Χρόνια περπατώντας

(πηγή)

του Κώστα Καναβούρη

από την Κυριακάτικη Αυγή

Η απεργία. Η πορεία. Οι άνθρωποι που φωνάζουν τον θυμό τους και φωνάζουν την αγωνία τους. Ήρθαν μέχρι εδώ περπατώντας χρόνια και χρόνια, ο καθένας με τη δική του ιστορία γραμμένη ιδιοχείρως με μαύρο μελάνι, με κόκκινο μελάνι, με το διαφανές μελάνι των ονείρων του που άφησαν δυσδιάκριτα ίχνη. Δεν είναι εύκολο να τα ακολουθήσεις, πρέπει κι εσύ να οδοιπορείς και να ιχνηλατείς ταυτόχρονα. Έτσι φτάνεις στις μεγάλες συναντήσεις όποτε έρχεται η ώρα. Χρόνια και χρόνια περπατώντας γι' αυτήν ακριβώς την ώρα. Αλλιώς δεν φτάνεις ποτέ. Έχουν μεγάλα "χτες" και μεγάλα "πριν" οι άνθρωποι που πράγματι σταθμεύουν στο "τώρα" και στο "σήμερα" μιας απεργίας. Γι' αυτό και είναι πάντοτε οι λιγότεροι μέσα στο πλήθος των συγκεντρωμένων. Οι περισσότεροι είναι της χτεσινής ανάγκης και της χτεσινής οργής. Περαστικοί μέσα από την έξαψη της οργής τους, που κάθε φορά έχει και διαφορετικές αφορμές. Κι ύστερα φεύγουν. Τελειώνει η διαδήλωση και φεύγουν. Και δεν απομένει στον αέρα τίποτα. Μήτε η ιαχή των συνθημάτων. Μήτε εκείνος ο ηλεκτρισμός στην άδεια πόλη που σου λέει ότι εδώ κάτι έγινε και αιωρείται ως ανάπτυξη στίλβοντος ποδηλάτου ή ως λαμπηδόνα μυθικής (και μυστικής) θεογονίας.

Καλημέρα... με μια περιπλάνηση

από EPIMATEO

Περιπλάνηση - Χαρούλα Αλεξίου

στίχοι, μουσική: Νίκος Βερόπουλος

από τον δίσκο: Περιπλάνηση (1988)

Στο ταβάνι τα σημάδια απ' τον καπνό

δέκα χρόνια κι ούτε μια φωτογραφία

το μυαλό μου βασανίζει η γεωγραφία

και πλανιέται σ' ένα κόσμο μακρινό

Καταπέλτης πέφτει ο ήχος της σιωπής

το κλειδί στη κλειδαρότρυπα γυρίζει

η μορφή του πεθαμένου με φοβίζει

κι εσύ πήγες στον καθρέφτη να χαθείς

Στο δωμάτιο ξεχείλισε το φως

και το όνειρο απόμεινε στη μέση

ποιος τη λύση να μου δώσει θα μπορέσει

τώρα που 'φυγε για πάντα ο κηπουρός

Μεσημέρι και με θάμπωσαν τα φλας

στο καντήλι το φυτίλι ν' αγροσβήνει

το μπαούλο να μυρίζει ναφθαλίνη

κι εσύ ακόμα στον καθρέφτη να μιλάς

Το μόνο που χρειάζεται είναι μια απόφαση, λίγα κότσια και λίγο από όραμα...

Για τους φίλους που όλο τ' αναβάλουν, μάζεψα τα "απαραίτητα" σε αυτή την ανάρτηση... :) 

Βρείτε 2,5 ώρες για σας, για τα παιδιά σας. Πείτε πως ακούτε ραδιόφωνο, βλέπετε τηλεόραση, διαβάζετε στα πεταχτά μια εφημερίδα... Έτσι απλοϊκά το λέω πια... Βρείτε 2,5 ώρες και ακούστε την ραδιοφωνική εκπομπή για το I.M.F. (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), δείτε την ταινία για το δράμα της Αργεντινής με την επέμβαση του Δ.Ν.Τ., διαβάστε τι συνέβει σε όσες χώρες παραδόθηκαν στο ΔΝΤ, διαβάστε τι σενάρια εξυφαίνονται στους υπονόμους των think tank και των μέσων ενημέρωσης, και μετά αποφασίστε αν θα κατεβείτε ή όχι, αύριο στη συγκέντρωση για την Εργατική Πρωτομαγιά... Αποφασίστε αν θα κατεβείτε ή όχι, στη συγκέντρωση για να φωνάξουμε όλοι μαζί πως δεν θέλουμε να παραδώσουμε στη βαρβαρότητα το αύριο των παιδιών μας. Αν θα κατεβείτε ή όχι να φωνάξουμε όλοι μαζί ΟΧΙ στουςInternational Mother Fuckers, International Misery Feeder, International Mullet Frenzy, Imperial Manipulative Fund, Διεθνείς Νομισματικούς Τραμπούκους... Ακούστε, δείτε, διαβάστε ποιά βαρβαρότητα μας λέει ο Πάγκαλος, η Ντόρα και ο Ντομινίκ Στρος Καν να μην δαιμονοποιούμε, για ποιά βαρβαρότητα δήλωσε ευτυχής ο Παπακωνσταντίνου, και αποφασίστε. Αυτοί, στο δίλημμα που θέσανε μόνοι τους πριν τις εκλογές, διάλεξαν την βαρβαρότητα. Εμείς;

Ακούστε την εκπομπή: infowar του Άρη Χατζηστεφάνου (21/02/2010)

Δείτε την ταινία: H ώρα της κρίσης του Φερνάντο Πίνο Σολάνας (2004)

Διαβάστε για τις επεμβάσεις του ΔΝΤ 1976-2010 και τις συνέπειές τους...