Ο κοκκινόκωλος πίθηκος και ο Ευάγγελος Βενιζέλος

(πηγή)

Του Γεράσιμου Μπετσιμέα
από την Αυγή

«Η αριστερά θέλει να μας κάνει Αλβανία ή Μολδαβία» άστραψε και βρόντηξε ο πολύς κύριος Βενιζέλος. Ασφαλώς αυτή η επίθεση, που ανακαλεί μνήμες από τον αντικομουνισμό άλλων εποχών, δεν είναι τυχαία. Ούτε εκφράζει μονάχα την αχαλίνωτη φιλοδοξία ενός πολιτικού που επιδιώκει ηγετικό ρόλο στο μπλοκ των μνημονικών δυνάμεων. Η έξαλλη αυτή επίθεση συνδέεται με τον σχεδιασμό τροϊκανών και μνημονιακών δυνάμεων μπροστά στις επερχόμενες εκλογές να επιβάλλουν εκβιαστικά και φοβικά διαλείμματα. Είναι προφανές ότι αυτά θα συνοδεύονται από αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και μέτρα για να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί από ένα πολιτικό σκηνικό που βρίσκεται σε κατάρρευση. Έτσι ο Σαμαράς ανοίγεται στον ακροδεξιό χώρο και βάζει δίπλα στην πυρσό της Ν.Δ. το τσεκούρι του Βορίδη. Τα ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, παρακινούμενοι από το ένστικτο της πολιτικής επιβίωσης, προειδοποιούν για τους λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς που θα προκαλέσουν οι εκλογές! Και φυσικά όλοι μαζί συμφωνούν να σημαδέψουν τα χαρτιά ώστε με ή δίχως εκλογές να μην αλλάξει τίποτα ουσιαστικά.

Ακραία έκφραση αυτής της ολοένα και μεγαλύτερης μετατόπισης προς τα δεξιά αλλά και πολύ αποκαλυπτική είναι και η επίθεση Βενιζέλου. Και είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τις πολιτικές αντιλήψεις και πρακτικές καθώς και για τα πολιτικά πρότυπα του κυνικού και αλαζόνα πολιτικού. Ο Βενιζέλος ολοένα και πιο συχνά προσφεύγει στο γκαιμπελικό «πες, πες ψέματα, στο τέλος κάτι θα μείνει» και μάλιστα με τον φανφαρονισμό και το τουπέ του Μπενίτο Μουσολίνι. Συνάμα προκαλεί ανατριχίλα η πολιτική θρασύτητα του ανδρός καθώς αυτή αποτελεί τυπικό γνώρισμα κάθε ακροδεξιού ηγετίσκου. Χρειάζεται πραγματικά ιδιάζουσα πολιτική θρασύτητα να επιχειρείς να φορτώσεις στην αριστερά την ευθύνη για τη χρεωκοπία του λαού και της χώρας. Πολύ περισσότερο όταν είσαι ένας από τους βασικούς ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς αυτής της χρεωκοπίας.

Να γιατί πηγαίνει ο νους στον κοκκινόκωλο πίθηκο. Αυτός, όπως είναι γνωστό, θεωρείται το θρασύτερο πλάσμα του ζωικού βασιλείου. Ε, λοιπόν, χρειάζεται θρασύτητα χιλίων κοκκινόκωλων πιθήκων να επιχειρείς μια τέτοια μετατόπιση ευθυνών. Ας μην τρέφουν όμως αυταπάτες ορισμένοι. Κανένας νόμος σαν κι αυτούς που έχει πατεντάρει ο κ. Βενιζέλος και παραγράφουν μεγάλα σκάνδαλα και εθνικά εγκλήματα και καμία φασιστικής έμπνευσης πολιτική προβοκάτσια δεν μπορεί να αποτρέψει την προσαγωγή τους στο δικαστήριο της Ιστορίας και όχι μόνο.

Αλλά τελικά ποιος ξέρει; Ίσως ένας τέτοιος ενδόμυχος φόβος να ερμηνεύσει τον διαρκή εκνευρισμό και τους τσαμπουκάδες του πληθωρικού συνταγματολόγου.

.-.-.-.

του Χάρρυ Κλυνν
από τη σελίδα του στο facebook

EY. BENΙΖΕΛΟΣ: «Μια ασύντακτη χρεωκοπία θα έφερνε την Ελλάδα στο βιοτικό επίπεδο της Αλβανίας και της Μολβαδίας»

Αδιόρθωτος είσαι ρε Βουβουζέλο, τι να σου πω, πάλι αδιάβαστο σε πιάνω. Οι Αλβανοί γείτονές μας έζησαν χρόνια κάτω από το απάνθρωπο ολοκληρωτικό καθεστώς του Χότζα, φύγανε οικονομικοί μετανάστες από την πατρίδα τους και δούλεψαν σκληρά κάτω από αντίξοες συνθήκες… Μάζεψαν με ιδρώτα και αίμα δυο δεκάρες για να τις χάσουνε με το γνωστό σκάνδαλο των πυραμίδων!

Βάλανε κάτω το κεφάλι και δουλέψανε σαν τα μαύρα σκυλιά, υποφέρανε, αλλά ρε χειρότερε της Ευρώπης (τον τίτλο δε μπορεί να σου τον φάει κανένας) δεν κάλεσαν, όπως, κάνατε εσείς το ΔΝΤ για να τους σώσει… Ούτε δώσανε κώλο στους τοκογλύφους και το κυριότερο δεν γίνανε το περίγελος και οι ξεφτίλες της Ευρώπης όπως γίναμε εμείς που χάσαμε και την πατρίδα μας και την αξιοπρέπειά μας… Άντε μπράβο, σαχλαμαροεξακοντιστή!

Οι ψόφιες ορμές

(πηγή)

του Δημήτρη Α. Σεβαστάκη 

από το Δρόμο της Αριστεράς

Η πλέμπα θέλει ευκολίες για φαγητά και μοιχείες, θέλει το ζωδιακό υπερπέραν της μύτης της, θέλει Μύκονο, θέλει βιβλία για μεταφύτευση φυτών, για ελεγχόμενες αναπνοές και θετική ενέργεια, για πλούσια ηλιθιότητα και τεχνικές αδυνατίσματος. Ακόμα, θέλει απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας μπλεγμένα με Αγωγή του Πολίτη: πτωχεύουμε ως χώρα γιατί δεν απολύουμε με ξυλοδαρμό «τους άλλους», ώστε ν’ ανασάνει ο ιδιωτικός τομέας.  

Τα καλά παιδιά μυρίζουν

(πηγή)

του Κώστα Καναβούρη

από την Αυγή της Κυριακής 

 

Έχει αφηνιάσει όλο αυτό που αποκαλούμε σύστημα εξουσίας ή απλώς είναι η ιδέα μου; Καθόλου δεν νομίζω κάτι τέτοιο. Αντίθετα η εφαρμοσμένη κρατική τρομοκρατία ζει και πάλι ημέρες δόξης λαμπρές. Και από την κρατική αυτή τρομοκρατία φυσικά δεν γίνεται να εξαιρεθεί η παρακρουστική θριαμβολογία περί ενός νέου -ευρωπαϊκού αυτή τη φορά- σχεδίου Μάρσαλ. Όλος αυτός ο ανασκολοπισμός εννοιών και νοημάτων που ξεκινάει από τον πρωθυπουργό και φτάνει πιο κάτω κι από το τελευταίο αλητάριο της (ο Θεός να την κάνει τέτοια) δημοσιογραφίας που εμφανίζει την υποδούλωση και την εθνική απομείωση για εμφατική σώτειρα επιτυχία, αν δεν συνιστά τρομοκρατία, τότε τι άλλο συνιστά; Είναι δε τόσο κραυγαλέα φανερή η συνθήκη που εξανεμίζει την υπόσταση της χώρας στους τέσσερις ανέμους των αγορών, ώστε το κλασικό οπλοστάσιο των υποστηρικτών θεωρήσεων δεν επαρκεί ούτε κατ' ελάχιστον.

Πωλείται η Πελοπόννησος;

σκίτσο του Στάθη από την Ελευθεροτυπία

του Θανάση Καρτερού

από την Αυγή 

Υπάρχουν ρεπορτάζ που ο ρόλος τους υπερβαίνει την απλή δημοσιογραφική απόδοση της πραγματικότητας. Και αγγίζει τα όρια της ιστορίας -υπό την έννοια ότι επηρεάζουν τις εξελίξεις με τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις τους. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν αυτά αναφέρονται σε δραματικές στιγμές για την πατρίδα, για την Ευρώπη, ακόμα και για τον κόσμο ολόκληρο θα μπορούσαμε να πούμε.

Ένα τέτοιο ρεπορτάζ, που μας έκανε υπερήφανους ως Έλληνες για τον τσαγανό του πρωθυπουργού μας, είχαμε την ευτυχία να διαβάσουμε στο Βήμα της Κυριακής. Το οποίο υπό τον τίτλο «Γ. Παπανδρέου: τι θέλετε, να πουλήσω την Πελοπόννησο;» και με υπότιτλο «το δράμα του πρωθυπουργού και οι εκκλήσεις του στους εταίρους για διάσωση» δίνει επιτέλους την πραγματική εικόνα της μάχης του Δαυίδ Παπανδρέου εναντίον των Γολιάθ Ευρωπαίων.

Η σεμνότητα της απουσίας και η απουσία της σεμνότητας

(πηγή)

του Κωστή Γιούργου 

πηγή: Η Αυγή της Κυριακής

"Μα όποιος τους νόμους τιμά της χώρας του 

και την ορκόδετη των θεών δίκη, 

δοξάζει την πόλη του,  

κι είναι χαμός της εκείνος, 

που ξεδρομίζει απ' την ίσια τη στράτα  

χάρη στο θράσος του.  

Ο θεός να μη δώσει ποτέ  

κάτω απ' την ίδια τη στέγη να κάθεται  

ή να μου είναι ένας τέτοιος ομόγνωμος"  

Σοφοκλής, "Αντιγόνη"  

μτφρ. Ιωάννης Γρυπάρης

Η πατρίδα που, με κόπους και βάσανα πολλά, χτίστηκε με ψηφίδες και ογκόλιθους παρμένους από τους τραγικούς ποιητές, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη, του Αισχύλου, από τον Όμηρο, τον Ηρόδοτο, τον Θουκυδίδη, θρυμματίζεται μπροστά στα μάτια μας.

Η Ελλάδα που μας έμαθαν να αγαπούμε φτωχοντυμένοι δάσκαλοι μέσα σε κρύες σχολικές αίθουσες τα παγωμένα, τα έντρομα μετεμφυλιακά χρόνια, βαστώντας στο ένα χέρι τον Ρήγα Βελεστινλή και στο άλλο τον Αδαμάντιο Κοραή, γονατίζει, πέφτει.

Πού είναι ο Κωστής Παλαμάς, ο Σεφέρης, ο Ελύτης; Που ο Ρίτσος, ο Κατσαρός, ο Καρούζος, που ο Νίκος Σβορώνος κι ο Φίλιππος Ηλιού; Πού είναι ο ποιητής τώρα που τον χρειάζεται ο τόπος, ο λαός όσο ποτέ; Πού ο λόγιος, ο ιστορικός, ο επιστήμονας, που ο επώνυμος και κοινωνικής ευθύνης και προσφοράς να σταθεί και να στηρίξει την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό που δοκιμάζονται οικτρά;

Αργεί απελπιστικά η φωνή που θα σηκωθεί να σκεπάσει την ενορχηστρωμένη κακοφωνία που έχουν εξαπολύσει κατεναντίον μας κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες.

Τώρα ακούγεται η φωνή των εθελόδουλων, συναγωνίζονται ο προσκυνημένος με το λακέ ποιος θα μας φτύσει πιο καλά στα μούτρα, ποιος καλύτερα θα διαστρέψει, θα αποσιωπήσει, θα υπερπροβάλει, θα συκοφαντήσει, θα στρέψει τον ένα μας ενάντια στον άλλο, ποιος θα φορτώσει καλύτερα με πλαστές ενοχές και διλήμματα τη συνείδηση των αδαών και των ευάλωτων. Και βλέπεις εκεί "υπηρέτες" του καθήκοντος της ενημέρωσης, αστέρες τηλεοπτικούς και βιρτουόζους της πένας να έρπουν μέσα στα ίδια τους τα φτύσματα, στα εξεμέσματα της ανερυθρίαστης ψευδολογίας τους, στα απεκρίμματα της εθελοδουλείας τους, να σιρίζουν;; την περιφρόνησή τους για τους πληβείους που τους χαλάνε τη βολή με τις διαμαρτυρίες τους, να φτύνουν το ερπετό φαρμάκι τους στον λόγο και στον αντίλογο.

Γερμανοί, οι... λουφαδόροι της ΕΕ!

(πηγή)

του Γιώργου Δελαστίκ 

από το Έθνος 

Σοκ για την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ αλλά και για όλους τους Γερμανούς θα αποτελέσει σίγουρα η έκθεση της επίσημης υπηρεσίας της ΕΕ που αποκαλείται Ευρωπαϊκό Ιδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας (Eurofound), την οποία παρουσίασε χθες με θεαματικό τρόπο, στην πρώτη σελίδα του οικονομικού της τμήματος, η δεξιά γερμανική εφημερίδα "Ντι Βελτ".

"Πρωταθλήτρια του ελεύθερου χρόνου η Γερμανία" ήταν ο τίτλος. "Μελέτη της ΕΕ: πουθενά στην Ευρώπη δεν έχουν οι εργαζόμενοι περισσότερη άδεια" τόνιζε ο υπότιτλος. Τα συμπεράσματα της έκθεσης για το 2010 ήταν καταλυτικά. Με βάση τα πραγματικά επεξεργασμένα στοιχεία για πέρυσι, οι Γερμανοί και οι Δανοί είχαν κατά μέσο όρο 30 μέρες άδεια, σαφώς περισσότερες δηλαδή από τον μέσο όρο της ΕΕ που πέρυσι ήταν 25,4 ημέρες και πολύ περισσότερες από τους Ελληνες που είχαν μόνο 23 μέρες!

Μπρέιβικ & Σια: Ο Αγών τους

του Γαλαξιάρχη

Το πρωτοφανές φονικό της Νορβηγίας ξύπνησε τους Ευρωπαίους από το λήθαργό τους. Η άνοδος της ακροδεξιάς σε συνθήκες οικονομικής κρίσης είναι μία πραγματικότητα που, ενώ θυμίζει έντονα ημέρες του μεσοπολέμου, ολόκληρη η Ευρώπη προτιμά να αγνοεί. Φιλοναζιστές ή ακόμη και αμετανόητοι νεοναζί έχουν ενταχθεί πλήρως στις αστικές δημοκρατίες και αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι συνομιλητές του πολιτικού συστήματος, στα δημοσιογραφικά πάνελ, τα πανεπιστήμια ακόμη και τα κοινοβούλια. 90 πτώματα εφήβων και 1.500 σελίδες μίσους, χαστούκι στα μούτρα των Ευρωπαίων. Δεν μπορούν πια να κοιμούνται αμέριμνοι. 

Ποια κόλαση γέννησε τον Μπρέιβικ;

σκίτσο του Kianoush Ramezani, Cartoon Movement

του Θανάση Καρτερού

από την Αυγή  

Αναρωτιέται κανείς με αφορμή το μακελειό στη Νορβηγία μήπως θα πρέπει σε μια κοινωνία που έχει βαφτίσει το απάνθρωπο ανθρώπινο, που έχει οργανώσει θεσμικά τη βία και την αγριότητα και που προτάσσει στις αξίες της το δίκαιο του ισχυρού, να μάθουμε να ζούμε και με τους διαταραγμένους Θεούς-Δολοφόνους. Οι οποίοι επικαλούνται μεγάλους σκοπούς για να διαπράξουν εγκλήματα -αποτρόπαια αλλά απαραίτητα, όπως δήλωσε διά του συνηγόρου του ο Άντερς Μπέριγκ Μπρέιβικ.

Μαθαίνουμε ήδη πολλά και σίγουρα θα μάθουμε ακόμα περισσότερα για την ταυτότητα, τα παιδικά χρόνια, τις ιδέες και τη ζωή του Νορβηγού τρομοκράτη. Και ασφαλώς το ψυχολογικό του προφίλ δεν είναι άσχετο με το ανείπωτο που διέπραξε. Είναι όμως άσχετο επίσης το γεγονός ότι μεγάλωσε μέσα σε μια αποθέωση «δίκαιης» βίας; Διδάχτηκε στην πράξη, όπως και όλη η γενιά του, ότι κυρίαρχος είναι ο πιο δυνατός και ο πιο φονικός; Έμαθε και εμπέδωσε και μόνο τις ειδήσεις παρακολουθώντας, ότι οι παράπλευρες απώλειες, οι εκατόμβες αθώων νεκρών, οι καταστροφές χωριών, πόλεων και χωρών ολόκληρων είναι «αποτρόπαιες αλλά απαραίτητες», όταν υπάρχει καλός σκοπός;

Οδηγίες προς (δυτικούς) δημοσιογράφους

του Σπύρου Δερβενιώτη, από Cartoon Movement

Ο Γιώργος και ο Λύκος

του Γαλαξιάρχη

Η χρεοκοπία(*) είναι η καταστροφή του έθνους. Δε θα πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις. Θα κλείσουν τα νοσοκομεία και τα σχολεία.  Θα πεινάσουμε. Θα σκοτωνόμαστε στα σούπερ μάρκετ για ένα κουτί Νουνού. Θα βγουν τα Λέοπαρντ να φρουρούν τα ΑΤΜ της Eurobank. Άνθρωπος θα τρώει άνθρωπο και σκύλος θα τρώει σκύλο...

Το «σπίτι» της λογικής σας είναι μπορντέλο.

Van Gogh Cuts His Ear at the Brothel in Arles. 1978. Guttuso Renato (1912-1987)

του Ρούσσου Βρανά 

από ΤΑ ΝΕΑ

Το «σπίτι» της λογικής σας είναι μπορντέλο. Καστοριάδης; Ισως. Ξεχνάμε με τα χρόνια τα λόγια, ακόμη και των φίλων. Η Ιστορία, όμως, κάθε τόσο επιστρέφει αμείλικτα για να μας τα θυμίζει.

Σε ένα τέτοιο «σπίτι» φαίνεται πως έχουν σπιτώσει τη λογική εκείνοι που διαφεντεύουν τις τύχες μας. Δυο-τρία χρόνια τώρα, από τότε που ξέσπασε η κρίση, προσπαθούν να μας την πουλήσουν ως «κοινή λογική». Ομως, μολονότι ως τέτοια θα την περίμενε κανείς εύκολη, με ορθάνοιχτα τα σκέλια, να δείχνει ανοχή σε κάθε είδους διαστροφές, δεν τους φτάνει αυτό. Την υποβάλλουν σε καθημερινούς αποτρόπαιους βιασμούς. 

«Και τι θέλετε, να χρεοκοπήσουμε;»!!!

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου

του Νίκου Μπογιόπουλου

από τον Ριζοσπάστη

Στην αρχή μας είπαν:

«Αλλαγές στο Ασφαλιστικό (σ.σ.: εννοούσαν διάλυση του Ασφαλιστικού) ή χρεοκοπία;»...

Ακολούθως ισχυρίστηκαν:

«Αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις (σ.σ.: εννοούσαν επιβολή εργασιακών σχέσεων τύπου «Νταχάου») ή χρεοκοπία;»...

Στη συνέχεια και αφού πρώτα οι «παπαγάλοι» τους προλείαναν το έδαφος με... αθώα ερωτήματα του τύπου

«ΔΝΤ ή χρεοκοπία;»,

«τρόικα ή χρεοκοπία;»,

πέρασαν στο προκείμενο:

«Μνημόνιο (τουτέστιν: μειώσεις μισθών, κατακρήμνυση συντάξεων, κατάργηση δώρου, φοροεπίθεση κλπ.) ή χρεοκοπία;»...

Ξεβράκωμα πράσινων γκεμπελίσκων...

από R2002002

Εκ του Φρουραρχείου:

Μετά την σωτηρία της πατρίδος με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, η κυβέρνηση προέβη εις εκστρατεία αληθείας και διαφωτίσεως των ιθαγενών. Έτσι μάθαμε ότι η αστυνομία απέτρεψε σχέδιο ανατροπής της δημοκρατίας εξαφανίζοντας την για λίγες ώρες ώστε οι επίδοξοι πραξικοπηματίες της πλατείας Συντάγματος να μην μπορούν να τη βρουν.

Η τρομοκρατία των σκυμμένων και οι όρθιοι της πλατείας

σκίτσο του Πέτρου Ζερβού από την Ελευθεροτυπία

του Γαλαξιάρχη 

Όσο πλησιάζουμε στο κρίσιμο διήμερο της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου, τόσο κλιμακώνεται η επίθεση των πολιτικών και μιντιακών ταγών του καθεστώτος, καθώς και της πνευματικής ολιγαρχίας που έχει συστρατευτεί (αν όχι επιστρατευτεί) με το αστικό στρατόπεδο. Αν μέχρι πριν λίγες εβδομάδες υπήρχαν ακόμη άνθρωποι που θεωρούσαν ότι ο όρος "ταξικός πόλεμος" είναι μία ξύλινη έκφραση μηδενιστικού μίσους της Αριστεράς, θα πρέπει λογικά να έχουν αρχίσει να αναθεωρούν. Αν πάλι όχι, καλό θα είναι να ρίξουν μία ματιά -και με ψυχραιμία- στα όσα γράφουν και εκστομίζουν εναντίον του λαϊκού παράγοντα, και να παρατηρήσει ποιοι και πώς εκφράζουν τις ίδιες απόψεις και εξυπηρετούν τα ίδια συμφέροντα. Δεν χρειάζεται να εντρυφήσουν στα απόκρυφα της μαρξιστικής θεολογίας. Τα μόνα που απαιτούνται είναι λίγα ελληνικούλια, λίγο παραπάνω καθαρό μυαλό και ακόμη περισσότερη ψυχραιμία. 

Πρώτα από όλα, αυτό που διαπιστώνεται διά γυμνού οφθαλμού είναι ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός δεν συνάδει με τη δημοκρατία. Για την ακρίβεια, την απεχθάνεται στην ουσία της (και η ουσία της δημοκρατίας δεν είναι "το δικαίωμα να φωνάξεις το σύντροφο Μπρέζνιεφ μαλάκα στην Κόκκινη Πλατεία" όπως έλεγε και ο Βαλαβανίδης ως επικεφαλής του Α2 στο "Λούφα και Παραλλαγή"). Ο λαϊκός παράγοντας, καθώς ενσωματώνει την εργατική τάξη και τα συμφέροντά της, αποτελεί ενοχλητικό ανάχωμα σε περίοδο συστημικής κρίσης. Έτσι, επιστρατεύονται τα ευφυολογήματα του "ανόητου", "αφελούς", "απαίδευτου" αλλά και "ένοχου λαού". Δεν μπορεί και δεν πρέπει να ελέγξει την εξουσία και όποιος επικαλείται τέτοια πράγματα ανήκει στις σκοτεινές και οπισθοδρομικές δυνάμεις του "λαϊκισμού". Ακόμη και η ελάχιστη αντίδραση στην ταξικότατη επιδρομή (βλ. απολύσεις, μειώσεις μισθών, κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, υπερφορολόγηση μισθωτών, απονέκρωση του κοινωνικού κράτους, ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών) βαφτίζεται προσπάθεια επιτάχυνσης της χρεοκοπίας (σ.σ. κάτι όχι εντελώς λανθασμένο, αρκεί να νοηματοδοτηθεί σωστά ο όρος "χρεοκοπία", γιατί όντως κάποιοι πρέπει να χρεοκοπήσουν μία και καλή). Στην κορύφωσή της, η ξετσιπωσιά της εξουσίας, θα τους κολλήσει τη δική της ρετσινιά (βλ. οι απεργοί επιδιώκουν τη συντήρηση του διαπλεκόμενου κράτος), τη στιγμή που οι διαδηλωτές, εμφανίζονται ούτε λίγο ούτε πολύ ως σύμμαχοι των κερδοσκόπων.

Νοσταλγία για τις καλές μέρες που πέρασαν

(πηγή)

του Γιάννη Ανδρικόπουλου

από την Αυγή  

Εκφράζουμε την αγανάκτησή μας για την υποβάθμιση της ζωής, στην οποία οδήγησαν τα ληφθέντα κυβερνητικά μετρά, καθώς και αυτά που θα ακολουθήσουν όταν, έχω την αίσθηση, θα έλθει σύντομα η ημέρα που θα κοιτάμε πίσω, στην άνοιξη του 2011, με νοσταλγία για τις καλές ήμερες που πέρασαν ανεπιστρεπτί.

Αυτό θα συμβεί ό,τι και να κάνει η κυβέρνηση ή οι πολίτες. Οι επιλογές είναι βασικά μόνον δύο και από αυτές διαλέγουμε τη λιγότερο κακή.

Είτε δεχόμαστε τους όρους, ενδεχομένως με ήσσονος σημασίας τροποποιήσεις, που υπαγορεύονται από τους δανειστές μας και τις κυβερνήσεις τους, είτε κηρύσσουμε πτώχευση και χρεωκοπία.

Ποιος είναι Γκοτζαμάνης;

σκίτσο Τάσου Αναστασίου από την Αυγή

του Θανάση Καρτερού

από την Αυγή

Πολλά μπορεί να καταλογίσει κανείς στον Γιώργο Πεταλωτή, αλλά όχι ότι δεν ξέρει ιστορία. Παρά το σχετικά νεαρό της ηλικίας του -έτος γεννήσεως το 1974 αναφέρει το βιογραφικό του- και για τις αντισυγκεντρώσεις του αλήστου μνήμης παρακράτους είναι ενημερωμένος και τον ρόλο του τρικύκλου στον τετραγωνισμό του εθνικόφρονος κύκλου γνωρίζει, αλλά και το όνομα Γκοτζαμάνης ξέρει τι σημαίνει.

Η ιστορική του κατάρτιση όμως δεν τον εμποδίζει δυστυχώς να πέφτει σε λάθη. Προφανώς επειδή έχει τον τελευταίο καιρό νεύρα και τα νεύρα δεν βοηθούν, ως γνωστόν, ούτε την πέψη, αλλά ούτε και την αφομοίωση της ιστορικής εμπειρίας. Μας προκύπτει έτσι στοχαστής -ας μην του φάμε το δίκιο-, αλλά νευρικός στοχαστής. Στοχάζεται πάνω στο παρελθόν για να φωτίσει το παρόν, αλλά τον προδίνει τη αδρεναλίνη του.

Κι εσύ υπουργέ βασανισμένε μην πατήσεις......

σκίτσο του Κωστή Βήχου (; πηγή)

του Διονύση Ελευθεράτου

από την SportDay (3/6)

Ίτε παίδες Ελλήνων! Η δημοκρατία κινδυνεύει. Ένα (μεικτό) τσούρμο από ΜΜΕ και... ξεσηκωμένους πολιτικούς διέγνωσε την απειλή: τη δημοκρατία τη ναρκοθετούν δέκα μούντζες και δυο πλαστικά μπουκαλάκια νερού έξω από τη Βουλή, καθώς και οι αποδοκιμασίες σε βάρος των VIP της Κέρκυρας που αναγκάστηκαν να λακίσουν δια θαλάσσης, υπό το ηχητικό κατευόδιο του συνθήματος "τέτοιο ρεζιλίκι, σας παίρνει το καΐκι". Διάφορα ρεντίκολα της "πολιτικής" και της "δημοσιογραφίας" έφθασαν στο σημείο να παραλληλίσουν τους... σκληρά δοκιμαζόμενους - αποδοκιμαζόμενους με τους αντιστασιακούς επί χούντας! Είδατε; Εκεί που όλοι έκαναν το χιλιοστό (και βάλε) μνημόσυνο στη μεταπολίτευση, μας προέκυψε Σάκης Καράγιωργας ο Πρωτόπαπας και Αλέκος Παναγούλης ο Λοβέρδος.

Ξεστομίζουν αρλούμπες για τα... τανκ οι παρωδίες "thing tank". Οι τηλεοπτικοί καραγκιόζηδες του Μνημονίου και του - πειστικού μόνο σε κύκλους στρουθοκαμήλων, αδαών ή ηλιθίων- "δεν γίνεται διαφορετικά". Ναι, οι φαιδροί που διαβάζουν κάθε βράδι το ίδιο σκονάκι, με το στερεότυπο "δια ταύτα" : πως χρειάζεται "συναινετική τολμηρή" εμμονή στο δρόμο που έφερε στα 348 δισ. ευρώ το χρέος των 298 δισ. (τόσο ήταν στη δύση του 2010).

Είκοσι μήνες επιτυχίες (και 6 παρωδίες του βιντεοδουλέματος)

από verveangel

από την Αυγή

Είκοσι μήνες επιτυχίες ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζει το νέο προπαγανδιστικό βιντεάκι. Ο ΓΑΠ, καθηλωμένος καθώς είναι στο δικό του σετ μεταφυσικών πεποιθήσεων για τον κόσμο, δεν ασχολήθηκε ποτέ με το να συμμαζέψει τα οικονομικά του κρατικού μαγαζιού μας. Η επικοινωνιακή εικόνα που προέβαλε, λοιπόν, ήταν ακριβώς αντίθετη από αυτό που εφάρμοζε, επαναλαμβάνοντας το παραμύθι της επανίδρυσης που κυκλοφορούσε το 2004 από τον PMPS (PrimeMinister PlayStation).

Δεν χρειάζεται παρά να κοιτάξουμε τα νούμερα που η ίδια η κυβέρνηση δημοσιεύει. 

"Πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από 'δω"

από va8ikokkino

από την Αυγή της Κυριακής

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Η κυβέρνηση -για την ακρίβεια ο πρωθυπουργός και ο κ. Παπακωνσταντίνου- ολοκλήρωσαν τη συμφωνία με την τρόικα για την οριστική διάλυση του κράτους και της κοινωνίας και επιχειρούν να εκβιάσουν την κοινοβουλευτική επικύρωσή της με συνοπτικές διαδικασίες σε ένα κλίμα που παραπέμπει ευθέως σε εκτροπή.

Όμως η όποια δυναμική και το όποιο απόθεμα πολιτικού κεφαλαίου διατηρούσε η κυβέρνηση έχει εξανεμιστεί μαζί με τις ελπίδες των πολιτών. Απομονωμένη η σκληρή μνημονιακή ομάδα της κυβέρνησης αδυνατεί να συγκρατήσει όχι μόνον την απομάκρυνση από το ΠΑΣΟΚ των απλών ψηφοφόρων και μελών, αλλά και τη διαφοροποίηση βουλευτών, ακόμα και υπουργών, που έρχονται αντιμέτωποι με τη λαϊκή οργή και βρίσκονται σε κλίμα αποστράτευσης.

Οι εκβιασμοί πέφτουν στο κενό. Κανείς πλέον δεν πιστεύει ότι η κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει. Ούτε καν οι πιστωτές και τα πολιτικά κέντρα του ευρωπαϊκού και του ελληνικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου που έχουν ποντάρει στην παραπαίουσα ομάδα Παπανδρέου. Όμως τη χαριστική βολή στον μνημονιακό μονόδρομο δίνουν οι δεκάδες χιλιάδες Αγανακτισμένοι, νέοι και μεγαλύτεροι, οι ζωντανές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας, ο κόσμος της δουλειάς που συγκεντρώνονται κάθε βράδυ στο Σύνταγμα και στις άλλες πλατείες και απαιτούν να τελειώνουμε με το Μνημόνιο και τους φορείς του εδώ και τώρα.