Η καταστροφή ως εργαλείο

του Κώστα Καναβούρη
από την Αυγή της Κυριακής 

Δεν ξέρω ποια σκοτεινά μυαλά συνέλαβαν αυτό το τερατώδες σχέδιο εξόντωσης της ύπαρξης, το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και όπου αλλού παρουσιάζεται ή τεχνηέντως δημιουργείται η ευκαιρία. Δεν ξέρω πώς έπεισαν και με ποιους τρόπους τα ενεργούμενα που υλοποιούν αυτό το τερατώδες σχέδιο, που δεν αποτελεί κάποιο παραληρηματικό αποκύημα θεωριών συνωμοσίας, αλλά είναι πασιφανές ότι υπάρχει. Δεν ξέρω σε ποια κέρδη (και ποιοι) ελπίζουν πέραν των χρηματικών, μέσα σε έναν κόσμο τον οποίο θα έχουν εξαθλιώσει ψυχικά, νοητικά και σωματικά, αφού τα κέρδη τους δεν θα έχουν κάποιο νόημα (αν υποθέσουμε ότι η επιδίωξη του χρηματικού κέρδους ως μοναδικού νοήματος της ζωής έχει κάποια υπόσταση).

Δεν ξέρω πόσους τόνους διαστροφής μπορεί να εμπεριέχει αυτή η ολοκληρωτική (με την έννοια του φασισμού που επανήλθε και η γη τρέμει) επιχείρηση ανασκολοπισμού της ανθρώπινης φύσης. Εκείνο που ξέρω και που ξέρει ο κάθε νοήμων άνθρωπος είναι πως πράγματι αυτό το τερατώδες σχέδιο εξόντωσης υφίσταται. Και θα πρέπει βάσιμα να υποθέσουμε από τις εξαιρετικά αποχρώσες ενδείξεις ότι πραγματοποιείται με την πλήρη και ενσυνείδητη σύμπραξη των ενεργουμένων που ανέλαβαν το καθήκον της υλοποίησής του. 

Σε όσους στέκουν απαίσια βουβοί σαν πεθαμένοι...

από theovaf1

από Roseta Books  

Ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός, άνθρωπος της αριστεράς, έστειλε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΤΥΠΟ του Σοφιανόπουλου του Αγροτικού Κόμματος (ήταν πάντα μέχρι τις μέρες μας συνεργαζόμενο με το ΚΚΕ – θα θυμάστε (?) τον Κώστα Νάση (πρόεδρος της ΠΑΝΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ) που ήταν υποψήφιος με το ΚΚΕ από την μεταπολίτευση και εντεύθεν) το ποίημα “Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ” αλλά αυτός το δημοσίευσε “κουτσουρωμένο”, κόβοντας δηλαδή στίχους από το ποίημα που δεν του άρεσαν ή που νόμιζε ότι τον φωτογράφιζαν όπως π.χ. “τις εκκοκιστικές μηχανές της Μεσσηνίας που τις είχε παραγγείλει για το ρύζι” (από συνέντευξη του Κατσαρού στο Νίκο Λαγκαδινό).