ΟΙ ΑΔΕΛΦΕΣ ΓΚΑΓΚΑ, Παπά, Σαμά, Ναζί, Βορί...

από SphaeraMundiGroup's

Το video έφτιαξε η Ομάδα Σφαίρα

Λαϊκίζοντας χωρίς ντροπή

Кроткая

Η αυτοκτονία δεν είναι λύση. Λύση είναι η ζωή. Η αυτοκτονία είναι διέξοδος για την απελπισία και οπωσδήποτε επιλογή άξια σεβασμού. Στο κάτω κάτω είναι η μοναδική επιλογή που βλάπτει αποκλειστικά το δράστη: η επιτομή της αυτοδιάθεσης, εν τέλει.

Οι αμέτρητες φλυαρίες στις οποίες όλοι θα επιδοθούν για την κοινωνία μας που πώς έχει γίνει έτσι, που οδηγεί τους ανθρώπους στην αυτοχειρία και την απελπισία. Οι κομμένες γέφυρες, οι αποκλεισμένοι δρόμοι, τα αδιέξοδα, θες οικονομικά, θες κοινωνικά, θες πνευματικά. Μπλα μπλα μπλα. Σα να ακούω ακόμα και την Σία ή την Όλγα να τα λένε. Κελ ορρέρ!

Εκτός λοιπόν από κοινοτυπίες, έχεις να πεις τίποτα άλλο; Έχεις να κάνεις κάτι; Κάτι, οτιδήποτε, έστω μικρό. Μη γελιέσαι, στο κάτω κάτω της γραφής, αυτή δεν ήταν η πρώτη αυτοκτονιά της κρίσης, ίσως και να το έχεις ακούσει. Εκατοντάδες οι αυτόχειρες τα τελευταία δυο χρόνια. Αυτή ήταν μάλλον η πιο θεαματική, αλλά νταξει, τα’χουμε αυτά τα θεατρικά εμείς στη Μεσόγειο. Είμαστε δραματικοί τύποι. Αυτό που σοκάρει είναι ακριβώς η επιλογή της «σκηνοθεσίας» αυτής της αυτοκτονίας. Άλλοι απλά έπεσαν από ένα μπαλκόνι ή έριξαν μια σφαίρα στον κρόταφο. Απλά, παστρικά, ήσυχα, χωρίς σκηνική παρουσία. Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχει μια δραματικότητα, ένας συμβολισμός στον τόπο και τον τρόπο, κάτι που δε σε αφήνει να αποστρέψεις το βλέμμα και να καθησυχαστείς αντιμετωπίζοντας το σαν έναν ακόμη αριθμό. Έρχεται και στρογγυλοκάθεται μπροστά σου και σου λέει «κοίτα με, είμαι ένα πρόβλημα, είμαι ένα σοβαρό πρόβλημα, μάλλον είμαι το πρόβλημα, τι θα γίνει, θα κάνεις τίποτα;».

Κι απλά δεν μπορείς να σηκώσεις τα μάτια σου από κει, δεν μπορείς απλά να κουνήσεις το κεφάλι με αποτροπιασμό, τσκ τσκ τσκ, πού έχουμε φτάσει, ζούγκλα γίναμε, ποιος να τό’λεγε και τα τοιαύτοια, και μετά να συνεχίσεις να πλένεις τα πιάτα σου ή να συμπληρώνεις το εξελόφυλλο, λέωγωτώρα. Όχι. Θα στηλώσεις τα μάτια εκεί, στο κέντρο του προβλήματος, που είναι στο Σύνταγμα, που είναι το Σύνταγμα, είτε εννοείς την πλατεία, είτε εννοείς το θεσμό, κοίτα το, είναι εκεί και περιμένει να κάνεις κάτι. Να αποφασίσεις επιτέλους για τη ζωή σου, να αντιδράσεις, να δείξεις αλληλεγγύη, να σταθείς στα πόδια σου επιτέλους, και να βοηθήσεις και τους διπλανούς να σταθούν. Να σκοτώσεις ρε φίλε, τελικά, το σκυφτό ανθρωπάκι που ήσουν μέχρι χτες, γιατί απλά πλέον, αν μπορείς να συνεχίσεις να είσαι το ίδιο σκυφτό ανθρωπάκι, να το ξέρεις, κάποιος κάποτε θα γυρίσει να σε φτύσει: κι είναι πάρα πολύ πιθανό αυτός ο κάποιος να είναι το παιδί σου.

Μη με παρεξηγείς, δεν έχω καμία όρεξη να σου φορτώνω ενοχές, αυτά είναι ωραία σπορ για ελληνίδες μαμάδες, εγώ μαμά δεν είμαι, κι όσο για ελληνίδα, το κουβεντιάζουμε αν θες. Δεν με ενδιαφέρουν καν οι ενοχές, είναι μια μλκία κ μισή, ένας καλός τρόπος να πλουτίζουν οι φαρμακευτικές τελικά. Ούτε και δυσανάλογες για τα κυβικά σου ευθύνες δεν θέλω να σε φορτώσω. Δεν αναζητώ ήρωες. Δε με ενθουσίασαν ποτέ, εκτός ίσως από όταν ήμουν 15. Αναρωτιέμαι τι να έγιναν οι άνθρωποι, απλά. Κι ούτε καν, σβήστο. Δεν υπάρχουν άνθρωποι καν πλέον. Δεν είναι θέμα ανθρώπων, καλοσύνης, χριστιανικών αξιών και ανθρωπιστικών ευαισθησιών, να τελειώνουμε πλέον με αυτή την παραμύθα, πολύ κράτησε το αστείο. Υπάρχουν αυτοί κι εμείς. Τόσο απλά. Και το εμείς, πες το ταξικό, εγώ λέω να το πω έτσι, αλλά άμα σε χαλάει η «ξύλινη» ορολογία, πες το κοινωνικό, δεν θα τα χαλάσουμε εκεί.

Το ζήτημα είναι πως το τυπάκι πήγε και αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα, ενώ πιο πριν το Σύνταγμα είχε πολλάκις καεί, σοδομιστεί, ξεσκιστεί, τσαλαπατηθεί και εξευτελιστεί χειρότερα κι από τα μελαμψά κοριτσάκια που εκδίδονται στη Σωκράτους και στην Πατησίων –και που κάποιους τους ενοχλούν, που για κάποιους, αυτά τα κοριτσάκια είναι το πρόβλημα, ξεφεύγω, το ξέρω, είναι που είμαι κι εγώ υπό το ίδιο σοκ, όσο κι εσύ. Στο θέμα μας λοιπόν, το Σύνταγμα έχει βανδαλιστεί ανερυθρίαστα και ασυστόλως και εξακολουθώ να εννοώ και την πλατεία και τον θεσμό. Κι όμως, μοιάζει αυτό να μην αρκεί, γιατί –λένε κάποιοι- πρέπει να τιμήσουμε τις υποχρεώσεις μας: κάποτε για τιμή μας μάς πούλαγαν ένα όνομα (που το έχουμε ήδη ξεχάσει προφανώς). Τώρα για τιμή μας, ρε φίλε, μας πουλάνε ένα χρέος, που δεν είναι καν δικό μας. Κι ούτε κι αυτό μοιάζει να αρκεί. Ούτε η θεαματική αυτοκτονία μοιάζει να αρκεί. Πάλι,ας πούμε στην Πρωτομαγιά ή στην επόμενη απεργία, λέωγωτώρα, θα κατέβουν κάτω οι γνωστές χιλιάδες που είτε δεν είναι αρκετές, είτε δεν είναι αρκετά αποφασισμένες, είτε δεν έχουν πλάνο, είτε δεν τα βρίσκουν, πάντως μλκ μου, αυτός ο τραπεζίτης ακόμα σε κυβερνάει, αυτοί οι τραπεζίτες ακόμα σε λένε τζάνκ και αποφασίζουν τι θα ξεπουλήσεις, πώς και για πόσα, κι άμα δε σ’αρέσει άντε βρες άλλο ντήλερ.

Ίσως να είναι που ακόμα έχουμε να χάσουμε περισσότερα από τις αλυσίδες μας. Ίσως να είναι που τελικά αυτή η θεραπεία του σοκ είναι καλά μελετημένη και το σχέδιο καλά οργανωμένο. Μπορεί να πεις πως είναι και η ανθρώπινη φύση που αρέσκεται στο βόλεμα. Ναι, θα σου πω. Κι εμένα μου αρέσει το βόλεμα. Σε ποιον δεν αρέσει. Απλά έτσι κι αλλιώς θα ξεβολευτείς βίαια, αν δεν το έχεις πάθει ήδη.

Το θέμα μας λοιπόν είναι ανοίξουμε τα μάτια καλά και να εντοπίσουμε ποιος είναι ο αντίπαλος, να τον κοζάρουμε για να υπολογίσουμε τι δυνατότητες έχει (πολλές, στο λέω). Και να αποφασίσουμε, κυρίως, ποια ζωή θέλουμε να ζήσουμε. Και να καταστήσουμε σαφές σε αυτόν τον αντίπαλο, πως αυτή τη ζώη θα ζήσουμε, είτε του αρέσει, είτε όχι, όσοι κι αν αυτοκτονήσουν, όσα μάρμαρα κι αν σπάσουν, όσος χημικός πόλεμος κι αν εξαπολυθεί, όσες εκλογές κι αν δεν γίνουν, όσοι καραγκιόζηδες κι αν παρελάσουν από τις οθόνες εκτοξεύοντας συλλογικές ευθύνες και μέτρα, όσες προβοκάτσιες κι αν οργανωθούν. Όσα γραφτά κι αν θα κάψουν, όσες αλήθειες κι αν θάψουν.

Έχω ψιλοβαρεθεί να γράφω τα ίδια, παίζει να έχω γίνει και πολύ γραφική δηλαδή, αλλά η πραγματικότητα είναι μία και είναι αυτή, άλλη δεν έχει, και καιρός είναι να τα περάσουμε λίγο στο fast forward τα στάδια του πένθους, όχι άλλη άρνηση, όχι άλλη θλίψη. Και, αντιθέτως από τα αληθινά στάδια του πένθους, όχι άλλη αποδοχή.

Είναι που μιλάμε και για την Ελλάδα και οι αναγωγές στις κλασικές αναφορές είναι ψιλοαναπόφευκτες, όσο και τα βαρετά κλισέ. Αλλά σκέψου για λίγο το Σύνταγμα σαν σκηνικό θεάτρου, δείξε μου λίγο ποιος είναι ο Κρέων, ποιος είναι ο Αίμων, ποια η Ισμήνη και ποια η Αντιγόνη. Κι ας την αλλάξουμε την ιστορία του Σοφοκλή, λέωγωτώρα: να πεθάνει ο Κρέων, κι όχι η Αντιγόνη. Έτσι, γι’αλλαγή.

από: Кроткая

Κάτω η χούντα των σωτήρων

Απολαυστική η Χρύσα Ρώπα στην τηλεοπτική εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου. Σχολίασε με τον τρόπο της τα πολιτικά δρώμενα και στο βιντεάκι που επιλέξαμε να βάλουμε από την τηλεοπτική της παρουσία την ακούμε να αναφέρεται στις πρόσφατες παρελάσεις της 25ης Μάρτη, όπως και την στάση του προέδρου της δημοκρατίας.
Η ατάκα της «Κάτω η χούντα των σωτήρων», πιθανόν να γίνει σύνθημα σε τοίχους και διαδηλώσεις.

πηγή: Βαθύ κόκκινο

Στόχος, μισθοί και συντάξεις των 150 ευρώ!

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δελτίο Τύπου

ΣΕΙΣΜΟΣ!!!
•Ομολογία Τρόικα: Σκοπός είναι οι μισθοί και οι συντάξεις στην Ελλάδα να φτάσουν σε επίπεδα Βουλγαρίας και Ρουμανίας (150 ευρώ το μήνα).
•Απαντήσεις της Τρόικα σε Νίκο Χουντή.

Σήμερα στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών και Απασχόλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οι εκπρόσωποι της Τρόικα, (Όλι Ρέν, Γιοργκ Άσμουσεν και Πολ Τόμσεν, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Χουντή, αφού ομολόγησαν την παταγώδη αποτυχία του Μνημονίου μέχρι σήμερα, παραδέχτηκαν ότι σκοπός του είναι οι μισθοί και οι συντάξεις στην Ελλάδα να φτάσουν σε επίπεδα Βουλγαρίας και Ρουμανίας, δηλαδή στο επίπεδο των 150 ευρώ το μήνα.

Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Χουντής στην ομιλία του, αφού τόνισε ότι το πρόγραμμα που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, μέσω του Μνημονίου, έχει αποτύχει πλήρως και δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο ύφεσης και ελλειμμάτων, ζήτησε από τους εκπροσώπους της Τρόικα να δεσμευτούν κατηγορηματικά, και να καθησυχάσουν τον ελληνικό λαό, ότι δεν είναι σκοπός τους να φτάσουν οι μισθοί στην Ελλάδα, στο ίδιο επίπεδο με αυτό της Βουλγαρίας και την Ρουμανία.

Η απάντηση και των τριών εκπροσώπων της Τρόικα, ήταν κάθε άλλο παρά καθησυχαστική. Και οι τρεις (Ρέν, Άσμουσεν, Τόμσεν), όχι μόνο δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο να υπάρξουν και νέες θυσίες του ελληνικού λαού και νέες περικοπές στους μισθούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, αλλά αναγνώρισαν με απόλυτη σαφήνεια ότι η στόχευσή τους είναι να προσεγγίσει η Ελλάδα το επίπεδο των μισθών που υπάρχει στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

Οι απαντήσεις των εκπροσώπων της Τρόικα στις ερωτήσεις του Νίκου Χουντή βρίσκονται εδώ:
Η απάντηση του Όλι Ρέν
http://www.youtube.com/watch?v=Cay6KbK6kZM&feature=youtu.be
Η απάντηση του Γιοργκ Άσμουσεν
http://www.youtube.com/watch?v=Blbm1xRiKiY&feature=youtu.be
Η απάντηση του Πολ Τόμσεν
http://www.youtube.com/watch?v=9WZJTcO37v8&feature=youtu.be

Οι αξίες της αριστεράς

Και μόνο για αυτά τα 2 σημερινά πρωτοσέλιδα του “Ριζοσπάστη” και της “ΑΥΓΗΣ”, αξίζει να είναι κανείς αριστερός. Υπερασπίζονται ανθρώπους χωρίς δικαίωμα ψήφου σχεδόν 40 μέρες πρίν τις εκλογές, απευθύνονται σε ανθρώπους που η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν διαβάζει ελληνικά. Απλώς προασπίζονται δικαιώματα ανθρώπων, ανεξάρτητα από φυλή καταγωγή θρησκεία χρώμα, που το πολιτικό σύστημα τους θεωρεί σκουπίδια και θέλει να τους στοιβάξει σε γκέτο. Κόντρα στη προσπάθεια να μεταθέσουν το πρόβλημα απο τη καταστροφική τους μνημονιακή πολιτική, κόντρα στη προσπάθεια να στρέψουν φτωχούς εναντίον ακόμα φτωχότερων.
Αλλά και τελικά αποδεικνύει ότι τους αριστερούς τους ενώνουν περισσότερα από ότι τους χωρίζουν. Και ιδιαίτερα οι αρχές και οι αξίες της Αριστεράς
Β.Τ.
(πηγή)

Ψήφισαν 236.151 -Πόσοι; Μπουχαχαχαχαχα...

Το ζουμί είναι μετά το 1.15"


Αλλά τα λένε και μόνοι τους πια...

Στέφανος Τζουμάκας (από Real.gr):

"...Οι μεθοδεύσεις αυτές συνδέονται πολιτικά με μελανές περιόδους της νεότερης Ιστορίας της χώρας. Πρωτοφανής και εκτεταμένη ήταν η νοθεία σε πανελλήνια κλίμακα με κύριες κατευθύνσεις την παραβίαση της αρχής της μυστικότητας και την αλλοίωση του αποτελέσματος. Σε πολλά εκλογικά τμήματα δεν παρέχονταν λευκά ψηφοδέλτια. Το 2007 δίνονταν λευκά ψηφοδέλτια. Επίσης, δεν παρέχονταν φάκελοι γεγονός που συνιστά ευθεία παραβίαση της αρχής μυστικότητας -πολύ περισσότερο τώρα που μόνο το ένα εκ των δύο ψηφοδελτίων ήταν τυπωμένο- Το 2007 δίνονταν φάκελοι.

Δεν εδίδετο απόδειξη για τη συνδρομή και δεν τηρήθηκε ονομαστικός κατάλογος συνδρομών για να μπορεί να «φουσκωθεί», εκ των υστέρων το αποτέλεσμα. Το 2007 εδίδετο απόδειξη και τηρείτο ονομαστικός κατάλογος για την συνδρομή. Περιέφεραν ψηφοφόρους σε περιοχές της Αθήνας.

Μεθόδευση προκειμένου να προστεθούν ψηφοδέλτια ανεξέλεγκτα αποτέλεσε και η μη τήρηση ονομαστικών καταλόγων των ψηφισάντων. Το 2007 τηρούνταν ονομαστικοί κατάλογοι. ψηφισάντων. Συγκεκριμένα, έγκυρο θα πρέπει να είναι μόνο ένα αποτέλεσμα που θα περιλαμβάνει ονομαστικούς καταλόγους ψηφισάντων κατά Νομό και εκλογικό κέντρο. Σε πολλές περιπτώσεις δεν τηρήθηκαν ονομαστικοί κατάλογοι, προκειμένου να «προστεθούν» εκ των υστέρων ψηφοφόροι «μαϊμού» στους υπολογιστές.

Το 2007 προσήλθαν στη ψηφοφορία 770 χιλιάδες. Σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες μέλη και στελέχη δεν συνέπραξαν σε αυτή την αντιδημοκρατική παρακμή, δεν παρακολουθήσαν αυτές τις μεθοδεύσεις και γύρισαν την πλάτη σε αυτές τις αντιδημοκρατικές πρακτικές. .

Τώρα τον αριθμό των ψηφισάντων θα τον προσδιορίσουν οι καλπονοθείες και οι μεθοδεύσεις μέσω των κομπιούτερ.

Αυτή δεν είναι πολιτική αρχών, είναι συνέχεια αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων. Αυτά δεν μπορούν να αποτελούν πολιτικές κατακτήσεις, όπως και η ανακήρυξη ενός υποψηφίου ως αρχηγού, γιατί περί αυτού πρόκειται.

(...)"

.-.-.-.

Η  Μαρία Σταμάτη (αναπληρώτρια Γραμματέας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Νομού Κοζάνης) που ήταν η ίδια μέλος εφορευτικής επιτροπής, κάνει συγκεκριμένες καταγγελίες με επιστολή της στο KozaniMedia όπου μεταξύ άλλων αναφέρει: 

• πιέσεις από τοπικούς παράγοντες του ΠΑΣΟΚ σε άτομα υπό εργασιακή ομηρία για να πάνε να ψηφίσουν,
• ψηφοφόρους χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο ταυτοπροσωπίας
• και -το κερασάκι στην τούρτα- μαγική αύξηση των ψηφοδελτίων μετά το τέλος της ψηφοφορίας!!!

.-.-.-.

ΠΑΣΟΚολαμογιές ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!

48.142+1.206+2.067=51.145 (στα μαθηματικά)
48.142+1.206+2.067=49.742 (στα πασοκικά)

(πηγή)

.-.-.-.

Kαι ένα ακόμα ευτράπελο από τα πράσινα μαγειρέματα (πηγή):

Τα αποτελέσματα που έβγαλε το in.gr χθες βράδυ ήταν:

• Βενιζέλος: 97,33%
• Λευκά: 2,02%
• Άκυρα: 0,65%

Τα αποτελέσματα στις εθνικές εκλογές του 2007 ήταν:

• Έγκυρα: 97,33%
• Λευκά: 2,02%
• Άκυρα: 0,65%

Βρείτε τις διαφορές! Μπουχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα... (Βρε-βρε, κάτι σατανικές συμπτώσεις που δυσφημούν τη συμμορία...)

.-.-.-.

Αλλά εντάξει, ο κόσμος τους έχει πάρει χαμπάρι: 

"Υψηλότερη από την προσδοκώμενη η συμμετοχή των φίλων του ΠΑΣΟΚ στην πιο κρίσιμη στιγμή του κινήματος" #tomorrows_news

έγραψε ο/η Arhsx στο twitter το... Σαββατόβραδο! :) :) :)

Για να συμπληρώσει ο Γιώργος Κυριακή βράδυ

Τσίμας: "Η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη από όση ανέμεναν".
Πόσο προβλέψιμη η Βορειοκορεάτικη TV!

.-.-.-.

Όσο για όσους πήγαν να ψηφίσουν... Δείτε αυτόν κι αυτόν και πείτε μου κι εμένα αν είναι για γέλια ή για κλάματα...

.-.-.-.

.-.-.-.

Απολαυστικό κυριακάτικο οδοιπορικό:

• Εκδρομή με το Πασοκ (tvxs)

.-.-.-.



.-.-.-.

• Πανωλεθρίαμβος!
• Άλλο ΠΑΣΟΚ να μη μας βρει!

Πανωλεθρίαμβος!

σκίτσο του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή

Εντάξει, τραγικό να βλέπεις ακόμα συνταξιούχους να στηρίζουν την συμμορία, αλλά η κατρακύλα είναι κάτι παραπάνω από ευδιάκριτη όπως κι αν τη μετρήσει κανείς.

Ας μιλήσουν οι αριθμοί

2004 εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 1.000.000 ψηφοφόροι / εθνικές εκλογές 3.002.531, ποσοστό 40,5%

2007 εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 763,674 ψηφοφόροι / εθνικές εκλογές 2.727.853, ποσοστό 38,10%

2012 εσωκομματικές εκλογές ΠΑΣΟΚ 236.151 ψηφοφόροι / εθνικές εκλογές 2012 ;;;

Το 2004 η σχέση όσων ψήφισαν στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ και αυτών που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές ήταν 1 προς 3. Το 2007 ήταν 1 προς 3,5.

Με βάση τα παραπάνω μια απλή αναγωγή λέει πως το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2012 πάει για 708.543 (150*3) έως (200*3,5) 826.528 ψήφους.

Στις εκλογές του 2008 με τη μικρότερη συμμετοχή (70,9%) ψήφισαν 7.044.479 ψηφοφόροι! Κάτι που σημαίνει πως το ΠΑΣΟΚ πάει στις εθνικές εκλογές για 10,1% έως 11,73%

Εντάξει, τα παραπάνω είναι απλοϊκή (αλλά όχι αυθαίρετη) αναγωγή καθώς παίζουν κι άλλες, εντελώς άλλες πια, συνθήκες. Δίνουν όμως την έκταση της πανωλεθρίας που -όσο κι αν παλεύουν οι τηλεοπτικές ντουντούκες του Τσουκάτου- δεν μπορεί να κρυφτεί!

Και εις κατώτερα!

Ακροδεξιοί και νεοφιλελεύθεροι στα όπλα!

του Τάκη Κατσαρού
από την Αυγή

Ο γνωστός νεοφιλελεύθερος αρθρογράφος Τάκης Μίχας, ζηλώσας δόξαν Καρατζαφέρη, με άρθρο του στο Protagon.gr προτείνει, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, να επιτραπεί η γενικευμένη κατοχή όπλων και η εκπαίδευση των πολιτών στη χρήση... περιστρόφων! O Τάκης Μίχας δεν είναι ένας απλός δημοσιογράφος, είναι ο Γραμματέας Διεθνών Σχέσεων της Δημοκρατικής Συμμαχίας της κυρίας Μπακογιάννη. Τις εξωφρενικές απόψεις του σχετικά με την οπλοκατοχή και οπλοχρησία δεν πρέπει να τις ξεπεράσουμε ως γραφικές, ασυλλόγιστες και επιπόλαιες. Εντάσσονται σε ένα γενικότερο κλίμα και αντανακλούν υπαρκτές τάσεις μέσα στους πιο σκληρούς και "ευαίσθητους" μηχανισμούς του κράτους. Είναι ενδεικτικό, από αυτή την άποψη, και πολύ ανησυχητικό ταυτόχρονα, ότι, σε συγκεκριμένους ιστοτόπους συνδεδεμένους με περιθωριακούς -προς το παρόν- κύκλους της ακροδεξιάς, αλλά και στα ηλεκτρονικά δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την ανάπτυξη ενός κινήματος ακροδεξιού ακτιβισμού με πολύ επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Πολύ πρόσφατα το "Έθνος" (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63628607) δημοσίευσε πληροφορίες για τη δημιουργία και την εκπαίδευση σε μυστικές εγκαταστάσεις (;) "ταγμάτων εφόδου" γράφοντας χαρακτηριστικά: «Τον νόμο στα χέρια τους επιχειρούν να πάρουν ομάδες αυτόκλητων πολιτοφυλάκων, η λειτουργία και ο σκοπός των οποίων θυμίζουν έντονα παραστρατιωτικές οργανώσεις. Οργανωμένες ομάδες που ρέπουν προς την ακροδεξιά στρατολογούν πολίτες και τους εκπαιδεύουν. Τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα εξαπλώνονται θυμίζοντας παλαιότερες εποχές. Με καθαρή ακροδεξιά ρητορική τα μέλη των ομάδων αυτών επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τα φαινόμενα εγκληματικότητας και να αναδείξουν τον δικό τους ρόλο ως 'συμπαραστάτη' στα σώματα ασφαλείας και στις ένοπλες δυνάμεις». 

Οι προειδοποιήσεις υπήρξαν εδώ και καιρό. Όλοι θυμόμαστε τις εικόνες από το Κιλκίς, που έδειχναν την εκπαίδευση ειδικού σώματος των ενόπλων δυνάμεων στην καταστολή διαδηλώσεων. Επίσης, όλη αυτή την περίοδο υπήρξε το φαινόμενο έγκυροι ή λιγότερο έγκυροι δημοσιολογούντες να υποστηρίζουν ανοιχτά ή να φλερτάρουν με την ιδέα αυταρχικών και αντιδημοκρατικών λύσεων, βλέποντας ότι η κοινωνική ερήμωση που προκαλούν οι πολιτικές των Μνημονίων προκαλεί τον τεμαχισμό και την κατάρρευση του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος και πολιτικές μετατοπίσεις προς τα κόμματα της Αριστεράς. Mάλιστα, ήταν ο ίδιος ο κ. Μίχας ως εκπρόσωπος της ΔΗ.ΣΥΜ., που δημοσίευσε άρθρο στη "Wall Street Journal" στις 13 Απριλίου 2011 με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Η Αθήνα βυθίζεται στην αναρχία", στο οποίο οι αναγνώστες της εφημερίδας του αμερικανικού υπερσυντηρητισμού πληροφορούνταν ότι οι σταλινικοί του ΚΚΕ και οι αναρχοσταλινικοί του ΣΥΡΙΖΑ (ο οποίος συναποτελείται από τις ομάδες Ρόζα, Οικοσοσιαλιστές και ΔΕΑ - αυτές έκρινε σκόπιμο να κατονομάσει ο κ. Μίχας) "καταλαμβάνουν χωριά", παρενοχλούν πολίτες και καταστρέφουν δημόσια περιουσία ατιμωρητί, ενώ ο ακροαριστερός όχλος (η "hard-left", σύμφωνα με τον αρθρογράφο) έκαψε εσκεμμένα τρεις εργαζόμενους της τράπεζας Marfin επειδή δεν απεργούσαν.

Συνεπώς, κατά τον κ. Μίχα, "αν η πολιτική ελίτ της Ελλάδας δεν συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα των όσων συμβαίνουν και δεν δράσει τώρα για να αποκαταστήσει την κυριαρχία του δημοκρατικού νόμου, οι προσπάθειες να αντιμετωπιστούν τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας θα αποδειχθούν μάταιες". Όπως εύστοχα παρατήρησε τότε σε σχόλιό της η "Αυγή" στις 22/4/2011: "Με δεδομένο το εξωπραγματικό των όσων καταγγέλλει ο κ. Μίχας (και το οποίο πρέπει να αντιλαμβάνεται και ο ίδιος), το όλο άρθρο μπορεί να εκληφθεί σαν πρόσκληση σε συνταγματική εκτροπή. Πίσω από τον πεφωτισμένο φιλελευθερισμό, ξεπροβάλλει η Μακρόνησος, ελάχιστα ανακαινισμένη".

Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα προετοίμασαν το έδαφος και τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε να εξελίσσεται η επικίνδυνη στρατηγική της έντασης, να επιχειρείται μια συντονισμένη εκστρατεία κατατρομοκράτησης του λαού και να αναβιώνει με νέο περιτύλιγμα η αντικομμουνιστική και αντιαριστερή υστερία, με πρώτο και ευδιάκριτο στόχο τον ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι οι όροφοι της μνημονιακής πολυκατοικίας, εν όψει πιθανών εκλογών τον Μάιο καλλιεργούν την αυταπάτη της ανάπτυξης μετά την «επιτυχία» του PSI και βάλλουν εναντίον του κόσμου της εργασίας, των κινημάτων που αντιστέκονται και της Αριστεράς που επιμένει. Τώρα που αποδείχτηκε ότι το Μνημόνιο έφερε και επισήμως τη χρεωκοπία, αποθρασύνονται. Μονάχα εάν η οικονομία της χώρας βυθιστεί ακόμη περισσότερο στην ύφεση, η κοινωνία στην εξαθλίωση και η δημοκρατία αδειάσει από κάθε ουσιαστικό περιεχόμενο, τότε και μόνο τότε, μας λένε, θα διαμορφωθούν οι συνθήκες για επενδύσεις και το άνοιγμα ενός νέου -«ενάρετου» αυτή τη φορά- αναπτυξιακού κύκλου. Ενώ, αναφορικά με το παρελθόν, Σαμαράς και Καρατζαφέρης, Βενιζέλος και Πάγκαλος, ΔΟΛ και ΣΚΑΪ προσπαθούν να μας υποβάλουν σε λοβοτομή και να μας πείσουν ότι την Ελλάδα από τη μεταπολίτευση και μετά την κυβέρνησαν ο Κύρκος και ο Φλωράκης, ο Κωνσταντόπουλος κι ο Παπαγιαννάκης και τώρα τελευταία ο Κουβέλης, ο Τσίπρας και η Παπαρήγα. Πρόκειται για μια εντελώς νέα κατάσταση, που αλλάζει ριζικά τον τρόπο του πολιτικού ανταγωνισμού όπως τον είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα. Ο μπαμπούλας του κομμουνιστικού και του αριστερού κινδύνου ανασύρεται από τα αραχνιασμένα μπαούλα της παλιάς εθνικοφροσύνης, αναμειγνύεται με τις πρωτοφανείς πολιτικές παρεμβάσεις των υπερσυντηρητικών ευρωπαϊκών διευθυντηρίων, τους νεοφιλελεύθερους μονοδρόμους, τον «μοντέρνο» σωτηριολογικό λόγο του δήθεν ουδέτερου τεχνοκρατισμού και του μισάνθρωπου ελιτισμού και όλο αυτό το αμάλγαμα αποτελεί το νέο ιδεολογικό ορμητήριο του ενιαίου κόμματος του Μνημονίου.

Τώρα, που Σαμαράς και Βενιζέλος θα μοιράζονται τα ίδια διαμερίσματα στο πλαίσιο του μεγάλου μνημονιακού συνασπισμού, έχουν ανάγκη όσο τίποτα άλλο από έναν αντίπαλο δέος που να δημιουργεί αναχώματα στη ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου, να συσπειρώνει τα υπολείμματα του δικομματισμού και να αποτελεί το φόβητρο για τη μικροαστική μάζα, που μπροστά στο φάσμα της ολοσχερούς οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής «απειθαρχεί» και τείνει να καταλύσει τις παραδοσιακές πολιτικές ταυτίσεις της με τα κόμματα του δικομματισμού όπως αυτές διαμορφώθηκαν τα χρόνια του πελατειακού κράτους, της συναλλαγής και της διαφθοράς. Η Αριστερά -έτσι νομίζουν τα επιτελεία του μνημονιακού μπλοκ- προσφέρεται γι' αυτόν τον ρόλο, ειδικά σήμερα, που, παρ' ό,τι δυναμώνει η επιρροή της, αδυνατεί να προσφέρει άμεση και πειστική εναλλακτική λύση εξαιτίας της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού της.

Συνεπώς, ας μην έχουν αυταπάτες όσοι/ες νομίζουν ότι η Αριστερά σε όλες τις συνιστώσες της θα αφεθεί από την άρχουσα τάξη και τα πανίσχυρα στηρίγματά της εντός και εκτός της χώρας να κάνει εκλογικό περίπατο. Πρέπει να δούμε την πραγματικότητα κατάματα: η Αριστερά, για πρώτη φορά μετά την πτώση της χούντας, επιχειρείται να απαξιωθεί κοινωνικά, να απονομιμοποιηθεί ιδεολογικά και πολιτικά και να τεθεί εκτός των δυνάμεων του "συνταγματικού τόξου" όπως αυτό αναδιαμορφώνεται υπό την πίεση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που έχει επιβάλει το μνημονιακό πλαίσιο. Πρόκειται για εγχείρημα με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά, που θα προσλάβει πρωτοφανή έκταση την επόμενη περίοδο και θα γιγαντώνεται όσο πλησιάζουν οι εκλογές. Ο κόσμος της Αριστεράς και όλοι οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί πολίτες οφείλουν να αναλύσουν τα στοιχεία αυτής της νέας κατάστασης, ώστε να ορθώσουν με αποφασιστικό και αποτελεσματικό τρόπο την απάντηση που πρέπει να αντιστοιχεί στην ιστορικών διαστάσεων πρόκληση που αντιμετωπίζουμε.

Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι ηγεσίες όλων των κομμάτων και κινήσεων της Αριστεράς. Αυτόν τον παράγοντα, της διαρκούς και αυξανόμενης πίεσης πάνω στο σύνολο της αριστερής παράταξης, που μετά από πολλά χρόνια ονοματίζεται ως ο βασικός αντίπαλος και ο κεντρικός στόχος των δυνάμεων της συστημικής δικομματικής εναλλαγής, ας τον λάβουν σοβαρά υπόψη τους. Ιδίως εκείνες οι ηγεσίες που επαναπαύονται στις δημοσκοπικές δάφνες ή εκείνες που με αδικαιολόγητη αλαζονεία, αμεριμνησία και διάφορα προσχήματα τάσσονται εναντίον του διαλόγου, της συντονισμένης κοινής δράσης και της διαμόρφωσης ενωτικής-εναλλακτικής πρότασης εξουσίας. Και ας αντιληφθούν ότι οι ευθύνες τους θα είναι ιστορικές αν -πραγματικά ή μεταφορικά- «μας πιάσουν πάλι με τις πιτζάμες».

.-.-.-.

• Τα «τάγματα ασφαλείας» ξανάρχονται (Έθνος)
• Πολιτοφυλακές, το νέο πεδίο δράσης του φασισμού (Παραλληλογράφος)
• Θα μας πιάσουν με τις πιτζάμες;
  (Πριν) 
• Οσμή προβοκάτσιας στις 25 του Μάρτη;  (Ριζοσπάστης)
• Οι παρελάσεις, τα φασιστόμουτρα και η στρουθοκάμηλος (Avant Garde Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας)
• Προβοκάτσια; Δε νομίζω. (Βαθύ Κόκκινο)

Άλλο ΠΑΣΟΚ να μη μας βρει!

Ήταν μετά τις εκλογές που πίστεψες στο Γιώργο,

που είπε «λεφτά υπάρχουν» και σ’ έπιασε κορόιδο,

και έτσι έλαχε στη χώρα μας τρελή πρωτοπορία,

οι "αντιεξουσιαστές" ήρθαν στην εξουσία!

Ωραία, άφθαρτα πρόσωπα, με έξτρα διαπιστευτήριο,

πως έκαναν πιλάτες στο ίδιο γυμναστήριο,

και αφού η παρέα ανέλαβε του Jeffrey του λεβέντη,

τα υπουργεία βάφτισαν με ονόματα πιο trendy,

«κλιματική αλλαγή» και «μάθηση διά βίου»

Τώρα τι σόι μάθηση;

―Ε, άνευ βιβλίου!

Μα κι ο μπάτσος που σ’ έδερνε και σ’ έλεγε αλήτη,

πλέον είπανε πουλάει «Προστασία του πολίτη»!

Ε, μετά από τόσο έργο, κουράστηκε το αγόρι,

και πήρε το ποδήλατο, το τζετ και το βαπόρι,

και όλο αναλάμβανε «διεθνείς πρωτοβουλίες»,

δυο-τρείς δηλώσεις παπαριές και βουρ στις παραλίες.

Και έτσι ε-πέρναγε ο καιρός και ανέβαινε το χρέος,

και ο παππούς με το κολάν το έπαιζε νιος και ωραίος,

φορώντας σφήκα το γυαλί και στον καρπό βραχιόλι,

έτρεξε μαραθώνιο να τον θαυμάσουν όλοι,

και έτσι με τέτοια σούργελα, περνούσαμε ωραία,

σε αυτή τη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλαία!

Άλλο ΠΑΣΟΚ,

άλλο ΠΑΣΟΚ να μη μας βρει!

Ώσπου έφτασε ο καιρός, το πλήρωμα του χρόνου,

κι εκεί όπου όλο μας έλεγαν:

― «πληρώνετε του χρόνου»,

τώρα πιά δεν μας δάνειζαν και ανέβαζαν τους τόκους,

και ανοιχτά μας έβριζαν τεμπέληδες και στόκους.

Αλλά και εμείς οι ηλίθιοι, την ώρα του κινδύνου,

είχαμε για μπροστάρη μας τον... Παπακωνσταντίνου!

Αντί να τον διορίσουμε κάπου να του ταιριάζει,

εισπράκτορα στα διόδια, σαλεπιτζή στο Γκάζι,

τον στέλναμε ξεβράκωτο στην ντόμινα Ανγκέλα,

και αυτή τραβούσε το λουρί και έλεγε

― «σκλάβε, έλα»,

κι υπέγραφε ο άνθρωπος ό,τι έβαζαν μπροστά του,

δεν θα τα πλήρωνε άλλωστε και με λεφτά δικά του!

Θα έκοβε ό,τι έβρισκε, μισθούς μα και συντάξεις,

να στίψει άλλη μια φορά τις αποκάτω τάξεις!

Είχε σενάριο τέλειο τα φράγκα για να τα’ βρει,

«Τζούλια» ο ελληνικός λαός, και οι εφοριακοί «δυο μαύροι»,

Και εκείνα τα λεφτά που «υπήρχαν» βρε χαζοί,

"τα φάγαμε", λέει ο Πάγκαλος, εμείς και αυτός "μαζί"!

Χλαπάκιασε όλο το μενού πριν το πιρούνι πιάσουμε,

αλλά σε στυλ «γερμανικό» θέλει να τα μοιράσουμε,

κι ενώ την ώρα βρίζουμε που γίναμε Ευρωπαίοι,

για την πικρή κατάντια μας κάπου ο Λοβέρδος κλαίει!

Άλλο ΠΑΣΟΚ,

άλλο ΠΑΣΟΚ να μη μας βρει!

Ήρθαν λοιπόν του ΔΝΤ, μια μέρα, μαύρη μέρα,

και στην Ελλάδα όρμηξαν σα να’ταν καμαριέρα!

Με πρόσχημα τα χρέη ήρθαν οι τοκογλύφοι,

να βάλουν χέρι στο ψητό, ωσάν ακρίδων στίφη!

Και δεν έφταναν τα βάσανα που είχαμε στις πλάτες,

μας φλόμωναν γκεμπελικά ΜΕΓΚΑ και Πορτοσάλτες,

τάχα πως το μνημόνιο θα είναι το φαρμακό μας,

κι οι γερμανοί είναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας!

Χώρια οι χοντρο-παπαριές του κάθε Μανδραβέλη,

που ακόμα και οι Ζουλού θα παίρναν με τα βέλη!

Χυδαίοι βλαχοδήμαρχοι που νουθετούν τις μάζες,

ενώ μ’ όποια κυβέρνηση πρώτοι ειν’ αυτοί στις μπάζες!

Έτσι όλοι μας εδούλευαν με ένα σκοπό απώτερο,

και πήγαινε το πράγμα όλο προς το χειρότερο...

Ώσπου, λόγω απουσίας κάθε φαιάς ουσίας,

ετέθηκε το θέμα, πλήρους κενού εξουσίας!

Μαζεύτηκαν κι οι αρχηγοί, δεν ρώτησαν το δήμο,

και πήγαν και μας φόρτωσαν νταβά τον Παπαδήμο!

Το «λύκος φυλάει τα πρόβατα» πήραν μια σκάλα πάνω,

και διόρισαν μες το μαντρί το λύκο για τσοπάνο!

Κι αφού έτσι εξασφάλισαν το «ναι» και του Αντώνη,

τη χώρα πλέον έστησαν σε ένα σατέν σεντόνι!

Άλλο ΠΑΣΟΚ,

άλλο ΠΑΣΟΚ να μη μας βρει!

Μάθαν πως... αγαπιόμαστε, πλάκωσαν κι οι Ευρωπαίοι,

η τασκ φορς του Ράιχενμπαχ να αρπάξουνε τα χρέη,

διέταξε η κομαντατούρ και αρχίσαν οι απολύσεις,

λουκέτο το δημόσιο μα και οι επιχειρήσεις,

και για στάχτη στα μάτια που μας μάμησαν στους φόρους,

πιάσανε κάτι άσχετους και έναν του Άγιου Όρους...

Τα πήρε ο κόσμος άγρια και όπου τους βρουν τους κράζουν,

και αυτοί γι’ «ασέβεια στους θεσμούς» σα λούγκρες αλαλιάζουν,

οι ίδιοι οι πολιτικοί που τους έχουνε ξεσκίσει,

και αυτός για το «παλιόσπιτο» που είχε παλιά δανείσει...

Εμ, είναι να μην την σέβεσαι τέτοια δημοκρατία,

που είχε χρόνια να φανεί, απ’ την επταετία!

Με τον μπουμπούκο υπουργό, το Μπένι τιμονιέρη,

Καρατζαφέρη, Φόρεστ Γκάμπ και Αντώνη χέρι-χέρι!

Με γαϊδούρια που νομίσανε πως γίνανε δελφίνοι,

ενώ άμα στα μπαλκόνια βγουν ο κόσμος θα τους φτύνει!

Και ο Μιχάλης που δεν διάβασε, λέει, πριν υπογράψει,

που να τον πετύχει ο... Κίμωνας, πεζό, με το αμάξι!

Τη χώρα μας σε διάλυση αυτοί καταδικάζουν,

τόσα για ν’ ανεχόμαστε, μάλλον θα μας ψεκάζουν!

Μα αν θα ξυπνήσει ο έλληνας μια πρωϊα ωραία,

δεν θα τους σώζουνε τα ΜΑΤ, μα ούτε και τα ΜΕΑ!

Άλλο ΠΑΣΟΚ,

άλλο ΠΑΣΟΚ να μη μας βρει!

πηγή: ahinos

Σκασμός Αντωνάκη!