Μην τα ξεχνάς!

Ο Σταύρος, που ζούσε χρόνια στην Ηρώδου Αττικού, πέθανε στις 16 Αυγούστου πέρυσι από θερμοπληξία... Ταχυπαλμία, δύσπνοια και βασανιστικός θάνατος γιατί δεν είχε μια στάλα νερό να πιεί. Ο κ. Κακλαμάνης, παρά τις εκκλήσεις για επανατοποθέτηση των ποτίστρων (δωρεά δημότη κι αυτές...) που αφαιρέθηκαν από τις πλατείες ενόψει της Ολυμπιάδας 2004 (!), αδιαφόρησε! Την ίδια στάση κρατά και ο κ. Καμίνης. Κι ακόμα χειρότερη ΑΝ ισχύει αυτό που διάβασα: ο Δήμος Αθηναίων έχει κλείσει το νερό από τα κεντρικά για να μην πίνουν νερό τα αδέσποτα, οι χρήστες και οι άστεγοι!!! ΑΝ ισχύει, μιλάμε για έγκλημα.

ΝΑ ΠΙΕΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΝΕΡΟ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ.  

Κι ώσπου να καταφέρουμε να πείσουμε τους πολλούς για την ορθότητα της ρήσης (του Γκάντι ή του Ντίκενς;), "ο πολιτισμός ενός λαού κρίνεται από την συμπεριφορά του προς τα ζώα", ας φροντίσουμε για το ελάχιστο: ένα μπολάκι με νερό έξω από την πόρτα μας. Και λίγο φαΐ. Αφήνεις το μπολάκι, φεύγεις και αν έχεις την τύχη να δεις το εξαντλημένο ζώο να πηγαίνει με λαχτάρα σε αυτό, κερδίζεις! Ναι κερδίζεις! Αυτό το αναντικατάστατο συναίσθημα της επαφής με τους συγκατοίκους μας στον πλανήτη, την γλυκάδα της επανασύνδεσης του "σπασμένου" κρίκου της αλυσίδας που μας δένει όλους κι ας έχουμε αποκοπεί τόσο βάναυσα οι τελευταίες γενιές. DNA την ονομάσανε, ζωή την λέμε... Μην (τα) ξεχνάς!

Κι αν για τα παραπάνω αδιαφορούν αυτοί που για το μόνο που νοιάζονται είναι η οικονομία, ας το δούμε κι έτσι.  Τις προάλλες ο κ. Καμίνης, διάφοροι ΠΑΣΟΚοι και άλλοι "καθωσπρεπικοί" τα έβαλαν με τις σκηνές που ήταν στο Σύνταγμα γιατί, είπαν, έκαναν κακό στον τουρισμό μας... Τι λέτε για τα παρακάτω κύριε Καμίνη και οι άλλοι "ανησυχούντες"; 

Η εφημερίδα Ελευθεροτυπία, στις 20/2/2009, δημοσίευε ανταπόκριση από το Βερολίνο του κ. Παντελή Βαλασόπουλου, ο οποίος αναφέρει τους λόγους, που οι Γερμανοί τουρίστες, δεν επιλέγουν την Ελλάδα. Γράφει: 

«Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα αδέσποτα είναι τραγικός. Η εικόνα των πεινασμένων, διψασμένων και άρρωστων σκυλιών, τείνει να γίνει σήμα κατατεθέν της χώρας μας. Για αυτό τον λόγο δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν πια να επισκεφθούν την Ελλάδα».  (πηγή: εφημερίδα Ελευθερία)

"ΚΑΜΙΝΙ η Αθήνα κύριε ΚΑΜΙΝΗ! Το θερμόμετρο έχει χτυπήσει κόκκινο και τα αδέσποτα για άλλη μια χρονιά δεν έχουν ΝΕΡΟ!
Καμινόγλου μπέη, δήμαρχε των Αθηναίων, δείξε ευσπλαχνία και τοποθέτησε επιτέλους τις ποτίστρες! (καυστικό σχόλιο-έκκληση από τη σελίδα της Τίνας Παπά από όπου δανείστηκα και τα αφισάκια)

.-.-.-.-.-.-.

- Οι φωτογραφίες με το πουλάκι στη βρύση και τις τρυφεράδες των δύο φίλων στην Πειραιώς είναι από παλαιότερες δημοσιεύσεις στην Αυγή 

(πηγή)

- Η σειρά "Το βλέμμα" πρωτοπροβλήθηκε από την ΕΤ-1 το 1994 και σταμάτησε -δυστυχώς- το 1996 μετά από 52 εκπομπές-διαμάντια. Ήταν κατά την γνώμη μου, η κορυφαία οικολογική εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης, που μέσα από τα κείμενα της Αλόης Σιδέρη, τις εισαγωγές και επιλόγους του Χρόνη Μίσσιου και την ευαίσθητη ματιά του Κωστή Ζώη (σενάριο, σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια), προσπάθησε να μιλήσει για μια ηθική αντιμετώπιση των συνταξιδιωτών μας στον Ελλαδικό χώρο, για την αναγκαιότητα επαναπροσδιορισμού της σχέσης μας με τη φύση μακριά από την κερδοσκοπική αντίληψη της σημερινής βαρβαρότητας, για έναν άλλο πολιτισμό και αξίες με σεβασμό προς τα άλλα πλάσματα και, εντέλει, προς εμάς και τις επόμενες γενιές. 

Σπανίως η ΕΤ1 προβάλλει επαναλήψεις της σειράς και δυστυχώς σε ώρες ελάχιστης τηλεθέασης. Ευτυχώς ολόκληρη η σειρά υπάρχει στο ψηφιακό αρχείο της ΕΡΤ (από Νο5 έως Νο56 στα αποτελέσματα της αναζήτησης). Δείτε τα επεισόδια "Τα κακαρίσματα του τρίτου κόσμου", "Μοντέρνοι καιροί", "Εγκλεισμός χωρίς έγκλημα", "Από την ελευθερία στην υποταγή", "Η σιωπή του πειραματόζωου". Είναι συγκλονιστικά!  

Στο βίντεο χρησιμοποίησα οπτικό και ακουστικό υλικό από τα επεισόδια: "Η μοναξιά του αδέσποτου", "Οι αδέσποτες", "Στη σκιά της Ακρόπολης", "Η μπαλάντα του σκύλου", "Ο μαραθώνιος της αγάπης", "Τα κακαρίσματα του τρίτου κόσμου". 

Ο Χρόνης Μίσσιος μιλά για τους αγανακτισμένους

Ο Χρόνης Μίσσιος μιλά για το κίνημα των «αγανακτισμένων» που έχουν κατακλύσει τις κεντρικές πλατείες της χώρας, στην Κρυσταλία Πατούλη για το TVXS

- Τι έχετε να πείτε για το κίνημα που ξέσπασε , της άμεσης δημοκρατίας των αγανακτισμένων ανά την Ελλάδα;

- Είναι κάτι πρωτόγνωρο, το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός της μεταπολίτευσης! Βγήκαν οι άνθρωποι στους δρόμους! Και πρέπει, όλοι εμείς που οδηγήσαμε την κατάσταση εδώ που την οδηγήσαμε, να μείνουμε έξω απ’ αυτή την ιστορία! Έξω οι καθοδηγητές! Έξω οι ηγήτορες! Έξω τα γκρουπούσκολα (οι αιρετικές δηλαδή ομαδούλες)! Γιατί εκεί στο Σύνταγμα ψάχνουν τα όνειρά τους!

Πως τολμούν;

του Χρόνη Μίσσιου*

από tvxs

Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι κρίση του πολιτισμού, του περιβάλλοντος, θεσμών και αξιών, της ανθρώπινης υπόστασης! Αυτή η παγκόσμια κρίση του καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού ξέσπασε μάλιστα χειρότερη λόγω της φοβερής ανικανότητας και ανεντιμότητας του πολιτικού μας κόσμου και του αναξιόπιστου και διεφθαρμένου κρατικού μηχανισμού και η κοινωνία η οποία δείχνει να έχει πέσει σε κώμα, δεν φαίνεται να έχει μια εναλλακτική πρόταση για ουσιαστικές μετατροπές, αναδιαρθρώσεις των θεσμών μας, των αξιών κλπ. Ο άνθρωπος έχασε πια το νόημα του ευ ζην. Είναι ένα παραλογισμένο όν που τρέχει από το πρωί μέχρι το βράδυ να καταφέρει να επιβιώσει κυνηγώντας αξίες εντός εισαγωγικών. Ο Επίκουρος πριν από τόσες χιλιάδες χρόνια είπε: «Προσέχτε ρε φιλαράκια, οι κτήσεις γίνονται κτήτορες και σας κάνουν σκλάβους!» και σήμερα βρισκόμαστε σε έναν καταναλωτικό κόσμο, ο οποίος στερείται τα αγαθά και έχει κατακλυστεί από προϊόντα!

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ “Ειλικρινά δεν ξέρω αν υπάρχει Αριστερά”

Συνέντευξη του Χρόνη Μίσσιου στον Αργύρη Παπαστάθη
(από το ΒΗΜΑ)

Εμβληματική μορφή της Αριστεράς, συγγραφέας, σήμερα, στα 80 του, εξακολουθεί να αναζητεί έναν καινούργιο δρόμο και μιλάει για την κρίση, το ΔΝΤ, τις διασπάσεις και τις επαναδιασπάσεις του αριστερού χώρου

«Ο Μανόλης Αναγνωστάκης μου έμαθε γράμματα στη φυλακή, ήμασταν θανατοποινίτες στο Γεντί Κουλέ» λέει ο Χρόνης Μίσσιος στο «Βήμα», στο περιθώριο της συνέντευξης που παραχώρησε ένα καυτό μεσημέρι της περασμένης εβδομάδας στο σπίτι του, στο Μικροχώρι Αττικής. Εμβληματική φυσιογνωμία της Αριστεράς, συγκλόνισε το πανελλήνιο το 1985, όταν αποκάλυψε τη διαδρομή της ζωής του,από τα 17 ως τα 43 του χρόνια σε φυλακές και εξορίες (1947-1973), στο αυτοβιογραφικό βιβλίο «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς». Στα 80 του ζει πλέον αποτραβηγμένος με τη σύζυγό του Ρηνιώ και τα τρία σκυλιά τους σε ένα αγροτόσπιτο, περιτριγυρισμένο από νεοελληνικές βίλες. Για να τον συναντήσει κανείς πρέπει να ακολουθήσει κανόνες… συνωμοτικότητας. Ενα ημιφορτηγό μάς περίμενε στην ταβέρνα «Μπάρμπα Βασίλης» για να μας οδηγήσει στο δρομάκι που καταλήγει στην πόρτα του.