Ξαμολήθηκαν οι παπαγάλοι του λευκού

(πηγή)

Η συστημική προσπάθεια (που ξεκίνησε στις Ευρωεκλογές του 2009) να διοχετεύεται η κοινωνική δυσαρέσκεια στην επωφελή για τον δικομματισμό στάση της αποχής/λευκού περνάει σε νέα ύψη σπεκουλαδόρικης ανοησίας. 

Τότε έγινε in και trendy και πολύ must βρε παιδί μου η αποχή και το "πάμε παραλία" (από Λαζόπουλους, Ραδιοαρβυλάδες, μεσημεριανά και το κακό συναπάντημα) και στις δημοτικές/περιφερειακές του 2010 φτάσαμε να βγει δήμαρχος Αθήνας και περιφερειάρχης Αττικής με 18 και 21% για να μπορεί μετά να πει ο ΓΑΠ νενικήκαμεν! 

Περνάμε στην επόμενη φάση

(πηγή)

από Ιστορίες συνωμοσίας

Ένας προσεκτικός παρατηρητής, τριγυρνώντας στα μπλογκ θα δει πως η έναρξη για την επόμενη φάση – την πιο οδυνηρή – έχει ξεκινήσει. Η φάση μιας τιμωρίας που δυστυχώς θα ζήσουμε όλοι, φταίχτες και μη, μια τιμωρία που θα την συνειδητοποιήσουν επί τέλους με το χειρότερο τρόπο, και οι απόντες από όλα τα καλέσματα.  

Πολλοί εδώ μέσα, μπλόγκερς, όχι απλά τους τελευταίους μήνες, αλλά τα τελευταία χρόνια, έχοντας αυτό το ελεύθερο «βήμα» προς το κόσμο προσπάθησαν να κάνουν ότι πέρναγε από το χέρι στα πλαίσια μιας ηλεκτρονικής ενημέρωσης, για να βάλουν ένα λιθαράκι στην αφύπνιση.  

Άλλοι με στοιχεία και γνώσεις, άλλοι με το ταλέντο τους, τη χαρισματικότητά τους, άλλοι λέγοντας τα «χοντρά έξω από τα δόντια» και στο τέλος με κινήσεις ακόμα πιο προχωρημένες, πολλοί μαζί με μια κοινή ιδέα πως η αντίδραση δεν μπορούσε να γίνει μόνο με το πληκτρολόγιο, έβαλαν τα δυνατά τους να γίνει η σπίθα των αγανακτισμένων, ποτάμι ίσως και θάλασσα.  

Η γενιά του Πολυτεχνείου και η γενιά του Συντάγματος

του Πιτσιρίκου

Ήταν αναμενόμενο πως τα παιδιά που διαδηλώνουν επί μέρες στην πλατεία Συντάγματος θα βαφτίζονταν από πολλούς «η γενιά του Συντάγματος» και θα γίνονταν αμέσως οι απαραίτητες –για τα ελληνικά δεδομένα- συγκρίσεις με τη γενιά του Πολυτεχνείου.

Όσοι έσπευσαν να βαφτίσουν τους διαδηλωτές της πλατείας Συντάγματος «γενιά του Συντάγματος» και να κάνουν τη σύγκριση με τη γενιά του Πολυτεχνείου ξεχνούν κάτι πάρα πολύ σημαντικό.

Η γενιά του Πολυτεχνείου δεν ήταν στο Πολυτεχνείο. Στο Πολυτεχνείο βρίσκονταν μόνο μερικές χιλιάδες γενναίων και όμορφων νέων. Η μεγάλη πλειοψηφία των νέων της γενιάς του Πολυτεχνείου δεν πέρασε ούτε έξω από το Πολυτεχνείο.

Επίμονοι κηπουροί

(πηγή)

του Θανάση Καρτερού

από την Αυγή

Οι Έλληνες στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αγχωμένοι, λυπημένοι και κυρίως εξοργισμένοι από τη σημερινή κατάσταση, σύμφωνα με την τελευταία ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση της Public Issue. Είναι και πολύ μπερδεμένοι όμως - απόδειξη ότι θεωρούν το Μνημόνιο μονόδρομο με την ίδια περίπου πλειοψηφία που το απορρίπτουν. Σε μια κλίμακα πάντως από το 1, που σημαίνει ότι δεν αισθάνονται καμιά ανάγκη να διαμαρτυρηθούν, μέχρι το 10, που σημαίνει ότι αισθάνονται μεγάλη ανάγκη να διαμαρτυρηθούν, το 83% τοποθετείται πάνω από το 7 και το 47% στο 10!

Οι αδιάφοροι

του Αντόνιο Γκράμσι

από την Εποχή 

Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. 

Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει. 

Μήνυμα από τους δικηγόρους

(πηγή)

από την Αυγή

Οι εκλογές στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας, τον πρώτο επιστημονικό σύλλογο της χώρας, σφραγίστηκαν από την εκτόξευση της αποχής, που έφτασε το 42%, παρ' ότι στις κάλπες συμμετείχαν 12 ψηφοδέλτια, δηλαδή, θεωρητικά τουλάχιστον, υπήρχε η δυνατότητα πολλών επιλογών. Ακόμη και τα δύο μεγάλα κόμματα κατέβηκαν διασπασμένα, με την επιρροή της Ν.Δ. να διχάζεται ανάμεσα σε δύο υποψηφίους.

Είναι προφανές ότι η τάση αποστασιοποίησης των πολιτών από τα κοινά, που στις περιφερειακές εκλογές έφτασε σε νέα επίπεδα - ρεκόρ, εξαπλώνεται ακόμη και σε κοινωνικά στρώματα που παραδοσιακά ταυτίζονται με την πολιτική διαδικασία, είναι μορφωμένα και συνιστούν τη ραχοκοκαλιά της μεσαίας τάξης.

Ο πληθωρισμός των νέων δικηγόρων διαφοροποιεί, βεβαίως, τα δεδομένα του Σώματος, ενώ η αύξηση της αποχής εξισώνει τις πολιτικές συμπεριφορές των δικηγόρων με εκείνες που επικρατούν γενικότερα στο εκλογικό σώμα. Άλλωστε στις δημοτικές εκλογές το ποσοστό - ρεκόρ αποχής, λευκών και άκυρων εντοπίστηκε στον Δήμο Αθηναίων, περιοχή με κοινωνικά χαρακτηριστικά ανάλογα προς εκείνα των δικηγόρων.

Ατομικές συμβάσεις και ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα…

εικόνες και κείμενο

από Antista/Chef

Στην αρχή μας σερβίρισαν ζεστό πιάτο τους δημόσιους υπαλλήλους. Είναι τεμπέληδες, άχρηστοι, ακριβοπληρωμένοι, περισσεύουν, διορίζονταν με ρουσφέτια -άγνωστο από ποιους- κλπ… 

Τους φάγαμε λοιπόν και συνεχίζουμε να τους τρώμε αφού είναι φανερό ότι για την κρίση στην Ελλάδα και πιθανά στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και παντού αλλού φταίνε οι δικοί μας δημόσιοι υπάλληλοι…

Στη συνέχεια είχαμε τις εκλογές στις οποίες πολύ όμορφα και ωραία ο περισσότερος κόσμος που ψήφιζε τα δύο κόμματα εξουσίας, αποφάσισε να πει ένα “όλοι ίδιοι είναι” -μαζί και τα άλλα κόμματα δηλαδή και να κάνει αποχή, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να έχει μεν απώλειες αλλά να γλυτώσει την κατάρρευση και έτσι να θεωρεί ότι πήρε εντολή για συνέχεια. 

Πέρα από την εκλογική αριθμητική, τα νέα μέτωπα

(πηγή)

του Νικόλα Σεβαστάκη

από τα Ενθέματα

της Κυριακάτικης Αυγής

Οι εκλογές της μαζικής αποχής (πάνω από το μισό των εγγεγραμμένων) δεν προσφέρονται για ασφαλή και απλοϊκά συμπεράσματα. Δίνουν ωστόσο κάποια ιδέα για τις βαθύτερες διεργασίες στην κοινωνία σε συνθήκες όπου κυριαρχούν οι ελάχιστες προσδοκίες και ρευστοποιούνται, με ταχύτητα, πολλά από τα δεδομένα του παρελθόντος. Το αποτέλεσμα λοιπόν φαίνεται να συμπυκνώνει την αμφισημία της περιόδου: για παράδειγμα, τη συνύπαρξη μιας τάσης μαζικής αποχώρησης από το «πολιτικό σύστημα» παράλληλα και από κοινού με την αναζήτηση ανώδυνων παρακαμπτηρίων από το επαχθές βάρος των κεντρικών πολιτικών διλημμάτων της συγκυρίας. Ο αμιγής «αυτοδιοικητισμός» και οι εκκεντρικές υποψηφιότητες τύπου Αμυρά εντάσσονται σε αυτή τη λογική.

Δεν θέλω την κουβέντα σας, ούτε τη γνωριμιά σας

(πηγή)

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

από Άρδην

Ο διάολος ή ο Θεός το έκανε, δεν ξέρω, να συμπίπτει η περίοδος της ενηλικίωσης μου –για ωριμότητα δε λέω– με την περίοδο ενηλικίωσης –ο Θεός να την κάνει– της λεγόμενης μεταπολίτευσης. Νομίζω μερικές φορές πως κι εγώ, όπως και άλλοι της γενιάς μου, βρεθήκαμε έφηβοι τότε, στην αφετηρία της σύγχρονης Ελληνικής Δημοκρατίας, γοητευμένοι απ’ τα ονείρατα που μας έταξε, για να σταθούμε σήμερα κατάκοποι και απογοητευμένοι στα οριστικά ξεφτιλίκια της.

Προσοχή στο μανίκι!

(πηγή)

του Θανάση Καρτερού

από την ΑΥΓΗ

Αρκεί μια ματιά στα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου για να διαπιστώσει κανείς ότι το κύμα της αποχής-λευκού-άκυρου που πήρε παραμάζωμα τους εκπροσώπους του δικομματισμού δεν άφησε στεγνούς και τους αριστερούς συνδυασμούς. Μπορεί στην Πετρούπολη, ή στο Ελληνικό-Αργυρούπολη, η συμμετοχή να είναι πιο αξιοπρεπής από άλλους δήμους, αλλά στην τελική, ακόμα κι εκεί, πάνω από τους μισούς ψηφοφόρους επιλέγουν στον δεύτερο γύρο την αποχή, ή γυρίζουν την πλάτη στους πάντες με το λευκό και το άκυρο.

Η αποχή έσωσε τον Γ. Παπανδρέου

(πηγή)

Η ανώδυνη διαμαρτυρία της αποχής

του Γιώργου Δελαστίκ

από το Έθνος

Αξιοσημείωτο, αλλά όχι πρωτοφανές υπήρξε το υψηλό ποσοστό της αποχής στις εκλογές της περασμένης Κυριακής, καθώς απείχε το 39% των ψηφοφόρων. Περιφερειακές εκλογές δεν έχουν προϋπάρξει για να γίνουν συγκρίσεις ομοειδών εκλογών. Ετσι θα αρκεστούμε να σημειώσουμε ότι στις βουλευτικές εκλογές του 2009 η αποχή είχε ανέλθει στο 29% του εκλογικού σώματος, ενώ στις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου, του 2009, το ποσοστό της αποχής είχε εκτιναχθεί στο 47%, το οποίο αποτελεί και πανελλήνιο ρεκόρ μέχρι τώρα. Στα μεγάλα αστικά κέντρα το ποσοστό αποχής ήταν ακόμη υψηλότερο - 57% στον Δήμο Αθηναίων και 54,5% στον Πειραιά, αλλά και 46% στη Θεσσαλονίκη.

Καισαριανή των ονείρων μας και των συμβολισμών

(πηγή)

του Στέλιου Παππά

από την ΑΥΓΗ 

Δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Νικητής και στο Δήμο Καισαριανής ήταν η αποχή. Σε σχέση με τις προηγούμενες δημοτικές εκλογές υπήρξαν 3.900 λιγότερα έγκυρα ψηφοδέλτια. Τo μέγεθος έχει αξία, αν σκεφτούμε ότι ο πρώτος συνδυασμός πήρε μόλις 3.200 στις προχθεσινές εκλογές. Ίσως στην Καισαριανή η αποχή αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία που υπερβαίνει τα όριά της. Το γράφω αυτό διότι ο Δήμος και ο Δήμαρχος Καισαριανής έχουν συνδέσει τη δράση και τις επιτυχίες τους με την κινητοποίηση του λαού.

Με λαϊκή κινητοποίηση απέτρεψε την τσιμεντοποίηση του Υμηττού. Με λαϊκή κινητοποίηση κέρδισε διαχρονικά όλο το χώρο του Σκοπευτηρίου και, στο τελευταίο διάστημα, το χώρο που μετατρέπεται σε Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, σε σφοδρή σύγκρουση με την χουντοκρατούμενη Σκοπευτική Εταιρεία. Με δημοψήφισμα καθιέρωσε την ανακύκλωση. Ας μην κάνουμε, βέβαια, εδώ τον απολογισμό. Όμως αξίζει να επισημάνουμε ότι το φαινόμενο της αποχής αποκτά ένα βαθύτερο περιεχόμενο που υπερβαίνει τα όρια ακόμη και ενός Δήμου, ο οποίος έχει συνδέσει την πορεία του με την λαϊκή κινητοποίηση.

Ο Κανένας σαν ηττημένος θριαμβευτής

(πηγή)

του Παντελή Μπουκάλα

από την Καθημερινή 

Όπως ο Ούτις της «Οδύσσειας», έτσι κι ο Κανένας, ο θριαμβευτής των προχθεσινών εκλογών με την αποχή που επέλεξε, έχει πρόσωπο. Δεν είναι άψυχο δημοσκοπικό κατασκεύασμα ή πλάσμα που κατοικεί αποκλειστικά στην επικράτεια της κοινωνιολογικής στατιστικής. Δίπλα μας κατοικεί. Στο ίδιο μας το σπίτι, στην πολυκατοικία μας, στη γειτονιά μας, στο χωριό της καταγωγής μας. Στα πανεπιστήμιά μας σπούδασε ή συνεχίζει να σπουδάζει, πάντοτε μουδιασμένος, είναι κούριερ με δύο γλώσσες και γνώσεις υπολογιστή, απολύθηκε ξαφνικά στα σαράντα του και σκέφτεται ν’ αρχίσει την οικονομία κόβοντας τα αγγλικά των παιδιών, συχνάζει στο γήπεδο γιατί πέρα από την ομάδα του δεν βρίσκει με τι άλλο να ταυτιστεί, είναι γέροντας που μέχρι τώρα το θεωρούσε αμαρτία να μην πάει να ψηφίσει αλλά πια, με την ανεπαρκή έτσι κι αλλιώς σύνταξή του κομμένη, δεν βρίσκει τον λόγο...

Ο Ιανός της αποχής

(πηγή)

του Νίκου Φίλη

από την ΑΥΓΗ

Τα εκατομμύρια πολιτών που συναπαρτίζουν το ποσοστό - ρεκόρ της αποχής (39%) δεν έχουν κοινή πολιτική προέλευση ούτε θα συμπεριφέρονταν ομοιόμορφα αν πήγαιναν προχθές στις κάλπες. Παρά την ανομοιομορφία, όμως, το φαινόμενο της αποχής έχει κοινό παρονομαστή, τη δυσφορία των πολιτών πρώτα - πρώτα κατά της κυβερνητικής πολιτικής, γεγονός που ο πρωθυπουργός προσπάθησε να διαστρέψει, εμφανίζοντας την αποχή ως ανοχή στο Μνημόνιο. Έχει κι άλλα κοινά στοιχεία, που επιβάλλουν σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, της αριστεράς συμπεριλαμβανομένης, να μην το προσπεράσουν συμβατικά.

Το φαινόμενο της αποχής, αν μάλιστα συνυπολογιστεί και το τεράστιο ποσοστό λευκών και άκυρων (9,09% και 540.000 ψήφοι), στοιχειοθετεί το εύρος της πολιτικής κρίσης. Πρόκειται για μήνυμα επιφύλαξης ή και διαμαρτυρίας, που αφορά όλες τις πολιτικές δυνάμεις, την καθεμιά για διαφορετικούς λόγους.

Αποχή: ανοχή ή αντίσταση;

από tvxs

Όσο πλησιάζουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές, τόσο δυναμώνουν και οι φωνές εκείνες οι οποίες καλούν τους πολίτες να δώσουν την ψήφο τους σε ένα διαφορετικό από τα άλλα κόμμα: σε αυτό της αποχής. Κάνουν λόγο για έναν τρόπο αντίστασης και υπονόμευσης του πολιτικού συστήματος και προβάλλουν τα σημαντικά ποσοστά αποχής των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων. Κατά πόσο όμως τα ποσοστά αυτά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα; Επιπλέον, η αποχή ισούται με αντίσταση ή, τελικά, με ανοχή;

Στην πραγματικότητα τα ποσοστά των ψηφοφόρων εκείνων που απέχουν από την εκλογική διαδικασία προβάλλονται ιδιαίτερα αυξημένα, τόσο σε σφυγμομετρήσεις όσο και στις προηγούμενες εκλογές, βουλευτικές και αυτοδιοικητικές. Η δημοσκόπηση της Vprc για το tvxs.gr, μάλιστα, καταδεικνύει ένα πρωτοφανές ποσοστό διάθεσης της κοινής γνώμης να ψηφίσει λευκό/κανένα ή να απέχει από την κάλπη ενδεχόμενων βουλευτικών εκλογών (41,2%), ενώ αντίστοιχη είναι η εικόνα και στις αυτοδιοικητικές εκλογές, με δείγμα από την περιφέρεια Αττικής. Η στάση αυτή των ψηφοφόρων συχνά ερμηνεύεται ως απόρριψη της τρέχουσας κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος εν γένει, το οποίο και η αποχή συχνά έχει δηλωμένο στόχο να υπονομεύσει ή να αμφισβητήσει.

Δεν λείπουν όμως εκείνοι οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τα ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά αποχής τα οποία βλέπουμε δεν είναι παρά πλασματικά, ενώ η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Επιπλέον, μήπως εν τέλει η αποχή από τις κάλπες όχι μόνο δεν θέτει σε κίνδυνο το υπάρχον πολιτικό σύστημα και τα «μεγάλα κόμματα», αλλά αντίθετα καταλήγει να ενισχύσει τις κυρίαρχες τάσεις και ιδεολογίες;

Η αποχή ως... επαναστατική πράξη!

[...] Μέσα σε όλα αυτά μας προέκυψε και η αριστερά της αποχής, της διεύρυνσης του πολιτικού κενού. Εξωκοινοβουλευτικοί σχηματισμοί και οργανώσεις της αριστεράς που μάλιστα αυτοπροσδιορίζονται ως αντικαπιταλιστικές, αντιμπεριαλιστικές κ.λπ. καλούν τον λαό και την εργατική τάξη σε αποχή! Εμφανίζουν ως επαναστατική πράξη την αποχή!

Λέτε και ευρισκόμαστε σε προεπαναστατική κατάσταση με τον λαό και τη νεολαία να κατακλύζει τους δρόμους και τις πλατείες της χώρας και επομένως δεν είναι απαραίτητο να εμπλακούμε και στις αστικές εκλογές. [...]
 

Η αποχή, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες είναι η χειρότερη επιλογή, απαράδεκτη όχι μόνο για κάθε αριστερό αλλά και για κάθε σκεπτόμενο Έλληνα πολίτη. [...]

Αφιερωμένα εξαιρετικά...

"Την επομένη των ευρωεκλογών το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη πήρε 7,1% και όχι 4,5% που θα έπαιρνε, αν η συμμετοχή ήταν παρόμοια με εκείνη των εθνικών εκλογών.

Την επομένη των ευρωεκλογών ο Καρατζαφέρης αντιμετωπίστηκε από τα ΜΜΕ ως ο μέγας νικητής, ως ο διορατικός ηγέτης που τους κατατρόπωσε όλους, επειδή είχε το θάρρος, αυτός και μόνο, να μιλήσει ανοιχτά για το πρόβλημα της μετανάστευσης.

Την επομένη των ευρωεκλογών η Ν.Δ. του Καραμανλή υιοθέτησε αύτανδρη την ατζέντα του Καρατζαφέρη, υποσχέθηκε ότι θα απαλλάξει το ιστορικό κέντρο από τα αποβράσματα και έδωσε εντολή να ανοίξουν «στρατόπεδα συγκέντρωσης». Ναι, έτσι ακριβώς τα αποκαλούν οι τηλεστάρ, χωρίς να καίγεται το στόμα τους από την Ιστορία.

Την επομένη των ευρωεκλογών το ΠΑΣΟΚ του Παπανδρέου μίλησε για «μηδενική ανοχή απέναντι στους λαθρομετανάστες», χαρακτήρισε την Ελλάδα «ξέφραγο αμπέλι» και ζήτησε να μην ξαναπεράσει τα σύνορα κανένας λαθραίος.

Την επομένη των ευρωεκλογών τα κανάλια σήκωσαν την παντιέρα του κοινωνικού φασισμού, ο Πρετεντέρης και η Τρέμη, ομιλώντας με όρους βιολογικού καθαρισμού, ζητούσαν από τον Μαρκογιαννάκη, που μπροστά τους έμοιαζε σαν εκπρόσωπος του Δικτύου, «να απαλλάξει το κέντρο από αυτούς!».

Την επομένη των ευρωεκλογών οι οθόνες γέμισαν από ανθρώπους με μάτια γεμάτα μίσος για συνανθρώπους τους που έχουν διαφορετικό χρώμα, διαφορετική γλώσσα και διαφορετική θρησκεία, από ανθρώπους που πήγαν και κλείδωσαν την παιδική χαρά του Αγίου Παντελεήμονα για να μην μπαίνουν μέσα τα μολυσμένα παιδάκια των Ασιατών και των Αφρικανών.

Την επομένη των ευρωεκλογών οι χρυσαυγίτες μπούκαραν στην προαναφερθείσα παιδική χαρά και προπηλάκισαν έναν Έλληνα που βρισκόταν εκεί με το παιδάκι του. Η αστυνομία παρενέβη πάραυτα και συνέλαβε τον Έλληνα και το παιδάκι του, για να τον προστατεύσει από τους χρυσαυγίτες που πετούσαν πέτρες ανενόχλητοι.

Την επομένη των ευρωεκλογών το κέντρο της Αθήνας γέμισε από διμοιρίες των ΜΑΤ που τσουβάλιαζαν αδιακρίτως όποιον είχε μελαψό χρώμα, για να τον ξαποστείλουν από κει που ήρθε. Εκεί όπου ο μελαψός θα βρει βέβαιο θάνατο, είτε από τους βομβαρδισμούς των Αμερικάνων και των συμμάχων τους είτε από την κρεμάλα του καθεστώτος είτε από την πείνα, τη δίψα και τις αρρώστιες.

ΥΓ.: Τα προαναφερθέντα είναι εξαιρετικά αφιερωμένα σε όσους απείχαν από τις ευρωεκλογές για να τιμωρήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ."

Κείμενο του Γ. Ανανδρανιστάκη στην ΑΥΓΗ

Η γοητεία της κατεδάφισης

"...Το «δεν ψηφίζω γιατί όλοι είναι ίδιοι», που δόθηκε σαν μία από τις κύριες απαντήσεις στη σχετική ερώτηση των δημοσκόπων, δεν είναι ουρανόπεμπτο ούτε αυτοφυές. Για τους τηλεκαθοδηγητές της κοινής γνώμης είναι αυτονόητο και δεδομένο ότι «όλοι είναι ίδιοι κι όλοι δόλιοι», κι αυτό ακριβώς το δόγμα διακινούν ολημερίς κι ολονυχτίς, όποιο κι αν είναι το περιεχόμενο της εκπομπής τους..."

Απόσπασμα από το -πάντα εύστοχο- αχόλιο του Παντελή Μπουκάλα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ο εξυπνόπουλος

Παραμονές των εκλογών του 2007, έβγαλε λάδι την κυβέρνηση για τις πυρκαγιές -αναμενόμενες από όλους τους περιβαλλοντολόγους που προειδοποιούσαν από τον Απρίλη για την επερχόμενη καταστροφή- μιλώντας (από κοντά ΛΑΟΣ & ΚΚΕ) για οργανωμένο σχέδιο. Το ό,τι καιγόταν δίπλα η Ιταλία, η Αλβανία, η Κροατία, η Σερβία, η Τουρκία και... πιο δίπλα Ισπανία, Πορτογαλία, Μαρόκο, Τυνησία, Αλγερία ήταν κι αυτό στο "σχέδιο"... Όταν γινόταν ο κακός χαμός μέσα στο ΠΑΣΟΚ, τότε που χτύπαγε αλύπητα τον Παπανδρέου, έβγαλε στην εκπομπή τον Αλαβάνο. Ήταν τότε που όλοι οι εκδότες θέλανε τον Βενιζέλο μέχρι που ο τελευταίος αυτοπυρπολήθηκε από το μεγαλομανές υπερεγώ του... Παρουσίαζε τον Καραμανλή ως ηθική μυγοσκοτώστρα (!!!) που από μόνη της δεν φτάνει για να κάνει καλά τις... μη ηθικές μύγες της ΝΔ! Συχνά πυκνά δηλώνει θαυμαστής της παρανοϊκής κενολογίας της Κανέλλη... Προεκλογικά έφερε τον Χρυσόγελλο των Οικολόγων-Πράσινων σε μια εκπομπή όλη στημένη υπέρ της αποχής και είπε πως τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ πέφτουν επειδή ο Αλαβάνος πήγε με το... ΠΑΣΟΚ! Αναπαράγει όλη την πλεμπαρία του τηλεκατινόκοσμου που, με την σειρά της, αναπαράγει στα μεσημεριανάδικα την "σάτιρα"-διαφήμιση που της κάνει. Έβγαλε και γκάλοπ παραμονές εκλογών με απίστευτες ερωτήσεις και απαξίωσε όσους δήλωναν πως θα πάρουν μέρος στις εκλογές... (Οι 30-44 θα πήγαιναν να ψηφίσουν κατά τον κύριο Εξυπνόπουλο, επειδή είναι... γέροι και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο! Η γελοιότητα στο απόγειό της!)

Πολλοί λένε κατά καιρούς -ανάλογα με τις κωλοτούμπες του- πως είναι το ένα ή το άλλο... ε, δεν είναι τίποτα! Το σύστημα που βυθίζει την Ελλάδα στηρίζει (και την τσέπη του βεβαίως- βεβαίως) κολακεύοντας συνεχώς τον μέσο Έλληνα αλλά και καθοδηγώντας τον εντέχνως όποτε και όπου χρειάζεται... Ο μέσος Έλληνας είναι τέλειος, τα ξέρει όλα στην Εξυπνοπούλια σάτιρα (που κάποιοι την λένε γλείψιμο)! Αθώος του εγκλήματος! Πάντα φταίνε οι άλλοι! Κι όταν έρχεται η ώρα της κρίσης... πάμε "αποχή-γουότς", για να συνεχίσουν οι καθοδηγητές της κατρακύλας ανενόχλητοι το έργο τους! Με έναν σμπάρο δυό τρυγόνια! Και οι θεατές του κολακευμένοι και τα αφεντικά του ήσυχα! Ο μίστερ 60%, ο κλοουνίστικος εκπρόσωπος του δικομματισμού, σε νέες περιπέτειες... Έστησε σειρά εκπομπών για να στηρίξει τα μπλε και πράσινα λαμόγια στέλνοντας τους δυσαρεστημένους μακριά από την κάλπη. Όχι μόνο αυτός βέβαια! Και κάτι ραδιοαρβυλάδες και κάτι μοδάτοι αντιεξουσιαστές και κάθε τηλεκατίνα γενικώς... Τέτοιο πάθος και συνέπεια στον "αγώνα" τους, ούτε οι... Κνίτες στα καλύτερά τους δεν είχανε... Ο Alpha ειδικά ακόμα και το Σάββατο το πρωί έκανε εκστρατεία υπέρ της αποχής! Τηλεματσουκοφόρος είχε στηθεί στο λιμάνι του Πειραιά 1-2 ώρες και ρώταγε έναν έναν τους επιβάτες του πλοίου! -Θα ψηφίσετε; -Όχι! -Θα ψηφίσετε; -Όχι! -Θα ψηφίσετε; -Όχι! -Θα ψηφίσετε; -Όχι! ... Τυχαία λεπτομέρεια... Ο τηλεματσουκοφόρος του alpha είχε στηθεί μπροστά στο πλοίο που θα έφευγε για... Μύκονο! Τυχαία... :-P

Αποτέλεσμα της εκστρατείας των Εξυπνόπουλων; ΠΑΣΟΚ & ΝΔ πήραν 69% στις εκλογές, ενώ, αν ο κόσμος που απείχε κι είχε ψηφίσει το 2007, έριχνε τώρα μια οποιαδήποτε ψήφο διαμαρτυρίας, το ποσοστό τους θα έπεφτε ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΑΖΙ στο 49%!!! Με δυό λόγια, η αποχή πριμοδότησε με +20% τον δικομματισμό!

Σσσς! Ησυχία! Η λογική έπεσε για ύπνο...

Η παπαγαλίζουσα ομάδα των δημοσιολογούντων, "οι σπορείς της «ιδεολογίας της αραχτής» και οι καλλιεργητές (από κανάλια, εφημερίδες, περιοδικά και Διαδίκτυο) της πιο φίλαυτης απάθειας για τα κοινά, άνθρωποι απολύτως βολεμένοι αυτοί και απολύτως του Συστήματος που παριστάνουν τους αντισυστημικούς" (Π. Μπουκάλας) κολακεύουν το κοινό τους και ποιός ξέρει τι άλλο σκοπό έχουν στο βάθος... Μήπως Μπερλουσκονισμό; Όλως τυχαίως (...) σε γκάλοπ εμφανίστηκε από το πουθενά στην γελοία ερώτηση για τον "καταλληλότερο" ο επιχειρηματίας Βγενόπουλος...

Αυτοί oi "άδολοι" σπορείς, δεν είναι φρούτο Ελληνικό, δεν είναι καν καινούργιο. Απλά σε εμάς εμφανίστηκαν με κάποια καθυστέρηση... Τι εξυπηρετούν; Σε αυτό ο καθείς απαντά μόνος του, σύμφωνα με τις γνώσεις και τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις που έχει. Σκέπτομαι μόνο, πως ένας πανηλίθιος που δήλωνε πως συνομιλούσε με τον... Θεό, βρέθηκε να ηγείται του πλανήτη επί 8 χρόνια γιατί έτσι ήθελαν τα κατευθυνόμενα -από πετρελαιάδες, εμπόρους όπλων, κερδοσκόπους και λοιπές συμμορίες- μίντια. Πόσοι τον ψήφιζαν; Το ~20% του αμερικάνικου λαού! Πως έβγαινε τότε; Μα επειδή οι άλλοι απείχαν...

Άξιοι οι αυλικοί της διαπλοκής! Και καλά καμουφλαρισμένοι!

'Η, όπως έλεγε κι ένα παλιό τραγούδι του Νικολαΐδη,

"δείξτε κατανόηση, στην ντόπια διανόηση, που μπράφ! έπεσε τόσο χαμηλά..."

Εεε... τώρα που το σιγοψυθίρισα... δεν είναι και ακριβώς "διανόηση" αυτοί οι τύποι, αλλά τέλος πάντων αυτό μου ήρθε! :) Κι ούτε βέβαια είναι δικό τους κατόρθωμα όλη η αποχή. Αλλά -κατά την γνώμη μου πάντα- ένα πολύ μεγάλο μέρος της (ειδικά στις μικρές ηλικίες) κατασκευάστηκε από τους τηλεκλόουν-αυλικούς.