Por que Grecia? (Γιατί η Ελλάδα;)

Ένα υπέροχο οπτικοποιημένο κείμενο για όλα εκείνα που αν ήταν πρώτη ύλη στα σχολειά, δεν θα έβρισκε πόρτες ανοιχτές και πρόθυμες η βαρβαρότητα.
Ένα υπέροχο οπτικοποιημένο κείμενο για ό,τι μίσησε και ευτέλισε η νεοελληνική φτήνεια, για ό,τι μισεί και ευτελίζει κάθε μισάνθρωπος, μισαλλόδοξος κρετίνος.
Ένα υπέροχο οπτικοποιημένο κείμενο για ό,τι αγαπήσαμε από αυτόν τον τόπο που μας έλαχε να ζούμε. Όσοι αγαπήσαμε...

("Κάθε βήμα που έκανε ο άνθρωπος προς τον πολιτισμό, τον κατέστησε οφειλέτη της Ελλάδας". Μην χαρίζουμε τα στολίδια της πνευματικής μας πατρίδας στους ανιστόριτους Υβριστές του ελληνικού πολιτισμού. Δείτε το ντοκιμαντέρ. Δείτε το!)

.-.-.-.

Ο Pedro Olalla González de la Vega (Οβιέδο, Ισπανία 1966) είναι συγγραφέας, ελληνιστής, καθηγητής φιλόλογος, μεταφραστής, φωτογράφος και κινηματογραφιστής, και σε αυτούς τους τομείς συνεργάζεται τακτικά με εκδοτικούς οίκους, πανεπιστήμια και πολιτιστικούς φορείς από διάφορες χώρες του κόσμου. Εδώ και είκοσι οκτώ χρόνια, διατηρεί μια έντονη σχέση με την Ελλάδα και το 1994 μετοίκησε στην Αθήνα με σκοπό να ασχοληθεί με την έρευνα, τη δημιουργία και τη διδασκαλία. Η κύρια απασχόλησή του είναι η συγγραφή: 27 πρωτότυπα έργα λογοτεχνικού και πολιτιστικού περιεχομένου (βιβλία, σενάρια, οπτικοακουστικό υλικό) σε διάφορες γλώσσες, καθώς και μια μακρά σειρά από δημοσιογραφικά άρθρα και μεταφράσεις Ελλήνων και Ισπανών συγγραφέων.

Δίδαξε νέα ελληνικά στο Πανεπιστήμιο του Οβιέδο και, στην Ελλάδα πλέον, διατέλεσε για χρόνια διευθυντής του Πολιτιστικού Δελτίου της Ισπανικής Πρεσβείας, αρχισυντάκτης του δίγλωσσου μηνιαίου περιοδικού "El Sol de Atenas" και καθηγητής στο «Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Μετάφρασης-Μεταφρασεολογίας» του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1994 έως σήμερα, εργάζεται ως καθηγητής στο Instituto Cervantes της Αθήνας και στη Βουλή των Ελλήνων. Ως φωτογράφος έχει πραγματοποιήσει εκδόσεις, οπτικοακουστικές παραγωγές, ντοκιμαντέρ και περισσότερες από σαράντα ατομικές εκθέσεις σε διάφορες χώρες. Ως λεξικογράφος, είναι συγγραφέας του «Νέου Ελληνο-Ισπανικού Λεξικού» (εκδ. Texto), για το οποίο δούλεψε για χρόνια με υποτροφία του Ιδρύματος «Α. Γ. Λεβέντη». Ως ερευνητής και φωτογράφος, έχει συνεργαστεί με εξειδικευμένους εκδοτικούς οίκους όπως National Geographic, Thames & Hudson, Altaïr, Planeta, Road Editions, κ.α. καθώς και με διάφορα τηλεοπτικά κανάλια και εταιρείες παραγωγής.

Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύει τακτικά σε ξένες εφημερίδες άρθρα για την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα. Για τη δουλειά του στο χώρο της μελέτης και της προώθησης του ελληνικού πολιτισμού, αναγορεύτηκε Πρεσβευτής του Ελληνισμού από το ελληνικό κράτος, Associate Member του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών του Harvard University, Επίτιμος Δημότης Κλείτορος Αρκαδίας και υπήρξε προσκεκλημένος ομιλητής από πλήθος φορέων και ΜΜΕ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αιγαίου, Θράκης, College Year in Athens, Onassis Foundation New York, Fulbright Foundation, Universidad Autónoma de México, Διεθνές Πανεπιστήμιο Menéndez Pelayo, Πρεσβεία της Ελλάδος στη Σουηδία, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία, Εθνικό Κέντρο Βιβλίου κ.α.) Επίσης υπήρξε ιδρυτικό μέλος και διευθυντής της International Society for Arcadia και αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Υποτρόφων του Ιδρύματος Α. Σ. Ωνάσης.

ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ 

ΠΗΓΗ VIDEO 

Αγάπη μου, συρρίκνωσα την παιδεία

από AntistaChef

Δάσκαλε που δίδασκες  

από την Αυγή
 

Αυτή η κυβέρνηση έχει κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Παιδείας. Από τα πανεπιστήμια, που διαλύει, μέχρι τους παιδικούς σταθμούς, που κλείνει, και από τα μουσικά σχολεία μέχρι τα σχολεία των τυφλών και των κωφών, η εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια ή, ακόμη χειρότερα, ως σπατάλη που πρέπει να περισταλεί δραστικά ώστε από το δημόσιο σχολείο να πάμε στο σχολείο της αγοράς. Ή και στο καθόλου σχολείο.

Η καταγγελία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας ότι για την αντικατάσταση των 11.000 εκπαιδευτικών που αποχωρούν φέτος θα διοριστούν μόλις 600 μόνιμοι και ότι οι αναπληρωτές, από 16.000 που είχαν προσληφθεί πέρυσι, φέτος δεν θα ξεπεράσουν τους 6.000, προδιαγράφει όχι απλώς μια δύσκολη σχολική χρονιά, αλλά μια πορεία προϊούσας εγκατάλειψης του σχολείου, το οποίο θα περιορίζεται πλέον στα απολύτως ελάχιστα.

Μάνατζερ και καταναλωτές: Το νέο όραμα για την ανώτατη εκπαίδευση

(πηγή)

του Νικόλα Σεβαστάκη
από την Εποχή   

 

Hδη έχουν γραφτεί πολλά –και στην Εποχή- για το προσχέδιο νόμου, το οποίο στοχεύει, όπως λένε οι εμπνευστές του, στη «ριζική μεταρρύθμιση» του χώρου της ανώτατης εκπαίδευσης. Αλλά η αίσθηση που έχουμε οι περισσότεροι, και όχι μόνο όσοι από εμάς θητεύουμε στα πανεπιστήμια, είναι ότι η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη καχυποψία τις κριτικές αντιστάσεις των πανεπιστημιακών. Πολύ περισσότερο βλέπει με μισό μάτι τις αντιρρήσεις που προέρχονται από τις σημερινές διοικήσεις των Ιδρυμάτων. Στη συγκεκριμένη περίσταση, η κυβέρνηση και ένα μεγάλο μέρος των ΜΜΕ καλλιεργεί την ιδέα της αντίδρασης των προνομιούχων. Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές παρουσιάζονται ως η ενιαία παράταξη μιας ακόμα αντιπαραγωγικής ΔΕΚΟ, μια ελίτ η οποία απειλείται από το άνοιγμα των πανεπιστημίων στους κανόνες του ανταγωνισμού, της παραγωγικότητας, του διαρκούς «ποσοτικού» και «ποιοτικού» ελέγχου.

Κύριε λυκειάρχα

(πηγή)

του Κώστα Καναβούρη 
από την Αυγή της Κυριακής 

Τίποτα καλό δεν προμηνύουν τα νέα μέτρα για την παιδεία που είδαν το φως της δημοσιότητας στις εφημερίδες της Πέμπτης. Βεβαίως άλλοι είναι οι αρμόδιοι να τα κρίνουν, να τα αναλύσουν και να παρουσιάσουν τις ενστάσεις τους, αν δεν το έχουν ήδη κάνει μέχρι σήμερα που δημοσιεύεται αυτό το κείμενο (το οποίο γράφτηκε το απόγευμα της Πέμπτης). Εκείνο όμως που θα μπορούσε, ύστερα από μια πρώτη ανάγνωση, ο έντρομος γονιός (και αν θέλουμε να λέμε ότι υφίστανται ακόμη συνεκτικοί δεσμοί στη σημερινή κοινωνία) και ο έντρομος πολίτης να διαπιστώσει, είναι πως υπονομεύεται πολύ ψυχρά και πολύ υπολογισμένα το μέλλον αυτής της χώρας και η υπαγωγή της σε κατάσταση έρμαιου.  

Κλειστόν λόγω Γιώργου...

από τον "Ναυτίλο" του Στάθη

στην Ελευθεροτυπία

Μειώνουν στο 50% τα κονδύλια για τα ΑΕΙ...

Ετσι, χωρίς να ανοίξει μύτη και να ιδρώσει αυτί.

Σε μια κοινωνία όπου έτσι κι αλλοιώς οι δαπάνες για την εκπαίδευση είναι χρόνια τώρα υποπολλαπλάσιες απ' τις μίζες για τους εξοπλισμούς

ή απ' τις μίζες για τις Ζημενσοδουλειές, περικόπτονται κι άλλο τα κονδύλια για την εκπαίδευση...

Τους κοιτάμε σαν χαζοί, άλλοι μουδιασμένοι, άλλοι φοβισμένοι, άλλοι με οργή, αλλά όλοι ή σχεδόν όλοι σαν θεατές.

Πληρώνουν κλεφτρόνια, ήτοι Συμβούλους Υψηλής Κλεπτικής Τέχνης για να τους βοηθήσουν στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας

και την ίδια ώρα κλείνουν 28 παιδικές κι εφηβικές βιβλιοθήκες που διακινούσαν περίπου 700 βιβλία ημερησίως σε χιλιάδες πιτσιρίκια και νεαρούς απομακρυσμένων κυρίως περιοχών - εκεί όπου ακόμα οι βιβλιοθήκες είναι κύτταρα ζωής! Οπως στη Μύκη, Πομακοχώρι της Ξάνθης...

Κι εμείς το τρώμε κι αυτό.

Θλιμμένοι μεν, οργισμένοι ίσως, αλλά το τρώμε.

Στους δρόμους το "καλό κράτος"

σκίτσο του Πάνου Ζάχαρη

από την Αυγή

Σήμερα απεργούν και διαδηλώνουν οι εκπαιδευτικοί, οι γιατροί και οι νοσηλευτές. Κινητοποιούνται όχι μόνο για την ακραία υποβάθμιση των εισοδημάτων τους, που έτσι κι αλλιώς προσβάλλει την επαγγελματική τους αξιοπρέπεια και υπονομεύει τον κοινωνικό τους ρόλο. Κινητοποιούνται και για την πρωτοφανή εγκατάλειψη της δημόσιας παιδείας και του ΕΣΥ από το κράτος.

Πρόκειται για κραυγή αγωνίας σχετικά με τη ραγδαία υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους, που αναμένεται να προσλάβει διαστάσεις αποδιάρθρωσης, καθώς με το Μνημόνιο έχουν δρομολογηθεί συγχωνεύσεις σχολείων αλλά και νοσηλευτικών μονάδων. Επιπλέον χάνονται χιλιάδες θέσεις εργασίας από τομείς κοινωνικών υπηρεσιών που ήδη λειτουργούν με μειωμένο προσωπικό.

Το αρχαιότερο επάγγελµα του κόσµου δεν είναι αυτό που νοµίζουµε.

(πηγή)

του Ρούσσου Βρανά

από Τα Νέα

Το αρχαιότερο επάγγελµα του κόσµου δεν είναι αυτό που νοµίζουµε. Η µελέτη παλαιολιθικών εργαλείων έχει δείξει πως εδώ και τουλάχιστον δυόµισι εκατοµµύρια χρόνια ακόµη και οι πιο µακρινοί πρόγονοι του ανθρώπου µετέδιδαν τις γνώσεις τους από τη µια γενιά στην άλλη. Η εκπαίδευση είναι αρχαιότερη από τη γραφή, αρχαιότερη από την ιδιοκτησία, αρχαιότερη από την κατάκτηση της φωτιάς, αρχαιότερη ακόµη και από τον έναρθρο λόγο. 

Η αξία της όµως αµφισβητείται δυόµισι εκατοµµύρια χρόνια αργότερα, στην εποχή της υποταγής κάθε κοινωνικής δραστηριότητας στην αγοραία λογική. Για πολλές δεκαετίες, µέχρι πριν από τριάντα χρόνια, η ιδέα πως η περισσότερη εκπαίδευση θα οδηγούσε σε µεγαλύτερη ατοµική και γενική ευηµερία αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο των ανεπτυγµένων οικονοµιών. Όλοι πίστευαν πως «ένα χαρτί» έδινε στους νέους ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτηµα στον παγκόσµιο «πόλεµο της γνώσης». 

Ερυθρά αιμοσφαίρια

(πηγή)

του Τριαντάφυλλου Τρανού

από τις "Συναντήσεις" 

στην Αυγή

Τελικά οι πολίτες, ιδιαίτερα οι νέοι έχουν πολύ περισσότερα «ερυθρά αιμοσφαίρια» από όσα υπολόγιζε η κυβέρνηση. Κάθε φορά που ο πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος και οι υπουργοί της, καθώς και οι «ασώματες κεφαλές» των μίντια, βγαίνουν από το χρυσό κλουβί τους έρχονται αντιμέτωποι με την οργή των νέων, όπως συνέβη τις τελευταίες μέρες με την Α. Διαμαντοπούλου, τον Γ. Παπανδρέου και τον Θ. Πάγκαλο.

Στον πραγματικό κόσμο, οι πραγματικοί άνθρωποι και τα παιδιά τους υποφέρουν, βιώνοντας τη μία απελπισμένη και αδιέξοδη κατάσταση μετά την άλλη, όπως ακριβώς οι ήρωες του Κάφκα, για τους οποίους οι εκπρόσωποι της υπερπλούσιας, κυνικής και διεφθαρμένης άρχουσας ελίτ και τα παιδιά τους μαθαίνουν μόνο μέσα από το πρόγραμμα του International Baccalaureate (Διεθνές Απολυτήριο), του οποίου οι απόφοιτοι κάθε χρόνο έχουν την ευκαιρία να εισαχθούν στα πιο ακριβά Πανεπιστήμια του κόσμου, χωρίς επιπλέον εξετάσεις και φροντιστήρια. 

Αποθήκες ψυχών τα σχολεία...

από AntistaChef

της Πίκιας Στεφανάκου

από την Αυγή

* Σε σχολικά κτήρια χωρητικότητας 300 μαθητών θα στοιβάξουν 450, σύμφωνα με το σχέδιο των συγχωνεύσεων  

* Μόνο 180 εκατ. ευρώ για τη μεταφορά των μαθητών όταν το 2009 διατέθηκαν 260 εκατ.   

* Με 30 εκατ. ευρώ πρέπει να καλύψουν αυτή τη χρονιά τα έξοδά τους τα σχολεία!  

* Πανελλαδικές κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών σε όλη τη χώρα. Αντιδράσεις και από δημάρχους

Στο χωνευτήρι του Μνημονίου τελεί η εκπαίδευση σε όλη την Ελλάδα. Από τη νέα σχολική χρονιά το σχολείο της γειτονιάς θα είναι μια ανάμνηση παλιά. Η υπουργός Παιδείας, παρά τις τεράστιες αντιδράσεις που συναντά από τους εκπαιδευτικούς, δημάρχους και τις τοπικές κοινωνίες, μέσα στον Μάρτιο θα ανακοινώσει τη λίστα των σχολείων που θα καταργηθούν ή θα συγχωνευτούν.

Οι Σκύθες οι Ζηλωτές και η κατάργηση του ασύλου

(πηγή)

του Γιώργου Ρούσση

από την Ελευθεροτυπία

Με αφορμή την κατάληψη της Νομικής από απελπισμένους μετανάστες, το μπλοκ της εξουσίας ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΛΑΟΣ και οι ιδεολογικοί και τηλεοπτικοί του εκπρόσωποι βρήκαν και πάλι την ευκαιρία να θέσουν άμεσα ή έμμεσα υπό αμφισβήτηση το πανεπιστημιακό άσυλο. Μάλιστα η υφυπουργός Παιδείας, κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου, μέσω ενός φαινομενικά παντελώς ανορθολογικού σκεπτικού, που ελπίζω στο τέλος τούτου του σχολίου να έχει αποκαλυφθεί, επεδίωξε να εκμεταλλευθεί την κατάληψη, για να υποστηρίξει την αναγκαιότητα της βαθύτατα συντηρητικής διοικητικής μεταρρύθμισης που προωθεί η κυβέρνηση στα ΑΕΙ.

Η επιζήμια μόρφωση

από AntistaChef

του Δημήτρη Σεβαστάκη

από την Ελευθεροτυπία

Εάν η ελληνική κοινωνία και οι πολιτικές ηγεσίες έχουν αποφασίσει να διακόψουν τη μορφωτική ανάπτυξη των ανθρώπων γιατί κοστίζει πολύ, ε, τότε οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων χρόνων είναι σε σωστή κατεύθυνση.

Εάν θεωρούν ότι είναι πολυτελής η τριτοβάθμια εκπαίδευση, τότε οι ηγεσίες των υπουργείων Παιδείας των τελευταίων χρόνων έχουν δίκιο. Η μόρφωση είναι ακριβή, περιττή, επιζήμια, αφού τα περισσότερα γνωστικά αντικείμενα, ειδικά των ανθρωπιστικών σπουδών, έχουν μικρή πρακτική χρησιμότητα. Εάν η ελληνική κοινωνία έχει συμπεράνει ότι η γνώση είναι ένα είδος «manual» -όπως οι οδηγίες χρήσης στις ηλεκτρονικές συσκευές ή στα πλυντήρια- εάν δηλαδή έχει συμπεράνει ότι το γνωστικό απόθεμα, η ποίηση, η φιλοσοφία, ο μαθηματικός ή λογισμικός στοχασμός, η αρχιτεκτονική κ.λπ. είναι άχρηστα, τότε έχουν απόλυτο δίκιο οι πολιτικοί επιτελείς: καταναλώνουμε ενώ δεν το χρειαζόμαστε, και η εκπαιδευτική υστερία των Νεοελλήνων είναι μια μορφή κατανάλωσης. Να κοπεί.

Ο φράχτης και οι «άριστοι»

(πηγή)

του Τριαντάφυλλου Τρανού

από την Αυγή
 

“Η υπόθεση του 'φράχτη' στα ελληνοτουρκικά σύνορα έχει ξεκινήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση [...] όλοι μας συγκινούμεθα και ανατριχιάζουμε με τις εικόνες που βλέπουμε, τα πεινασμένα παιδιά, τους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μιζέρια. Όμως, όσο σκληρό και αν είναι, οφείλουμε να σκεπτόμαστε με βασικό γνώμονα τι συμφέρει την πατρίδα μας και τους πολίτες της. Δεν συμμετέχουμε σε διαγωνισμό ανθρωπιάς, αλλά είμαστε αντιμέτωποι με σκληρά διλήμματα, που απαιτούν εξίσου σκληρές λύσεις.” Αλέξης Παπαχελάς, εφ. "Καθημερινή"

“Για δεκαετίες ολόκληρες το απολυτήριο ενός πειραματικού σχολείου είχε για την κοινωνία της Ελλάδας την ισχύ που έχει σήμερα ένα πτυχίο του Χάρβαρντ. Από τα σχολεία αυτά πέρασαν πολιτικοί που κυριολεκτικά διαμόρφωσαν τη σύγχρονη 'ταυτότητα' της χώρας μας[...] σχολεία που αναζητούσαν την αριστεία και επιβράβευαν τους μαθητές τους με κύρος και κοινωνική καταξίωση. Ήταν τα σχολεία των πρωθυπουργών.” Μάρνυ Παπαματθαίου, εφ. "Το Βήμα"
 

Σήμερα, κορυφώνεται αυτό που ο φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ αποκάλεσε εύστοχα, σε πρόσφατη συνέντευξή του, «φτηνή, ηθικοπλαστική διαχείριση της κρίσης από την πλευρά της εξουσίας».

Η δική μας εξέγερση

(πηγή)

του Άρη Κομπορόζου-Αθανασίου

από την Αυγή

Πολλά έχουν γραφτεί στον ελληνικό Τύπο για την πρόσφατη φοιτητική εξέγερση στη Μεγάλη Βρετανία, ιδιαίτερα μάλιστα για την ασυνήθιστη κατάληψη στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, η κατάληψη βρίσκεται στην 10η ημέρα της. 

Η αμηχανία της κοινωνίας

(πηγή)

του Παναγιώτη Φραντζή

από Αριστερό Βήμα
 

Το να έχεις παιδί να μεγαλώσεις στην Ελλάδα του μνημονίου είναι αγώνας δρόμου – ή μια απολύτως ταξική υπόθεση.
 

Το έτσι κι αλλιώς ελλειμματικό κοινωνικό κράτος καταρρέει. Η πρόνοια, η παιδεία, η υγεία, και όλοι οι ευαίσθητοι τομείς περνούν ολοκληρωτικά από τη σφαίρα του δημόσιου αγαθού στο σύμπαν της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι, οι άνεργοι –και οι οικογένειές τους– δοκιμάζονται σκληρά. Στην οικονομία της ανταποδοτικότητας ο ηθικός και κοινωνικός ξεπεσμός πηγαίνουν χέρι χέρι.

Από τον "Πλούτο των Εθνών" στην εξουθένωση μιας μακραίωνης ιστορίας

(πηγή)

του Σπύρου Ασδραχά

από την  
Κυριακάτικη Αυγή

Δεν έχω λόγους να έχω την παραμικρή αισιοδοξία για το επόμενο και τουλάχιστον μεθεπόμενο έτος. Οι αιτίες της οικονομικής κρίσης είναι σε όλους γνωστές και περιττεύει κάποιος που δεν είναι καν οικονομολόγος να επαναλάβει όσα ορθά μέσα στον ορμαθό του ψεύδους έχουν λεχθεί για την ηθελημένη αποδιαρθρωτική διαδικασία που βολεύτηκε με το όνομα "κρίση". 

Ο αριστούχος

Γιάννης Ψυχοπαίδης, "Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια", 1967, από την ενότητα "Πατριδογνωσία"

Διήγημα του Γιώργου Κ. Μπουγελέκα

από τα Ενθέματα 

της Κυριακάτικης Αυγής

--Κύριε Λυκειάρχα, μπορείτε να έλθετε στο γραφείο μου;

--Κατεβαίνω, κύριε Δημόπουλε, απάντησε εκείνος και έκλεισε το τηλέφωνο.

Μάζεψε τις σημειώσεις του για τα στατιστικά δελτία του Υπουργείου, έσβησε το τρίτο τσιγάρο του δεύτερου πακέτου της ημέρας --απομεσήμερο βλέπεις--, κατέβηκε τις σκάλες και οδηγήθηκε στο γραφείο του ιδιοκτήτη του σχολείου.

Χωρίς δασκάλους, χωρίς βιβλία

από AntistaChef

από την Αυγή

Ολόκληρο τον 20ό αιώνα, το δημόσιο σχολείο, στην Ελλάδα, στηριζόταν σε δύο θεσμούς: στον δάσκαλο και στο δωρεάν σχολικό βιβλίο. Αυτοί οι πυλώνες της εκπαιδευτικής διαδικασίας αποτελούσαν βασική υπόσχεση του κράτους. Συνιστούσαν τη στοιχειώδη κανονικότητα του σχολείου. Αμφισβητήθηκαν μόνον σε εθνικές έκτακτες καταστάσεις, σε πολέμους και καταστροφές.

Χθες ανακοινώθηκε η κατάργηση του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, του γνωστού ΟΕΔΒ με σήμα την κουκουβάγια. Η αρμοδιότητά του να επιμελείται την παραγωγή των σχολικών βιβλίων υπάγεται σε άλλο οργανισμό, ο οποίος, όμως, θα έχει ως πρωταρχική αρμοδιότητά του τη συγκρότηση του ψηφιακού βιβλίου. Στην ουσία, βαδίζουμε προς την κατάργηση του έντυπου σχολικού βιβλίου, προφανώς για λόγους περικοπών του προϋπολογισμού. Η εξέλιξη αυτή επενδύεται ψευδώνυμα με την “πρόοδο” του ψηφιακού βιβλίου. Ποιος μπορεί να υποστηρίξει βασίμως ότι η διαδικασία της μάθησης, το διάβασμα και η εμβάθυνση, η μεθυστική σχέση με το βιβλίο, θα αντικατασταθούν αποτελεσματικά από την ηλεκτρονική ροή των πληροφοριών;

Το Υπουργείο Παιδείας και o Τζωρτζ Όργουελ

από AntistaChef

του Γιώργου Αγγελόπουλου

από την Αυγή

Η οργάνωση του πολιτικού και πολιτειακού συστήματος των αστικών δημοκρατιών βασίζεται σε αρχές που προκύπτουν από κοινωνικές συγκρούσεις και συναινέσεις. Στις περισσότερες αστικές δημοκρατίες, η εξουσία κατανέμεται σε θεσμούς των οποίων η λειτουργία καλείται να υπηρετήσει συγκεκριμένες αξίες. Υπάρχει, για παράδειγμα, ένα δικαστικό σώμα που υπηρετεί τη δικαιοσύνη, ένα υπουργείο που υπηρετεί το αγαθό της υγείας των πολιτών, ένα υπουργείο που υπηρετεί προνομιακά τις αξίες της παιδείας και του ορθού λόγου.

Η παρούσα κατάσταση στην παιδεία υπερβαίνει τα όρια του σουρεαλισμού και κινείται προς την κατεδάφιση όλων όσα κατάφεραν με κόπο να χτίσουν οι κυβερνήσεις και οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων από το 1974 και μετά. Το Υπουργείο απλά αντικαθιστά ό,τι καταστρέφει με τη λέξη «διαβούλευση». Το χειρότερο όμως είναι ότι υιοθετεί πρακτικές που κατάφωρα αναιρούν ακόμα και τις ελάχιστα εναπομένουσες δικλείδες ασφαλείας ενός θεσμού που καλείται να υπηρετήσει τον ορθό λόγο. Τα παραδείγματα είναι, δυστυχώς, πάμπολλα. Επιλέγω τρία, πολύ πρόσφατα: την απάντηση του υπουργείου για την καθυστέρηση ενίσχυσης της έρευνας, το κείμενο των «32 απαντήσεων» του υπουργείου στην πρόσφατη ομόφωνη απόφαση της συνόδου των πρυτάνεων και την κατάργηση των αθλητικών σχολείων. Συγκεκριμένα:

Μια νέα σφαγή των νηπίων

"Massacre of the Innocents" Marcantonio Raimondi, 1510 (πηγή)

της Μαριάννας Τζιαντζή
από την ιστοσελίδα της 

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα του ΕΚΚΕ, 450.000 (23,3%) παιδιά και έφηβοι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Φτώχεια και των γονέων, λέγαμε κάποτε, φτώχεια και των παίδων, διαπιστώνουμε σήμερα.

Γιατί να διαβάσω, δάσκαλε;

(πηγή)

του Χρήστου Κάτσικα

από Τα Νέα

(απόσπασμα)

Ποιο είναι το υπαρκτό σχολείο; Μιλάµε για το σχολείο των δυσαρεστηµένων. Αυτή είναι η σωστή ονοµασία του σηµερινού σχολείου που βιώνει ο εκπαιδευτικός.

Ας προσέξουµε. Οι γονείς είναι δυσαρεστηµένοι καθώς πληρώνουν πολύ ακριβά τη φοίτηση των παιδιών τους στην κατ’ επίφαση δηµόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Μάλιστα η δυσαρέσκειά τους τροφοδοτείται δικαίως ακόµη περισσότερο σήµερα, αφού η «επένδυση» στην εκπαίδευση των παιδιών τους έχει όλο και λιγότερη «απόδοση» όπως αποδεικνύει η καθηµερινή εµπειρία και τα στατιστικά στοιχεία µε τους δεκάδες χιλιάδες ανέργους, ετεροαπασχολούµενους και υποαπασχολούµενους πτυχιούχους.