Ένα απλό αντίο σε αυτόν τον καλό μας άνθρωπο με σκηνές από την ταινία "Ενας Βέγγος για όλες τις δουλειές" (1970) του Ν. Κατσουρίδη
Η ταινία είναι... Βέγγος! Η ιστορία δηλαδή ενός ανθρώπου με καθαρή ματιά, που παλεύει μάταια να κερδίσει το χαμόγελό Της...
Η τελευταία σκηνή, με τον Θανάση να φεύγει μόνος, αλλά περήφανος και χαμογελαστός για το βραβείο (τιμιότητας) που πήρε, είναι από τις πιο γλυκόπικρες κι αγαπημένες μου σκηνές του ασπρόμαυρου...
Καλό σου ταξίδι Θανάση μας...
"Τι να σου πω, τι να σου πω, τι να σου πω
που να μην το ‘χει πει κανένας για κανένα
εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω
μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα"
Υ.Γ. Όλο αυτό το σύστημα που ξεφτίλισε την Ελλάδα, όλος αυτός ο συρφετός που ζει και κινείται μακριά από κάθε τι Ελληνικό στον κόσμο αυτό, όλος αυτός ο εσμός που ο Θανάσης Βέγγος δεν άφησε ούτε για μια στιγμή να τον λερώσει, όλο αυτό το κοπάδι από ύαινες θα πέσει τώρα πάνω του για να πάρει ένα κομμάτι μας. Μην τους αφήσετε. Ο Θανάσης ήταν, είναι, η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει! Δεν είναι από τον κόσμο τους, δεν θέλησε να είναι στον κόσμο τους! Τώρα θα σκυλεύσουν τη μνήμη του με χιλιάδες αφιερώματα του κάθε χυδαίου και χυδαίας που θα παριστάνει πως ο Βέγγος τον αφορά, χιλιάδες πατσαβούρες θα προσφέρουν dvd μπορεί και πριν από την κηδεία του... Ήδη άκουσα στον ΣΚΑΪ για τον Θανάση που έπαιζε -ΈΤΣΙ ΕΙΠΑΝ- τον φουκαρά!
