Δεν χρωστάμε - Δεν πληρώνουμε

Στο πλαίσιο της Διεθνούς Συνάντησης ενάντια στο Χρέος και στη Λιτότητα (www.elegr.gr), η «Πρωτοβουλία Γυναικών Ενάντια στο Χρέος και στα Μέτρα Λιτότητας», καλεί στη συνάντηση γυναικών με θέμα «Δεν χρωστάμε, Δεν πληρώνουμε», που θα γίνει στις 11 το πρωί της Κυριακής 8 Μαΐου, στη Νομική Σχολή Αθήνας, (Σίνα 3 και Μασσαλίας, Αίθουσα 2, 1ος όροφος).

Κεντρική ομιλήτρια θα είναι η Βραζιλιάνα Μαρία Λουσία Φατορέλι, που πρωταγωνίστησε στο Λογιστικό Έλεγχο του χρέους στο Εκουαδόρ.

Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις από αγωνίστριες κοινωνικών κινημάτων και συζήτηση.

Μετά τη συνάντηση, θα πραγματοποιηθεί η πρώτη προβολή του μικρού μήκους ντοκιμαντέρ που ετοιμάστηκε ειδικά για την εκδήλωση (2- 2.30μμ, Αμφιθέατρο 1, 1ος όροφος). Η ταινία μέσα από διηγήσεις 4 γυναικών -μεταξύ των οποίων και η Κωνσταντίνα Κούνεβα- επιχειρεί μια σύντομη εξιστόρηση της θέσης που επιβλήθηκε στις γυναίκες από το 18ο αι. μέχρι σήμερα.

Όταν το Χόλιγουντ διαστρεβλώνει την Ιστορία

H Αντζελίνα Τζολί συνομιλεί με Βόσνια (πηγή)

της Μελίνας Βολιώτη
από ΑΥΓΗ

«Οι βιασμοί μας είναι τα τραύματα της ζωής μας και όχι μία ιστορία αγάπης», Μπακίρα Χάσετσις, πρόεδρος της Ένωσης «Γυναίκες - Θύματα Πολέμου» της Βοσνίας.

Θα μας τρελάνουν οι Αμερικανοί λειτουργοί της έβδομης τέχνης. Έχουν ένα τρόπο στις ταινίες τους να διαστρεβλώνουν γεγονότα ιστορικά, να απομυθοποιούν ιστορικές προσωπικότητες, να αμφισβητούν τους συμβολισμούς. Και όλα αυτά, φαντάζομαι, στο όνομα της ελευθερίας της τέχνης και του δικαιώματος στη μυθοπλασία.

Δούλοι, γυναίκες, μισθωτοί

"working week" (πηγή) 

του Γιώργου Φαράκλα*

από ΑΥΓΗ 

Κάποτε υπήρχαν άνθρωποι που ήταν δούλοι, τους αγόραζαν και τους πουλούσαν. Τόσο ισχυρή είναι η ιδεολογία, που υπήρχαν μεγαλοφυείς φιλόσοφοι, όπως ο Αριστοτέλης, που υποστήριζαν ότι κάποιοι άνθρωποι είναι από τη φύση τους δούλοι. Μετά οι μαύροι ειδικά θεωρήθηκαν φύσει δούλοι. Πολλοί στήριζαν μάλιστα αυτή τη θέση σε δήθεν εμπειρικά δεδομένα: «Οι μαύροι είναι τεμπέληδες, το βλέπουμε», έλεγαν. Ποτέ δεν σκέφτηκαν ότι, αν είσαι δούλος, δεν έχεις κανένα λόγο να σκοτώνεσαι στη δουλειά, αφού το έργο σου δεν σου αναγνωρίζεται.