"Η απεργία είναι η κραυγή σου"

Βίντεο των Ισπανικών συνδικάτων για την απεργία της 14ης Νοεμβρίου.

"Ποιοί είναι τελικά αυτοί οι 'βίαιοι' διαδηλωτές;"

από spain15M

Οι αγανακτισμένοι πολίτες διαδηλώνουν. Οι επαναστάτες του μπάχαλου προκαλούν επεισόδια. Αθήνα, Βαρκελώνη 15/6... Με μια διαφορά. Οι Ισπανοί διαδηλωτές καταφέρνουν και τους απομονώνουν. Κάποιοι από αυτούς τους βάζουν τις φωνές (στο 1:15) που προκαλούν επεισόδια διαλύοντας την διαδήλωση. Κι όταν πια ο κλοιός γίνεται ασφυκτικός ωωω θαύμα, να! οι Ισπανοί ΜΑΤατζήδες! Και... φυγαδεύουν τους μπάχαλους σε κλοιό προστασίας από τους διαδηλωτές που τους γιουχάρουν!!!  

"Ποιοί είναι τελικά αυτοί οι "βίαιοι" διαδηλωτές;" αναρωτιέται το βιντεάκι στο τέλος... 

Το τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια φαντάζομαι θα υπάρχει και στα ισπανικά... 

Μανιφέστο των Ισπανών "Αγανακτισμένων"

Το κείμενο με τα αιτήματα των «αγανακτισμένων» (Los Indignados) της Puerta de Sol κυκλοφορεί και αναμεταδίδεται σήμερα με καταιγιστικό ρυθμό στο διαδίκτυο. Δείτε τα αιτήματά τους αναλυτικά (πηγή: The Insider):
 
1. ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

- Αυστηρός έλεγχος της φυσικής παρουσίας των αιρετών στην τήρηση των καθηκόντων τους. Συγκεκριμένες κυρώσεις για παραμέληση καθηκόντων.

- Περιορισμός των προνομίων στην καταβολή φόρων, ετών καταβολής ασφαλιστικών εισφορών και στο ύψος των συντάξεων. Εξίσωση του μισθού των εκλεγμένων αντιπροσώπων με το μέσο μισθό στην Ισπανία συν τα απαραίτητα επιδόματα για την άσκηση των καθηκόντων τους.

- Άρση της βουλευτικής ασυλίας. Μη παραγραφή των αδικημάτων διαφθοράς.

-Υποχρεωτική δημοσίευση των περιουσιακών στοιχείων όλων των δημοσίων λειτουργών.

-Μείωση των θέσεων που υπόκεινται σε καθεστώς διορισμού χωρίς περιορισμούς.

Η ελπίδα του αυθόρμητου

(πηγή)

του Γιώργου Ρούσση

από την Ελευθεροτυπία (29/5)

Εδώ κι ένα διάστημα όταν όλα πήγαιναν παντού από το κακό στο χειρότερο ήλθαν οι λαϊκές εξεγέρσεις των Αράβων να μας συνταράξουν. Εξεγέρσεις οι οποίες απέδειξαν ότι οι λαοί δεν είναι μόνον θεατές αλλά και ηθοποιοί της ιστορίας τους, και αυτό άσχετα από την κατάληξη που είχαν, ή τελικά θα έχουν, αυτά τα κινήματα. Αντιφάσεις σημαντικές αυτών των εξεγέρσεων, πέρα του ότι εκδηλώθηκαν σε χώρες με χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης των υλικών παραγωγικών τους δυνάμεων και όχι στις «ώριμες» καπιταλιστικές χώρες, ήταν ότι σημαντικό εξεγερτικό ρόλο έπαιξε η θρησκεία, ότι συντελέστηκαν εν τη απουσία της οργανωμένης αριστεράς, τουλάχιστον όπως αυτή είναι καταγεγραμμένη με την κλασική έννοια του όρου και τέλος ότι αυτές είχαν μάλλον έναν αυθόρμητο παρά συνειδητό χαρακτήρα. 

Μικρό χρονικό διάστημα αργότερα, ή ακόμα και παράλληλα με αυτές τις λαϊκές εξεγέρσεις, σε χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού είχαμε τρεις σημαντικές, στην κυριολεξία κωμικοτραγικές, λαϊκές εκδηλώσεις, οι οποίες απέπνεαν ένα βαθύτατο συντηρητισμό, ο οποίος καθώς φαίνεται διαπερνά μεγάλα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων αυτών των χωρών. Αναφέρομαι στους γάμους του πρίγκιπα Ουίλιαμ, στο Λονδίνο, στην αγιοποίηση του Πάπα Παύλου Ιωάννη ΙΙ στη Ρώμη, και στις «εορταστικές» εκδηλώσεις για τη δολοφονία του Μπιν Λάντεν στις ΗΠΑ.

Η Δημοκρατία της Πουέρτα ντελ Σολ

(πηγή)

του Ρούσσου Βρανά 

από ΤΑ ΝΕΑ (28/5) 

Ώρα 8 το βράδυ. «Αρχίζει η συνέλευση. Καµιά εκατοστή άνθρωποι κάθονται κατάχαμα και συζητούν. Άνθρωποι κάθε λογής. Κυρίως νέοι. ∆ιαφορετικοί. Όμως υπάρχει κάτι που τους ενώνει. ∆εν μπορούν να ανεχτούν την κοροϊδία. Και συμφωνούν ότι “η λειτουργία του πολιτικού συστήματος στέκεται πια εμπόδιο στην ανθρώπινη πρόοδο”». Έτσι περιγράφει η ισπανική εφημερίδα «Ελ Παΐς» τη ζωή σήμερα στην Πουέρτα ντελ Σολ, από τότε που καθημερινοί νέοι μετατράπηκαν από τη μια μέρα στην άλλη σε απείθαρχους και ανυπάκουους και εγκαταστάθηκαν στην πλατεία.

Democracia Real YA!: τo Μανιφέστο Φάντασμα

από Bomonk1

από τα Ενθέματα 

της Αυγής της Κυριακής 

μετάφραση: Jaquou Utopie

για το blog: Παραλληλογράφος

Μανιφέστο Φάντασμα*

Οι συγκεντρωμένοι στην Puerta del Sol, με πλήρη συνείδηση ότι αυτή είναι μια δράση εξελισσόμενη και αντίστασης, συμφωνήσαμε να δηλώσουμε τα παρακάτω:

Οι οπλισμένοι μπαμπουίνοι πιάσανε δουλειά στη Βαρκελώνη - (update)

από jsalvia  27 de maig de 2011 - Els Mossos d'Esquadra i Guàrdia Urbana han desallotjat aquest matí el campament d'indignats de Plaça Catalunya.

το δεύτερο βίντεο και το κείμενο από tsantirigr

Στη βία κατέφυγε στην Ισπανία, η κυβέρνηση του σοσιαλιστή Θαπατέρο για να εκκενώσει την κεντρική πλατεία της Βαρκελώνης που είχε εδώ και μέρες καταληφθεί ειρηνικά από τους «Αγανακτισμένους».

Χωρίς λάβαρα, αλλά με καρδιά και κέφι

Protesters take part in a demonstration with a banner that reads "System Error", in Madrid, on May 17, 2011. (Dominique Faget/AFP/Getty Images)

του Γιώργου Κυρίτση

από την Αυγή (24/5) 
 

Η κινητοποίηση της ισπανικής νεολαίας, το μέγεθος, η ένταση, η διάρκεια έχουν βραχυκυκλώσει το σύστημα όχι μόνον στην Ισπανία, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, καθώς λειτουργεί ως μαγνήτης για τα μάτια εκατομμυρίων νέων σε όλην την Ευρώπη που ζουν την ίδια ζοφερή πραγματικότητα της ανεργίας και της έλλειψης προοπτικής στη ζωή τους.

Πιθανόν μια πηγή έμπνευσης να ήταν οι εξεγέρσεις στη Β. Αφρική, η πλατεία Ταχρίρ, ίσως κάτι από τις παρακαταθήκες του Φόρουμ, μια σπίθα από τον δικό μας Δεκέμβρη, οι κινητοποιήσεις των Άγγλων μαθητών και φοιτητών, το κέφι των γερμανικών Love Parade. Ή ίσως τίποτε απ' όλα αυτά.

Η κινητοποίηση έχει όλα εκείνα τα εξωτερικά στοιχεία που έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε απολίτικα ή και αντι-πολιτικά και δεν έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτού που επίσης έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε πολιτικά. Τόσο το χειρότερο για μας, που έχουμε φάει τη ζωή μας προσπαθώντας να κατεβάσουμε τον κόσμο στον δρόμο, να φέρουμε τους νέους στο προσκήνιο.

Εικόνες, αιτήματα, ιστορικό της Ισπανικής Άνοιξης...

Shadows of people taking part in a demonstration organised by the group dubbed "Youth Without a Future" in Madrid, to protest against professional and social conditions of the youth in Spain, on May 15, 2011. The text reads "They call this democracy".

(Pedro Armestre/AFP/Getty Images)


Spanish Revolution 15M με τον José Luis Sampedro (πηγή οmadeon)

Fuera

του Costinho (21/5)
από το ιστολόγιό του 
{το κείμενο το είδα στο εξαιρετικό ιστολόγιο good Music good Life}

Γαργάρα μέχρι τώρα έχουν κάνει τις διαδηλώσεις στην Ισπανία τα έγκριτα τηλεοπτικά και ιντερνετικά μέσα στη χώρα μας. Τσιμουδιά μέχρι χτες, για να μη μας μπαίνουν ιδέες, μη μας τη βαρέσει και κατασκηνώσουμε κι εμείς στους δρόμους και τις πλατείες, μην αρχίσουμε κι εμείς και επικοινωνούμε ανά δύο, ανά τρεις, ανά χιλιοιδεκατρείς. Βλέπεις, αυτοί εκεί δεν είναι Αιγύπτιοι ή Λίβυοι για να έχουν τις ιδιαιτερότητες (sic) που κάνουν τις εξεγέρσεις να διαφέρουν απείρως (sic) και τα κινηματικά προτάγματα να μην συγχρονίζονται (sic καi lol). Αυτοί εδώ είναι Μεσόγειοι, αυτοί είναι κοντινοί, αυτοί δεν είναι τριτοκοσμικοί (tres sic), αυτοί είναι σαν εμάς (που δεν είμαστε τριτοκοσμικοί -45 απανωτά lol). Αυτοί το άλλο Σάββατο θα σηκώσουν ευρωπαϊκή κούπα, αλλά δεν φαίνεται να τους καίει και τόσο -όταν ήδη έχουν πάρει φωτιά τα μπατζάκια τους. Δεν είναι σαν κι εμάς, που κάθε κέλευσμα για πρωτιά από Ευρώπη μεριά, σημαίνει και επίταξη εθνικής υπομονής προς χάριν του μεγάλου σκοπού, του εθνικού στόχου, μαζί με εξαναγκασμό εθνικής ενότητας. Έστω και για την τρέχουσα βδομάδα, την κάθε βδομάδα που πιθανώς θα λάβει χώρα κι ένα μεγαλείο. Στη θέση του μεγαλείου και του στόχου βάλε ένα χλιδάτο ραπ ζεϊμπέκικο και τις κλωτσιές του Καραγκούνη. 

«Όχι»

Δείτε την πανοραμική σύνθεση από το βράδυ της Παρασκευής εδώ

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου 

από την Αυγή της Κυριακής 

Σκέφτομαι τους «αγανακτισμένους» Ισπανούς, που μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα μετέτρεψαν μια «παραξενιά» λίγων εκατοντάδων νεαρών σε κίνημα που κάνει τους άλλους ν’ ανησυχούν. Αναρωτιέμαι τι ήταν αυτό που τους έκανε να εγκαταλείψουν τη συνήθη απροθυμία των Ισπανών να συμμετέχουν σε διαδηλώσεις. Τι ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά; Ένα ευρηματικό σύνθημα, κάποια υπόγεια αλλά υποδειγματική οργάνωση που αιφνιδίασε τους πάντες; Ή μήπως ήταν αυτό που λέμε «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι»; Και ποια ήταν η σταγόνα;

Οι νέοι Ισπανοί φαίνονταν σχεδόν μοιρολατρικά εξοικειωμένοι με την υψηλή ανεργία εδώ και χρόνια. Τα συνδικάτα τούς παραδόθηκαν σχεδόν αμαχητί - με μια μόνο μέρα απεργίας- στα αλλεπάλληλα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Θαπατέρο. Και ναι μεν το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα θα πληρώσει ακριβά την πολιτική του, αλλά οι χιλιάδες «Αγανακτισμένοι» της Πουέρτα δελ Σολ φαίνεται να θέλουν κάτι πολύ περισσότερο. Θέλουν ενδεχομένως πολλά, αλλά αυτό που τους ενώνει είναι το σύνθημα «Αληθινή Δημοκρατία τώρα».

Βίντεο ζωντανά από τη Μαδρίτη

Βίντεο από την Puerta del Sol της Μαδρίτης σε συνεχή ζωντανή μετάδοση από το απόγευμα της Παρασκευής

http://especiales.lainformacion.com/panoramicas/manifestacion-acampada-sol/

πανοραμικήφωτογραφία από την Puerta del Sol της Μαδρίτης, φτιαγμένη από 130 φωτογραφίες... μπορείτε να κάνετε ζουμ και να κινηθείτε μέσα σε όλη τη συγκέντρωση... Για μια εικονική βόλτα...

Η καθολική εκκλησία επιτίθεται σε φοιτήτριες

του Δημήτρη Γκιβίση

από την Εποχή

Αυξάνεται συνεχώς το κίνημα αλληλεγγύης για τις 70 φοιτήτριες που διώκονται από την καθολική εκκλησία στην Μαδρίτη. Όλα ξεκίνησαν πριν λίγες μέρες, όταν οι φοιτήτριες έκαναν μια θεατρική διαμαρτυρία ενάντια στον σεξισμό και την ομοφοβία της καθολικής εκκλησίας και κατά των προνομίων που απολαμβάνει στο δημόσιο χώρο ενός κοσμικού κράτους.   

Το χάπενινγκ, που διήρκεσε περίπου 15 λεπτά, έγινε συμβολικά μέσα στην εκκλησία του πανεπιστημίου Complutense, με τις συμμετέχουσες να μένουν ημίγυμνες από την μέση και πάνω, κρατώντας διάφορα πλακάτ που έγραφαν «επιθυμία», «ελευθερία», «αυτοδιάθεση». Στη συνέχεια, διάβασαν ένα μανιφέστο κατά της εκκλησίας, έβαλαν αφίσες στους πίνακες ανακοινώσεων και φωτογράφισαν το γεγονός, στέλνοντας τις φωτογραφίες στο δίκτυο αντιπληροφόρησης FotogrAccion, από όπου κατέβηκαν μετά από λίγες ώρες ύστερα από επέμβαση του εισαγγελέα. Ο αρχιεπίσκοπος Μαδρίτης, μίλησε για ενέργειες που συνιστούν επίθεση στην ελευθερία της λατρείας, αναφέρθηκε σε εγκληματίες που βεβήλωσαν τον ιερό χώρο, και ζήτησε την ποινική τους δίωξη σύμφωνα με τα άρθρα 524 και 525 του ποινικού κώδικα, που αναφέρει ότι «οι πράξεις βεβήλωσης τιμωρούνται με φυλάκιση έως ένα έτος».