Μεγαλώνει η ημέρα, αλλά δεν έρχεται φως

σκίτσο Πέτρου Τσιολάκη

του Νίκου Κιάου

από την Ελευθεροτυπία

Στις 21 Μαρτίου είναι η εαρινή ισημερία, δηλαδή η ημέρα και η νύχτα έχουν ίση διάρκεια. Εως τότε η νύχτα είναι ακόμη μεγαλύτερη και μετά η ημέρα αρχίζει να μεγαλώνει.

Λίγες ημέρες μετά, στις 24 και 25 Μαρτίου, γίνεται στις Βρυξέλλες η σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει εναποθέσει όλες τις ελπίδες και τις προσδοκίες για συνολικές απαντήσεις στην ελληνική κρίση ελλείμματος και χρέους, για να πάρει ανάσα με διευθετήσεις, μετά την κατάσταση στην οποία έχει οδηγήσει τη χώρα με την εφαρμογή της πολιτικής της.

Φωτογραφία διαλόγου

του AntistaChef

από την Αυγή

Πρεμιέρα διαλόγου χθες στο υπουργείο Οικονομικών με αντικείμενο ουσιαστικά το νέο Μνημόνιο, τις δράσεις που θα επιλεγούν για την επόμενη τριετία. Δεν υπήρξε καμία έκπληξη, καθώς στο τραπέζι του διαλόγου συμμετείχαν όσα κόμματα πέρυσι είχαν ψηφίσει το Μνημόνιο με την προσθήκη της Δημοκρατικής Αριστεράς, που οι βουλευτές της, τότε μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, το είχαν καταψηφίσει, σήμερα όμως, παρά τις διαφωνίες τους, δηλώνουν πρόθυμοι να συμβάλουν στη διαμόρφωση συμφωνίας.

Ο διάλογος είναι προσχηματικός. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για την πολιτική που θα ακολουθήσει κι επιχειρεί να δημιουργήσει συνθήκες διεύρυνσης του τόξου των κομμάτων που θα στηρίξουν τον μονόδρομο του Μνημονίου. Απομονωμένη από την κοινωνία, διαψευσμένη από την εφαρμογή της πολιτικής της, πανικόβλητη για τις συνέπειες, αναζητεί προθύμους κι επιχειρεί να πυροδοτήσει αποσταθεροποιητικές διαδικασίες στα υπάρχοντα κόμματα.

Πολιτική φάρσα η «συναίνεση»

(πηγή)

του Γιώργου Δελαστίκ

από το Έθνος
 

Απολύτως κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο δεν έχουν οι σημερινές συναντήσεις του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με τον Αντώνη Σαμαρά και την Αλέκα Παπαρήγα. Πρόκειται για πολιτική φαρσοκωμωδία προπαγανδιστικού χαρακτήρα για όλες τις πλευρές. Δεν υπάρχει βέβαια η παραμικρή περίπτωση να αποφασίσουν οι δύο ηγέτες της αντιπολίτευσης να στηρίξουν έστω και κατ’ ελάχιστο την κυβέρνηση Παπανδρέου στην απόφασή της να επιβάλει τα πιο αντεργατικά μέτρα που εφάρμοσε ποτέ κυβέρνηση στην ιστορία του ελληνικού κράτους.  

Κοινωνική αντεπανάσταση

σκίτσο του Χρήστου Τολιάδη από το ΔιαΔίχτυ

του Γιώργου Δελαστίκ
από το Πριν (6/12)

Στη Βουλή θα μιλήσουν αυτή την εβδομάδα οι εκπρόσωποι των δυνάμεων κατοχής της Ελλάδας – την Τρίτη ο Ντομινίκ Στρος-Καν του ΔΝΤ, την Πέμπτη ο Όλι Ρεν της ΕΕ. Προηγουμένως οι εκπρόσωποι των κατακτητών θα έχουν συναντήσεις με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αλλά και με τη ΓΣΕΕ. Θα επιθεωρήσουν την υπόδουλη χώρα, ο λαός της οποίας κάθε άλλο παρά καλείται από τους ηγέτες του να κατεβεί κατά εκατομμύρια στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί εναντίον της Νέας Κατοχής από τους Γερμανούς, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Όπως και επί ναζιστικής Κατοχής του 1941-1944, έτσι και σήμερα οι κατακτητές έχουν δοσίλογους συνεργάτες. Οι «γερμανοτσολιάδες» της σημερινής Κατοχής του μνημονίου είναι πολιτικά το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, το ΛΑΟΣ, η Ντόρα Μπακογιάννη, ο Φώτης Κουβέλης και η ομάδα του. Ταξικά, ο συνεργάτης της ΕΕ και του ΔΝΤ είναι το ελληνικό κεφάλαιο. 

Επιμήκυνση, η βραχεία οδός για το νέο μπλοκ εξουσίας

έργο του Alfred Kubin (1877-1959) (πηγή)

από την Αυγή

Δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές οι λεπτομέρειες της επικείμενης επιμήκυνσης του Μνημονίου, αλλά οι κυβερνητικοί παράγοντες άρχισαν να θριαμβολογούν προκαταβολικά. Το σίγουρο είναι ότι το επιτόκιο θα αυξηθεί (θα παραμείνει, βέβαια, με βάση τα ισχύοντα, κάτω από το επιτόκιο της αγοράς), τα επώδυνα μέτρα που συνοδεύουν τον δανεισμό θα εφαρμοστούν στο ακέραιο και η εποπτεία της τρόικας θα παραταθεί.

Αν η κυβέρνηση πιστεύει ότι η εξέλιξη αυτή προοιωνίζεται στο άμεσο μέλλον καλύτερες μέρες για την οικονομία, πρέπει να εξηγήσει στους πολίτες γιατί επί τόσους μήνες υποστηρίζει ότι το Μνημόνιο ήταν μονόδρομος. Αν πάλι θεωρεί ότι η επιμήκυνση θα δώσει κάποια ανάσα, τότε δεν έχει παρά να προχωρήσει άμεσα στην αναθεώρηση του προϋπολογισμού που έχει καταρτιστεί με βάση το χρονοδιάγραμμα του ισχύοντος Μνημονίου.

Ο δρόμος για την κόλαση και οι καλές προθέσεις

Alfred Kubin (1877-1959) (πηγή)

του Νίκου Φίλη
από την Αυγή  

Ενώ η οικονομία βουλιάζει σε απροσδιό-

ριστης έκτασης ύφεση και η κοινωνία αντιμετω-

πίζει το φάσμα της χρεωκοπίας, στο πολι-

τικό επίπεδο  επιταχύ-

νονται εξελίξεις, που προσδίδουν σιγά - σιγά σχήμα και μορφή στη "μεταπολίτευση ΔΝΤ". Το Μνημόνιο, επικαιροποιούμενο επί τα χείρω κάθε τρεις μήνες, λειτουργεί ως προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, η οποία έχει παραδώσει τα κλειδιά της εξουσίας στους τροϊκανούς.

Μόλις δέκα μέρες μετά τις εκλογές, η κυβέρνηση δείχνει να έχει εξαντλήσει την "ανάσα" του δεύτερου γύρου. Ασθμαίνουσα, τρέχει να προλάβει το πρόγραμμα των "100 ημερών" που εξήγγειλε η τρόικα. Ταυτόχρονα ο πρωθυπουργός διαπιστώνει ότι η αγριότητα και η χρονική επέκταση των μέτρων μπορεί να απειλήσει την "πολιτική σταθερότητα" και αναζητεί σωσίβια συναίνεσης και συνεργασιών.

Προϋπολογισμός πτώχευσης

από antistachef

του Σταύρου Χριστακόπουλου

από το Ποντίκι

Ας κάνουμε μια... υπόθεση εργασίας. Ότι κάποια στιγμή η Ελλάδα κηρύσσει επίσημη πτώχευση – ελεγχόμενη, οπωσδήποτε, από τους πιστωτές μας. Αν αυτό γινόταν, σύμφωνα με τα σενάρια που είναι αρκετά δημοφιλή στους κύκλους των διεθνών αναλυτών, των τραπεζιτών και εν γένει των «αγορών» – δύο συνέπειες θα συγκαταλέγονταν ανάμεσα στις πιο βασικές για τη χώρα.

● Η μία ότι ο μηχανισμός που θα διαχειριζόταν αυτή την πτώχευση – δηλαδή το ΔΝΤ, αφού άλλος παρόμοιος παγκοσμίως δεν υπάρχει και είναι αμφίβολο αν θα υπάρξει – θα αναλάμβανε ο ίδιος την οικονομική πολιτική της Ελλάδας. Σήμερα υποτίθεται ότι η τρόικα απλώς βάζει τους στόχους της...

● Η άλλη ότι θα αναλάμβανε τη διαχείριση όλων των περιουσιακών στοιχείων και των υποδομών που εξυπηρετούν την εκπλήρωση των δημόσιων λειτουργιών του κράτους – από το τραπεζικό σύστημα, την παιδεία και την υγεία έως την άμυνα, τους φυσικούς και πλουτοπαραγωγικούς πόρους, αλλά και την ίδια την κρατική λειτουργία. Και θα «φρόντιζε» για την εκποίησή τους, ώστε, στο μέτρο του δυνατού, να ικανοποιηθούν οι πιστωτές.

Όλες οι υπόλοιπες συνέπειες – όσες αφορούν το εισόδημα και τον τρόπο ζωής των κατοίκων της χώρας – θα ήταν απότοκες των δύο παραπάνω.

Κασσάνδρες στο Αιγαίο

σκίτσο του Soloup από το Ποντίκι

από την Κύρα Αδάμ

στην Ελευθεροτυπία

Τη «συναίνεση» των πολιτικών δυνάμεων ζήτησε με τη δήλωσή του ο πρωθυπουργός το βράδυ του δεύτερου γύρου των εκλογών για την Αυτοδιοίκηση.

Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ της δήλωσης αυτής περιορίστηκε μόνο στο πρώτο επίπεδο: η κυβέρνηση ζητεί τη συναίνεση (και συνεργασία;) πολιτικών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της οικτρής οικονομικής κατάστασης της χώρας και επομένως τη χαλάρωση του αντιμνημονιακού μετώπου.

ΥΠΑΡΧΕΙ όμως και μια δεύτερη ανάγνωση της πρωθυπουργικής αναφοράς στη συναίνεση που εξέφρασε την επιθυμία να έχει. ΚΑΙ αυτή δεν είναι άλλη από την αναφορά στα εθνικά θέματα και στις «συγκλίσεις» που επιχειρούνται αυτή τη στιγμή με την Τουρκία, στη ζώνη του λυκόφωτος της δημοσιότητας, σε ό,τι αφορά τον στόχο της συνεκμετάλλευσης-συνεργασίας στο Αιγαίο.