Ερυθρά αιμοσφαίρια

(πηγή)

του Τριαντάφυλλου Τρανού

από τις "Συναντήσεις" 

στην Αυγή

Τελικά οι πολίτες, ιδιαίτερα οι νέοι έχουν πολύ περισσότερα «ερυθρά αιμοσφαίρια» από όσα υπολόγιζε η κυβέρνηση. Κάθε φορά που ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και οι υπουργοί της, καθώς και οι «ασώματες κεφαλές» των μίντια, βγαίνουν από το χρυσό κλουβί τους έρχονται αντιμέτωποι με την οργή των νέων, όπως συνέβη τις τελευταίες μέρες με την Α. Διαμαντοπούλου, τον Γ. Παπανδρέου και τον Θ. Πάγκαλο.

Στον πραγματικό κόσμο, οι πραγματικοί άνθρωποι και τα παιδιά τους υποφέρουν, βιώνοντας τη μία απελπισμένη και αδιέξοδη κατάσταση μετά την άλλη, όπως ακριβώς οι ήρωες του Κάφκα, για τους οποίους οι εκπρόσωποι της υπερπλούσιας, κυνικής και διεφθαρμένης άρχουσας ελίτ και τα παιδιά τους μαθαίνουν μόνο μέσα από το πρόγραμμα του International Baccalaureate (Διεθνές Απολυτήριο), του οποίου οι απόφοιτοι κάθε χρόνο έχουν την ευκαιρία να εισαχθούν στα πιο ακριβά Πανεπιστήμια του κόσμου, χωρίς επιπλέον εξετάσεις και φροντιστήρια. 

Ο μεγάλος καθρέφτης...

Time in a mirror, Tutunaru Ovidiu (πηγή)

του Κώστα Καναβούρη

από την Αυγή

Και χρόνια πολλά. Κάτι αλλοπαρμένα χρόνια πολλά που ξέμειναν από τις περσινές γιορτές, από τις προπέρσινες, ίσως και ακόμη πιο παλιά. Κάτι ξεθωριασμένα χρόνια πολλά που τα παρέσυρε από τα παιδικά σου χρόνια μέχρι εδώ ένας καινούργιος άνεμος της λύπης. Δυνατός άνεμος. Με πολλές αλλαγές κατεύθυνσης, έτσι που να μοιάζει ότι έρχεται από παντού. Και μήπως δεν έρχεται από παντού; Κι ούτε που έρχεται. Περισσότερο πηγάζει από παντού, πικρά έρχεται από παντού. Επειδή ακριβώς η λύπη είναι πηγαίο και ειλικρινές αίσθημα. Μόνο να εκπηγάζει μπορεί και να ξεχειλίσει κάποιες φορές για χρόνια πολλά. Κι έτσι να γίνεται δυσδιάκριτη η γραμμή της διεπιφάνειας που χωρίζει την παραδοχή από την ευχή. Δεν ξέρεις, δηλαδή, αν λέγοντας χρόνια πολλά εύχεσαι περισσότερο ή αποδέχεσαι τα χρόνια πολλά που πέρασαν, τα χρόνια πολλά (αιωνιότητες ολόκληρες) που περνούν μέσα σε κάθε στιγμή. Και χάνονται.