Αθήνα 6/12/2014 - "Μπαλάντα για τους ασφαλίτες"

Ομάδα ασφαλιτών μαζί με τις δυνάμεις των ΜΑΤ στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, Αθήνα 6/12/2014

"Πρέπει να είσαι ηλίθιος για να πιστεύεις πως όλοι οι διαδηλωτές είναι ασφαλίτες. Αλλά πρέπει να είσαι και μπετόστοκος για να μην βλέπεις πως σήμερα κατέβηκε ολόκληρος στρατός παρακρατικών." [SL]

- Τα βιντεάκια είναι από την ιστοσελίδα του ρ/σ  "105,5 στο Κόκκινο" / (κανάλι στο youtube)

"Μπαλάντα για τους ασφαλίτες"

Αισθήματα έχω αδερφικά,
για της ασφάλειας τα φτωχά λαγωνικά,
που με χιόνια και βροχές,
να με φυλάνε έχουν διαταγές.

Που μικρόφωνα βάζουν για ν' ακούν,
όσα από το στόμα μου περνούν,
τραγούδια και βρισιές κι αστεία,
στον καμπινέ και στην τραπεζαρία..

Αδέρφια μου ασφαλίτες, εσείς μόνο,
τον δικό μου ξέρετε τον πόνο!

Εσείς ξέρετε πως
η σκέψη μου είναι διαρκώς,
τρυφερή και παθιασμένη,
στον αγώνα αφιερωμένη.

Λόγια που αλλιώς θα 'χαν χαθεί,
στα μαγνητόφωνά σας έχουνε γραφτεί.
Και για ύπνο όταν πάτε,
τα τραγούδια μου ξέρω τραγουδάτε.

Ευχαριστώ γι αυτό πολύ
συνεργάτες μου πιστοί.

.-.-.-.

στίχοι: Βόλφ Μπίρμαν (απόδοση στα ελληνικά Δημοσθένης Κούρτοβικ)
μουσική, ερμηνεία: Θάνος Μικρούτσικος
δίσκος: "Πολιτικά τραγούδια" (1975)

Πόλη μαγική

Διονύσης Θεοδόσης - Πόλη μαγική 
 στίχοι: Άλκης Αλκαίος
μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
α' εκτέλεση: Διονύσης Θεοδόσης

στο δίσκο: Όσο κρατάει ένας καφές (1989)

Στην πόλη αυτή τη μαγική,
πώς έγινε έτσι το πρωί;
Πού πήγαν τόσες μουσικές,
πού πήγαν τόσα λόγια;

Κι εγώ τρελός που τριγυρνά,
σε σπίτι που ‘πιασε φωτιά,
ψάχνω για εξόδους μυστικές
και για κανάλια υπόγεια.

Και εσύ στον άνεμο φτερό,
να κοροϊδεύεις το καιρό
και όπου η ζωή σε βγάλει.
Ας ήταν να ‘ρθεις τώρα εδώ,
στο γκρεμισμένο μου ουρανό
και να πετάξεις πάλι.

Στην πόλη αυτή τη μαγική,
πώς έγινε έτσι το πρωί;
Πού πήγαν τόσες Κυριακές,
πού πήγαν τόσοι φίλοι;

Από μια κίτρινη κλωστή,
κρεμιέται ο κόσμος και η ζωή,
κι εγώ κρεμιέμαι από το χτες
και απ’ τα γλυκά σου χείλη.

Και εσύ στον άνεμο φτερό,
να κοροϊδεύεις το καιρό
και όπου η ζωή σε βγάλει.
Ας ήταν να ‘ρθεις τώρα εδώ,
στο γκρεμισμένο μου ουρανό
και να πετάξεις πάλι.

- Σε "διάλογο" με την όμορφη Μαγική πόλη της Ρένας... 

(στα πρόχειρα... κάποια στιγμή καλύτερα...)

- Στο e-orfeas υπάρχει ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στον Διονύση Θεοδόση από τον Τάσο Καραντή

Μοιάζουμε -λένε- με τους Ιρλανδούς...

Το κλιμάκιο  του ΔΝΤ στην Ιρλανδία προσπερνά τον άστεγο που ζητιανεύει  χωρίς να του  πάρει το κυπελλάκι. Έτσι είναι όταν ένας θεσμός διοικείται  απο  σοσιαλιστές, όπως ο Στρος Καν, η κοινωνική ευαισθησία είναι δεδομένη

(φωτογραφία και λεζάντα από την Αυγή)

Πάνω τα δρεπανηφόρα άρματα χθες στο Δουβλίνο, κάτω τον Ιούλη στην Αθήνα...

(από Αυγή)

Αλλά από εκεί και πέρα το χάος:

Το Πολυτεχνείο και οι εκτός κλίματος εξεγέρσεις

(πηγή)

του Κώστα Καραβίδα

από την ΑΥΓΗ

Αν υποθέσουμε ότι ισχύει ο αφορισμός του Καρούζου ότι η Ιστορία δεν σε περιμένει στη στάση του τρόλεϊ, τότε εύλογη είναι η απορία γιατί σήμερα στο πεδίο των κοινωνικών αγώνων δεν κουνιέται φύλλο. 

Μετά τις 5 Μάη, ένα παρατεταμένο μούδιασμα έχει διαπεράσει εκείνο το τμήμα του κοινωνικού σώματος που εκδήλωσε, στιγμιαία, πολιτική συμπεριφορά πολίτη και όχι υπηκόου, που έκανε χρήση δηλαδή του δημοκρατικού δικαιώματος της πολιτικής ανυπακοής. Σήμερα που το μέλλον εμφανίζεται με βίαιο πρόσωπο και οργανώνεται ερήμην μας ένα νέο μοντέλο κοινωνίας, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και κυρίως οι κατά συνήθεια αποκαλούμενοι πολίτες-καταναλωτές κοιταζόμαστε μεταξύ μας ανήμποροι να αρθρώσουμε το παραμικρό instead of. Πριν προλάβουμε ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, μας πρόλαβε και μας άλλαξε αυτός.

Τους έχω βαρεθεί!

από Katerinayia1972

Μεταφέρω εδώ τα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης συνοδεία του τραγουδιού του Θάνου Μικρούτσικου και του Βολφ Μπίρμαν...

Όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν...

Αφίσα του αμερικάνικου συνδικάτου βιομηχανικών εργατών του 1911. Στη κορυφή το -απρόσωπο!- κεφάλαιο και κατά σειρά βασιλιάδες και πολιτικοί ("σας κυβερνάμε"), θρησκείες κι εκκλησίες ("σας κοροϊδεύουμε"), στρατός και σώματα ασφαλείας ("σας σκοτώνουμε"), αστοί ("τρώμε για σας"), εργάτες ("δουλεύουμε για όλους"), υποπρολετάριοι, μετανάστες, τρίτος κόσμος ("σας ταϊζουμε όλους")