την Ελλάδα».  (πηγή: εφημερίδα Ελευθερία)

"ΚΑΜΙΝΙ η Αθήνα κύριε ΚΑΜΙΝΗ! Το θερμόμετρο έχει χτυπήσει κόκκινο και τα αδέσποτα για άλλη μια χρονιά δεν έχουν ΝΕΡΟ!
Καμινόγλου μπέη, δήμαρχε των Αθηναίων, δείξε ευσπλαχνία και τοποθέτησε επιτέλους τις ποτίστρες! (καυστικό σχόλιο-έκκληση από τη σελίδα της Τίνας Παπά από όπου δανείστηκα και τα αφισάκια)

.-.-.-.-.-.-.

- Οι φωτογραφίες με το πουλάκι στη βρύση και τις τρυφεράδες των δύο φίλων στην Πειραιώς είναι από παλαιότερες δημοσιεύσεις στην Αυγή 

(πηγή)

- Η σειρά "Το βλέμμα" πρωτοπροβλήθηκε από την ΕΤ-1 το 1994 και σταμάτησε -δυστυχώς- το 1996 μετά από 52 εκπομπές-διαμάντια. Ήταν κατά την γνώμη μου, η κορυφαία οικολογική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης, που μέσα από τα κείμενα της Αλόης Σιδέρη, τις εισαγωγές και επιλόγους του Χρόνη Μίσσιου και την ευαίσθητη ματιά του Κωστή Ζώη (σενάριο, σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια), προσπάθησε να μιλήσει για μια ηθική αντιμετώπιση των συνταξιδιωτών μας στον Ελλαδικό χώρο, για την αναγκαιότητα επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με τη φύση μακριά από την κερδοσκοπική αντίληψη της σημερινής βαρβαρότητας, για έναν άλλο πολιτισμό και αξίες με σεβασμό προς τα άλλα πλάσματα και, εντέλει, προς εμάς και τις επόμενες γενιές. 

Σπανίως η ΕΤ1 προβάλλει επαναλήψεις της σειράς και δυστυχώς σε ώρες ελάχιστης τηλεθέασης. Ευτυχώς ολόκληρη η σειρά υπάρχει στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ (από Νο5 έως Νο56 στα αποτελέσματα της αναζήτησης). Δείτε τα επεισόδια "Τα κακαρίσματα του τρίτου κόσμου", "Μοντέρνοι καιροί", "Εγκλεισμός χωρίς έγκλημα", "Από την ελευθερία στην υποταγή", "Η σιωπή του πειραματόζωου". Είναι συγκλονιστικά!  

Στο βίντεο χρησιμοποίησα οπτικό και ακουστικό υλικό από τα επεισόδια: "Η μοναξιά του αδέσποτου", "Οι αδέσποτες", "Στη σκιά της Ακρόπολης", "Η μπαλάντα του σκύλου", "Ο μαραθώνιος της αγάπης", "Τα κακαρίσματα του τρίτου κόσμου". 

Η νέα μεγάλη τραγωδία...

Petar Pismestrovic, Kleine Zeitung, Austria (πηγή)

από Πολίτες κόντρα στον καιρό

Πρωτοβουλία «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ»

Εικοσιπέντε χρόνια μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ ο πυρηνικός εφιάλτης επιστρέφει. Η νέα μεγάλη τραγωδία, που υπέστη η Ιαπωνία από τον ισχυρότατο σεισμό και το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, αποτελεί τραγωδία για όλο τον κόσμο και επείγουσα προειδοποίηση για τους μεγάλους κινδύνους από τη λεγόμενη «ειρηνική χρήση» της πυρηνικής ενέργειας. Στο σύνθημα «Όχι άλλη Χιροσίμα» έρχεται τώρα να προστεθεί το «Όχι άλλη Φουκουσίμα».

Ένας χρόνος μνημόνιο... Καλή ανάσταση της λογικής

Κλείνει σήμερα ένας χρόνος από την ημέρα που με φόντο το Καστελόριζο ο ΓΑΠ ανακοίνωνε την προσφυγή της χώρας στο μηχανισμό, αποφεύγοντας επιμελώς την οποιανδήποτε αναφορά στο ΔΝΤ. Μετά από ένα 12μηνο αφαίρεσης δικαιωμάτων και κατακτήσεων του κόσμου της εργασίας, ο ΓΑΠ πέρασε από την υπόσχεση του ασφαλούς ταξιδιού με τα "χαρτογραφημένα νερά" που θα έληγε το 2013, στον "οδικό χάρτη" ενός εφιαλτικού ταξιδιού δίχως τέλος. 

Για την θλιβερή επέτειο, δεν έχω τίποτα παραπάνω να πω από όσα έγραψα πέρυσι τέτοια μέρα: Όλοι μαζί;

Όσο για την "μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης", θα ξαναευχηθώ ό,τι και πριν ένα χρόνο, μεταφέροντας το τέλος της ανάρτησης Καλή ανάσταση της Λογικής!

"...Η θάλασσα πάντως που δεν ξέρει από θρησκείες, ουδόλως ενδιαφέρεται για το αν θα έχει εντός της ψάρια ή μέδουσες, κοράλια ή φύκια. Το ίδιο και η γη... Μόνο εμάς αφορά το αν θα υπάρχουν και άνθρωποι, μηλιές, ελέφαντες & τσαλαπετεινοί και όχι μόνο έντομα, βακτήρια και βρύα... Σε κανέναν δεν θα λείψουμε και κανείς εξω/υπερ/γήινος παράγοντας δεν υπάρχει που να ψάχνει λύσεις στα προβλήματά μας.

Οι βασανιστικά αργοί (για τον ανθρώπινο χρόνο) μηχανισμοί προσαρμογής και ισορροπίας του γήινου οικοσυστήματος, δεν μπορούν πια να αντεπεξέλθουν στην ταχύτατα αναπτυσσόμενη ανθρώπινη παρέμβαση. Κάθε χρόνος, κάθε μήνας, κάθε ώρα που περνάει και το ανθρώπινο είδος συνεχίζει να παραβιάζει τις περιβαλλοντικές ισορροπίες, μας φέρνει πιο κοντά στο σημείο μηδέν. Το σημείο δηλαδή που οι αλλαγές στο οικοσύστημα θα είναι μη αναστρέψιμες. Το σημείο που ο πλανήτης, ο κόσμος μας, θα πάψει να υπάρχει όπως τον γνώρισε το είδος μας. Με χιλιάδες υπό εξαφάνιση είδη που θα αδυνατούν να προσαρμοστούν στις ραγδαίες κλιματικές και περιβαλλοντικές αλλαγές και, ανάμεσα σε αυτά κι εμάς τους ίδιους.

«Κατακυριεύσαμε την γην». Εντάξει.

Αλλά τα παιδιά μας τι νερό θα έχουν να πιούν; Τι αέρα να αναπνέουν; Τι τροφές να τρώνε όταν, ό,τι μας έθρεψε χιλιάδες χρόνια, θα μολυνθεί, μειωθεί, εξαφανισθεί; Η απειλή δεν είναι απλώς μπροστά μας, είναι ήδη παρούσα και απαιτεί αλλαγή τρόπου ζωής, αλλαγή συνηθειών, αλλαγή νοοτροπίας αλλά και αλλαγή ηθικής. Κι από αυτή την άποψη η οικονομική κρίση έχει το καλό της ανάσχεσης της καταναλωτικής πανδημίας... αλλά χρειάζεται αλλαγή πραγματική, μόνιμη και όχι "ευκαιριακή". Όπως είχε πει προ 15ετίας και η Νίκη Γουλανδρή (χμμμ, μπερδεύομαι πάλι... μπορεί να το είχε πει η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ):

"Είμαστε όλοι σε ένα τρένο που πηγαίνει στο γκρεμό και το ξέρουμε. Το θέμα δεν είναι να κόψουμε ταχύτητα, το θέμα είναι να κατέβουμε από το τρένο!"
 

Καλή ανάσταση λοιπόν. Καλή αναγέννηση. Καλή ανάσταση της Λογικής, καλή αναγέννηση της Νόησης.

Γύρω μας η Άνοιξη το παλεύει ακόμα. Μια δρασκελιά να κάνεις έξω από το τσιμέντο και το κάλεσμά της στη ζωή θα σε μαγέψει με χρώματα, αρώματα κι ελπίδα. Αρκεί ένα νοητικό ξεμπλοκάρισμα και η αποδοχή -επιτέλους- ότι δεν είμαστε η κορωνίδα, αλλά ένα κομμάτι της ζωής, της φύσης, ενός συνόλου δηλαδή που γεννήθηκε και εξελικτικά προσαρμόστηκε σε συγκεκριμένες συνθήκες. Ειδάλλως, η συνεχής ασέβειά μας προς το σύνολο, θα φέρει μέρες που η κινηματογραφική ατάκα του Matrix, (παρομοίαζε το ανθρώπινο είδος με τους ιούς που σταματούν να καταστρέφουν τον ξενιστή τους μόνο όταν αυτός πεθάνει), θα βρει την τραγική πραγμάτωσή της…"

Φουκοσίμα

Olle Johansson, Sweden, Freelance (πηγή)

του Ηλία Βολιότη-Καπετανάκη

πηγή: Μούσα Πολύτροπος 

Βδομάδες ξερνοβολά ραδιενέργεια και άλλα θανατηφόρα προϊόντα της τεχνολογίας και του πολιτισμού το τσιμεντένιο κουφάρι της Φουκοσίμα. Έλειωσαν τα σωθικά, για δεκαετίες, αν όχι αιώνες, θα πυροβολεί την ζωή. Μέχρι την Αθήνα έφθασαν ψιλοσωματίδια, αλλά ειδικοί και μη κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο, όταν δεν σπεύδουν να μας πουν ότι δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας, ή να μας πείσουν ότι το πυρηνικό ατύχημα (έτσι το λένε τα βαποράκια του καπιταλισμού) είναι υπό έλεγχο, επειδή η Ιαπωνία διαθέτει προηγμένη πυρηνική τεχνολογία.

Άμα σου λένε ότι λάμπεις, μη χαίρεσαι και πολύ...

Το Καίσιο λέει συμπεριφέρεται όπως ο Φωσφόρος στον οργανισμό και έτσι διασπείρεται σε όλο τον οργανισμό. Προκαλεί δε μεταξύ άλλων καρκίνους του ήπατος, των νεφρών και του παγκρέατος.

Το Καίσιο έχει χρόνο ημιζωής 30 χρόνων Κάθε ραδιοϊσότοπο θεωρείται επικίνδυνο για διάστημα ίσο με το δεκαπλάσιο ή εικοσαπλάσιο του χρόνου ημιζωής του, δηλαδή σε αυτή την περίπτωση για περίπου 300 - 600 χρόνια.

Με δύο λόγια το Καίσιο που λουστήκαμε όλοι από το Τσέρνομπιλ θα μας φτιάχνει καρκινάκια και άλλα καλούδια (που μάταια θα ψάχνουμε να βρούμε το πως και γιατί), μέχρι το... 2285-2585! 

Λουστήκαμε, λουστήκαμε, καλά διαβάσατε. Διότι, κόντρα σε όσα μας έλεγαν οι ελληνικές και διεθνείς αρχές τότε, όλη η Ευρώπη (για να μιλήσουμε για τα "μέρη μας" μόνο) έκανε ξέγνοιαστα ντουζάκια σε Καίσιο από την πρώτη βδομάδα κιόλας του ουκρανικού ταρατατζούμ. 

25 χρόνια μετά, το IRSN (γαλλικό Ινστιτούτο για τη Ραδιενέργεια και την Ασφάλεια από τα Πυρηνικά) έβγαλε στη κυκλοφορία ένα πολύ χαριτωμένο ταινιάκι δείχνοντας την εξάπλωση του ραδιενεργού σάβανου από Καίσιο στα μέρη μας... 

Δείτε το να χαρείτε... Εκεί κάτω από το χάρτη, τρέχει η ημερομηνία, αλλά δεν έχει και πολύ  σημασία. Είπαμε, από όπου πέρασε, θα σκορπίζει καλούδια μέχρι το... 2285-2585! Κατά το 2035 θα περιμένουμε (λαμπυρίζοντας;) να δούμε και τα βιντεάκια από τα επόμενα πυρηνικά σαβανάκια... Καλό απομεσήμερο... :) 

- κι εδώ στην ιστοσελίδα του IRSN 

- Εδώ οι χάρτες εξάπλωσης του ραδιενεργού νέφους της Φουκουσίμα που καθημερινά ανανεώνει η αυστριακή ΕΜΥ (ο πρώτος είναι για σήμερα, οι επόμενοι δύο πρόβλεψη για αύριο και μεθαύριο) κι εδώ σε βιντεάκι

Η κρίση ως θεραπεία-σοκ

(πηγή)

του Σλαβόι Ζίζεκ

από τις "Αναγνώσεις"

της Αυγής της Κυριακής

Θα αποτελέσει η χρηματοοικονομική κατάρρευση μια ευκαιρία προσγείωσής μας στην πραγματικότητα, την αφύπνιση από ένα όνειρο; Τα πάντα εξαρτώνται από το πώς τελικά θα συμβολοποιηθεί, από το ποια ιδεολογική ερμηνεία ή αφήγηση θα επικρατήσει και θα καθορίσει τη γενική πρόσληψη της κρίσης. Όταν η ομαλή ροή των πραγμάτων διαταράσσεται κατά τρόπο τραυματικό, διανοίγεται το πεδίο για έναν «διαλογικό» ιδεολογικό ανταγωνισμό - όπως συνέβη, λόγου χάριν, στη Γερμανία των αρχών της δεκαετίας του 1930, όταν, επικαλούμενος την εβραϊκή συνομωσία, ο Χίτλερ θριάμβευσε στον ανταγωνισμό για το ποια αφήγηση εξηγούσε καλύτερα τα αίτια της κρίσης της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και πρόσφερε τον καλύτερο τρόπο διεξόδου από εκείνη την κρίση. (…) Οποιαδήποτε αφελής αριστερή προσδοκία, ότι η παρούσα χρηματοοικονομική και γενικότερη οικονομική κρίση διανοίγει αναπόφευκτα ένα πεδίο δράσης για τη ριζοσπαστική Αριστερά, είναι, συνεπώς, το δίχως άλλο επικίνδυνα κοντόφθαλμη. Η κύρια άμεση συνέπεια της κρίσης δεν θα είναι η άνοδος μιας ριζοσπαστικής χειραφετικής πολιτικής, αλλά μάλλον η άνοδος του ρατσιστικού λαϊκισμού, περισσότεροι πόλεμοι, αύξηση της φτώχειας στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες του Τρίτου Κόσμου και εντονότεροι διαχωρισμοί μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών στους κόλπους όλων των κοινωνιών.

Don't worry be happy!

σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη από CartoonMovement

Μας δουλεύουν;

από την Αυγή

 

"Κατέβασαν τον διακόπτη" για μία ώρα το Σάββατο ανά την υφήλιο για να γλιτώσουμε ενέργεια και να νοιαστούμε για την κλιματική αλλαγή. 

 

Όλα καλά κι ωραία, νοιαστήκαν οι πολίτες ανά την υφήλιο, κατέβασαν και τον διακόπτη και μετά το πέρας των 60 λεπτών επέστρεψαν στις γνωστές καταναλωτικές πρακτικές τους με ήσυχη συνείδηση και ολίγη από εθελοντισμό. 

 

Ωστόσο η ραδιενέργεια στην Ιαπωνία κατακτά νέο ρεκόρ, το νερό δεν πίνεται, το φαΐ δεν τρώγεται, το ραδιενεργό σύννεφο ταξιδεύει, αλλά δεν συντρέχει λόγος, αφού εμείς κάναμε την συμβολική μας πράξη και κατεβάσαμε τον διακόπτη. 

Η πυρηνική ενέργεια είναι πάντα επικίνδυνη

Πρόοδος και παρωχημένα εργαλεία.
Σκίτσο του Gianfranco Uber από το Cartoon Movement

του Παναγιώτη Σωτήρη

από Αριστερό Βήμα 

«Τα πυρηνικά εργοστάσια είναι εξαιρετικά περίπλοκες συσκευές για τον εντοπισμό σεισμογενών ρηγμάτων». Ο Αμερικανός οικολόγος Ντέιβιντ Μπράουερ συνήθιζε να εξηγεί με αυτό τον τρόπο γιατί ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την τοποθεσία ενός πυρηνικού εργοστάσιου. Συχνά, τα πυρηνικά ατυχήματα εντοπίζουν τους κινδύνους και όχι η προνοητικότητά μας.

Μόνο που η περίπτωση της Ιαπωνίας, όπως και του Τσερνόμπιλ παλιότερα, δείχνει ότι αυτή η διαδικασία «δοκιμής και πλάνης» για το όρια κινδύνου των πυρηνικών εργοστασίων είναι τραγική. Η κατάρρευση των συστημάτων ασφαλείας, η απουσία πρόβλεψης για μια ακραία αλλά πραγματική πιθανότητα ατυχήματος, η διάψευση της υποτιθέμενης τεχνολογικής επάρκειας, όλα αυτά δείχνουν ότι ο κίνδυνος από την πυρηνική ενέργεια δεν είναι πιθανός αλλά βέβαιος.

Η Μαίρη Σέλεϊ στη Φουκουσίμα

σκίτσο του Kianoush Ramezani από το Cartoon Movement

του Nίκου Γ. Ξυδάκη

από την Καθημερινή

Τη διαρροή του αντιδραστήρα του Τσερνομπίλ την είχα πια ξεχάσει το 1999, όταν ταξίδεψα στο Ισραήλ. Είχα ξεχάσει τον πανικό, τον φόβο για τα λαχανικά και το γάλα, τη θεαματική αύξηση των διαταραχών του θυρεοειδούς. Το Τσερνομπίλ ήταν παρελθόν. Το ξαναθυμήθηκα στην Καπερναούμ. Καθώς ο μοναχός Ειρήναρχος μάς έδειχνε τον ελληνορθόδοξο ναό των Αγίων Αποστόλων και την αγιογράφησή του, καμωμένη από Φλωρινιώτες μαστόρους, το βλέμμα έπεσε σε φωτογραφίες παιδιών, βέρες και φτωχικά ρολόγια, που κρέμονταν στο τέμπλο. Τι είναι; Τάματα για παιδιά από την Ουκρανία, για παιδιά χτυπημένα από τη λευχαιμία του Τσερνομπίλ. Τάματα και δάκρυα από σκοτεινές ομάδες γυναικών μαντιλοφορεμένων, με οδηγό έναν στάρετς. Χιλιάδες πρόσωπα, χιλιάδες τάματα, θυμητάρια ψυχών, που κλάφτηκαν βουβά. Ετσι ξαναθυμήθηκα το Τσερνομπίλ του υπαρκτού σοσιαλισμού. Κι έτσι το αντικρίζω έκτοτε στο πράσινο τοπίο του Στάλκερ: μια εικόνα του κόσμου μετά την καταστροφή, μια Αποκάλυψη, από τον χρωστήρα του Ταρκόφσκι.

Το πυρηνικό «ηθικό δίδαγμα» της Ιαπωνίας

του Brahma Chellaney

από το Βήμα
 

Τα προβλήματα στο εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας της Φουκουσίμα στη βορειοανατολική Ιαπωνία έχουν επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην παγκόσμια πυρηνική βιομηχανία, αυτό το πανίσχυρο καρτέλ περίπου δέκα μεγάλων κρατικών (ή υπό κρατική καθοδήγηση) εταιρειών οι οποίες πανηγύριζαν για την διεθνή «αναγέννηση» της ατομικής ενέργειας.

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν από φυσικές καταστροφές οι παραθαλάσσιοι αντιδραστήρες σαν της Φουκουσίμα είναι πασίγνωστοι, ιδίως μετά το τσουνάμι στον Ινδικό πριν από έξι χρόνια, όταν «πνίγηκε» στα νερά το δεύτερο μεγαλύτερο πυρηνικό εργοστάσιο της Ινδίας, στο Μαντράς.

Αλυσιδωτοί οι κίνδυνοι από τη χρήση πυρηνικής ενέργειας

(πηγή)

Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες έχουν πια ξεπεραστεί

του ΘΑΝΑΣΗ Κ. ΓΕΡΑΝΙΟΥ *

από την Ελευθεροτυπία (22/3/2008)

Εγινε παγκόσμιο σύνθημα η επιτακτική ανάγκη της προστασίας του περιβάλλοντος από τις ρυπογόνες μορφές ενέργειας.

Με την ευκαιρία αυτή, εδώ και ένα χρόνο άρχισε μεθοδικά να συζητείται από συγκεκριμένες πλευρές η εκδοχή εγκατάστασης στη χώρα μας πυρηνικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ισχύος. Αυτή η διάθεση προωθείται και ταυτόχρονα σφυγμομετρείται η αντίδραση της κοινής γνώμης με την υποστήριξη του πρωθυπουργού προς τα πυρηνικά προγράμματα της Βουλγαρίας και της Ινδίας στις τελευταίες επισκέψεις του.

Οι πρόσφατες αναφορές για εγκατάσταση πυρηνικών αντιδραστήρων στις γειτονικές μας χώρες (Αλβανία, ΠΓΔΜ κ.λπ.) πρέπει να μας ανησυχούν, όχι λόγω των «πιθανολογούμενων» εγκαταστάσεων, αλλά λόγω των συντονισμένων αναφορών σ' αυτές, που έχουν στόχο την αποδοχή εκ μέρους της κοινωνίας μας της «αναπόφευκτης ανάγκης» εγκατάστασης πυρηνικών αντιδραστήρων και στη χώρα μας.

Μάχες για τα στρέμματα

σκίτσο Πάνου Μαραγκού από το Έθνος

του Κώστα Ιορδανίδη

από την Καθημερινή
 

Η κ. Τίνα Μπιρμπίλη είναι ενδεχομένως ακτιβίστρια. Δεν είναι, ασφαλώς, δημιούργημα του υπάρχοντος πολιτικού κατεστημένου. Δεν έχει αντίληψη του πολιτικού κόστους. Εχει εν μέρει τη συμπάθειά μας, αλλά όχι των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ ή των άλλων κομμάτων.

Ορθώς η υπουργός Περιβάλλοντος εισηγήθηκε ότι στις περιοχές Natura μπορούσαν να αξιοποιηθούν προς δόμηση μόνον οικόπεδα με έκταση άνω των δέκα στρεμμάτων· κακώς υποχώρησε υπό την πίεση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και των άλλων κομμάτων.

Κάποιοι από τους βουλευτές έσπευσαν να υποστηρίξουν ότι η «οικολαγνεία» της κ. Μπιρμπίλη τορπιλίζει την «ανάπτυξη», ωσάν ανάπτυξη μπορεί να υπάρξει μόνον ως συνέπεια περιβαλλοντικού βιασμού.

Τα πορτοχάλια μας...μέσα!

της Τζένης Κ.  
από το Ποντίκι

Την Άνοιξη που ανθίζουν οι πορτοκαλιές, ο Θεός αράζει πάνω απ’ την Πελοπόννησο και τη Δυτική Ελλάδα. Το άρωμα των εσπεριδοειδών που τόσοι και τόσοι Οίκοι το έχουν κρύψει με σεβασμό μέσα στα εκλεκτά τους διαλύματα τρελαίνει τη Φύση, τρελαίνει και το Μεταφυσικό και προμηνύει την παραγωγή του ερχόμενου Φθινοπώρου. Κι έρχεται το Φθινόπωρο. Και οι καρποί, είτε με περισσότερες είτε με λιγότερες απώλειες -(οι απώλειες πάντα ήταν στο αγροτικό παιχνίδι)- βάφονται έντονο πορτοκαλί, για να είναι βέβαιοι ότι δε θα περάσουν απαρατήρητοι κι ότι θα δρομολογηθεί η συγκομιδή τους. Ύστερα έρχεται ο καιρός της συγκομιδής, αλλά έχει έρθει συνάμα κι ο καιρός των παραδόξων και της εγκατάλειψης. 

Αφιερωμένο με αγάπη...

... στον άνθρωπο του... πνεύματος (sic!) (έτσι δεν αυτοχαρακτηρίζονται όλοι οι "καλλιτέχνες") και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Βούρο που δήλωσε "Δεν μπορώ να σκέφτομαι που θα γεννήσει ο πελεκάνος και ένα αναπτυξιακό σχέδιο να τινάζεται στον αέρα"

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά...

Στη μάχη με την ασχήμια και τον εφησυχασμό, η δημιουργικότητα είναι το πιο ισχυρό όπλο. Μαζί με τη νιότη. Δείτε το βίντεο που ακολουθεί. Το έφτιαξε ένας μαθητής Γυμνασίου από την Πρέβεζα, ο Λουκάς Λελόβας, και κέρδισε το πρώτο βραβείο Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Ψηφιακού βίντεο της ΕΡΤ. Επαναλαμβάνουμε ότι ο σκηνοθέτης είναι μόλις 14 χρονών.

από Lelovasart

- Το βίντεο το είδα στο Αριστερό Βήμα (από όπου και το εισαγωγικό κειμενάκι). Όποιος/α θέλει να πει ένα μπράβο στον 14χρονο δημιουργό, κλικ εδώ  Το αξίζει θαρρώ και με το παραπάνω...

No pollution please

Η φωτογραφία είναι διά χειρός του ερασιτέχνη φωτογράφου Χρήστου Λαμπριανίδη, ο οποίος κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό Coolclimate, με θέμα την κλιματική αλλαγή (πηγή)