Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

For ever on Sunday...

της Τζένης Κ.
από το Ποντίκι

Ας δεχτούμε ότι σ’ αυτό το πλαίσιο του ξεσκισμένου φιλελευθερισμού που οραματίζονται κάποιοι για τη χώρα, απαιτείται και η μερική ή η ολική κατάργηση της «Κυριακής Αργίας». Κι ίσως, όχι μόνο της «Κυριακής Αργίας», αλλά και όλων των υπόλοιπων αργιών. (Άσχημα περνάνε π.χ. στις ΗΠΑ τις εκάστοτε Πρωτοχρονιές οι μωρές παρθένες που συνωστίζονται πουρνό-πουρνό έξω από τα πολυκαταστήματα και περιμένουν υπομονετικά το εναρκτήριο σφύριγμα του προσωπάρχη, για να πραγματοποιήσουν ντου από παντού και να προμηθευτούν νυφικά με έκπτωση χωρίς να επίκειται γάμος;;;;; Κι επιτέλους γιατί εμείς να αξιωνόμαστε τέτοιες καταστάσεις μόνο έξω από τις κατά τόπους εφορίες και τα ΙΚΑ;;;;)

Αυτό που δε μου είναι ωστόσο καθόλου κατανοητό είναι το πόθεν τεκμαίρουν οι ιθύνοντες και οι λοιποί ενδιαφερόμενοι ότι αμέσως μόλις ανοίξουν τα ωράρια κι οι πωποί των εμποροϋπαλλήλων, θα ανοίξουν απαραίτητα και τα σκόρδα των εμπορικών επιχειρήσεων; Θέλω να πω…, για να επεκταθεί η αγοραστική διάθεση του κοινού στην 7η μέρα της εβδομάδας, δεν απαιτείται και το καταναλωτικό Viagra, ήτοι το ρευστό ή έστω… η εκλιπούσα πίστωση; Φτάνει να είναι στην πόρτα η εργαζόμενη ή ο εργαζόμενος και να σου γνέφουν ερωτικά να πλησιάσεις και να επιδοθείς στην πολλά υποσχόμενη βιτρινική οφθαλμοπορνεία, αν δε διαθέτεις τα προαπαιτούμενα, για να προχωρήσεις και λιγουλάκι παραπέρα;;; Για να ξεχαρμανιάζουμε στα δοκιμαστήρια με εργασιακές μεθαδόνες, για να ζούμε για μερικά λεπτά της ώρας την παραμύθα της αγοράς και μετά να λέμε ευγενικά ευχαριστώ και να αποχωρούμε, θα τους έχουμε τους υπαλλήλους stand by;;;; Μεγάλη μας η χάρη…

Κι αν τόσα χρόνια που ήμασταν ασυγκράτητοι νεοκαταναλωτές, αρκούμασταν στις έξι μέρες, τώρα που σφίξανε τα γάλατα, δε φαντάζει κομματάκι ειρωνική η επιμήκυνση υπέρ του πελάτη;

Φαντάζει…

Με τους μισθωτούς του Δημόσιου Τομέα στον οικονομικό κράββατον του Προκρούστη και τους μισθωτούς του Ιδιωτικού Τομέα σε αέναο μηνιαίο τσίμα-τσίμα, ποιος θα κινήσει την ωραριακώς ελαστική Αγορά; Ο τρυφηλός Πάγκαλος; Οι ούτως ή άλλως έχοντες και κατέχοντες που, άμα λάχει, ψωνίζουν κατευθείαν από τα κεντρικά των Πολυεθνικών; Σε τόσο μικρά τάργκετ γκρουπ θα απευθύνονται τις Κυριακές οι επιχειρηματίες; Μάλλον ρηχή η προσέγγιση…

Ακόμα κι αν η Κυβέρνησή μας επενδύει στο μοντέλο hommo grecus «ψιλομάμ, ψιλοκάκα, χοντροβούρδουλας, ψιλοshopping και ψιλονάνι», μάλλον αυτοκοροϊδεύεται… Αιώνες τώρα, η Αγορά ακολουθεί τους δικούς της νόμους. Τον «παρά» πολλοί ηγάπησαν, τον κοπανιστό αέρα, ουδείς…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου