Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

Στην ελεύθερη αγορά δεν υπάρχουν αδιέξοδα…

από AntistaChef

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του blog μας, η κυβέρνηση εξετάζει ανθρωπιστική πρόταση του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων για λύση στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών. Ήδη η τρόικα έχει δώσει το πράσινο φως, ενώ ο ίδιος ο σύνδεσμος ξεκίνησε καμπάνια ενημέρωσης του κοινού.

Ο υπουργός εσωτερικών δήλωσε: “H κυβέρνηση εξετάζει θετικά την πρόταση του ΣΕΒ καθώς αυτή εμφορείται από τις σοσιαλιστικές ιδέες της ισότητας και αδελφοσύνης των πολιτών πέρα από έθνη και θρησκείες. Επιπλέον θα λειτουργήσει ως  ένεση για την ανάπτυξη καθώς μαζί με την κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού της ασφάλισης θα εκλείψουν σοβαρά εμπόδια για την απασχόληση.”

Η κυβέρνηση εξετάζει και επιδότηση της μαύρης, αδήλωτης εργασίας, την οποία λόγω του ότι είναι αδήλωτη θα προσδιορίζει με αντικειμενικά κριτήρια. Όσοι τελικά πρώην Έλληνες ή μετανάστες δεν μπορέσουν -παρά την ευνοϊκή πια θέση τους- να εξασφαλίσουν εργασία θα έχουν σιωπηρή ανοχή 6 μηνών μέχρι να απελαθούν. Γιατί πόσους άνεργους μπορεί να φιλοξενήσει αυτή η χώρα; H βάρκα γέμισε.

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Κρατητήρια Ηγουμενίτσας...


από

Βίντεο από τα κρατητήρια προσφύγων και μεταναστών των Λιμενικών Αρχών Ηγουμενίτσας. Το υλικό ήρθε στη διάθεση της εφημερίδας "η ΑΥΓΗ" από μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Μετανάστες που δραστηριοποιείται στην περιοχή.

- Το βίντεο το είδα στην ιστοσελίδα mousaferat

Είναι πλέον φανερό πως αυτό το χρέος δεν ξεχρεώνεται

(πηγή)
του Γιάννη Τόλιου

Η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα μέρα με τη μέρα επιδεινώνεται. Η επίθεση κυβέρνησης και «τροϊκανών» (ΔΝΤ - Ε.Ε. - ΕΚΤ) γίνεται όλο και πιο προκλητική. Η νέα δέσμη αντιλαϊκών μέτρων 15 δισ. του προϋπολογισμού 2011, η καινούργια δέσμη που ετοιμάζεται για τον επόμενο χρόνο, το νέο πακέτο στήριξης 30 δισ. των τραπεζών (συνολικά 108 δισ. ευρώ από το 2009), η δέσμευση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (50 δις) συνοδευόμενη από κουτοπόνηρους ελιγμούς απόκρυψης των άθλιων επιλογών της, δείχνουν καθαρά ότι η παραμονή στην εξουσία είναι επικίνδυνη για τον ελληνικό λαό.

Και οι ιστοσελίδες μένουν...

του Παντελή Μπουκάλα 
από την Καθημερινή

«Τα γραπτά μένουν». Ετσι λέγαμε τον καιρό των εφημερίδων, όταν συλλαμβάναμε τους πολιτικούς ασυνεπείς, κραυγαλέα ψευδόμενους, επαγγελματικά διχασμένους ανάμεσα στον προεκλογικό εαυτό τους και τον μετεκλογικό. Και επισείαμε τα γραπτά τεκμήρια με την ψευδαίσθηση ότι θα τους προκαλέσουμε τύψεις, θα τους υποχρεώσουμε να αναθεωρήσουν τη στάση τους. Στην εποχή της τηλεόρασης αρχίσαμε να λέμε ότι και τα βίντεο μένουν, μάλιστα οι ψευδαισθήσεις μας ενισχύθηκαν, ευλόγως: Για τη γραπτή απόδοση των λεγομένων του θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι τον παρακούσαμε και τον παρερμηνεύσαμε· αλλά το βίντεο, έτσι ελπίζαμε, θα ήταν ένα όπλο κατά της διγλωσσίας, μια αμάχητη μέθοδος αποκάλυψης. Κι ύστερα ήρθε το Διαδίκτυο, οι ιστοσελίδες και οι ιστότοποι. Και πια είπαμε ότι και οι ιστοσελίδες μένουν, αιωνίως μάλιστα, και με το επιπλέον γνώρισμα ότι είναι εύκολα προσπελάσιμες στους πάντες, δεν είναι αρχεία εφημερίδων που η αναδίφησή τους θέλει τον χρόνο και τον κόπο της. Με φουντωμένες τις αυταπάτες, πιστέψαμε ότι ο πολιτικός λόγος θα γίνει πολύ πιο προσεκτικός και μετρημένος, ώστε να μην αυτοπροδίδεται, να μην αυτοπροσφέρεται βορά στον καγχασμό και τη χλεύη.

Εθνική αποστολή

σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ από την Αυγή
Αριθ. Πρωτ. 431
Προς
Τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη
κ. Χρήστο Παπουτσή
Θέμα : Επισκευή στρατοπέδων για υποδοχή μεταναστών.
Κύριε υπουργέ,
Η Πανελλήνια Ένωση Διπλωματούχων Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΠΕΔΜΕΔΕ) μετά τις αναγγελίες σας για την άμεση ανάγκη επισκευής στρατοπέδων για την υποδοχή μεταναστών, καθώς και για την κατασκευή τείχους προστασίας συνόρων, λόγω του επείγοντος της κατάστασης, επιθυμεί να θέσει τα μέλη της, μικρές και μεγάλες εργοληπτικές επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα, στην υπηρεσία της Πολιτείας προκειμένου να συνδράμουν με όσα μέσα μπορούν στην επίτευξη του δύσκολου αυτού έργου.
Όπως και στο πρόσφατο παρελθόν, η Διοίκηση της Ένωσης καθώς και τα μέλη της, με την αδιαμφισβήτητη τεχνογνωσία που διαθέτουν (μηχανικό εξοπλισμό - έμπειρο ανθρώπινο δυναμικό) τίθενται στη διάθεσή σας προκειμένου να συνδράμουν στους στόχους του Υπουργείου σας για την καλύτερη και ταχύτερη ολοκλήρωση των ως άνω έργων.
Με εκτίμηση,
Για την ΠΕΔΜΕΔΕ,
Ο Πρόεδρος
Ο Γεν. Γραμματέας

- Οι εργολάβοι στρατεύονται αφιλοκερδώς (;) στην εθνική προσπάθεια να μαντρώσουμε τους μετανάστες. Όσες φορές έχουν βοηθήσει -αφιλοκερδώς- στις πυρκαγιές, έχουν αποζημιωθεί μαζεύοντας τζάμπα αμμοχάλικο από τα καμένα. Τώρα; Το ύφος παραπέμπει απευθείας στις επιστολές που διαβάζαμε  στα πληρωμένα των εφημερίδων επί Χούντας.

πηγή: Η Αυγή

Στην πατρίδα μου φανέλες και σώβρακα


Στην πατρίδα τους κυνηγητό και πόλεμος, διωγμοί, καταστροφές, θλίψη. Στην χώρα που τους δέχτηκε αγωνιούν για ένα κομμάτι ψωμί, που αν δεν το έβρισκαν στα συσσίτια ή από τον Ερυθρό Σταυρό θα στερούνταν ακόμα και αυτό. Για να φτάσουν στον προορισμό τους, άλλοι ακρωτηριάσθηκαν περνώντας από συρματοπλέγματα, οβίδες και ανθρωποφύλακες, άλλοι πάλεψαν με τα κύματα στοιβαγμένοι  σε παλιά καρυδότσουφλα, όσοι δεν πνίγηκαν έφτασαν... 

Στην πατρίδα μου κάποιοι από αυτούς κλεισμένοι σε ένα κτίριο, παλεύουν για τη ζωή έτοιμοι ακόμα και να πεθάνουν προσπαθώντας να ζήσουν με αξιοπρέπεια, ακόμα όμως και αν πεθάνουν εκτός από ελάχιστους δεν θα το καταλάβει κανείς άλλος. Γιατί στην πατρίδα μου, κυριαρχούν φανέλες και σώβρακα, εκστασιάζονται όταν ο ποδοσφαιριστής πέσει για πέναλντι αλλά αδιαφορούν όταν ένας από αυτούς πέσει για τη ζωή...

Γ.Π. (πηγή:
Οδόφραγμα)

Χρέος - θηλειά στον λαιμό των πολιτών από κυβέρνηση - τρόικα

σκίτσο του Carlos Latuff από το Δρόμο
του Δημήτρη Τσιπούρα
από την Αυγή

Σφίγγουν τη θηλειά στον λαιμό των πολιτών κυβέρνηση και τρόικα για να «ταΐσουν» τους δανειστές, οι οποίοι με τη σειρά τους θέτουν επαχθέστερους όρους, καθώς το δημόσιο χρέος της χώρας στη διάρκεια του 2010 διογκώθηκε κατά 41,8 δισ. ευρώ ή κατά 18 μονάδες του ΑΕΠ και διαμορφώθηκε στα 240,28 δισ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2010 από 298,52 δισ. ευρώ που ήταν στο τέλος του 2009.

Η δυσμενής εξέλιξη, για την οποία ευθύνεται η αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική, φορτώνει με υπέρογκα χρεωλύσια τον προϋπολογισμό για τα επόμενα χρόνια, ενώ στον αέρα βρίσκεται και ο φετινός προϋπολογισμός, που ήδη εμφανίζεται ελλειμματικός κατά 500 εκατ. ευρώ από τον πρώτο μήνα εκτέλεσής του. Τα χρεωλύσια των ομολόγων των επόμενων ετών θα διογκωθούν περαιτέρω από τον νέο δανεισμό που πραγματοποιεί το υπουργείο Οικονομικών, μέσω του μηχανισμού στήριξης, τις εκδόσεις των εντόκων γραμματίων και των μακροπρόθεσμων ομολόγων, αργότερα, αν οι συνθήκες το επιτρέψουν. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού για την εξέλιξη του χρέους, μετά τις αναθεωρήσεις και τις προσθήκες των swaps και των χρεών των ζημιογόνων ΔΕΚΟ, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης στο τέλος του έτους 2011 εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στις 362.230 εκατ. ευρώ ή 158,6% του ΑΕΠ.

Λίγκα της σούπερ παρακμής

του Νίκου Γ. Ξυδάκη 
από την Καθημερινή

Όσα διαδραματίστηκαν το Σαββατοκύριακο στο γήπεδο Καραϊσκάκη, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου, σε τηλεοπτικούς σταθμούς, γραφεία και σπίτια, με κροτίδες, φωτοβολίδες, καπνογόνα, γροθιές, κλωτσιές, προπηλακισμούς, η κατάλυση κάθε έννοιας έλλογου συλλογικού βίου, δεν αφορούν πλέον μόνο την ΠΑΕ Ολυμπιακός, την ΠΑΕ Παναθηναϊκός, τη Σούπερ Λίγκα, τους διαιτητές, τους παίκτες· δεν αφορούν καν το ποδόσφαιρο, σαν βιομηχανία.

Όσα διαδραματίστηκαν στο ντέρμπι αφορούν την ελληνική κοινωνία, την ήδη σκληρά δοκιμαζόμενη: πώς αυτή η κοινωνία αντιλαμβάνεται τον εαυτό της, πώς αυτοπροσδιορίζεται. Είναι αγέλη αλληλοσπαρασσόμενων θηρίων; Είναι όχλος ανδρείκελων του Στοιχήματος; Είναι άβαταρ σε πίστα του Playstation; Είναι δούλοι φυλάρχων;

Ξέρουν πού το πάνε;

(πηγή)
του Χρήστου Λάσκου
από την Αυγή

Ένα από τα πιο ενοχλητικά, κατά τη γνώμη μου, στοιχεία της περιόδου μετά το κοσμοϊστορικό 2008 είναι το γεγονός πως οι ιδεολογικοί κέρβεροι του καπιταλισμού -και, κυρίως, οι οικονομολόγοι- λαμβάνονται ακόμη σοβαρά υπόψη. Σαν να ξέρουν για τι μιλάνε και σαν να έχουν κάτι να πουν. Για τους περισσότερους από αυτούς είμαι πεπεισμένος πως δεν ισχύει τίποτε από τα δύο. Δεν είναι μόνο πως μέχρι πριν από την κατάρρευση της Lehman Brothers το 98% ανάμεσά τους ήταν βέβαιοι πως οι «αυτορρυθμιζόμενες αγορές», ο καπιταλισμός δηλαδή, δεν υπόκεινται σε κρίσεις -αυτά τα λέγανε μόνο κάτι παρωχημένοι κομμουνίζοντες χίπηδες. Δεν είναι, ακόμη, το ό,τι, λίγο μετά, γκουρού του τύπου Άλαν Γκρήνσπαν το μόνο που είχαν να συνεισφέρουν στη συζήτηση ήταν η ιστορική φράση «τι έγινε, ρε παιδιά;». Δεν είναι ούτε το γεγονός πως σούπερ γκόλντεν μπόις σαν τον Σον Φιτζπάτρικ της θετικά δακτυλοδεικτούμενης Anglo Irish -στάχτη και μπούρμπερη πλέον- ομολογούν ότι «δεν είχαν καμία απολύτως αίσθηση για το τι συνέβαινε». Το κυριότερο είναι πως όλα αυτά δεν αποτελούν συγκυριακές αστοχίες, αλλά είναι άμεσα συνυφασμένα με την απόλυτη έλλειψη, από μέρους τους, μιας οποιασδήποτε θεωρίας του υπαρκτού καπιταλισμού. Το υποκατάστατο, δηλαδή τα λεπτεπίλεπτα μαθηματικά τους μοντέλα, είναι ενδιαφέρον, αλλά άσχετο με το θέμα. Μπορεί να βοηθήσει ως εισαγωγή στην εκπαίδευση φανατικών του σουντόκου. Ελάχιστα, όμως, μιλάει για τον πραγματικό κόσμο, στον οποίο τόσο επώδυνα πια ζούμε οι περισσότεροι εργαζόμενοι άνθρωποι.

Το κατοχικό δάνειο και η θεία από το Σικάγο

του Στάθη Στασινού 
από την Αυγή 

Η ελληνική κοινωνία δείχνει να περνάει σιγά σιγά από όλα τα στάδια της θλίψης. Πρώτα από την άρνηση (δεν υπάρχει κρίση, η κρίση δεν θα μας αγγίξει), ύστερα από την οργή, και τώρα έχει αρχίσει τα παζαρέματα. Συγκεκριμένα ψάχνει να βρει έναν μαγικό τρόπο να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση. Κι αυτό η κυβέρνηση το εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Είτε με μεμονωμένες ομάδες που ελπίζουν “να τη γλυτώσουν” από τη σφαγή, είτε με την κοινωνία ως σύνολο.

Ένα τέτοιο γκραν παζάρεμα είναι και τα πετρέλαια. Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι και λέει “υπάρχει πετρελαϊκό δυναμικό” θέλοντας λίγο πολύ να υπονοήσει πως τα προβλήματά μας θα λυθούν από το μαύρο χρυσό. Είτε για να κερδίσει χρόνο, είτε για να προσφέρει φιλετάκια στους ιδιώτες με τους οποίους διαπλέκεται, είτε για να τα χρησιμοποιήσει ως επικοινωνιακό χαρτί σε κάποιο μεγάλο στρατηγικό συμβιβασμό.