Φίλοι...

(πηγή)

Κοινωνικότητα και αλληλεγγύη

Δύο κινήσεις από ανθρώπους του πολιτισμού που τέτοιες δύσκολες εποχές δεν νοιάζονται μόνο για την... απαγόρευση του καπνίσματος (...) Για την πρώτη είχα διαβάσει στην Αυγή στις 21/4, για τη δεύτερη στο Δρόμο της Αριστεράς (24/4)

Η Τάνια, ο Κώστας και οι μουσικοί τους

από την Αυγή

Ούτε το διαφημίζουν ούτε το διατυμπανίζουν, αλλά πρόκειται για ό,τι πιο όμορφο, ζεστό και πλήρες κοινωνικότητας και αλληλεγγύης έχουμε συναντήσει ή ακούσει το τελευταίο διάστημα. Οι αγαπημένοι μας τραγουδιστές Τάνια Τσανακλίδου και Κώστας Θωμαΐδης παίρνουν τους εξαιρετικούς μουσικούς τους και στήνουν αυτοσχέδιες συναυλίες σε διάφορα σημεία της Αθήνας (πεζοδρόμους, πλατείες κ.λπ.) χωρίς αντίτιμο για όσους παρακολουθούν.
Μία ευκαιρία για πολιτισμό, διασκέδαση, ψυχαγωγία με την πιο ευγενή σημασία της λέξης προσφέρουν οι δύο τροβαδούροι και η παρέα τους ετούτες τις ημέρες της βαθιάς οικονομικής κρίσης που η κατάθλιψη παραμονεύει και οι δυνατότητες για να παρακολουθήσει κανείς κάτι ποιοτικό περιορίζονται δραστικά.
Μπράβο στην Τάνια, μπράβο στον Κώστα, μπράβο στους εξαίρετους μουσικούς τους!
Β.Β.

Ελεύθερες στο Διαδίκτυο οι ταινίες του Κ. Κατζουράκη  

από το Δρόμο της Αριστεράς 

Ο φυσικός χώρος των ταινιών του κινηματογράφου είναι η «αίθουσα» προβολής τους. Είναι, όμως, γεγονός ότι πολλές ποιοτικές ταινίες παραμένουν «αιχμάλωτες», καθώς δεν βρίσκουν εύκολα πέρασμα κι αυτό οφείλεται στο μη ολοκληρωμένο δίκτυο αιθουσών αλλά και σε άλλους παράγοντες.  Η ιδέα, λοιπόν, αλλά και η απόφαση του Κυριάκου Κατζουράκη να ακολουθήσει έναν εναλλακτικό δρόμο διανομής, τουτέστιν να «προβάλλει» μέσω της ιστοσελίδας www.vimeo.com τις 2 βραβευμένες ταινίες Γλυκιά Μνήμη (2005) και Ο Δρόμος προς τη Δύση (2003) είναι πολύ ενδιαφέρουσα. «Ίσως είναι και μια πράξη διαμαρτυρίας -σημειώνει ο Κατζουράκης- για την αιχμαλωσία του ανεξάρτητου κινηματογράφου. Ο κινηματογράφος, εκτός από διασκέδαση, είναι εν δυνάμει κοινωνική κριτική που πρέπει να ακούγεται. Για τους παραπάνω λόγους, καθώς και γιατί πιστεύω ότι μετά από μερικά χρόνια τα πνευματικά δικαιώματα ενός κινηματογραφικού έργου πρέπει να είναι συνιδιοκτησία του δημιουργού και του κοινού, έχω ανεβάσει τις δυο πρώτες ταινίες μου στο Διαδίκτυο, για ελεύθερη θέαση». Οι σύνδεσμοι για τις ταινίες είναι οι παρακάτω: Ο Δρόμος προς τη Δύση (The Way to the West) – vimeo.com/21444544 Γλυκιά Μνήμη (Sweet Memory) – vimeo.com/22244602

Ο Δρόμος προς τη Δύση (2003)


Γλυκιά Μνήμη (2005)
 

Ε, ναι! ΕΤΣΙ, θέλουμε τον Γερμανό μας (για να μας πει πως το κάνανε)!

Να και πέντε (σε μία) καλές ειδήσεις για καλημέρα: 

Στις περιφερειακές εκλογές στη Γερμανία (Saxony-Anhalt) είχαμε:

• έξω από τη βουλή η ακροδεξιά,

• πτώση της δεξιάς, 

• πτώση των σοσιαλιστών (τρίτο κόμμα πια),

• άνοδος από 3 σε 7% των Πράσινων

• και... 2ο κόμμα η αριστερά (Die Linke) με 23,5% !!!

 

Ε, τι έγινε, πως το κάνανε εκεί;

Δεν ήξερα πόσο εύκολο ήταν να τη νικήσουµε...

(πηγή)

του Ρούσσου Βρανά
από Τα Νέα
30/12
 

Μια απλή αλήθεια έµαθε πρόσφατα η δηµοσιογράφος Φράνσις Μουρ Λαπέ σε ένα ταξίδι της στη Βραζιλία: πως η πείνα δεν προκαλείται από την έλλειψη τροφίµων, αλλά από την έλλειψη δηµοκρατίας.

Στο Μπέλο Οριζόντε µια πόλη 2,5 εκατ. κατοίκων, ένας στους δέκα ζούσε κάποτε µέσα στην απόλυτη φτώχεια και ένα στα πέντε παιδιά έπεφταν στο κρεβάτι πεινασµένα. Ωσπου ένας δήµαρχος αποφάσισε να κηρύξει τα τρόφιµα δικαίωµα του πολίτη. Με την ιδέα πως η τροφή είναι δικαίωµα και µε σύνθηµα «Οποιος είναι πολύ φτωχός για να αγοράσει τρόφιµα, δεν σηµαίνει πως είναι παρακατιανός πολίτης», ο δήµαρχος Πέτρους Ανανίας ξεκίνησε πριν από µερικά χρόνια τον πόλεµό του ενάντια στην πείνα.  

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά...

Στη μάχη με την ασχήμια και τον εφησυχασμό, η δημιουργικότητα είναι το πιο ισχυρό όπλο. Μαζί με τη νιότη. Δείτε το βίντεο που ακολουθεί. Το έφτιαξε ένας μαθητής Γυμνασίου από την Πρέβεζα, ο Λουκάς Λελόβας, και κέρδισε το πρώτο βραβείο Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού Ψηφιακού βίντεο της ΕΡΤ. Επαναλαμβάνουμε ότι ο σκηνοθέτης είναι μόλις 14 χρονών.

από Lelovasart

- Το βίντεο το είδα στο Αριστερό Βήμα (από όπου και το εισαγωγικό κειμενάκι). Όποιος/α θέλει να πει ένα μπράβο στον 14χρονο δημιουργό, κλικ εδώ  Το αξίζει θαρρώ και με το παραπάνω...

Προσδοκώντας τα πορφυρά ρόδα της ερήμου

από Αριστερό Βήμα

Η Πρωτοχρονιάτικη κάρτα μας απεικονίζει τα πορφυρά ρόδα της Ατακάμα, που απαθανατίστηκαν στο ομώνυμο διήγημα του Λουίς Σεπούλβεδα, στα "Χρονικά του Περιθωρίου". 

Σ΄ αυτή την άνυδρη, αφιλόξενη έρημο, στη βόρεια Χιλή, μία και μόνο μέρα κάθε χρόνο συμβαίνει κάτι μοναδικό: Η απέραντη πεδιάδα καλύπτεται ξαφνικά από πανέμορφα, πορφυρά ρόδα, που ζουν λίγες μόνο ώρες. 

Να διαλυθούν τα σκοτάδια του παρακράτους

από Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών

του Σταμάτη Μαυροειδή

από την Αυγή

Μια παρήγορη πρωτοβουλία ώστε να διαλυθούν τα σκοτάδια του παρακρατικού φόβου που “βασιλεύει” πάνω από τις συνοικίες της πλατείας Αττικής και του Αγίου Παντελεήμονα ανέλαβαν οι σκηνοθέτες Γιώργος Κόρρας, Χρήστος Βούπουρας και Κωνσταντίνος Γιάνναρης. Θύματα και οι τρεις τους της ωμής βίας “αγανακτισμένων πολιτών” που εξελίσσεται εδώ και δυο χρόνια περίπου εις βάρος των μεταναστών, αλλά και των Ελλήνων υποστηρικτών τους, οι τρεις σκηνοθέτες αποφάσισαν να κινηθούν με στόχο να ευαισθητοποιήσουν τόσο την κοινότητα των συναδέλφων στο χώρο της τέχνης, όσο και την ευρύτερη κοινή γνώμη στο μέτρο των δυνάμεών τους πάντα.

Ο ρυθμός του κόσμου

Γκέοργκ Τάππερτ, «Καν-καν», 1911

από Techie Chan

Κι αν ο ρυθμός του κόσμου, 

μετεβλήθη εντός μου,  

η ζέστα της καρδιάς σου, 

δεν θα μου λείψει φώς μου.

(ζειμπέκικο σε 9/8 για θατσερικούς σοσιαλιστές)

Από την αρχή αυτής της κρίσης, οι πολιτικοί και τα μέσα ζούνε σ’ ένα κόσμο ονειροφαντασίας. Όχι άδικα. Η κρίση ξεβράκωσε όλο το οικονομικό και πολιτικό κατασκεύασμα που o φουκογιάμα οραματίστηκε ως χεγκελικό τέλος της ιστορίας (και επι γής ειρήνη). Θα μου πείτε δεν ήταν η πρώτη φορά που η μετα-σοβιετική συναίνεση (γνωστή και ως washington consensus ή νεοφιλελευθερισμός), δείχνει τα όρια της. Η κρίση της ΝΑ Ασίας το 1997 και τα απόνερά της -κρίση χρέους στη Ρωσία ακριβώς τον επόμενο χρόνο, κατάρρευση της ΔΝΤφιλης Aργεντινής το 2001- είχαν απονομιμοποιήσει το κατασκεύασμα εδώ και πολύ καιρό στον τρίτο κόσμο. Η μόνη διαφορά της κρίσης του 2007 είναι πως ξεβράκωσε τον σκληρό πυρήνα των χωρών της Δύσης που επέβαλαν το washington consensus. Κι έτσι οι μαζορέτες του νεοφιλελευθερισμού δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο, από το να κουνάνε απεγνωσμένα τα πόν-πόν τους μήπως και στρέψουν αλλού τα βλέμματα για μερικούς μήνες ακόμα. Σήμερα πλησιάζουμε στο τέλος και αυτού του κεφαλαίου.

"Είμαι εδώ γιατί αυτοί οι μπάσταρδοι δεν πληρώνουν φόρους"

του Ρούσσου Βρανά

από τη στήλη "Δρόμοι"

στα ΝΕΑ  (8/12/2010)  

Το κλειδί της επιτυχίας των πλούσιων είναι πως μπορούν πάντα και κρατάνε σε ομηρεία τους φορολογουμένους (με τη συνεργασία φυσικά των κυβερνήσεων που είναι απρόθυμες να ξεκλειδώσουν τη φυλακή τους).

Τα Χριστούγεννα που έρχονται, όμως, ίσως να αποδειχτούν αλλιώτικα από εκείνα στα οποία ήταν μέχρι τώρα συνηθισμένοι πολλοί Βρετανοί δισεκατομμυριούχοι που φοροδιαφεύγουν. Παρά τη στενή παρακολούθηση μυστικών αστυνομικών της Σκότλαντ Γιάρντ, ένα δίκτυο ενεργών πολιτών που έχει ξεκινήσει αγώνα κατά της φοροδιαφυγής, κατόρθωσε τις προάλλες να αποκλείσει και να κλείσει δεκάδες καταστήματα φοροφυγάδων σε 20 πόλεις της Βρετανίας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα Topshop του δισεκατομμυριούχου σερ Φίλιπ Γκριν, που είχε προκαλέσει μεγάλο σκάνδαλο στη χώρα, όταν είχε καταβάλει μερίσματα 1,2 δισ. στερλινών στη σύζυγό του, η οποία διαμένει στον φορολογικό παράδεισο του Μονακό. ∆ηλαδή αφορολόγητα. 

Δεν ζητούν απλά, φτιάχνουν ήδη κάτι από τον κόσμο που ονειρεύονται...

του Γιάννη Γρηγοριάδη

από την Αυγή

Το περασμένο Σάββατο, κάτι διαφορετικό μοιάζει να συνέβη στην πλατεία Συντάγματος. Φοιτητές της Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ μαζεύτηκαν εκεί στις 13.00 το μεσημέρι και «έφεραν» τα προβλήματα των σπουδών τους και τις αγωνίες για το μέλλον τους, στον δημόσιο χώρο της πόλης, στο πιο κεντρικό της σημείο. Μακέτες, σχέδια, φοιτητές, περαστικοί, αλλά και τα γνωστά πανώ και συνθήματα, έγιναν για περίπου 5 ώρες ένα. Η ζωή της πλατείας και της πόλης ήταν εκεί στο ακέραιο, ταυτόχρονα με τα όνειρα και τις αγωνίες των παιδιών που ενημέρωσαν, φώναξαν, αλλά και δημιούργησαν μια ξεχωριστή και πρωτότυπη συνθήκη αλληλεπίδρασης με τον κόσμο.

Κοινωνικά δίκτυα αλληλεγγύης

της Ελένης Πορτάλιου
από την ΑΥΓΗ

Ο νεοφιλελευθερισμός τραυμάτισε βαθιά τα αξιακά πρότυπα της αριστεράς: τις ιδέες της κοινότητας, της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας, της συμπάθειας, της συνύπαρξης, του ενεργού ενδιαφέροντος για τον άλλο. Η πολιτική, ως διαχείριση του συστήματος εξουσίας, απομακρύνθηκε, όσο ποτέ στη σύγχρονη ιστορία, από τον κόσμο των αποκάτω. Πάνω από τις τάξεις και τα στρώματα εγκαταστάθηκε ο ατομικός εργαζόμενος, καταναλωτής και θεατής, το ιδιοτελές άτομο του Χόμπς.

Παρ’ όλ’ αυτά, σε πολλά μέρη του κόσμου και πρόσφατα στη χώρα μας, η κρίση δημιουργεί ρωγμές στο νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα. Μέσα απ’ αυτές αναδύονται παλιές και νέες μορφές συνύπαρξης, σύνθεσης, συνεργασίας, εν τέλει κοινωνικά δίκτυα αλληλέγγυων πρακτικών. Τα δίκτυα αυτά αμφισβητούν αγοραίες μορφές παραγωγής και ανταλλαγής, τη γενικευμένη εμπορευματοποίηση αγαθών και δραστηριοτήτων, την κυριαρχία του εμπορεύματος και των καταναλωτικών προτύπων επί των αναγκών. Θέτουν τη βασική προϋπόθεση αντίστασης: κανείς μόνος στην κρίση.

Συνάντηση με την ιστορία...

Μια ανάρτηση για ένα blog που με έκανε να νοιώσω πραγματικά όμορφα.

Ένας συμπατριώτης μας, ο κ. Νίκος Ψυχογιός, (καθηγητής 2ου ΕΠΑΛ Ηρακλείου Κρήτης) ξεκίνησε να φτιάξει το σπιτικό του τον περασμένο Σεπτέμβρη. Στην εκσκαφή του οικοπέδου, βρέθηκε μπροστά στην ιστορία του τόπου μας. 

Δεν μέτρησε συνέπειες, "ευκαιρίες"... Δεν άκουσε τις νεοελληνικές "συμβουλές" των συμπολιτών του. 

Υπερήφανος σήμερα για αυτή τη συνάντησή του με την Ιστορία γράφει: 

"εγώ ταπεινά και απλά έκανα το καθήκον μου απέναντί της"

Δεν γράφω άλλα, θα το χαλάσω. Περιγράφει άλλωστε ο ίδιος τόσο όμορφα τη χαρά του, την περηφάνεια του... Διαβάστε το όλο! Αξίζει!

 Συνάντηση με την ιστορία

Καιρό είχα να βρω κάτι που να οπτικοποιεί τον στίχο "η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει"!

Τα σέβη μου Κύριε Καθηγητά!

Απ' τα δεκάδες σχόλια που υπάρχουν εκεί διαλέγω τον τίτλο ενός:  
ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΩΣ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ...

Αλιεύοντας ελπίδες...

του Αντώνη Ανηψητάκη
από ΑΥΓΗ

Δύσκολες μέρες. Ψαρεύω ελπίδες. Δίχτυα παντού.

Πολύκεντρο Σητείας, 29-5-2010. Ο σκηνοθέτης Φίλιππος Κουτσαφτής και η αρχαιολόγος Στέλλα Χρυσουλάκη, προβάλλουν την ταινία τους "Μια μέρα με τον Μίνωα". Θέμα της 30λεπτης ταινίας, ένα τριήμερο του 1988 στο Δημοτικό σχολείο της Ζάκρου, στο ανάκτορο της Κάτω Ζάκρου και στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σητείας. Πρωταγωνιστούν τα παιδικά μάτια των μαθητών, που παίζουν και μαθαίνουν αναλαμβάνοντας ρόλους που τους μοιράζει η Στέλλα. Τα μέλη της βασιλικής οικογένειας ανακαλύπτουν τα βασιλικά διαμερίσματα, οι τεχνίτες τα εργαστήρια, ενώ οι τροβαδούροι, μόνον αυτοί, έχουν το ελεύθερο να σεργιανούν παντού.

Φτυστός ο ΓΑΠ, ο Σαρκοζί, ο Σίλβιο, η Μέρκελ κ.λπ.

Όλα του τα πλούτη ένας σκαραβαίος

Της Κορίνας Βασιλοπούλου 

από Ελευθεροτυπία

Ποιος είναι ο «Πέπε», ο πρώην Τουπαμάρος και νυν πρόεδρος της Ουρουγουάης Το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο είναι ένας Σκαραβαίος. Ενα σαραβαλάκι μοντέλο του '87. Υπεραρκετό, ίσως, για έναν προλετάριο, όχι όμως και για αρχηγό κράτους.

Κι όμως, αυτά είναι όλα κι όλα τα υπάρχοντα που αναφέρονται στη φορολογική δήλωση του Χοσέ Μούχικα, του προέδρου της Ουρουγουάης. Ο «Πέπε», όπως είναι το χαϊδευτικό του, ο πρώην αντάρτης των Τουπαμάρος, που τον περασμένο Μάρτιο ορκίστηκε πρόεδρος της χώρας του, φαίνεται πως συνεχίζει να κάνει αντάρτικο, με το δικό του τρόπο.

Στην Καισαριανή δεν ξέχασαν...

Η Καισαριανή στα τέλη του 1922 (πηγή: ταξιδεύοντας)

Στην πόλη των προσφύγων, την Καισαριανή, οι μνήμες των δύσκολων καιρών και η αίσθηση της κοινότητας φαίνεται πως είναι ακόμα ζωντανές. Διαβάζω από την ΑΥΓΗ την ωραία είδηση της ημέρας:

Τα "χαζοαμερικανάκια" και πάλι στον δρόμο...

Πως αλλάζουν τα πράγματα... Θυμάμαι πάντα στην Ελλάδα (και στην Ευρώπη) να μιλούν με περιφρόνηση για τα "χαζοαμερικανάκια"... Κι όμως το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης των αγορών και της περιστολής των δικαιωμάτων, εκεί ξεκίνησε. Με τις κινητοποιήσεις στο Σιάτλ, (η ταινία BATTLE IN SEATTLE καταγράφει τα γεγονότα εκείνου του Δεκέμβρη του 99) έσπασε η παγκόσμια σιωπή της θεωρίας περί... "τέλους της ιστορίας"!

Την σκυτάλη πήραν, οι διαδηλωτές στη Πράγα (6/2000), στο Γκέτενμποργκ (6/2001), στη Γένοβα (7/2001)... 

Το αίτημα κοινό... Έλεγχος του κεφαλαίου, ελευθερία στους ανθρώπους. Κοινό και το σύνθημα: 

"ο κόσμος μας δεν είναι για πούλημα"...

Η 11η Σεπεμβρίου κι η τρομοϋστερία που επέβαλε η πετρελαιοπαρέα του συνομιλητή με τον θεό Μπους, ανέκοψε αυτό το κίνημα... Χρειάστηκαν να τρέξουν ποταμοί αίματος σε πολέμους, αλλά και μια παγκόσμια οικονομική κρίση, για να ηττηθεί η μπουσοπαρέα από την ελπίδα του Ομπάμα, και την υπόσχεσή του να επαναφέρει την πολιτική πάνω από την οικονομία. Εκεί, στην Αμερική... Στους -υποτίθεται- πιο πολιτικοποιημένους Ευρωπαίους, ακόμα ακούμε "σοσιαλιστές" να μιλούν για τις αγορές σαν τους χριστιανούς για τη βίβλο... Τα "χαζοαμερικανάκια" όμως, δείχνουν και πάλι τον δρόμο. Όχι κάποιον ξεκάθαρο, αλλά, τουλάχιστον, αρνούνται τον αδιέξοδο -αυτοπροβαλλόμενο ως- "μονόδρομο" της βαρβαρότητας...  Κι από βδομάδα ξαναβγαίνουν στος δρόμους! 

edit 25/4:

Διαδηλώνοντας στη Γουόλ Στριτ 

Tου Μιχάλη Τρίκκα (από την ΑΥΓΗ)

“Στέλνουμε ένα μήνυμα στις τράπεζες: Ώς εδώ. Ο αμερικανικός λαός δεν θα ανεχτεί άλλο αυτή την κατάσταση. Θα συνεχίσουμε να αυξάνουμε την πίεση μέχρι να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται. O αγώνας ενάντια στα ασυνείδητα κέρδη της Goldman Sachs και των άλλων τραπεζών σε βάρος των φορολογουμένων σε Αμερική, Ελλάδα και Βρετανία θα είναι πολύ μακρύς".

Πρεμιέρα 49 χρόνια μετά!

από ΤΟ ΒΗΜΑ 

Έπρεπε να περάσουν 49 χρόνια για να προβληθεί στην Ελλάδα η ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Χαμένο Κορμί», με πρωταγωνιστές την Έλλη Λαμπέτη και τον Βαν Χέφλιν. Η ταινία θα προβληθεί στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για ένα τριήμερο από την Παρασκευή 30 Απριλίου.
Το «Χαμένο Κορμί« (Il Relitto) είναι μια ελληνοϊταλική παραγωγή του 1961 σε σκηνοθεσία Μ.Κακογιάννη και σενάριο του ίδιου, του Ιταλού Σούσο Τσέκι ντ΄ Αμίκο και του Αμερικανού Φρέντερικ Γουέικμαν.

Είδηση ανάξια λόγου για τα κανάλια...

Ολοκληρώνεται σήμερα η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη των Λαών για την Κλιματική Αλλαγή και τα Δικαιώματα της Μητέρας Γης, στην πόλη Cochabamba της Βολιβίας, όπου πριν δέκα χρόνια ξεκίνησε ο Πόλεμος του Νερού 

Είναι χαρακτηριστικό ο λογότυπος της συνδιάσκεψης:

Φτωχός ιθαγενής, σηκώνει στη πλάτη του την Γη με φόντο τα χαρακτηριστικά υφάσματα των Ινδιάνων της Βολιβίας...  

Η συνδιάσκεψη ξεκίνησε την Δευτέρα και αποτελεί ουσιαστικά απάντηση στην αποτυχημένη σύνοδο της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή. Στόχος της, σύμφωνα με τον εμπνευστή της και πρόεδρο της χώρας, Evo Morales, να συμφωνήσουν οι συμμετέχοντες σε ένα σχέδιο Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων της Μητέρας- Γης.

"Υπάρχουν δυο διαφορετικά μονοπάτια που μπορούμε να ακολουθήσουμε: είτε συνεχίζουμε στο μονοπάτι του καπιταλισμού και του θανάτου, είτε επιλέγουμε το μονοπάτι των ανθρώπων του κόσμου και των ιθαγενών κρατών για αρμονία με τη φύση και την κουλτούρα της ζωής."(tvxs) 

Αξίζει, πιστεύω, να θυμηθούμε το κάλεσμα του Έβο Μοράλες στις 5/1/2010: 

• Εκτιμώντας ότι η κλιματική αλλαγή συνιστά μια πραγματική απειλή για την ύπαρξη της ανθρωπότητας, των ζωντανών όντων και της Μητέρας-Γης μας όπως τη γνωρίζουμε σήμερα...

• Διαπιστώνοντας το σοβαρό κίνδυνο που απειλεί τα νησιά, τις παράκτιες ζώνες, τους παγετώνες των Ιμαλάιων, των Άνδεων και των βουνών του κόσμου, τους πόλους, τις θερμές περιοχές όπως εκείνες της Αφρικής, τις υδάτινες πηγές, τους πληθυσμούς που πλήττονται από αυξανόμενες φυσικές καταστροφές, τα φυτά και ζώα και γενικότερα τα οικοσυστήματα...

• Αναδεικνύοντας το γεγονός ότι θα είναι οι πιο φτωχοί κάτοικοι του πλανήτη που θα θιγούν περισσότερο από τη κλιματική αλλαγή, που θα δουν να καταστρέφονται οι εστίες τους και να εξαφανίζονται οι ζωτικοί τους πόροι, και που θα εξαναγκαστούν να μετακινηθούν και να αναζητήσουν καταφύγιο...

• Επιβεβαιώνοντας το γεγονός ότι το 75% των ιστορικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου προέρχονται από τις παραδοσιακά βιομηχανικές χώρες του Βορρά...

• Διαπιστώνοντας ότι η κλιματική αλλαγή είναι προϊόν του καπιταλιστικού συστήματος...

• Απογοητευμένοι από την αποτυχία της Συνδιάσκεψης της Κοπεγχάγης, που προκάλεσαν οι επονομαζόμενες «αναπτυγμένες» χώρες που δεν θέλουν να αναγνωρίσουν το κλιματικό χρέος που έχουν απέναντι στις αναπτυσσόμενες χώρες, τις μέλλουσες γενιές και τη Μητέρα-Γη...

• Διακηρύσσοντας ότι για να εξασφαλιστεί η εφαρμογή των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων στον 21ο αιώνα, είναι απαραίτητο να αναγνωριστούν και να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα της Μητέρας-Γης...

• Επαναβεβαιώνοντας την ανάγκη να αγωνιστούμε για τη κλιματική δικαιοσύνη, αναγνωρίζοντας την ανάγκη να αναλάβουμε άμεση δράση για να αποφύγει η ανθρωπότητα και Μητέρα-Γη μείζονες ζημιές και βάσανα και για να αποκαταστήσουμε την αρμονία με τη Φύση...

• Βέβαιοι ότι οι λαοί του κόσμου, καθοδηγούμενοι από τις αρχές της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης και το σεβασμό προς τη ζωή, θα αποδειχθούν ικανοί να σώσουν την ανθρωπότητα και τη Μητέρα-Γη και

• Tιμώντας τη Διεθνή μέρα της Μητέρας-Γης...

Η κυβέρνηση του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας συγκαλεί τους λαούς, τα κοινωνικά κινήματα και τους υπερασπιστές της Μητέρας-Γης όλου του κόσμου, και προσκαλεί επιστήμονες, πανεπιστημιακούς, νομικούς και κυβερνήσεις που θέλουν να εργαστούν μαζί με τους λαούς τους, στη Παγκόσμια Συνδιάσκεψη των Λαών για τη Κλιματική Αλλαγή και τα Δικαιώματα της Μητέρας-Γης που θα διεξαχθεί από τις 20 μέχρι τις 22 Απριλίου 2010 στην Κοτσαμπάμπα της Βολιβίας.

Η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη των Λαών για τη Κλιματική Αλλαγή και τα Δικαιώματα της Μητέρας-Γης έχει ως στόχους:

1. Να αναλύσει τις δομικές και συστημικές αιτίες που παράγουν τη κλιματική αλλαγή και να προτείνει ριζοσπαστικά μέτρα για να γίνει δυνατή η ευημερία όλη της ανθρωπότητας σε αρμονία με τη Μητέρα-Γη.

2. Να συζητήσει και να συμφωνήσει πάνω σε ένα σχέδιο Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων της Μητέρας-Γης.

3. Να συμφωνήσει πάνω σε προτάσεις για νέες δεσμεύσεις για το Πρωτόκολλο του Κυότο, καθώς και για σχέδια Αποφάσεων της Συνδιάσκεψης Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τη Κλιματική Αλλαγή που θα καθοδηγούν τις δράσεις των κυβερνήσεων, που υπερασπίζονται τη ζωή, στις διαπραγματεύσεις για τη κλιματική αλλαγή και σε όλα τα όργανα των Ηνωμένων Εθνών, σε σχέση με:

α) το κλιματικό χρέος, 

β) τους μετανάστες-πρόσφυγες της κλιματικής αλλαγής, 

γ) τη μείωση των εκπομπών, 

δ) τη προσαρμογή, 

ε) τη μεταβίβαση τεχνολογίας, 

στ)τη χρηματοδότηση, 

ζ) τα δάση και τη κλιματική αλλαγή, 

η) το κοινό όραμα, 

θ) τους ιθαγενείς λαούς, ι) λοιπά.

4. Να εργαστεί για την οργάνωση του Παγκόσμιου Δημοψηφίσματος των Λαών για τη κλιματική αλλαγή.

5. Να αναλύσει και να καταστρώσει ένα σχέδιο δράσης για να προχωρήσει η δημιουργία ενός Δικαστηρίου κλιματικής αλλαγής.

6. Να καθορίσει τις στρατηγικές δράσης και κινητοποίησης για την υπεράσπιση της ζωής, απέναντι στη κλιματική αλλαγή και για τα δικαιώματα της Μητέρας-Γης.

Βολιβία, 5 Ιανουαρίου 2010
Έβο Μοράλες Άϋμα, Πρόεδρος του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας (από tvxs)

Κάποτε ο Ενρίκο Μπερλιγκουερ είχε πει για την απειλή των πυρηνικών όπλων πως "είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια των ισχυρών". Την ξαναθυμήθηκα την δήλωσή του, διαβάζοντας το κάλεσμα του Μοράλες... Όπως "θυμήθηκα" και τους στίχους του Μάνου Ελευθερίου:

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
Ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
Μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά
 

 Τούτη εδώ η είδηση της συνδιάσκεψης, είναι η μόνη που άκουσα εδώ και καιρό, που αφορά όσους ψάχνουν να βρουν "μαλαματένια λόγια για την άλλη τη γενιά", κι όχι αυτούς που "ζάρια παίζουν τους αιώνες". Όχι, φυσικά, στα κανάλια των αργυραμοιβών...

Προβολή ταινίας για συμπαράσταση στην οικογένεια του Χαμί Ναζαφί

Αύριο, (Παρασκευή 9/4 στις 18:30, 20:30 & 22:30) στον κινηματογράφο Φιλίπ (οδός Θάσου 11, περιοχή Πλατεία Αμερικής) προβάλλεται η ταινία Kabuli Kid

Σκοπός της προβολής είναι η συγκέντρωση χρημάτων για την οικογένεια του 15χρονου Χαμί Ναζαφί που δολοφονήθηκε στα Πατήσια.

Η είσοδος θα είναι ΕΛΕΥΘΕΡΗ ωστόσο θα υπάρχει ένα κουτί που ο καθένας θα μπορεί να συνεισφέρει ό,τι μπορεί. Το ποσό που θα συγκεντρωθεί θα δοθεί εξ ολοκλήρου στην μητέρα του θύματος, Ζάχρα Ναζαφί. (περισσότερα στο cineman.gr)

Καταδίκη για παράβαση καθήκοντος (και ΔΕΝ είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα)!!!

Καταδίκη για παράβαση καθήκοντος! 'Οχι σε Ιαπωνία, Γερμανία, Βρετανία, κ.λπ αλλά εδώ! Ελλάδα!!!

Την είδηση την είδα χθες, μα την πήρα για πρωταπριλιάτικο αστειάκι... Αλλά τελικά είναι αλήθεια! Υψηλόβαθμο στέλεχος μιας δημόσιας επιτροπής καταδικάστηκε από ελληνικό δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος με δόλο! Πέρα από τα ρίγη σιγκινήσεως για την ανάρτηση μιας ιστορικής ειδήσεως, ας προμηθευτώ και καμμιά 10αριά φραντζόλες ψωμί, γιατί, ως που να ξαναχτιστούν οι φούρνοι, θα πω το ψωμί ψωμάκι...  
Να ευχηθώ καλή αρχή και... εις άλλους με υγεία, ή το παρατραβάω;

Από το StopCartel  (31/03/10)

 Ιστορική καταδίκη: 10 μήνες φυλακή στον Σπ. Ζησιμόπουλο της Επιτροπης Ανταγωνισμού !

08:18

Τελικά, υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα! Με μια απόφαση με ιστορική σημασία, το Πρωτοδικείο της Αθήνας καταδίκασε χθες σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών τον τέως πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, κ. Σπ. Ζησιμόπουλο για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, ενώ στην εισήγηση καταπέλτη της εισαγγελέως διατυπώθηκε πρόταση για ποινή διετούς φυλάκισής του, την οποία απέφυγε λόγω προτέρου εντίμου βίου !  Για πρώτη φορά, οι δικαστές δέχθηκαν ότι υπήρξε δόλος εκ μέρους του τέως προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, σε ό,τι αφορά την πολυετή καθυστέρηση διερεύνησης καταγγελίας μιας μικρομεσαίας ελληνικής επιχείρησης για τις καταχρηστικές πρακτικές ενός πολυεθνικού κολοσσού. 

Στην υπόθεση που εξετάσθηκε, η εταιρεία Δρίτσας χρειάσθηκε πολλά χρόνια για να δικαιωθεί από την Επιτροπή Ανταγωνισμού, που τελικά διαπίστωσε τις βαρύτατες παραβάσεις της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας από την ελληνική θυγατρική της Nestle, επιβάλλοντας στην εταιρεία πρόστιμο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Για αρκετά χρόνια, όμως, ο καταγγέλλων επιχειρηματίας έβλεπε την καταγγελία του να «θάβεται» σε κάποια συρτάρια της Επιτροπής, καθώς το τότε αρμόδιο στέλεχος και σήμερα προσωρινή γενική διευθύντρια της Επ.Αντ. «ξεχνούσε» να αναθέσει τη διερεύνηση των καταγγελιών σε εισηγητή και μόλις το 2006 έγινε έφοδος ελεγκτών στην Nestle, κατόπιν πρωτοβουλίας του τότε γενικού διευθυντή Π. Αδαμόπουλου.
Η έφοδος των ελεγκτών και τα στοιχεία που αντλήθηκαν επιβεβαίωσαν πλήρως όσα είχε καταγγείλει ο Έλληνας μικρομεσαίος επιχειρηματίας, βρίσκοντας το θάρρος να αναμετρηθεί ευθέως με ένα κολοσσό με συντριπτικά υψηλό μερίδιο αγοράς και ανεξάντλητους οικονομικούς πόρους, ενώ μέχρι τότε οι καταγγελίες του εθεωρείτο από την Επιτροπή, ότι περιείχαν μόνο «ψήγματα» αξιοποιήσιμων στοιχείων.
Με την απόφαση επιβολής βαρύτατων κυρώσεων στην Nestle, που πάντως υπάρχουν νέες καταγγελίες ότι εξακολουθεί να εφαρμόζει τις ίδιες, επίδικες πρακτικές της για να διατηρεί τη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά του καφέ, ο καταγγέλλων επιχειρηματίας πρόσφατα δικαιώθηκε απόλυτα. Υπέρ του έχει εκδοθεί νωρίτερα, μάλιστα, άλλη μια ιστορική απόφαση ελληνικού Δικαστηρίου, καθώς το Διοικητικό Πρωτοδικείο του επιδίκασε χρηματική αποζημίωση από την Επιτροπή Ανταγωνισμού για την πλημμελή άσκηση των ελεγκτικών της καθηκόντων.
Ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής, κ. Σπ. Ζησιμόπουλος, επί σειρά ετών ανεχόταν τον «ενταφιασμό» των καταγγελιών Δρίτσα, παρά τις αλλεπάλληλες οχλήσεις του επιχειρηματία και σήμερα γίνεται ίσως ο μοναδικός δημόσιος λειτουργός, με τόσο υψηλό αξίωμα, που καταδικάζεται για παράβαση καθήκοντος, καθώς το δικαστήριο έκρινε ότι ήταν προϊόν δόλου και όχι απλής αμέλειας ή ανικανότητας η παρελκυστική τακτική του.

περισσότερα εδώ κι εδώ