"Τα νέα μέτρα είναι στο τραπέζι"

‎"Τα νέα μέτρα είναι στο τραπέζι" είπε το ομιλόν ATM στην, μέσα στη μαύρη νύχτα, συνέντευξή του...

σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη από το Cartoonmovement

Το atm είπε πως ανακτήσαμε την ανταγωνιστικότητά μας τα τελευταία δύο χρόνια και θα την... ανακτήσουμε κι άλλο με τα νέα μέτρα που είναι στο τραπέζι. Να το πούμε στο 1.000.000 ανέργους να χαρούν που θα βρούν άλλο ένα εκατομμύριο συναδέλφους προσεχώς... Έτοιμη και η νέα σημαία!

σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη από το Cartoonmovement

στίχοι: Νίκος Γκάτσος / μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος / ερμηνεία: Νίκος Δημητράτος

Χυδαία Δημοκρατία

(πηγή)

του Κώστα Καναβούρη

από την Αυγή της Κυριακής 

Αν η εκτελεστική εξουσία έχει πλήρως υποκύψει στη δύναμη της οικονομίας των ισχυρών, αν αυτό που ονομάζουμε εκτελεστική εξουσία είναι μια θεσμική δουλεία (με τη συνακόλουθη διάχυση του εκτρώματος σε ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό), στους παράγοντες της αγοράς, εθνικούς ή υπερεθνικούς, τότε η εκτελεστική εξουσία είναι μια επονείδιστη (ηθικά) και επιβλαβής (πολιτικά) εξουσία. Αν η νομοθετική εξουσία δεν υφίσταται έχοντας πλήρως υποταγεί στην εκτελεστική τοιαύτη, τότε η νομοθετική εξουσία είναι μια επονείδιστη και επιβλαβής εξουσία. Ωστόσο, όμως, το ξέρουμε αυτό όλοι, κάτι παράγει. Και το προϊόν της επονείδιστης και επιβλαβούς νομοθετικής εξουσίας είναι οι νόμοι. Κατ' εντολήν της επονείδιστης και επιβλαβούς εκτελεστικής εξουσίας.

Ο σοσιαλισμός του κοπρίτη

από AntistaChef

του Θανάση Καρτερού

από την Αυγή

Επιτέλους ο Πάγκαλος καθάρισε τη θέση του με τούτη την κατάσταση για το ποιος έφαγε τα λεφτά. Είπε στο Βήμα της Κυριακής: Πρώτον: Μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο. Και δεύτερον: Όταν στο Δημόσιο βάζεις τον κοπρίτη επειδή σε ψηφίζει η οικογένειά του και παίρνεις πολλούς σταυρούς, ε, τότε ο κοπρίτης θα μείνει κοπρίτης σε όλη του τη ζωή...

Σαφής ο αντιπρόεδρος. Και πώς αλλιώς να γινόταν, αφού υπηρετώντας και αναπαράγοντας σχεδόν σαράντα χρόνια κι ο ίδιος το φαύλο σύστημα θα γνώρισε πολλούς ανάλογους κοπρίτες; Παιδιά του κόμματος, δηλαδή, με πολυπληθή σόγια, που συνέβαλαν έναντι ενός διορισμού στις κατά καιρούς εκλογικές νίκες του ΠΑΣΟΚ και στην οικοδόμηση του αντίστοιχου σοσιαλισμού. Ο οποίος, αν επεκτείνουμε κάπως τη συλλογιστική του, θα μπορούσε να προστεθεί στους ποικίλους σοσιαλισμούς (υπαρκτούς, δημοκρατικούς, κ.λπ.) ως ο σοσιαλισμός του κοπρίτη.

Τα ψέματα της κυβέρνησης

από REDNotebook

Οι επιλογές που κάνει η κυβέρνηση δεν είναι νομοτελειακές. Είναι μια επιχείρηση βίαιης ανακατανομής του εισοδήματος υπέρ του κεφαλαίου. Γι’ αυτό διαλύετε το Δημόσιο, γι’ αυτό νομοθετείτε την εργασιακή ζούγκλα. Και για να τα δικαιολογήσει λέει ψέματα.

Από την ομιλία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Μουλόπουλου
Γραφιστική επιμέλεια: Antistachef

Οι αυτόδουλοι του ψέματος

(πηγή)

του Γιώργου Φαράκλα

από την Αυγή

Ο Σκαρίμπας θεωρούσε τους σύγχρονούς του το 1933 «αυτόδουλους του ψέματος»: «Η συμφωνία τους είναι ν' αλληλοκλέβονται έντιμα» (Το θείο τραγί, Νεφέλη 1993, σ. 64-65). Αυτό ίσχυε τότε όπως σήμερα. Αλλά μάλλον ίσχυε από αρχαιοτάτων χρόνων, όπως λέει ο Ξενοφών στην Κύρου ανάβασι. Λέει στον Χειρίσοφο ότι οι Σπαρτιάτες σαν αυτόν ξέρουν από κλεψιά, γιατί θεωρούν αξιέπαινο να κλέβεις κι αξιόποινο μόνο να σε πιάνουν. Αυτός απαντά ότι από κλεψιά ξέρουν οι Αθηναίοι σαν τον Ξενοφώντα γιατί επιλέγουν άρχοντες που κλέβουν το Δημόσιο (Δ', 6, 14-16). Όλοι κλέβουν λοιπόν. Αριστοκράτες και δημοκράτες διαφέρουν μόνο στο είδος κλεψιάς. Όντως, πέραν των σπαρτιατικών εθίμων και των αθηναϊκών πρακτικών, το να κλέβει ο ιδιώτης τον ιδιώτη είναι αριστοκρατικό, το να κλέβει το δημόσιο πρόσωπο δημόσιο χρήμα είναι δημοκρατικό. Η ολιγαρχία κλέβει τους ασθενέστερους, ο δημαγωγός το δημόσιο ταμείο. Ο πλούσιος γδέρνει τον φτωχό, ο πολιτικός γδύνει το κράτος. Η κλοπή διατρέχει έτσι τους αιώνες. Μήπως χαρακτηρίζει τον άνθρωπο καθαυτό;

Περί δημοκρατίας, αντιπροσωπευτικώς κοινοβουλευτικής

σκίτσο Γιάννη Ιωάννου

του Νίκου Κουνενή

από την εφημερίδα «Διάλλειμμα»

πηγή: Αριστερό Βήμα
 

Κοινοβουλευτική δημοκρατία ονομάζεται το πολίτευμα στο οποίο επικρατεί η αρχή της λαικής πλειοψηφίας, η οποία προκύπτει από εκλογές και υπολογίζεται γύρω στο 40% των ψηφισάντων και στο 12 έως 25% του συνολικού εκλογικού σώματος. Οι υπόλοιποι εκλογείς, οι οποίοι δια της ψήφου τους καταψηφίζουν το πρώτο κόμμα, συναποτελούν τη μειοψηφία, η οποία υπολογίζεται περίπου στο 60% των ψηφισάντων. Το 30 έως και 80% του συνολικού εκλογικού σώματος- το οποίο επιλέγει να ψηφίσει λευκό και άκυρο ή να μην ψηφίσει καθόλου- δεν αποτελεί τίποτα.

Συμμορία ληστών το ΠΑΣΟΚ

από AntistaChef

του Γιώργου Δελαστίκ

από το ΠΡΙΝ

Σε αδίστακτη πολιτική συμμορία ληστών στην υπηρεσία των πιο επιθετικών κύκλων του κεφαλαίου αναδεικνύεται η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου – του πιο μισητού πολιτικού καθάρματος που κυβέρνησε ποτέ την Ελλάδα. Τέτοιο μίσος εναντίον των εργαζομένων δεν είχαν δείξει ούτε οι φασίστες δικτάτορες που κατά καιρούς κατέλαβαν πραξικοπηματικά την εξουσία στη χώρα. Οι αλλεπάλληλοι αντεργατικοί νόμοι που προωθεί ο Γ. Παπανδρέου του εξασφαλίζουν αβίαστα την πρώτη θέση στη λίστα των πιο μισητών υπηρετών του κεφαλαίου σε όλη την ελληνική ιστορία.

Η γλώσσα του Παγκάλου

του Θανάση Καρτερού

από ΑΥΓΗ

Κάθε φορά που ο Θόδωρος Πάγκαλος σέρνει τα εξ αμάξης σε οποιονδήποτε, η μισή Ελλάδα διασκεδάζει στα καφενεία με την αθυροστομία του (χα-χα-χα, είδες τι είπε πάλι ο μπαγάσας) και η άλλη μισή γίνεται έξω φρενών με τα ζορμπαλίκια του (σα δεν ντρέπεται ο μαθητής του Μανιαδάκη!). Έτσι ο υπουργός που αποκάλεσε κάποτε δημοσίως συκιά κάποιον άτυχο σύντροφό του έχει πέραν πάσης αμφιβολίας κερδίσει ένα αξιοζήλευτο πολιτικό εύρος. Κινείται με χαρακτηριστική ευελιξία και άνεση ανάμεσα στον εθνικό γελωτοποιό και τον εθνικό προβοκάτορα, ανάμεσα στον εθνικό διασκεδαστή και στον εθνικό εξοργιστή. Λίγο το 'χετε;

Και πως, παρακαλώ, τα καταφέρνει όλα αυτά ο Πάγκαλος; Δεν χρειάζεται πολλή σκέψη: με τη σωστή χρήση της γλώσσας του. Με τη θαυματουργή γλώσσα του κερδίζει την προσοχή των ΜΜΕ (άλλο που δεν ήθελε), την τζάμπα διαφήμιση όσων τον καταγγέλλουν (άλλο που δεν ήθελε), τη μετατροπή της πολιτικής αντιπαράθεσης σε σούμο (άλλο που δεν ήθελε), ακόμα και τις συμπάθειες εθνικώς σκεπτόμενων δυνάμεων, όπως το ΛΑΟΣ (άλλο που δεν ήθελε). Για να μη συνυπολογίσουμε την υπηρεσία που προσφέρει στον πρωθυπουργό του, αποσπώντας έστω και προσωρινά, έστω και κατά ένα μέρος, το ενδιαφέρον από τα θύματα της πολιτικής τους στα θύματα της γλώσσας του.