Το δόγμα του σοκ: Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής

από την Εποχή 28/8/10

Η Ναόμι Κλάιν είναι γνωστή στους αναγνώστες της «Εποχής». Τόσο για την κινηματική δράση της στην απέναντι ακτή του Ατλαντικού, όσο και από τα γραπτά της που πολλές φορές έχουμε μεταφράσει και δημοσιεύσει. Αυτή τη φορά, με το βιβλίο της «Το δόγμα του σοκ: Η άνοδος του καπιταλισμού της καταστροφής» κάνει ένα βήμα πιο πέρα. Επιχειρεί να συνδέσει τη γνωστή φριντμανική θεωρία της θεραπείας σοκ με την τακτική του ασύδοτου καπιταλισμού να εκμεταλλεύεται -ακόμη και να ευνοεί ή και να προκαλεί- καταστροφές, που στη συνέχεια αξιοποιεί ως «ευκαιρίες» για τη διάλυση κάθε ίχνους δημόσιας σφαίρας ή κοινωνικών υπηρεσιών, κάθε τύπου συλλογικότητας, προς όφελος της επέλασης του ιδιωτικού κεφαλαίου, της αχαλίνωτης αγοράς και της φοβισμένης ατομικότητας.

Mια πολύ επιλεκτική χρονιά της ερήμου

(πηγή)

του Θανάση Σκαμνάκη 
από το ΠΡΙΝ (30/7/10)

Η κρίση προκαλεί τους καλλιτέχνες και τη δημιουργία. Ως μια ασυνήθιστη κατάσταση βγάζει τις σκέψεις τους από την καθημερινότητα, την αγωνία των μοντερνιστικών εφευρέσεων και σχημάτων, την αναζήτηση του εκκεντρικού και την ενδοσκόπηση και προτάσσει κοινωνικές διεργασίες, εντάσεις, ανατροπές. Δεν ξέρω τι καλλιτεχνικά έργα θα γεννήσει η ελληνική κρίση, πάντως η κρίση της Αργεντινής στις αρχές της δεκαετίας προκάλεσε τη δημιουργία αρκετών έργων, που σε κάθε περίπτωση εμείς σήμερα τα παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 

Αντιθέσεις...

"Κι εγώ ρωτώ τους οικονομολόγους, τους πολιτικούς , τους ηθικολόγους : υπολόγισαν ποτέ τον αριθμό των ατόμων που υποχρεωτικά καταδικάζονται σε αθλιότητα, σε άνιση εργασία, σε εξαχρείωση, σε αφροσύνη, σε διεφθαρμένη άγνοια, σε ανίκητη δυστυχία, σε απόλυτη ένδεια, για να παραχθεί ένας πλούσιος;"

Αλμέιντα Γκαρέτ

(1799-1854)

Απο ''Το τετράδιο'' του νομπελίστα Ζοζέ Σαραμάγκου 

εκδ.Καστανιώτη

(από το blog Ταρατατζούμ :) )

To star (money) system και οι άλλοι...

από GabrielZamoraMoreno