Δημοσυμβουλή

του dr SeenG

πηγή: Old Boy

Υπάρχει που λες το Σύνταγμα που μιλάει στο άρθρο 44 για τα δημοψηφίσματα. Υπάρχει μέχρι τώρα και ένας νόμος του 1976, ο 350/76, που ορίζει τα της διεξαγωγής τους. Τα παλιά εκείνα χρόνια, που οι πολιτικοί μας δεν είχαν αυτή την παθολογική αγάπη για τα δημοψηφίσματα που έχει ο Γιώργος Παπανδρέου, τα δημοψηφίσματα ήταν βάσει και του νόμου -τι άλλο;- δεσμευτικά (Άρθρο 1 παρ. 4: «Η απόφασις επί του τιθεμένου υπό την κρίσιν του Λαού κρισίμου εθνικού θεματος, λαμβάνεται διά της πλειοψηφίας του ημίσεως πλεόν του ενός του συνόλου των εγκύρως ψηφοφορησάντων εκλογέων»).

Τώρα τα πράγματα αλλάζουν (συνταγματικά - αντισυνταγματικά, τί σημασία έχει άραγε;). Πλέον με το σχέδιο νόμου που προωθείται για να αντικαταστήσει την προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση η ετυμηγορία του εκλογικού σώματος θα είναι συμβουλευτική για την κυβέρνηση (με εξαίρεση την περίπτωση δημοψηφίσματος για ψηφισμένο νομοσχέδιο, οπότε έχει δεσμευτικό περιεχόμενο, αρκεί να πάρει μέρος στην ψηφοφορία τουλάχιστον το 50% όσων είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους).

Είναι εξαιρετικά τιμητικό για τον λαό ότι καθίσταται έτσι, δια της εκδηλώσεως της βουλήσεώς του, σε έναν ακόμη σύμβουλο του Πρωθυπουργού. Δέκα εκατομμύρια άνθρωποι θα κληθούν στις κάλπες, ώστε αυτό που θα αποφασίσουν να έχει την ισχύ μιας συμβουλής. Θα μπορεί έτσι ο λαός να σταθεί επάξια δίπλα στον Κέβιν Φέδερστοουν, στον Λέιφ Παγκρότσκι και -ακόμη τιμητικότερα- στο Νίκο, τον Αντρίκο και την Μητέρα Παπανδρέου.

Έχουμε έναν Μονάρχη που δεν θα διστάσει να δώσει το λόγο στον λαό, έναν Μονάρχη που δεν θα φεισθεί εξόδων και νταβαντουριού για να ακούσει και τη δική σου πολύτιμη γνώμη, ελληνικέ λαέ.

ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΧΑΣΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ.

ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΕΛΕΙΩΣ.

Έτοιμες οι κάλπες και τα ψηφοδέλτια για το δημοψήφισμα!

Ε, τι; Θέλετε και το θέμα; Αφού ακόμα το... ψάχνουν! Κι όπως βλέπετε, παρά τις  εικονιζόμενες... μικρές δυσκολίες στην ελεύθερη έκφραση της βούλησης των πολιτών, θα είναι τέτοιο που η δημοκρατία (τους) θα θριαμβεύσει (και πάλι) όπως σε τόσους και τόσους πανωλεθρίαμβους που μας έφεραν εδώ...

σκίτσο του Bernard Bouton, από CartoonMovement

.

Πολιτική της στάμνας

σκίτσο του Στάθη από την Ελευθεροτυπία

του Θανάση Καρτερού

από την Αυγή

Για πολλοστή φορά, στο άτυπο υπουργικό αυτή τη φορά, ο Γιώργος Παπανδρέου κατέφυγε στους δραματικούς τόνους, ανέλυσε τα δεινά που μας απειλούν, υιοθέτησε ακόμα και το σενάριο έξωσης από το ευρώ, για να καταλήξει στην πασίγνωστη επωδό: Ή πρέπει να δεχτούμε και αυτό το Μνημόνιο ή μας περιμένει ο όλεθρος. Ή θα κάνουμε τις «μεγάλες αλλαγές» που απαιτούν οι δανειστές από μας ή θα βουλιάξουμε.

Η λογική είναι απλή, κατανοητή και απολύτως εκβιαστική. Δεν αφήνει κανένα περιθώριο ούτε καν για συζήτηση. Αφού είναι δεδομένες οι απειλές, δεδομένες οι απαιτήσεις και δεδομένο το σχέδιο της τρόικας, τι ακριβώς μένει για τον ίδιο, για τους υπουργούς του και πολύ περισσότερο για τους απλούς ανθρώπους; Ποιος ο λόγος να δημοκοπεί για δημοκρατική συμμετοχή όλων στη χάραξη μιας εθνικής στρατηγικής και άλλα παρόμοια;