Χρέος και ανακατανομή πλούτου

του Πέτρου Τ. Τσιολάκη

του Νίκου Κοτζιά 

από την Ελευθεροτυπία 

Πίσω από το καράβι με το οποίο ταξιδεύουμε όλοι μαζί και λέγεται ελληνικό δημόσιο χρέος, κρύβονται δύο θεμελιακά ζητήματα διαφοροποίησης.

Το πρώτο αφορά στο ποιος πραγματικά ευθύνεται για αυτό το χρέος, και το δεύτερο στο ποιος πραγματικά το πληρώνει. Αν και κατά πόσο συμμετέχουν όλοι στην αποπληρωμή του. Εάν εξετάσει κανείς με προσοχή τα πραγματικά γεγονότα και αναζητήσει το ποιος εκμεταλλεύεται ποιον σε συνθήκες χρέους, τότε πιθανόν η αλήθεια να τον τρομάξει. Θα τη συνοψίσω σε μία φράση: εκείνοι που ευθύνονται στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό για την κρίση, είναι εκείνοι που κερδίζουν τα μέγιστα απ' αυτήν.

Ηρώδης!

Massacre of the Innocents,
Hugo van der Goes, 1440-1482
(πηγή)

Πολλά είπε ο γ.γ. του ΟΟΣΑ παρουσιάζοντας χθες την έκθεση του διεθνούς οργανισμού για την ελληνική οικονομία. Ήταν μέσα στον ρόλο του: ντίλερ νεοφιλελευθερισμού! Θέλησε να μας πείσει ότι θα σωθούμε, αφού πρώτα καταστραφούμε! Τι άλλο σημαίνει η επιμονή του να καταργηθούν όσα εργασιακά δικαιώματα διασώζονται από τη λαίλαπα του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου;

Όχι μόνο ντίλερ νεοφιλελευθερισμού, αλλά και πωλητής ελπίδων: Ο Α. Γκουρία προέβλεψε ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος θα μειωθεί στο 100% του ΑΕΠ το 2035, υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι θα εφαρμοστούν απαρέγκλιτα τα νεοφιλελεύθερα δόγματα.

Είναι ανατριχιαστική η εκτίμηση του γ.γ. του ΟΟΣΑ. Παραδέχεται ότι, με την ακολουθούμενη πολιτική, το ευνοϊκό σενάριο για την οικονομία προϋποθέτει μια ολόκληρη χαμένη γενιά. Είκοσι πέντε χρόνια μας χωρίζουν από το "αίσιον και ευτυχές" 2035, όσο διαρκεί μια γενιά... Όχι μόνο για τα σημερινά πρωτάκια, αλλά και για τα παιδιά που ακόμη δεν έχουν γεννηθεί, οι κυρίαρχες ελίτ προδιαγράφουν ένα σκοτεινό μέλλον. Καταστρέφουν τη νέα γενιά. Τι πόνους και πόσες ματαιώσεις για τα παιδιά κρύβει η κυνική δήλωση του υψηλού επισκέπτη; Το άκουσε αυτό ο παριστάμενος υπουργός Οικονομικών, όταν έλεγε ότι είμαστε στη μέση του τούνελ και η διέξοδος είναι μπροστά μας;

Η αλήθεια είναι ακόμα πιο οδυνηρή. Τα ανελέητα νεοφιλελεύθερα προτάγματα όχι μόνο βυθίζουν την οικονομία στην ύφεση, αλλά διαλύουν τη δημοκρατία και μαζί τις στοιχειώδεις, γνωστές μέχρι σήμερα, προϋποθέσεις αναπαραγωγής της κοινωνίας. Από την τέφρα του παρόντος μόνο στον μύθο αναγεννάται ο φοίνικας του μέλλοντος. Γι' αυτό η συντριβή της ακολουθούμενης πολιτικής αποδεικνύεται όρος ύπαρξης και επιβίωσης.

πηγή: Η Αυγή

Οι ψόφιες ορμές

(πηγή)

του Δημήτρη Α. Σεβαστάκη 

από το Δρόμο της Αριστεράς

Η πλέμπα θέλει ευκολίες για φαγητά και μοιχείες, θέλει το ζωδιακό υπερπέραν της μύτης της, θέλει Μύκονο, θέλει βιβλία για μεταφύτευση φυτών, για ελεγχόμενες αναπνοές και θετική ενέργεια, για πλούσια ηλιθιότητα και τεχνικές αδυνατίσματος. Ακόμα, θέλει απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας μπλεγμένα με Αγωγή του Πολίτη: πτωχεύουμε ως χώρα γιατί δεν απολύουμε με ξυλοδαρμό «τους άλλους», ώστε ν’ ανασάνει ο ιδιωτικός τομέας.  

Δημοσυμβουλή

του dr SeenG

πηγή: Old Boy

Υπάρχει που λες το Σύνταγμα που μιλάει στο άρθρο 44 για τα δημοψηφίσματα. Υπάρχει μέχρι τώρα και ένας νόμος του 1976, ο 350/76, που ορίζει τα της διεξαγωγής τους. Τα παλιά εκείνα χρόνια, που οι πολιτικοί μας δεν είχαν αυτή την παθολογική αγάπη για τα δημοψηφίσματα που έχει ο Γιώργος Παπανδρέου, τα δημοψηφίσματα ήταν βάσει και του νόμου -τι άλλο;- δεσμευτικά (Άρθρο 1 παρ. 4: «Η απόφασις επί του τιθεμένου υπό την κρίσιν του Λαού κρισίμου εθνικού θεματος, λαμβάνεται διά της πλειοψηφίας του ημίσεως πλεόν του ενός του συνόλου των εγκύρως ψηφοφορησάντων εκλογέων»).

Τώρα τα πράγματα αλλάζουν (συνταγματικά - αντισυνταγματικά, τί σημασία έχει άραγε;). Πλέον με το σχέδιο νόμου που προωθείται για να αντικαταστήσει την προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση η ετυμηγορία του εκλογικού σώματος θα είναι συμβουλευτική για την κυβέρνηση (με εξαίρεση την περίπτωση δημοψηφίσματος για ψηφισμένο νομοσχέδιο, οπότε έχει δεσμευτικό περιεχόμενο, αρκεί να πάρει μέρος στην ψηφοφορία τουλάχιστον το 50% όσων είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους).

Είναι εξαιρετικά τιμητικό για τον λαό ότι καθίσταται έτσι, δια της εκδηλώσεως της βουλήσεώς του, σε έναν ακόμη σύμβουλο του Πρωθυπουργού. Δέκα εκατομμύρια άνθρωποι θα κληθούν στις κάλπες, ώστε αυτό που θα αποφασίσουν να έχει την ισχύ μιας συμβουλής. Θα μπορεί έτσι ο λαός να σταθεί επάξια δίπλα στον Κέβιν Φέδερστοουν, στον Λέιφ Παγκρότσκι και -ακόμη τιμητικότερα- στο Νίκο, τον Αντρίκο και την Μητέρα Παπανδρέου.

Έχουμε έναν Μονάρχη που δεν θα διστάσει να δώσει το λόγο στον λαό, έναν Μονάρχη που δεν θα φεισθεί εξόδων και νταβαντουριού για να ακούσει και τη δική σου πολύτιμη γνώμη, ελληνικέ λαέ.

ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΧΑΣΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ.

ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΕΛΕΙΩΣ.

Είμαστε η Δανία της νότιας Ευρώπης!

από egopsifizw

του Χρήστου Κυρίτση 

από την Αυγή

Κοίτα τι μαθαίνει κανείς όταν ακούει τον πρωθυπουργό να μιλάει. Είμαστε, είπε χθες ο πρωθυπουργός μιλώντας στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Αλήθεια; Ειλικρινά δεν γνωρίζαμε ότι οι χώρες του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης έχουν και αυτές μνημόνια και περιορισμένη κυριαρχία, όπως, επίσης χθες, δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών για την Ελλάδα σε συνέντευξη του.

Αγάπη μου, συρρίκνωσα την παιδεία

από AntistaChef

Δάσκαλε που δίδασκες  

από την Αυγή
 

Αυτή η κυβέρνηση έχει κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Παιδείας. Από τα πανεπιστήμια, που διαλύει, μέχρι τους παιδικούς σταθμούς, που κλείνει, και από τα μουσικά σχολεία μέχρι τα σχολεία των τυφλών και των κωφών, η εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια ή, ακόμη χειρότερα, ως σπατάλη που πρέπει να περισταλεί δραστικά ώστε από το δημόσιο σχολείο να πάμε στο σχολείο της αγοράς. Ή και στο καθόλου σχολείο.

Η καταγγελία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας ότι για την αντικατάσταση των 11.000 εκπαιδευτικών που αποχωρούν φέτος θα διοριστούν μόλις 600 μόνιμοι και ότι οι αναπληρωτές, από 16.000 που είχαν προσληφθεί πέρυσι, φέτος δεν θα ξεπεράσουν τους 6.000, προδιαγράφει όχι απλώς μια δύσκολη σχολική χρονιά, αλλά μια πορεία προϊούσας εγκατάλειψης του σχολείου, το οποίο θα περιορίζεται πλέον στα απολύτως ελάχιστα.

Η Deutsche Bank θησαυρίζει από την κρίση της Ελλάδας

του AntistaChef

Καυστικό ρεπορτάζ στους Financial Times Deutschland στηλιτεύει τα κέρδη του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα από την συμμετοχή στο πακέτο βοήθειας της Ελλάδας.

Marshall Plan για τη «σωτηρία» των τοκογλύφων

σκίτσο του Kalio

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
από τον Δρόμο της Αριστεράς

Ευρωζώνη και τραπεζίτες διοχετεύουν κεφάλαια 160 δισ. για να «φυλακίσουν» την ελληνική κοινωνία για δεκαετίες στη λιτότητα και στην εξυπηρέτηση ενός «ελαφρύτερου» χρέους - Οι μεγάλες προσδοκίες της κυβέρνησης να βγει από την κοινωνική απομόνωση.

Κάτι μας θύμιζαν όλα αυτά που έγιναν μεταξύ Αθήνας και Βρυξελών τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Λέξεις και φράσεις που τις έχουμε ξανακούσει -πρωτοφανής βοήθεια, εξαιρετική κατάσταση, ύψωση αναχωμάτων, ιστορική απόφαση. Μα, βέβαια! Τα είχαμε ξανακούσει τον Μάιο του 2010, τις μέρες της διαπραγμάτευσης και της ανακοίνωσης της συμφωνίας για τον πρώτο δανεισμό της Ελλάδας από την τρόικα και το πρώτο Μνημόνιο. Κι εκείνη η απόφαση είχε διαφημιστεί ως η τελική λύση, και για εκείνο το πακέτο βοήθειας εκφραζόταν η βεβαιότητα ότι θα ηρεμούσε τις αγορές, ότι θα επέτρεπε στην Ελλάδα να επιστρέψει σ' ένα χρόνο σ' αυτές, με χαμηλότερα επιτόκια και κόστος δανεισμού κι ότι θα απέτρεπε τη μετάδοση της κρίσης σε άλλες χώρες. Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι, τρις...

Μάνατζερ και καταναλωτές: Το νέο όραμα για την ανώτατη εκπαίδευση

(πηγή)

του Νικόλα Σεβαστάκη
από την Εποχή   

 

Hδη έχουν γραφτεί πολλά –και στην Εποχή- για το προσχέδιο νόμου, το οποίο στοχεύει, όπως λένε οι εμπνευστές του, στη «ριζική μεταρρύθμιση» του χώρου της ανώτατης εκπαίδευσης. Αλλά η αίσθηση που έχουμε οι περισσότεροι, και όχι μόνο όσοι από εμάς θητεύουμε στα πανεπιστήμια, είναι ότι η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη καχυποψία τις κριτικές αντιστάσεις των πανεπιστημιακών. Πολύ περισσότερο βλέπει με μισό μάτι τις αντιρρήσεις που προέρχονται από τις σημερινές διοικήσεις των Ιδρυμάτων. Στη συγκεκριμένη περίσταση, η κυβέρνηση και ένα μεγάλο μέρος των ΜΜΕ καλλιεργεί την ιδέα της αντίδρασης των προνομιούχων. Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές παρουσιάζονται ως η ενιαία παράταξη μιας ακόμα αντιπαραγωγικής ΔΕΚΟ, μια ελίτ η οποία απειλείται από το άνοιγμα των πανεπιστημίων στους κανόνες του ανταγωνισμού, της παραγωγικότητας, του διαρκούς «ποσοτικού» και «ποιοτικού» ελέγχου.

Ο θρίαμβος του ολέθρου

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου από το Έθνος

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

από το Δρόμο της Αριστεράς

Περίσσευαν τα χαμόγελα τη νύχτα της Πέμπτης, στις Βρυξέλες. Μιλούσαν όλοι με τον στόμφο ενός Ηρακλή μετά τον 12ο άθλο του – σχεδόν 12 ήταν άλλωστε κι οι σύνοδοι κορυφής Ε.Ε. και Eυρωζώνης που έγιναν το τελευταίο 20μηνο με επίκεντρο την ελληνική κρίση.

Κι ο Γ. Παπανδρέου, μ’ ένα παράξενο μείγμα επηρμένης σεμνότητας και ταπεινής θριαμβολογίας, τόνισε με πολλούς τρόπους την «ιστορικότητα» της απόφασης, τον τρόπο που αυτή δικαιώνει μια δύσκολη αλλά «σχεδιασμένη πορεία», την εξασφάλιση «του δικαιώματος του Έλληνα στην ελπίδα».

Δεν λέω, είναι πολλά τα λεφτά, Γιώργο. Αλλά να δούμε πρώτα ποιος τα βάζει. Και να δούμε ποιος τα εξοφλεί.  

Εξαπατώντας τους Έλληνες...

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου

του Δημήτρη Χρήστου 

από την Αυγή

“Κλείσαμε μια σκληρή και δύσκολη διαπραγμάτευση” δήλωσε ικανοποιημένος μετά τη Σύνοδο Κορυφής ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου. Αλήθεια, μπορεί να μας πει τι ακριβώς διαπραγματεύτηκε και με ποιους, διότι όλοι ξέρουν πως ό,τι διαπραγμάτευση έγινε ήταν την προηγουμένη μέρα στο Βερολίνο μεταξύ Μέρκελ - Σαρκοζί. Δηλαδή τι έδωσε και τι πήρε στο δύσκολο αυτό πολιτικό τραπέζι της συνόδου; Ποιο ήταν το σχέδιο; Ασφαλώς τα πράγματα ήταν κατά τι αξιοπρεπέστερα στους τύπους, αφού τον άφησαν να κάτσει στο ίδιο τραπέζι, από εκείνη τη θλιβερή μέρα όπου Μέρκελ και Σαρκοζί κατέληξαν στο κείμενο του Μνημονίου και φώναξαν τον Γιώργο να το δώσουν το κείμενο της συμφωνίας, στα όρθια, στην πόρτα (!), λέγοντάς του να το ανακοινώσει στους Έλληνες, επιτρέποντάς του να πει ότι νίκησε, ότι έσωσε την Ελλάδα!

One World One Revolution

από RealDemocracyGr

Με ποιο δικαίωμα, κ. Παπανδρέου;

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου

Τα κρατικά και κομματικά και διαπλεκόμενα φερέφωνα διαλαλούν από την Πέμπτη το βράδυ πως ο πρωθυπουργός έδωσε μάχη στις Βρυξέλλες και κατάφερε να βάλει τη χώρα σε καθεστώς νέου σούπερ Μνημονίου. Βρέξει - χιονίσει θα μας τα σκάνε! Τώρα, με τη νέα επιτυχία του κ. πρωθυπουργού μέχρι και για 40 χρόνια, όσο θα τρέχει το πρόγραμμα του δανεισμού της Ελλάδας για να πληρώνονται οι ξένοι ραντιέρηδες, θα δουλεύουμε για αυτούς. Αυτούς που, πέρα από τους τοκογλυφικούς τόκους, θα διαλέξουν τα φιλέτα της εθνικής περιουσίας, γνωρίζοντας πολύ καλά, πως περίπτωση να πληρωθούν από τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού δεν υπάρχει.

Ο Γιώργος και ο Λύκος

του Γαλαξιάρχη

Η χρεοκοπία(*) είναι η καταστροφή του έθνους. Δε θα πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις. Θα κλείσουν τα νοσοκομεία και τα σχολεία.  Θα πεινάσουμε. Θα σκοτωνόμαστε στα σούπερ μάρκετ για ένα κουτί Νουνού. Θα βγουν τα Λέοπαρντ να φρουρούν τα ΑΤΜ της Eurobank. Άνθρωπος θα τρώει άνθρωπο και σκύλος θα τρώει σκύλο...

Προς τι τα χειροκροτήματα;

του Θανάση Καρτερού 

από την Αυγή 

Λένε ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες και φυσικά αυτό ισχύει επί εκατό για αποφάσεις όπως η τελευταία της Συνόδου Κορυφής των χωρών της Ευρωζώνης. Πράγμα που επιβάλλει, μέχρι να γίνουν γνωστά τα κατά Μπαρόζο τεχνικά θέματα, να είναι όλοι επιφυλακτικοί. Παρ' όλα αυτά όμως, ακόμα και χωρίς τις λεπτομέρειες, μπορεί κανείς να καταλήξει σε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Αθήνα Κανθαρή

 

σκίτσο & κείμενο του Σπύρου Δερβενιώτη 

από Εκτός Καρέ

Αποφασισμένος φέρεται ο Δήμαρχος των “κούλ, σκεπτόμενων Αθηναίων” Γ. Καμίνης να καθαρίσει το Σύνταγμα από τα κακόγουστα τσαντίρια που έχουν στήσει οι πολίτες της χώρας, προκειμένου να αποδοθεί εκ νέου άσπιλη στους τουρίστες.

«Και τι θέλετε, να χρεοκοπήσουμε;»!!!

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου

του Νίκου Μπογιόπουλου

από τον Ριζοσπάστη

Στην αρχή μας είπαν:

«Αλλαγές στο Ασφαλιστικό (σ.σ.: εννοούσαν διάλυση του Ασφαλιστικού) ή χρεοκοπία;»...

Ακολούθως ισχυρίστηκαν:

«Αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις (σ.σ.: εννοούσαν επιβολή εργασιακών σχέσεων τύπου «Νταχάου») ή χρεοκοπία;»...

Στη συνέχεια και αφού πρώτα οι «παπαγάλοι» τους προλείαναν το έδαφος με... αθώα ερωτήματα του τύπου

«ΔΝΤ ή χρεοκοπία;»,

«τρόικα ή χρεοκοπία;»,

πέρασαν στο προκείμενο:

«Μνημόνιο (τουτέστιν: μειώσεις μισθών, κατακρήμνυση συντάξεων, κατάργηση δώρου, φοροεπίθεση κλπ.) ή χρεοκοπία;»...

The plot thickens (και η σάλτσα δένει)

σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη από το CartoonMovement

του Techie Chan

Υπάρχει μια μαγική στιγμή στη παρασκευή μαγιονέζας όπου διάφορα ζουμερά υλικά μπλέκονται μεταξύ τους και φτιάχνουν μια πηχτή σταθερή σάλτσα. Γι’ αυτό το μαγικό φαινόμενο οι μαμάδες έχουν προτείνει διάφορες εξηγήσεις. Πως πρέπει να φτύσεις τον κόρφο σου, πως το αυγό πρέπει να είναι αρσενικό και ζεστό, πως πρέπει να την χτυπάς οριζόντια κι όχι κάθετα. Όλα αυτά τα μαγικά έχουν ένα κοινό. Μπορεί να λειτουργήσουν καμιά φορά, αλλά συνήθως δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Διότι το μόνο που χρειάζεται μια μαγιονέζα για να φτιαχθεί είναι λεμόνι, λάδι και λεκιθίνη που δένει αυτά τα δύο αταίριαστα υλικά. Και πως το λάδι πρέπει να τρέχει σιγά σιγά μέσα στο λεμόνι την ώρα που χτυπάμε όλα τα υπόλοιπα.

Κάπως έτσι λοιπόν, από τότε που έσκασε η κρίση πριν από 3μιση χρόνια, οι διάφοροι μάγειροι προτείνουν γιατροσόφια. Που αποτυγχάνουν. Και το παγκόσμιο σύστημα ετοιμάζεται να μπει σε μια νέα νεροτσουλήθρα την ώρα που οι μάγειροι κάθονται πάνω από τις οικονομίες και επιμένουν στα ίδια αποτυχημένα τερτίπια. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ιστορίας. Πως εμπεδώνεται στη συνείδηση των ψηφοφόρων ότι οι μάγοι που υποσχέθηκαν το τέλος της ιστορίας αποδείχθηκαν γυμνοί. Αλλά αυτό παίρνει χρόνο. Κανείς δεν περίμενε 150-200 χιλιάδες αθηναίων να γεμίζουν το Σύνταγμα σε κυλιόμενα ωράρια πριν από 6μήνες.

Δεν ξεχνάμε!

από AntistaChef

• «Πρόλαβα να ακούσω πριν πέσω: Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία »…Η συγκλονιστική μαρτυρία του Μανώλη Κυπραίου, του πρώτου πολίτη που έμεινε ανάπηρος, ως αποτέλεσμα της αστυνομικής βίας κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων. "Ο κ. Χ. Παπουτσής δεν καταδέχθηκε ούτε μια συγνώμη να ζητήσει. Θα σκέφτηκε πως ανήκω στις «παράπλευρες απώλειες». Και στα ολιγαρχικά καθεστώτα δεν υπάρχει «συγνώμη» αλλά το: «καλά να πάθεις»."

• Υπεύθυνοι για την εγκληματική απειλή κατά της σωματικής ακεραιότητας, της υγείας και της ζωής χιλιάδων διαδηλωτών που συντελέστηκε στις 15/6, 28&29/6 δεν είναι μόνο οι φυσικοί αυτουργοί της απρόκλητης από τον κόσμο της πλατείας επίθεσης με χημικά, αλλά -κυρίως- οι εντολείς και ο πολιτικός προϊστάμενός τους που, προφανώς, δεν του φτάνουν οι νεκροί του Σάμινα.

• Συμμορία ΠΑΣΟΚ κατά πολιτών στην "όμορφη πόλη" του Χρήστου Παπουτσή (34 βιντεάκια βίας - ύμνος στη "λαμπρή" διαδρομή του από το "Εδώ Πολυτεχνείο" στο "Εδώ Πλατεία Συντάγματος") 

• Πού εξωθεί την κοινωνία ο Παπατζής Ματατζής; (φωτογραφίες από το πογκρόμ κατά πολιτών)

• "Σύγχρονα ΕΣ-ΕΣ τα ΜΑΤ"
  
  
• Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

• Οι θλιβεροί πρωταγωνιστές της γνωστής επιθεώρησης και τα δουλικά τους στα ΜΜΕ δίνουν τα ρέστα τους για να ξεχάσουμε Τι ψήφισαν και το Όργιο Βίας που εξαπέλυσαν κατά Ελλήνων πολιτών. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!

• Ο εχθρός λαός! O ΓΑΠ θα φτιάξει επιτροπή για την βία και την ελεύθερη έκφραση. Δηλαδή για το κράξιμο, τις μούντζες, τα γιαούρτια και την ελευθερία εξαπάτησης των πολιτών από νταβατζήδες & μαυρογυαλούρους. Για τους 712 τραυματίες, τα 3000 χημικά, το 35ωρο λιντσάρισμα και την ακύρωση με τερατώδη βία του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της διαδήλωσης ΤΙΠΟΤΑ! Ούτε ΛΕΞΗ! Δεν είναι θράσος. Είναι στρατηγική ΑΛΗΤΩΝ.

• Φουσκωτοί με λοστούς σε συνεργασία με τους μπάτσους

• Συνεργασία ΜΑΤ - κουκουλοφόρου και βασανισμός συλληφθέντα πολίτη

• Ιστορίες του δρόμου (στα χρόνια της χολέρας του ΜΠΑΤΣΟΚ)

Ιστορίες του δρόμου (στα χρόνια της χολέρας του ΜΠΑΤΣΟΚ)

του Πιτσιρίκου

Αργά το βράδυ της Τρίτης 28 Ιουνίου, περπατούσαμε στους δρόμους γύρω από την πλατεία Συντάγματος, προσπαθώντας να φτάσουμε στην πλατεία, όπου γινόταν ένας μικρός πόλεμος. Στους γύρω δρόμους βρίσκονταν χιλιάδες άνθρωποι, με τον ίδιο σκοπό.

Στη συμβολή των οδών Μητροπόλεως και Βουλής, συναντήσαμε μια Γερμανίδα δημοσιογράφο. Ήταν εντυπωσιασμένη αλλά όχι τόσο από τα επεισόδια – ήταν εντυπωσιασμένη από την παρουσία του κόσμου στο Σύνταγμα.

«Η ώρα είναι 2 μετά τα μεσάνυχτα και οι δρόμοι είναι γεμάτοι διαδηλωτές – αυτό που μου κάνει πιο μεγάλη εντύπωση είναι πόσοι πολλοί είναι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που είναι στους δρόμους σε τόσο προχωρημένη ώρα. Γιατί;».