Η χούντα τώρα διορθώνεται!

(πηγή)

Χάρης Καστανίδης (χθες στη Βουλή): "Aν ενεργοποιήσουμε τις πεπαλαιωμένες διατάξεις που ισχύουν από την περίοδο της δικτατορίας, θα υπάρξει ένα εμπόδιο γραφειοκρατικών διαδικασιών και για μερικές εβδομάδες ακόμη, δεν θα υπάρχει ποινική ευθύνη, την ώρα που παραβιάζονται υποχρεώσεις που συνδέονται με την επίταξη" (...) "Η κυβέρνηση ψήφισε ένα νομοσχέδιο, φρόντισε όσο μπορούσε να εξετάσει πτυχές των αιτημάτων, πιθανότατα δεν ικανοποίησε τους αυτοκινητιστές, έφτασε στα όριά της, κι οι αυτοκινητιστές θέλουν και άλλα. Κάποια στιγμή, πρέπει κάποιος να πάρει μια τελική απόφαση […]το δημοκρατικό όριο έχει εξαντληθεί στη συνεννόηση"

Καταστολή για το χατίρι του κεφαλαίου... 

από τον Ριζοσπάστη

ΕΣΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΑΤΕ μια κυβέρνηση που... διορθώνει νόμους της Χούντας προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματικοί;

Δώστε ό,τι χαρακτηρισμό θέλετε, πάντως ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ εν έτει 2010 το είπε καθαρά: Δεν μας έκανε ο χουντικός νόμος για να αντιμετωπίσουμε τους μεταφορείς και γι' αυτό φέραμε έναν σκληρότερο!

Η ταπεινότητα του πολεμιστή...

(πηγή)

του Σταμάτη Θεοδωρόπουλου 

από την ΑΥΓΗ

«Γνωρίζω μόνο την ταπεινότητα του πολεμιστή και αυτό δεν θα μου επιτρέψει ποτέ να γίνω αφέντης κανενός...»

Το παραπάνω, από το εξαιρετικό βιβλίο του Carlos Castaneda, “Don Juan”, ίσως αποτελεί όλη τη βάση της σκέψης που οφείλουμε να έχουμε στην αριστερά, ο κάθε ένας από το δικό του μετερίζι. Και το λέω αυτό παρατηρώντας, όχι μόνο σήμερα, μα χρόνια ολόκληρα τον τρόπο σκέψης και δράσης διαφόρων εκλεγμένων, κάποια στιγμή πλειοψηφικά, ηγετών, αλλά και διαφόρων αυτόκλητων ηγετίσκων, που για λόγους προσωπικής «ανέλιξης» και φιλοδοξιών καταστρέφουν τους αγώνες των πολλών που μέσα από χώρους εργασίας και γενικώς, από όπου και με όποιον τρόπο μπορούν, βρίσκονται πάντοτε στην πρώτη γραμμή υπερασπιζόμενοι την ιδεολογική τους ταυτότητα, τους ιδεολογικούς τους στόχους και τα όνειρα μιας κοινωνίας αλληλέγγυας, δίκαιης ισότητας και όλα όσα η αριστερά πρεσβεύει.

Για την φωνή που έσβυσε...

από Mariiiiiaaaaaa

Δούκισσα - Στον ουρανό είν' ένα αστέρι

στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος

μουσική: Γιάννης Σπανός 

α' εκτέλεση με την Καίτη Χωματά στην ταινία: 
Όλοι οι άντρες είναι ίδιοι (1966)

Στον ουρανό είν' ένα αστέρι,
είν' ένα αστέρι μακρινό, μες στον ατέλειωτο  ουρανό.
Στον ουρανό είν' ένα αστέρι,
που είναι μονάχο του και που  το συμπονώ.

Στον ουρανό είν' ένα αστέρι,
τις νύχτες όταν  τριγυρνώ, γυρνάει κι αυτό στον ουρανό.
Στον ουρανό βρήκα ένα ταίρι,
βρήκα  ένα σύντροφο της νύχτας φωτεινό.

Στον ουρανό είν' ένα αστέρι,
είν'  ένα αστέρι εκεί ψηλά, που πάντα μου χαμογελά.
Στον ουρανό είν' ένα  αστέρι,
που του 'χω πει τα όνειρά μου τα δειλά.

Το περσινό το  καλοκαίρι
μες στης νυχτιάς την ομορφιά, μού εκρατούσε συντροφιά.
Στον  ουρανό είν' ένα αστέρι,
που μου το έκρυψε μια γκρίζα συννεφιά.

Ο νόμος, η taxis και ο Παπαδημούλης...

Σκίτσο του Στάθη (Ελευθεροτυπία, 25.09.2010) (πηγή)

του Θανάση Καρτερού

από την ΑΥΓΗ

Αυτή ακριβώς τη στιγμή που μιλάμε, η κυβέρνηση δίνει μάχη σε δύο μέτωπα ταυτοχρόνως. Στο ένα φοράει τη στολή του χωροφύλακα, επικαλείται τον νόμο και την τάξη και σπεύδει να πατάξει την εξέγερση των φορτηγατζήδων που δεν εννοούν να φορέσουν τα φανταρίστικα αν και επιστρατευμένοι με το στανιό. Για τον λόγο αυτό γίνονται έκτακτες συσκέψεις των χωροφυλάκων του Μνημονίου, εκτοξεύονται ανατριχιαστικές απειλές εναντίον των παρανόμων και εισάγονται στη Βουλή δρακόντειες διατάξεις-εξπρές για τη φυλάκιση, την οικονομική εξόντωση, την κοινωνική εξολόθρευση όσων ιδιοκτητών φορτηγών επιμένουν στο ρέμπελο.

Μια χώρα χωρίς ταυτότητα...

Παλιά διαφημιστική αφίσα του ΕΟΤ
έργο του Φρέντυ Kάραμποτ

του Δημήτρη Χρήστου

από την ΑΥΓΗ

Ποιου είδους ανάπτυξη ταιριάζει στη χώρα μας; Ποια είναι τα μεγάλα πλεονεκτήματα που διαθέτει και τι κάνει για να τα αξιοποιήσει; Ποιοι έχουν δουλέψει, έχουν μελετήσει, έχουν σχεδιάσει και αξιολογήσει τις νέες κατευθύνσεις που έχουμε άμεση ανάγκη ώστε να βγούμε το ταχύτερο δυνατόν από αυτόν τον ασφυκτικό κλοιό του Μνημονίου που σκοτώνει ανθρώπους; Απάντηση; Κανείς! Λόγια, ατάκες, σλόγκαν, πολιτική για το φαίνεσθαι, για να παραπλανάται ο ελληνικός λαός.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αμφιβολία πως ο Τουρισμός είναι και μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερη βιομηχανία εσόδων, όπως αρέσει να χαρακτηρίζουν αυτόν τον τομέα υπηρεσιών. Ποιος Τουρισμός όμως; Μια ομπρέλα, μια ξαπλώστρα και μια μπύρα; Αυτό πρέπει να αναζητεί κάποιος που επιλέγει για προορισμό αναψυχής και χαλάρωσης την Ελλάδα; Ο τόπος με έναν από τους σημαντικότερους, αν όχι τον σημαντικότερο πολιτισμό στον κόσμο, με εξαίσια ιστορικά δείγματα που σώζονται ακόμα, αυτά έχει να προσφέρει; Μας άφησαν, εκείνοι που πατούσαν στα ίδια με μας χώματα αμύθητη προίκα. Μας έχει προικίσει η φύση με καταπληκτικά μέρη και τοπία. Και εμείς τι επιλέγουμε και πώς αξιοποιούμε όλα αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που έχουμε;

Γλυκιά ζωή στο νησί των σκανδάλων...

από Deutsche Welle

επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου
 

Η Μύκονος είναι το καμάρι της αιγαιοπελαγίτικης ομορφιάς και το νησί των ζάπλουτων τουριστών. Γερμανικό δημοσίευμα μας αποκαλύπτει και την άλλη πλευρά: της διαφθοράς, της υπεξαίρεσης, των ναρκωτικών και της κλεψιάς.

«Γλυκιά ζωή στο νησί των σκανδάλων», είναι ο τίτλος ολοσέλιδου, εκτενέστατου ρεπορτάζ του Γκερντ Χέλερ στη γερμανική εφημερίδα Kölner Stadtanzeiger για τα κυκλώματα και τη διαφθορά στη Μύκονο: «Η ελληνική high society που κυκλοφορεί στη Μύκονο έχει τους δικούς της ρυθμούς. Εδώ συνωστίζονται κάθε καλοκαίρι οι εκπρόσωποι του διεθνούς τζετ σετ και της ελληνικής πλουτοκρατίας.

«Κατίνα..σαλαμάκι!»

Γράφει η Κουκίδα 
από το Ποντίκι

Την ταινία την θυμόμαστε όλοι. Ο Κώστας Βουτσάς- που το έπαιζε πλούσιος για να παντρευτεί ενώ ήταν μπατίρης - όταν πιεζόταν γιατί δεν του «έβγαινε» το ψέμα, έπεφτε στον καναπέ και φώναζε: «Κάτινααα.σαλαμάκι». Τότε το σαλάμι ήταν ένδειξη πλούτου.

Ποιός μας το έλεγε ότι εν έτη 2011, το αλλαντικό θα θεωρηθεί είδος πολυτελείας και ως τέτοιο μελετάται η μετάταξη του στον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ του 23%. Η Κουκίς δεν σας εμπαίζει. Όντως το υπουργείο οικονομικών θα βαφτίσει διάφορα προιόντα είδη πολυτελείας, ώστε να αυξήσει την φορολογία και να κλείσει κάποιες τρύπες.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεσμεύθηκε εξ αμερικανικού εδάφους, ότι αποκλείεται η μαζική μετάταξη προιόντων στο 23%. Έλα όμως που δεν βγαίνουν τα νούμερα ούτε με την περαίωση και η τρόικα πιέζει για μέτρα; Έτσι, παράλληλα με την αύξηση του συντελεστή 11% στο 13%, μια ομάδα προιόντων με την ετικέτα «είδη πολυτελείας» θα εκτοξευθούν από το 11 στο 23% και θα είναι πλεον απαγορευτικά για τα νοικοκυριά.

Απλά μια υπόθεση: αν ο Άρης Βελουχιώτης...

"Οι πρωτοκαπεταναίοι στα Γιάννινα"
(Κώστας Μπαλάφας, "Το αντάρτικο στην Ήπειρο")

του Γιώργου Ανδρέου

από ως3

Απλά μια υπόθεση... Αν ο Βελουχιώτης φυλάκιζε όλη την ομάδα Σιάντου (και ακολουθούσε ένα μοντέλο Τίτο, «σπάζοντας» τα με το Στάλιν, τις μοιρασιές στη Γιάλτα κλπ), δεν υπέγραφε Καζέρτα, Λίβανο, δεν άφηνε τους Άγγλους να αποβιβαστούν στην Αττική, δεν υπέγραφε (φυσικά) ούτε τη Βάρκιζα κι η Ελλάδα εξελισσόταν σε λαϊκή δημοκρατία γιουγκοσλαβικού τύπου:

• Δεν θα συνέβαιναν τα Δεκεμβριανά, ούτε ο Εμφύλιος.

• Θα τιμωρούνταν οι συνεργάτες των Γερμανών (και δεν θα κυριαρχούσαν οι Γερμανοτσολιάδες, οι Χίτες κι οι Λαδοβούλγαροι ιδεολογικά και οικονομικά, όπως δυστυχώς συνέβη στο μετεμφυλιακό κράτος των διώξεων και της Μακρονήσου).

• Δεν θα επέστρεφε η βασιλεία.

• Δεν θα συνέβαινε η φρίκη της Χούντας κι η Κυπριακή τραγωδία.

• Δεν θα χτιζόταν (γκρεμιζόταν δηλαδή) η Ελλάδα με το άθλιο σύστημα αντιπαροχής.  Θα επιβίωνε η νεοκλασική Αθήνα, η πολυσυλλεκτική παλιά Θεσσαλονίκη, όλες οι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πόλεις (πχ.  Νάουσα, Γιάννενα, Χανιά, Ηράκλειο) και δεν θα καταστρέφονταν το φυσικό κι αρχιτεκτονικό κάλλος των νησιών του Αιγαίου.

Η πλατεία είναι (;) γεμάτη

του Στρατή Μπουρνάζου

από τα Ενθέματα

της Κυριακάτικης ΑΥΓΗΣ 26/9

Δεν ξέρω αν η πλατεία, η πλατεία Κλαυθμώνος για μας τους Αθηναίους, κι άλλες πλατείες σ’ όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη θα είναι γεμάτες το απόγευμα της Τετάρτης. Φοβάμαι πως όχι, δεν θα πλημμυρίσουν με πλήθη, απεργούς και διαδηλωτές όλων των χωρών και των γλωσσών της ηπείρου. Η πρώτη απόπειρα πανευρωπαϊκής κινητοποίησης και απεργίας συνιστά, ως σύλληψη, μεγάλη πολιτική επιτυχία και ταυτόχρονα κινδυνεύει, ως πραγμάτωση, να είναι μια, επίσης μεγάλη, αποτυχία. Εξηγούμαι αμέσως.

Η μπούρδα της χρονιάς!

Μετά από μια μικρή εισαγωγή με τις απαραίτητες συστάσεις, ακολουθεί ο σοβαρός και εμπεριστατωμένος λόγος του ινδάλματος Πάγκαλου και Παπουτσή... (Φορέστε κράνος!)

Ή δεν το ξέρετε;