Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά κοστίζει... Για την ακρίβεια, όσο μεγαλύτερη είναι η απελπισία – όπως ακριβώς συμβαίνει αυτήν την περίοδο με την κατάρρευση της οικονομίας της χώρας – τόσο μεγαλώνει ο τζίρος των «μαγαζιών» που πουλούν ελπίδα. Ένα τέτοιο μαγαζί γωνία, ο ΟΠΑΠ, βρίσκεται στο στόχαστρο της παγκόσμιας βιομηχανίας του τζόγου, καθώς, σύμφωνα και με τους όρους της δανειακής σύμβασης που έχει υπογράψει με την τρόικα η ελληνική κυβέρνηση, κάθε ελληνική κότα που γεννά χρυσά αυγά είναι για (ξε)πούλημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΣΟΓΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΣΟΓΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011
Τρίτη 20 Ιουλίου 2010
Και φρουτάκια για το μνημόνιο!
του Γιώργου Λαουτάρη
από το ΠΡΙΝ
Από φρούτα χορτάσαμε, άλλωστε έχουν φυτοφάρμακα και τσιμπημένες τιμές. Ήρθε η ώρα να θυμηθούμε τα «φρουτάκια». Τις ηλεκτρονικές μηχανές τζόγου που η κυβέρνηση Σημίτη απαγόρευσε το 2002 και έκτοτε παίζονταν είτε νόμιμα στα εννιά καζίνο της χώρας είτε παράνομα στους πριβέ χώρους, που είχαν ορισμένες καφετέριες με φιμέ τζάμια.
Η νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και του ΔΝΤ αποφάσισε να βγάλει τα μηχανάκια αυτά από τις σκονισμένες αποθήκες και τις κλειδωμένες πίσω αίθουσες και να απαλλάξει τους πιστούς του είδους από τα χιλιόμετρα που διένυαν ως τους νόμιμους ναούς του τζόγου αλλά και από το άγχος της παρανομίας. Γιατί όμως τώρα; Μήπως διανύουμε καμιά περίοδο παχιών αγελάδων, όπου τα ευρώ τρέχουν από τα μπατζάκια των εργαζομένων για ακριβές διασκεδάσεις; Ασφαλώς όχι. Είναι απλώς ένας ακόμη τρόπος που σκαρφίστηκε η κυβέρνηση και το υπουργείο Οικονομικών για να συγκεντρώσει 1,3 δισ. ευρώ για τα δημόσια ταμεία. Κι αν διαμαρτυρηθεί κανείς, η απάντηση είναι έτοιμη: «Το γράφει το μνημόνιο», που έγινε άλλωστε για τη σωτηρία της πατρίδας.
Η νέα κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και του ΔΝΤ αποφάσισε να βγάλει τα μηχανάκια αυτά από τις σκονισμένες αποθήκες και τις κλειδωμένες πίσω αίθουσες και να απαλλάξει τους πιστούς του είδους από τα χιλιόμετρα που διένυαν ως τους νόμιμους ναούς του τζόγου αλλά και από το άγχος της παρανομίας. Γιατί όμως τώρα; Μήπως διανύουμε καμιά περίοδο παχιών αγελάδων, όπου τα ευρώ τρέχουν από τα μπατζάκια των εργαζομένων για ακριβές διασκεδάσεις; Ασφαλώς όχι. Είναι απλώς ένας ακόμη τρόπος που σκαρφίστηκε η κυβέρνηση και το υπουργείο Οικονομικών για να συγκεντρώσει 1,3 δισ. ευρώ για τα δημόσια ταμεία. Κι αν διαμαρτυρηθεί κανείς, η απάντηση είναι έτοιμη: «Το γράφει το μνημόνιο», που έγινε άλλωστε για τη σωτηρία της πατρίδας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
