Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

Η κρίση ως ευκαιρία (3)

Ο John Lichfield είναι ανταποκριτής της βρετανικής εφημερίδας Independent στο Παρίσι. Τέλειος γνώστης των ευρωπαϊκών θεμάτων αλλά και αιχμηρός γραφιάς, επέλεξε μια μέθοδο με την οποία αρκετοί συγγραφείς προσεγγίζουν τα αυτονόητα: τη συζήτηση του ώριμου με τον νέο άνδρα, του πατέρα που κουβεντιάζει με το γιο προτού τον βάλει για ύπνο...
(...) 

 
- Μπαμπά, γιατί οι τράπεζες κυνηγάνε τους φουκαράδες Έλληνες;
- Καλή ερώτηση…
- Μπαμπά, μπαμπά, ποιες είναι οι «οικονομικές αγορές» που έγιναν μπαμπούλας για τους Έλληνες και το ευρώ;
- Λοιπόν, γιε μου, είναι τα hedge funds, τα pension funds και οι εμπορικοί κλάδοι των μεγάλων τραπεζών.
- Ναι, μπαμπά, αλλά δεν είναι οι ίδιες τράπεζες για τις οποίες οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου πριν από λίγο ξοδέψανε δισεκατομμύρια ευρώ, λιρών και δολαρίων για να τις σώσουν από τις συνέπειες της δικής τους απληστίας και βλακείας;
- Ε, ναι γιε μου.
- Και δεν είναι αυτές οι ίδιες τράπεζες, μπαμπά, που τώρα στοιχηματίζουν τα ίδια δισεκατομμύρια για να βγάλουν παράδες από το αν κάποιες από τις ίδιες αυτές κυβερνήσεις είναι στο χείλος του γκρεμού ή όχι;
- Ε, ναι, γιε μου.
- Κι αυτές οι χώρες, και η Ελλάδα μαζί τους, θα ήταν τόσο βαθιά χωμένες στο κόκκινο, αν δεν έδιναν όλα αυτά τα δισεκατομμύρια στις τράπεζες που τώρα ορμάνε να τις φάνε; Δεν ήταν η παγκόσμια οικονομία που πετάχτηκε στη χωματερή από το τραπεζικής έμπνευσης χρέος και την καθοδηγούμενη από τις τράπεζες κερδοσκοπία;
- Λοιπόν, γιε μου, ναι, αυτό είναι εν μέρει σωστό, αλλά κάποιες χώρες, και ειδικά η Ελλάδα, ζούσαν για χρόνια πάνω από τα όριά τους. Στην Ελλάδα, π.χ. δικηγόροι, γιατροί, ιδιοκτήτες εστιατορίων και πάμπλουτοι εφοπλιστές στην πραγματικότητα δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος...
...

Ολόκληρος ο μεγάλος κι απολαυστικός διάλογος "πατέρα-γιού" στην ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου