Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Επιλεκτική χρεοκρατία

σκίτσο του Χρήστου Τολιάδη από το Διαδίχτυ
του ΚΙΜΠΙ

Πόσο είπαμε ότι κρατάνε τα θαύματα στην Ελλάδα; Τρεις μέρες; Μπα, και πολύ λες. Ακόμα κι αυτός ο κανόνας έχει υποστεί αναδιάρθρωση, «κούρεμα». Οι πανηγυρισμοί των αγορών για την «ιστορική απόφαση» της Ευρωζώνης (σ.σ. αν η Ιστορία είχε βούληση θα τα είχε κάνει λαμπόγιαλο για την ευκολία με την οποία την επικαλούνται οι ανιστόρητοι) κράτησαν μόλις δύο 24ωρα. Από την προηγούμενη Δευτέρα έχουν επιστρέψει σ’ έναν σκεπτικισμό για τη βιωσιμότητα του νέου πακέτου διάσωσης της Ελλάδας, σε ζοφερές για την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη εκτιμήσεις και σ’ έναν μπακαλίστικο υπολογισμό πιθανών κερδών και ζημιών που θα καταγράψουν οι περίφημοι «ιδιώτες», όπως κατ’ ευφημισμόν ονομάζονται οι τραπεζικοί Λεβιάθαν. Οι οίκοι αξιολόγησης τήρησαν με απόλυτη συνέπεια τις υποσχέσεις τους. Ανακοίνωσαν ήδη την υποβάθμιση της χώρας στο δυσοίωνο καθεστώς της «επιλεκτικής χρεοκοπίας», που ηχεί περίπου σαν τα οξύμωρα «ολίγον νεκρός» ή «ολίγον έγκυος».

Η δύναμη των χρηματαγορών, συρρίκνωση της δημοκρατίας

"Euro Titanic", Gianfranco Uber, Cartoon Movement
συνέντευξη του καθηγητή οικονομικών 
Ευκλείδη Τσακαλώτου
στον Παύλο Κλαυδιανό 

πηγή: Η Εποχή 

- Οι τράπεζες φαίνεται ότι τα πήγαν καλά από το πακέτο που συμφωνήθηκε μετά τη σύνοδο κορυφής, και θα πάρουν πιο ασφαλή ομόλογα και το κούρεμα δεν είναι και τόσο μεγάλο.

- Νομίζω ότι σε σχέση με τη λεγόμενη ιδιωτική συμμετοχή υπάρχουν αρκετές παρεξηγήσεις. Είναι αλήθεια ότι, από το 1980, οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις αντιμετωπίσθηκαν με διάφορα πακέτα που είχαν στόχο τη διάσωση των μεγάλων τραπεζών αλλά που πουλήθηκαν ως διάσωση των χωρών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κρίση στις χώρες της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του 80. Και όπως υπονοεί η ερώτηση, πάλι το μεγάλο άγχος των συμμετεχόντων στη σύνοδο ήταν οι τράπεζες. Το κούρεμα όντως δεν ήταν μεγάλο και οι τράπεζες μπορεί να ανασαίνουν κάπως καλύτερα.

Η σεμνότητα της απουσίας και η απουσία της σεμνότητας

(πηγή)
του Κωστή Γιούργου 

"Μα όποιος τους νόμους τιμά της χώρας του 
και την ορκόδετη των θεών δίκη, 
δοξάζει την πόλη του,  
κι είναι χαμός της εκείνος, 
που ξεδρομίζει απ' την ίσια τη στράτα  
χάρη στο θράσος του.  
Ο θεός να μη δώσει ποτέ  
κάτω απ' την ίδια τη στέγη να κάθεται  
ή να μου είναι ένας τέτοιος ομόγνωμος"  
Σοφοκλής, "Αντιγόνη"  
μτφρ. Ιωάννης Γρυπάρης

Η πατρίδα που, με κόπους και βάσανα πολλά, χτίστηκε με ψηφίδες και ογκόλιθους παρμένους από τους τραγικούς ποιητές, του Σοφοκλή, του Ευριπίδη, του Αισχύλου, από τον Όμηρο, τον Ηρόδοτο, τον Θουκυδίδη, θρυμματίζεται μπροστά στα μάτια μας.

Η Ελλάδα που μας έμαθαν να αγαπούμε φτωχοντυμένοι δάσκαλοι μέσα σε κρύες σχολικές αίθουσες τα παγωμένα, τα έντρομα μετεμφυλιακά χρόνια, βαστώντας στο ένα χέρι τον Ρήγα Βελεστινλή και στο άλλο τον Αδαμάντιο Κοραή, γονατίζει, πέφτει.

Πού είναι ο Κωστής Παλαμάς, ο Σεφέρης, ο Ελύτης; Που ο Ρίτσος, ο Κατσαρός, ο Καρούζος, που ο Νίκος Σβορώνος κι ο Φίλιππος Ηλιού; Πού είναι ο ποιητής τώρα που τον χρειάζεται ο τόπος, ο λαός όσο ποτέ; Πού ο λόγιος, ο ιστορικός, ο επιστήμονας, που ο επώνυμος και κοινωνικής ευθύνης και προσφοράς να σταθεί και να στηρίξει την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό που δοκιμάζονται οικτρά;

Αργεί απελπιστικά η φωνή που θα σηκωθεί να σκεπάσει την ενορχηστρωμένη κακοφωνία που έχουν εξαπολύσει κατεναντίον μας κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες.

Τώρα ακούγεται η φωνή των εθελόδουλων, συναγωνίζονται ο προσκυνημένος με το λακέ ποιος θα μας φτύσει πιο καλά στα μούτρα, ποιος καλύτερα θα διαστρέψει, θα αποσιωπήσει, θα υπερπροβάλει, θα συκοφαντήσει, θα στρέψει τον ένα μας ενάντια στον άλλο, ποιος θα φορτώσει καλύτερα με πλαστές ενοχές και διλήμματα τη συνείδηση των αδαών και των ευάλωτων. Και βλέπεις εκεί "υπηρέτες" του καθήκοντος της ενημέρωσης, αστέρες τηλεοπτικούς και βιρτουόζους της πένας να έρπουν μέσα στα ίδια τους τα φτύσματα, στα εξεμέσματα της ανερυθρίαστης ψευδολογίας τους, στα απεκρίμματα της εθελοδουλείας τους, να σιρίζουν;; την περιφρόνησή τους για τους πληβείους που τους χαλάνε τη βολή με τις διαμαρτυρίες τους, να φτύνουν το ερπετό φαρμάκι τους στον λόγο και στον αντίλογο.

Ο εκπρόσωπος τύπου της ΔΗΜΑΡ σε νέες περιπέτειες

(πηγή)

Ο κ. Aνδρέας E. Παπαδόπουλος, εκπρόσωπος Tύπου της Δημοκρατικής Aριστεράς, με άρθρο του στη Ημερησία αφού εξαφανίζει από την λίστα των υπευθύνων για την σημερινή κατάσταση τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ [δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά σε αυτές(!!!) ενώ αναφερόμενος σε ΜΙΑ μόνο πρόταση στην σημερινή λέει: "Oι παλινωδίες (δηλαδή την θέλει πιο αποφασιστική!!!), οι άδικες (sic!) και αντικοινωνικές (sic!) επιλογές της κυβέρνησης, η αποτυχία του Mνημονίου (σοκ!!!), σε συνδυασμό με τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα κοινωνικά στρώματα"... Προσέξατε; "οι επιλογές της κυβέρνησης", "σε συνδυασμό με τις δυσκολίες" κ.λπ. ως κάτι ξέχωρο το ένα από το άλλο!!!] καταλήγει: 
"Tο χαλί προς την εξουσία στον πρόεδρο της NΔ φαίνεται πως στρώνει και ένα κομμάτι της Aριστεράς. Διάφοροι αφελείς (ή μήπως κουτοπόνηροι;) παίζουν το χαρτί του κ. Σαμαρά, διότι έτσι πιστεύουν ότι θα έχουν μικροκομματικά οφέλη. Σηκώνουν την μπάλα στο φιλέ για να καρφώνει τελικά ο αρχηγός της NΔ, όπως φάνηκε στην τελευταία συνάντηση των πολιτικών αρχηγών υπό τον κ. Παπούλια. Xρησιμοποιούν από κοινού ορισμένες εταιρείες δημοσκοπήσεων της επιρροής τους για τη δημιουργία στιγμιαίων εντυπώσεων. Συνδικαλιστές της NΔ και κάποιων δυνάμεων της Aριστεράς συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις με ακραίες μορφές δράσης, όπως παλαιότερα η κατάληψη του υπουργείου Yγείας και σήμερα τα μπλόκα των ιδιοκτητών ταξί.

H στάση αυτή έχει βέβαια «αντισταθμιστικά οφέλη», με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το συγχωροχάρτι στο ΣYPIZA από το δεξί χέρι του αρχηγού (βλ. Xρύσανθος Λαζαρίδης) για τις αμφίσημες τοποθετήσεις του στις βιαιότητες κατά πολιτικών προσώπων. Για την ιστορία να υπενθυμίσουμε ότι η NΔ είχε επιτεθεί στο ΣYPIZA το Δεκέμβρη του 2008 για τις σχέσεις του με τους κουκουλοφόρους.

Σήμερα, αντιθέτως, μοιράζει συγχωροχάρτια... Aς αντιληφθούν ότι τις τακτικές αυτές τις αντιλαμβάνεται η κοινωνία. Έχουν κοντά ποδάρια και το κυριότερο καταστροφικές συνέπειες για το μέλλον της χώρας. Δυστυχώς δεν διδάχτηκαν από τη θητεία Kαραμανλή. Φαίνεται ότι θέλουν να γευτούν και την παρέα από το Δίκτυο 21!"

Kαμαρώστε τον!  

«Τρίτος κόσμος» παντού

Amr Okasha, Cartoon Movement
του Δημήτρη Μυ
από το Ποντίκι  

Δεν είναι μυστικό. Η ευημερία των λίγων, βασίζεται στην αρπαγή. Ισως είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε κοιτώντας τη προσωπική μας ανέχεια και να τη συσχετίσουμε με την υποτιμημένη εργασιακή μας δύναμη η οποία δημιουργεί, τελικά, τον πλούτο. Παραδόξως, είναι ευκολότερο να δούμε τη «μεγάλη εικόνα». Ίσως έτσι καταλάβουμε τι μας... ξημέρωσε, τι μας συμβαίνει και κυρίως τι πρόκειται να μας συμβεί.

Εμείς οι …πρώην «τυχεροί» «δυτικοί» Ευρωπαίοι και Βορειομερικάνοι, φωνάζουμε– δικαίως- για την επίθεση που δέχονται τα εργασιακά «κεκτημένα» μας. Κάποιοι άλλοι, περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους του πλανήτη, δεν έχουν καν τη δύναμη να φωνάξουν γιατί, στην κυριολεξία, δεν έχουν να φάνε…

Μιλώντας για δυτικοευρωπαίους και Αμερικανούς δύο στοιχεία είναι χαρακτηριστικά και απαντούν σε τι κόσμο (δημοκρατικό και... ελεύθερο) ζούμε. Πρώτον, στην Αμερική, ένας στους επτά κατοίκους τρέφεται με κουπόνι από την πρόνοια!!!. Στη Γερμανία, 7,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν με μισθό μέχρι 400 ευρώ!!!. Αν λοιπόν, στις μητροπόλεις του καπιταλισμού «έτσι είναι η ζωή» φανταστείτε τι πρόκειται να συμβεί στην περιφέρεια, σε χώρες (τελευταίους τροχούς) σαν την Ελλάδα!!!

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Συνεργείο Καθαρισμών: Η Ωραία ΕΛ(λ)ΑΣ

Γέμισε ο κήπος σας ζιζάνια; 
Πλημμύρισε το σαλόνι σας; 
Βούλωσε η λεκάνη σας; 

Υπάρχει λύση

Η Ωραία ΕΛ.ΑΣ.
Απεντομώσεις,
Μυοκτονίες,
Καθαρισμοί πλατειών
& κατ-οίκων

Μπήκαν ξημερώματα σαν τους κλέφτες (video) Συγκέντρωση στις 6μ.μ στο Σύνταγμα




Η Πλατεία Είμαστε Εμείς Και Είμαστε Παντού
Συγκέντρωση στις 6μ.μ στην Πλατεία Συντάγματος
 


Σαν τους κλέφτες, που τρέμουν τη δημόσια αιδώ και κατακραυγή λίγο μετά τις 4 το πρωί αστυνομικές δυνάμεις, εισαγγελέας, δημοτική αστυνομία συνεργεία του Δήμου Αθηναίων εισέβαλαν στην πλατεία Συντάγματος, άρχισαν να καταστρέφουν τη μία σκηνή μετά την άλλη, αλλά και τις υποδομές των ομάδων. Προέβησαν σε 13 προσαγωγές από τις οποίες τουλάχιστον 8 έχουν μετατραπεί σε συλλήψεις. Όπως ακριβώς οι “γαλατάδες” της εποχής του αστυνομικού κράτους και της χούντας. Καταγγέλουμε την απαγόρευση της επικοινωνίας με τους δικηγόρους όσων κρατούνται στο Α.Τ. Ομόνοιας (για αυτό και δεν υπάρχει ακόμα ακριβής εικόνα για τον αριθμό και τα στοιχεία των συλληφθέντων).

Η Ουτόγια προειδοποιεί

(πηγή)
του Θανάση Καρτερού
από την Αυγή

Είδατε μπουμπούκια που ανθίζουν στους κήπους των ακροδεξιών ιδεών και κομμάτων; Βρέθηκαν Ευρωπαίοι βουλευτές -βουλευτές, μάλιστα!- στην Ιταλία, στην Αυστρία και στη Γαλλία οι οποίοι δημοσίως και με τον πιο ιταμό τρόπο υποστήριξαν τις πράξεις και τις απόψεις του μακελάρη της Νορβηγίας Μπρέιβικ. Προκαλώντας φρίκη στην κοινή γνώμη και υποχρεώνοντας τις ηγεσίες των κομμάτων τους να τους διαγράψουν άρον-άρον.

Είμαστε η Δανία της νότιας Ευρώπης!


από egopsifizw

του Χρήστου Κυρίτση 
από την Αυγή

Κοίτα τι μαθαίνει κανείς όταν ακούει τον πρωθυπουργό να μιλάει. Είμαστε, είπε χθες ο πρωθυπουργός μιλώντας στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Αλήθεια; Ειλικρινά δεν γνωρίζαμε ότι οι χώρες του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης έχουν και αυτές μνημόνια και περιορισμένη κυριαρχία, όπως, επίσης χθες, δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών για την Ελλάδα σε συνέντευξη του.

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Πολιτικοί υπηρέτες των τραπεζών

(πηγή)
του Ρούσσου Βρανά
από ΤΑ ΝΕΑ 

Ούτε τάξη ούτε ηθική. Μάταια το σύστημα προσπαθεί απεγνωσμένα να επανέλθει στις «παλιές καλές» αρχές του, στις οποίες στήριζε την επιβολή του. Η μεγαλύτερη ένωση οικονομολόγων του κόσμου, η αμερικανική, επιχείρησε τη θέσπιση κώδικα δεοντολογίας, ύστερα από καταγγελίες για οικονομολόγους που δεν υπηρετούν την επιστήμη τους αλλά συγκεκριμένα ειδικά συμφέροντα. Ομως, από τα 18.000 μέλη της, μεταδίδει το πρακτορείο Ρόιτερ, μόνο καμιά δεκαριά ανταποκρίθηκαν στην έκκλησή της. Φταίει άραγε το ηθικό έλλειμμα μερικών οικονομολόγων για τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση; «Κυνηγάμε μυρμήγκια, ενώ οι ελέφαντες έχουν ήδη εγκαταλείψει το δωμάτιο», λέει ο οικονομολόγος Ντέιβιντ Καρντ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας. «Η ουσία είναι πως οι τραπεζίτες που διασώθηκαν εις βάρος της πραγματικής οικονομίας σήμερα ελέγχουν τους πολιτικούς».

Αγάπη μου, συρρίκνωσα την παιδεία

από AntistaChef
Δάσκαλε που δίδασκες  
από την Αυγή
 
Αυτή η κυβέρνηση έχει κηρύξει ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Παιδείας. Από τα πανεπιστήμια, που διαλύει, μέχρι τους παιδικούς σταθμούς, που κλείνει, και από τα μουσικά σχολεία μέχρι τα σχολεία των τυφλών και των κωφών, η εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια ή, ακόμη χειρότερα, ως σπατάλη που πρέπει να περισταλεί δραστικά ώστε από το δημόσιο σχολείο να πάμε στο σχολείο της αγοράς. Ή και στο καθόλου σχολείο.

Η καταγγελία της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας ότι για την αντικατάσταση των 11.000 εκπαιδευτικών που αποχωρούν φέτος θα διοριστούν μόλις 600 μόνιμοι και ότι οι αναπληρωτές, από 16.000 που είχαν προσληφθεί πέρυσι, φέτος δεν θα ξεπεράσουν τους 6.000, προδιαγράφει όχι απλώς μια δύσκολη σχολική χρονιά, αλλά μια πορεία προϊούσας εγκατάλειψης του σχολείου, το οποίο θα περιορίζεται πλέον στα απολύτως ελάχιστα.

Η Deutsche Bank θησαυρίζει από την κρίση της Ελλάδας

του AntistaChef
Καυστικό ρεπορτάζ στους Financial Times Deutschland στηλιτεύει τα κέρδη του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα από την συμμετοχή στο πακέτο βοήθειας της Ελλάδας.

Το παν στη ζωή είναι η συνέπεια!


από

Marshall Plan για τη «σωτηρία» των τοκογλύφων

σκίτσο του Kalio
του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
από τον Δρόμο της Αριστεράς


Ευρωζώνη και τραπεζίτες διοχετεύουν κεφάλαια 160 δισ. για να «φυλακίσουν» την ελληνική κοινωνία για δεκαετίες στη λιτότητα και στην εξυπηρέτηση ενός «ελαφρύτερου» χρέους - Οι μεγάλες προσδοκίες της κυβέρνησης να βγει από την κοινωνική απομόνωση.

Κάτι μας θύμιζαν όλα αυτά που έγιναν μεταξύ Αθήνας και Βρυξελών τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Λέξεις και φράσεις που τις έχουμε ξανακούσει -πρωτοφανής βοήθεια, εξαιρετική κατάσταση, ύψωση αναχωμάτων, ιστορική απόφαση. Μα, βέβαια! Τα είχαμε ξανακούσει τον Μάιο του 2010, τις μέρες της διαπραγμάτευσης και της ανακοίνωσης της συμφωνίας για τον πρώτο δανεισμό της Ελλάδας από την τρόικα και το πρώτο Μνημόνιο. Κι εκείνη η απόφαση είχε διαφημιστεί ως η τελική λύση, και για εκείνο το πακέτο βοήθειας εκφραζόταν η βεβαιότητα ότι θα ηρεμούσε τις αγορές, ότι θα επέτρεπε στην Ελλάδα να επιστρέψει σ' ένα χρόνο σ' αυτές, με χαμηλότερα επιτόκια και κόστος δανεισμού κι ότι θα απέτρεπε τη μετάδοση της κρίσης σε άλλες χώρες. Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι, τρις...

Γερμανοί, οι... λουφαδόροι της ΕΕ!

(πηγή)
του Γιώργου Δελαστίκ 
από το Έθνος 

Σοκ για την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ αλλά και για όλους τους Γερμανούς θα αποτελέσει σίγουρα η έκθεση της επίσημης υπηρεσίας της ΕΕ που αποκαλείται Ευρωπαϊκό Ιδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας (Eurofound), την οποία παρουσίασε χθες με θεαματικό τρόπο, στην πρώτη σελίδα του οικονομικού της τμήματος, η δεξιά γερμανική εφημερίδα "Ντι Βελτ".

"Πρωταθλήτρια του ελεύθερου χρόνου η Γερμανία" ήταν ο τίτλος. "Μελέτη της ΕΕ: πουθενά στην Ευρώπη δεν έχουν οι εργαζόμενοι περισσότερη άδεια" τόνιζε ο υπότιτλος. Τα συμπεράσματα της έκθεσης για το 2010 ήταν καταλυτικά. Με βάση τα πραγματικά επεξεργασμένα στοιχεία για πέρυσι, οι Γερμανοί και οι Δανοί είχαν κατά μέσο όρο 30 μέρες άδεια, σαφώς περισσότερες δηλαδή από τον μέσο όρο της ΕΕ που πέρυσι ήταν 25,4 ημέρες και πολύ περισσότερες από τους Ελληνες που είχαν μόνο 23 μέρες!

“Σκηνές” απείρου κάλλους από την Ελληνική δικαιοσύνη

(πηγή)
Επιτέλους, επιτέλους,επιτέλους!!!
 

Η Δικαιοσύνη δεν σταμάτησε να δουλεύει ούτε το καλοκαίρι.

Ομιλείτε την Πασοκικήν;

Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Μάνατζερ και καταναλωτές: Το νέο όραμα για την ανώτατη εκπαίδευση

(πηγή)
του Νικόλα Σεβαστάκη
από την Εποχή   
 
Hδη έχουν γραφτεί πολλά –και στην Εποχή- για το προσχέδιο νόμου, το οποίο στοχεύει, όπως λένε οι εμπνευστές του, στη «ριζική μεταρρύθμιση» του χώρου της ανώτατης εκπαίδευσης. Αλλά η αίσθηση που έχουμε οι περισσότεροι, και όχι μόνο όσοι από εμάς θητεύουμε στα πανεπιστήμια, είναι ότι η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη καχυποψία τις κριτικές αντιστάσεις των πανεπιστημιακών. Πολύ περισσότερο βλέπει με μισό μάτι τις αντιρρήσεις που προέρχονται από τις σημερινές διοικήσεις των Ιδρυμάτων. Στη συγκεκριμένη περίσταση, η κυβέρνηση και ένα μεγάλο μέρος των ΜΜΕ καλλιεργεί την ιδέα της αντίδρασης των προνομιούχων. Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές παρουσιάζονται ως η ενιαία παράταξη μιας ακόμα αντιπαραγωγικής ΔΕΚΟ, μια ελίτ η οποία απειλείται από το άνοιγμα των πανεπιστημίων στους κανόνες του ανταγωνισμού, της παραγωγικότητας, του διαρκούς «ποσοτικού» και «ποιοτικού» ελέγχου.

Στη διαρκή πρέσα των Μνημονίων ο ελληνικός λαός για να διασωθεί η ευρωζώνη

Ο θρίαμβος του ολέθρου

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου από το Έθνος
του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Περίσσευαν τα χαμόγελα τη νύχτα της Πέμπτης, στις Βρυξέλες. Μιλούσαν όλοι με τον στόμφο ενός Ηρακλή μετά τον 12ο άθλο του – σχεδόν 12 ήταν άλλωστε κι οι σύνοδοι κορυφής Ε.Ε. και Eυρωζώνης που έγιναν το τελευταίο 20μηνο με επίκεντρο την ελληνική κρίση.

Κι ο Γ. Παπανδρέου, μ’ ένα παράξενο μείγμα επηρμένης σεμνότητας και ταπεινής θριαμβολογίας, τόνισε με πολλούς τρόπους την «ιστορικότητα» της απόφασης, τον τρόπο που αυτή δικαιώνει μια δύσκολη αλλά «σχεδιασμένη πορεία», την εξασφάλιση «του δικαιώματος του Έλληνα στην ελπίδα».

Δεν λέω, είναι πολλά τα λεφτά, Γιώργο. Αλλά να δούμε πρώτα ποιος τα βάζει. Και να δούμε ποιος τα εξοφλεί.  

Από γενιά σε γενιά

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου
του Παντελή Μπουκάλα
από την Καθημερινή 

Τώρα το γράφουν ειρωνικά και στην Ευρώπη ότι η Ελλάδα είναι φεουδαρχική δημοκρατία, με τη σκυτάλη της εξουσίας να περνάει μονότονα όχι από κόμμα σε κόμμα, αλλά από τη μία οικογένεια στην άλλη. Θαρρείς και έχουμε δυο-τρεις βασιλικούς οίκους που, αποθεώνοντας τον νεποτισμό, ετοιμάζουν τους βλαστούς τους για τα υψηλά αξιώματα και τους τα παραδίδουν ακόμα και αν δεν ενδιαφέρονται οι ίδιοι (όπως θρυλείται ότι συνέβη στην περίπτωση του Κ. Καραμανλή του Β΄) ή ακόμα και αν η αξιοσύνη τους δεν είναι ιδιαίτερη, όπως στην περίπτωση του Γ. Παπανδρέου, Β΄ και αυτού, ο οποίος, σύμφωνα με όσα έλεγε κάποτε ο νυν αντιπρόεδρός του κ. Πάγκαλος, δεν ήταν για τα δύσκολα.

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Εξαπατώντας τους Έλληνες...

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου
του Δημήτρη Χρήστου 
από την Αυγή

“Κλείσαμε μια σκληρή και δύσκολη διαπραγμάτευση” δήλωσε ικανοποιημένος μετά τη Σύνοδο Κορυφής ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου. Αλήθεια, μπορεί να μας πει τι ακριβώς διαπραγματεύτηκε και με ποιους, διότι όλοι ξέρουν πως ό,τι διαπραγμάτευση έγινε ήταν την προηγουμένη μέρα στο Βερολίνο μεταξύ Μέρκελ - Σαρκοζί. Δηλαδή τι έδωσε και τι πήρε στο δύσκολο αυτό πολιτικό τραπέζι της συνόδου; Ποιο ήταν το σχέδιο; Ασφαλώς τα πράγματα ήταν κατά τι αξιοπρεπέστερα στους τύπους, αφού τον άφησαν να κάτσει στο ίδιο τραπέζι, από εκείνη τη θλιβερή μέρα όπου Μέρκελ και Σαρκοζί κατέληξαν στο κείμενο του Μνημονίου και φώναξαν τον Γιώργο να το δώσουν το κείμενο της συμφωνίας, στα όρθια, στην πόρτα (!), λέγοντάς του να το ανακοινώσει στους Έλληνες, επιτρέποντάς του να πει ότι νίκησε, ότι έσωσε την Ελλάδα!

One World One Revolution

Μπρέιβικ & Σια: Ο Αγών τους



του Γαλαξιάρχη

Το πρωτοφανές φονικό της Νορβηγίας ξύπνησε τους Ευρωπαίους από το λήθαργό τους. Η άνοδος της ακροδεξιάς σε συνθήκες οικονομικής κρίσης είναι μία πραγματικότητα που, ενώ θυμίζει έντονα ημέρες του μεσοπολέμου, ολόκληρη η Ευρώπη προτιμά να αγνοεί. Φιλοναζιστές ή ακόμη και αμετανόητοι νεοναζί έχουν ενταχθεί πλήρως στις αστικές δημοκρατίες και αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι συνομιλητές του πολιτικού συστήματος, στα δημοσιογραφικά πάνελ, τα πανεπιστήμια ακόμη και τα κοινοβούλια. 90 πτώματα εφήβων και 1.500 σελίδες μίσους, χαστούκι στα μούτρα των Ευρωπαίων. Δεν μπορούν πια να κοιμούνται αμέριμνοι. 

Ντρέπεσαι καμιά φορά, υπουργέ;

από το Γρέκι
Ωδή σ’ ένα δρομέα μεσοπρόθεσμων αποστάσεων  

του Νίκου Κουνενή

Θυμάσαι, υπουργέ; Ήταν μεταπολίτευση κι εσύ έλιωνες τα παπούτσια σου στις διαδηλώσεις, εισέπνεες και εξέπνεες χημικά, κατάγγελλες τη βιαιότητα του «κράτους της δεξιάς», υπερασπιζόσουνα το άσυλο, κραύγαζες ενθουσιωδώς το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο», τσιτάριζες τον Μαρξ τον Ένγκελς και τον Χο Τσι Μινχ, απαιτούσες «Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση» και διαβεβαίωνες πως με τίποτα λιγότερο απ’ αυτά δεν θα μπορούσες ποτέ σου να βολευτείς.

Θυμάσαι, υπουργέ; Ήταν λίγα χρόνια αργότερα κι εσύ, πρόεδρος πια της ΕΦΕΕ, παρήλαυνες στην κεφαλή της πορείας του Πολυτεχνείου με τη ματοβαμμένη σημαία στο χέρι, ξημεροβραδιαζόσουν -έμμισθος, πλέον- στη Χαριλάου Τρικούπη και νέρωνες με συνεχώς αυξανόμενες δόσεις το κρασί σου, προκειμένου να προετοιμαστείς για τις πολλά υποσχόμενες ημέρες της «Αλλαγής».

Ποια κόλαση γέννησε τον Μπρέιβικ;

σκίτσο του Kianoush Ramezani, Cartoon Movement
του Θανάση Καρτερού
από την Αυγή  

Αναρωτιέται κανείς με αφορμή το μακελειό στη Νορβηγία μήπως θα πρέπει σε μια κοινωνία που έχει βαφτίσει το απάνθρωπο ανθρώπινο, που έχει οργανώσει θεσμικά τη βία και την αγριότητα και που προτάσσει στις αξίες της το δίκαιο του ισχυρού, να μάθουμε να ζούμε και με τους διαταραγμένους Θεούς-Δολοφόνους. Οι οποίοι επικαλούνται μεγάλους σκοπούς για να διαπράξουν εγκλήματα -αποτρόπαια αλλά απαραίτητα, όπως δήλωσε διά του συνηγόρου του ο Άντερς Μπέριγκ Μπρέιβικ.

Μαθαίνουμε ήδη πολλά και σίγουρα θα μάθουμε ακόμα περισσότερα για την ταυτότητα, τα παιδικά χρόνια, τις ιδέες και τη ζωή του Νορβηγού τρομοκράτη. Και ασφαλώς το ψυχολογικό του προφίλ δεν είναι άσχετο με το ανείπωτο που διέπραξε. Είναι όμως άσχετο επίσης το γεγονός ότι μεγάλωσε μέσα σε μια αποθέωση «δίκαιης» βίας; Διδάχτηκε στην πράξη, όπως και όλη η γενιά του, ότι κυρίαρχος είναι ο πιο δυνατός και ο πιο φονικός; Έμαθε και εμπέδωσε και μόνο τις ειδήσεις παρακολουθώντας, ότι οι παράπλευρες απώλειες, οι εκατόμβες αθώων νεκρών, οι καταστροφές χωριών, πόλεων και χωρών ολόκληρων είναι «αποτρόπαιες αλλά απαραίτητες», όταν υπάρχει καλός σκοπός;

Οδηγίες προς (δυτικούς) δημοσιογράφους

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Η Αθήνα μυρίζει μπαρούτι!

(πηγή)
Η Αθήνα αποπνέει θάνατο. Χιλιάδες μαγαζιά κλειστά, με κιτρινισμένους απλήρωτους λογαριασμούς κάτω από τις πόρτες, σκόνη και παρατημένα ράφια, άδεια. Ζωές που πέρασαν. 

Δεκάδες μελαμψοί νεαροί με καροτσάκια, άχρηστα πλέον στα σουπερμάρκετ αφού κανένας δεν τα χρησιμοποιεί για τα λιγοστά του ψώνια, μαζεύουν τα παλιοσίδερα μιας κοινωνίας που σκουριάζει ραγδαία. Η μόνη ανακύκλωση που επιβιώνει στην πόλη. 

Στον ηλεκτρικό, στους δρόμους και στις καφετέριες, λιγόστεψαν τα παιδάκια που πουλάνε λουλούδια και πολλαπλασιάστηκαν οι ζωντανοί νεκροί που για μια μικρή βοήθεια δηλώνουν ότι μόλις αποφυλακίστηκαν, ότι είναι στην απεξάρτηση ή ότι είναι φορείς του aids.  

Στην Ακαδημίας, τη Χαριλάου Τρικούπη, την Μπουμπουλίνας, την Ιπποκράτους, τη Βασιλίσσης Σοφίας, στα πιο κεντρικά σημεία, αργόμισθοι μπάτσοι με ασπίδες αντί για γλάστρες.

Το φίδι στον κόρφο μας

(πηγή)
Η πολύνεκρη τραγωδία στη Νορβηγία, η εν ψυχρώ εκτέλεση δεκάδων εφήβων από τον ακροδεξιό τρομοκράτη Μπ. Μπρέιβικ, εκτός από ανατριχιαστικό έγκλημα, αποτελεί και κώδωνα του κινδύνου για τη δυναμική εμφάνιση της ρατσιστικής και μισαλλόδοξης δεξιάς σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ αντίστοιχη φαίνεται η εικόνα και στην Αμερική. Η δράση της δεν είναι πάντα τόσο άμεσα εγκληματική, δεν σκοτώνουν κάθε μέρα παιδάκια. Συχνά λειτουργεί νόμιμα. Και ακόμα πιο συχνά πριμοδοτείται από το σύστημα ως χρήσιμος λαϊκισμός.

Ποιος φταίει για την κρίση; Οι ξένοι, οι μουσουλμάνοι, οι φτωχοί και εξαθλιωμένοι, που μας παίρνουν το ψωμί ή νοθεύουν το αίμα και αμαυρώνουν τα αρχαία κλέη, και οι αριστεροί που τους υποστηρίζουν. Αν αυτά ακούγονται οικεία, δεν είναι που ξέρουμε νορβηγικά. Τα ακούμε κάθε μέρα εδώ στα ελληνικά από τους Καρατζαφέρηδες, τη Χρυσή Αυγή κ.λπ.

Ο μεταλλαγμένος τζίτζικας

(πηγή)
του ΚΙΜΠΙ  

Μ’ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. Παλιά προτιμούσα τον χειμώνα. Το καλοκαίρι υπέφερα. Κάτι συνέβαινε με τους ιδρωτοποιούς μου αδένες. Μόλις η θερμοκρασία έπιανε πάνω από 30 βαθμούς, άρχιζα να στάζω από κάθε πόρο του δέρματος. Περίμενα πώς και πώς το φθινόπωρο για να ησυχάσω. Τώρα η βιοχημεία του σώματος έχει αλλάξει – δεν ξέρω γιατί. Ου γαρ μόνον; – ιδρώνω λιγότερο, αντέχω περισσότερο σε υψηλές θερμοκρασίες. Ίσως, όμως, έχει αλλάξει μόνο η κοινωνιολογία των εποχών και του καλοκαιριού. Τώρα περνάμε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας σε κλιματιζόμενους χώρους. Ακόμη και τα λεωφορεία είναι σαν ψυγεία. Και αυτοκίνητο χωρίς κλιματισμό δεν νοείται – έστω κι αν τον ανοίγουμε με μέτρο, λόγω ακριβής βενζίνης. 

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ μ’ αρέσει και για έναν άλλο λόγο. Γιατί ξυπνάει ο τζίτζικας μέσα μου. Πέρα από την παράδοξη αλλαγή στο σωματικό κλιματιστικό μου σύστημα, μ’ έναν τρόπο που θυμίζει κάπως το θορυβώδες σύστημα εξαερισμού του τζίτζικα, γίνεται πιο έντονη η ροπή μου προς τη ραστώνη. Όπως σ’ όλους, υποθέτω. Είναι μια ροπή που ξεπερνά τη θεσμοθετημένη ποσόστωση δικαιώματος στην τεμπελιά, αυτό που αποκαλείται άδεια μετ’ επιδόματος – για όσο ακόμη είναι δεδομένη.

Με ποιο δικαίωμα, κ. Παπανδρέου;

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου
Τα κρατικά και κομματικά και διαπλεκόμενα φερέφωνα διαλαλούν από την Πέμπτη το βράδυ πως ο πρωθυπουργός έδωσε μάχη στις Βρυξέλλες και κατάφερε να βάλει τη χώρα σε καθεστώς νέου σούπερ Μνημονίου. Βρέξει - χιονίσει θα μας τα σκάνε! Τώρα, με τη νέα επιτυχία του κ. πρωθυπουργού μέχρι και για 40 χρόνια, όσο θα τρέχει το πρόγραμμα του δανεισμού της Ελλάδας για να πληρώνονται οι ξένοι ραντιέρηδες, θα δουλεύουμε για αυτούς. Αυτούς που, πέρα από τους τοκογλυφικούς τόκους, θα διαλέξουν τα φιλέτα της εθνικής περιουσίας, γνωρίζοντας πολύ καλά, πως περίπτωση να πληρωθούν από τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού δεν υπάρχει.

Η Δικαιοσύνη τιμωρεί, δεν εξοντώνει

(πηγή)
ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ η έννομη τάξη από έξι νέα παιδιά που έβαζαν γκαζάκια χωρίς να προκληθεί κανένα θύμα και σχεδόν καμιά ζημιά; Κι αν κινδυνεύει, πόσο; Τόσο ώστε να τους επιβληθούν εξοντωτικές ποινές και να κλειστούν στη φυλακή στα 19 και 20 χρόνια τους;

ΠΡΟΦΑΝΩΣ έτσι έκριναν -ομόφωνα μάλιστα- οι δικαστές που δίκασαν τους κατηγορηθέντες για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Ομως, είναι τόσο βαριές οι ποινές που επιβλήθηκαν (37 χρόνια κάθειρξη σε δύο απ' αυτούς!), που ευλόγως διατυπώνονται πολλά ερωτήματα.

Τα παιδία παίζει

του Γιάννη Ιωάννου
Σκίτσο εμπνευσμένο από τη ρήση της Le Monde για τα "παιδάκια που κυβερνούν" στην ΕΕ, - χαρακτηρισμός που αφορά προφανώς όχι στην... αθωότητά τους αλλά στο επίπεδο ανάπτυξης των εγκεφάλων τους... "Παίζουν" λοιπόν κι ούτε που νοιάζονται σε τι ποταμούς αίματος οδήγησαν ανάλογα παιχνίδια πριν 7 δεκαετίες. 

Ζαβά παιδιά, χαρά γεμάτα; Όχι, επικίνδυνα!  Επείγει να ακουστεί απ' τους λαούς της Ευρώπης το "τα κουβαδάκια σας και σε άλλη παραλία". Κατά προτίμηση με καγκελάκια γύρω-γύρω...

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Επιστρέφουμε στο τέλος του 19ου αιώνα...

(πηγή)
συνέντευξη του Κώστα Βεργόπουλου 
στον Λουκά Γερμανό
για την Free Sunday

Σε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη ο διανοούμενος και καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας Κώστας Βεργόπουλος εξηγεί πως σήμερα η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο της Ευρώπης, ενώ υπογραμμίζει πως το μνημόνιο δεν αποτελεί μονόδρομο. «Η Αριστερά είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης», τονίζει με νόημα ο κ. Βεργόπουλος, ενώ δεν διστάζει να στηλιτεύσει το σύστημα του άκρατου καταναλωτισμού και την παγκοσμιοποίηση.

- Με βάση τις ραγδαίες οικονομικές εξελίξεις που βιώνουμε, πιστεύετε πως σήμερα το καπιταλιστικό σύστημα αναζητά τρόπους εσωτερικής επιβίωσης;

- Ο καπιταλισμός αντιμετωπίζει οξύ έλλειμμα ορατότητας για το ίδιο το άμεσο μέλλον του. Η τρέχουσα κρίση απορρέει από την επικαιροποίηση στο παρόν των δυσμενών προοπτικών του για το μέλλον. Στην ιστορία, ο καπιταλισμός ήταν ένα σύστημα φυγής προς τα εμπρός μέσω του άκρατου παραλογισμού και καταναλωτισμού. Σήμερα, όμως, αυτά έχουν τελειώσει. Αντί για φυγή προς τα εμπρός, πραγματοποιείται φυγή προς τα πίσω. Τόσο ο παραγωγισμός όσο και ο καταναλωτισμός διαβάλλονται και αναζητείται σωτηρία με το εικονικό χρήμα, τα παράγωγα και τα στοιχήματα με ασφαλιστικά συμβόλαια, ακόμα και με τα πιο στοιχειώδη, όπως η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.

Η Νορβηγία προειδοποιεί: όχι ανοχή στους νεοναζί

του Π. Κωνσταντίνου
από tvxs

Η θλίψη και το σοκ σε ολόκληρη την ανθρωπότητα για το χαμό πάνω από ενενήντα ανθρώπων από το δολοφονικό χέρι των νεοναζί, οι περισσότεροι από το κάμπινγκ νεολαίας του Εργατικού Κόμματος προκαλεί τώρα την οργή για τους υπεύθυνους. Η ανοχή των κυβερνήσεων στα φασιστικά κόμματα και τους νεοναζί στην Ευρώπη είχε ξεπεράσει κάθε όριο το προηγούμενο διάστημα. Γίνονταν αποδεκτά ακόμη και ως κυβερνητικοί εταίροι, ως εργαλεία για την απομόνωση των εργατικών αντιστάσεων και της αριστεράς που στη περίοδο της κρίσης επέμενε να προβάλει εναλλακτικές λύσεις υπέρ των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας και όχι της μειοψηφίας των κατόχων του πλούτου.

Mανώλης Γλέζος : Aγαπητέ Κάρολε...

Εν πλώ στο Αιγαίο
24 Ιουλίου 2011
 
Προς 
τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας
 
Αγαπητέ Κάρολε 
Η τιμή στο θεσμό της προεδρίας, καθώς και η φιλία η οποία μας συνδέει, με εμπόδισαν να εκφράσω την αντίθεσή μου, σε μια εκδήλωση για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, η οποία τελείται σε εποχή υποτέλειας, μειοδοσίας και υπονόμευσης της ίδιας της Δημοκρατίας.

Τελικά, προτίμησα και πραγματοποιώ ένα ταξίδι μνήμης στα νησιά της εξορίας των Ελλήνων, οι οποίοι αγωνίστηκαν για να απαλλαγεί η πατρίδα από την αντιδημοκρατική, στρατιωτική δικτατορία.

Με την ελπίδα εορτασμού μιας πραγματικής δημοκρατίας
 
Σε χαιρετώ
Μανώλης Γλέζος


πηγή: Naxos Fan

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

Τουλάχιστον, μας επέτρεψαν να πουλήσουμε τα πάντα

του Γιάννη Ιωάννου
"Κακοήθειες" 
των Άγγελου Τσέκερη, Γιώργου Κυρίτση

Όταν βγαίνουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και εξαίρουν τις τεράστιες δυνατότητες της χώρας μας στον τομέα της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, είναι προφανές τι κανονίσαμε.

Τους σύραμε σε απόφαση, διότι πήγαμε με κόκκινη γραμμή να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις.

Ό,τι και να αποφασίσετε, εγώ τις 50000 απολύσεις από το Δημόσιο θα τις κάνω, είπε ο Παπανδρέου και χεστήκανε επάνω τους.

Ηλιούπολη: Ένα ακόμα «μεμονωμένο περιστατικό»

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου από το Έθνος
από tvxs 

Ακόμα ένα «μεμονωμένο περιστατικό» αστυνομικής βίας σημειώθηκε τα ξημερώματα του περασμένου Σαββάτου στην Ηλιούπολη, με θύματα την ιδιοκτήτρια καταστήματος Ανθή Κοντογιώργη και τα δύο της ανίψια, 18 και 19 ετών. Το tvxs.gr ήρθε σε επικοινωνία με την κ. Κοντογιώργη η οποία μας μίλησε για την εμπειρία της χαρακτηρίζοντας ως απαράδεκτη και άκρως προσβλητική τη στάση των αστυνομικών.

Ο Γιώργος και ο Λύκος




Η χρεοκοπία(*) είναι η καταστροφή του έθνους. Δε θα πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις. Θα κλείσουν τα νοσοκομεία και τα σχολεία.  Θα πεινάσουμε. Θα σκοτωνόμαστε στα σούπερ μάρκετ για ένα κουτί Νουνού. Θα βγουν τα Λέοπαρντ να φρουρούν τα ΑΤΜ της Eurobank. Άνθρωπος θα τρώει άνθρωπο και σκύλος θα τρώει σκύλο...

H πολιτική διακήρυξη του Δ' Ράιχ

σκίτσο του Γιάννη Ιωάννου
του Γιώργου Δελαστίκ
από τα Επίκαιρα

Ρίγος προκαλεί η απλή ανάγνωση στο περιοδικό DerSpiegel του βαρυσήμαντου –με όλη τη σημασία της λέξης– άρθρου υπό τον εύγλωττο τίτλο «Όλη η εξουσία στο κέντρο» (σ.σ. εννοεί το Βερολίνο και αναφέρεται στην εξουσία της ΕΕ) και τον εξίσου αποκαλυπτικό υπότιτλο «Γιατί ένας εκδημοκρατισμός δεν μπορεί να σώσει την Ευρώπη». Συγγραφέας, ο Χέρφριντ Μίνκλερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου. Χωρίς υπερβολή, μπορούμε να ομολογήσουμε ότι πρόκειται για την πιο ολοκληρωμένη, την πιο άριστα δομημένη πολιτική διακήρυξη υπέρ της προώθησης του Δ' Ράιχ της Γερμανίας σε όλη την έκταση της Ευρώπης!

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Too little, too late

tyr Arcadio Esquivel, Cartoon Movement
του Γιάννη Βαρουφάκη
από Protagon  

Το βράδυ της Πέμπτης ανακοινώθηκε μια ευρωπαϊκή συμφωνία που, ουσιαστικά, αφορά την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης χρέους. Μια συμφωνία που, αν είχε συμφωνηθεί περί τον Φεβρουάριο του 2010, θα αποτελούσε θετική εξέλιξη για την Ελλάδα και θα είχε καθυστερήσει πραγματικά την επέκτασή της στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Τώρα όμως είναι πολύ αργά. Η συμφωνία που ανακοινώθηκε, αν και περιέχει ένα σημαντικό βήμα (βλ. το άρθρο 8 παρακάτω), ήρθε πολύ αργά. Η Κρίση έχει εδώ και καιρό ξεφύγει από τα όρια του ελληνικού γίγνεσθαι, είναι συστημική και υπονομεύει όλη την ευρωζώνη. Με το έβδομο άρθρο της (βλ. παρακάτω) η χθεσινή συμφωνία εγγυάται την αποτυχία και αυτής της ευρωπαϊκής προσπάθειας να δαμαστεί το τέρας της Κρίσης που αποδομεί το ευρω-σύστημα εκ των έσω. Η απόφαση να επικεντρώσουν τα νέα μέτρα στην ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, π.χ. αφήνοντας την Ιρλανδία στο χείλος της χρεοκοπίας και τις Ισπανία και Ιταλία στο έλεος των εταιρειών αξιολόγησης, ισοδυναμεί με δώρο ανεκτίμητης αξίας στους κερδοσκόπους.

Προς τι τα χειροκροτήματα;

του Θανάση Καρτερού 
από την Αυγή 

Λένε ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες και φυσικά αυτό ισχύει επί εκατό για αποφάσεις όπως η τελευταία της Συνόδου Κορυφής των χωρών της Ευρωζώνης. Πράγμα που επιβάλλει, μέχρι να γίνουν γνωστά τα κατά Μπαρόζο τεχνικά θέματα, να είναι όλοι επιφυλακτικοί. Παρ' όλα αυτά όμως, ακόμα και χωρίς τις λεπτομέρειες, μπορεί κανείς να καταλήξει σε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα.

Αναζητώντας τη Δημοκρατία - Δράσεις για την 24η Ιουλίου

The masks of democracy, Vladimir Kazanevsky
Την Κυριακή 24 Ιουλίου, επέτειο της πτώσης της χούντας η Λαϊκή Συνέλευση Συντάγματος καλεί σε μαζική κινητοποίηση και παρουσία στην πλατεία.

Οι εκδηλώσεις μέχρι στιγμής είναι οι εξής:

“Ευτυχία είναι να μη σε χτυπήσει σήμερα”

του Spi_Der
από Εκτός Καρέ

“Φέρτε γιρλάντες, φέρτε μου μπάντες, φτάνει ο Καλός μου κι έχουμε γιορτή” τραγουδάει χαρούμενη χορωδία εκσυγχρονιστών, πασόκων, φιλελεύθερων, “νηφάλιων”, “αυτονόητων” απο χθές.

Καταδικάζεται ο στείρος αρνητισμός, η μεμψιμοιρία, η “γκρίνια από κεκτημένη ταχύτητα”.

Ξεχνιούνται μεσ’ στη μέθη της γιορτής οι υποσχέσεις του μπαταχτσή Πρώθυ ότι “θα πληρώσουμε το χρέος μας στο ακέραιο, είναι θέμα τιμής” ξεχνιούνται και ενοχλητικά ερωτήματα όπως “από τι ακριβώς μας γλύτωσε το μεσοπρόθεσμο που έπρεπε να χυθεί αίμα για να περάσει”.

Καμία αμφιβολία, κανένας σκεπτικισμός δε σκιάζει την πίστη οτι “The Powers That Be” μας Ελέησαν εν τη Μεγαλοψυχία τους κι εμείς οι αχάριστοι ούτε καν έναν πανηγυρισμό στην Ομόνοια, μόνο ψάχνουμε να βρούμε τα στραβά.

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Papandreou Republic: Μια περίπτωση νεοφιλελεύθερου καισαρικού λαϊκισμού

(πηγή)
του Novalis
από την Αυγή

Ο γνωστός Γάλλος πολιτικός επιστήμονας Frédéric Lordon είχε επισημάνει σε άρθρο του ("La prochaine frontière libérale", "Monde diplomatique", Απρίλιος 2006) ότι δεσπόζουσα ιδεολογική καταφυγή των πολιτικών εκφραστών του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού αποτελεί η γενικευμένη ηθικολογία σε διαλεκτικό συσχετισμό με την ενδυνάμωση της κατασταλτικής λειτουργίας του κράτους. Ενώ η δεσπόζουσα αντίληψη για την κοινωνία είναι "κανένας κανόνας για τις κυρίαρχες τάξεις", οι διαπρύσιοι πολιτικοί κήρυκες του νεοφιλελευθερισμού διακινούν ακατάσχετα ηθικολογία για όλους τους υπόλοιπους. Πριν, κατά και μετά το ξύλο και το ψέκασμα. 

Από αυτή την ιδεολογική θεματική της ηθικολογίας, δεν θα μπορούσε, βεβαίως, να αποστεί ένας ακραίος και φανατικός νεοφιλελεύθερος, όπως ο ΓΑΠ: Αν πάρουμε, ενδεικτικά, μια από τις ομιλίες του -ας πούμε της Θεσσαλονίκης στις 28.1.2004, θα διαπιστώσουμε ότι μόνο σε μια παράγραφο περίπου εννέα σειρών, επικαλείται την ηθική οχτώ φορές. Και μάλιστα, εντός βαρύγδουπων ονοματικών συνόλων, όπως "βαθύτατα ηθική επανάσταση", "ηθικές αξίες", "ηθικό πολιτικό παράδειγμα". Αυτή η αντιπολιτικά (και χειραγωγητικά) εμπορεύσιμη ηθικολογία του νεοφιλελευθερισμού σχετίζεται με ό,τι έχει περιγράψει ο πολιτικός επιστήμονας Guy Hermet, ως άθροισμα από "έννοιες-βαλίτσες". Εν ολίγοις, έννοιες που χρησιμοποιούνται καταχρηστικά σε ένα πλαίσιο σκόπιμης απροσδιοριστίας, με επιτηδευμένα θολό εννοιολογικό και πολιτικό περιεχόμενο: Οι πολιτικοί εκπρόσωποι της νεοφιλελεύθερης ασυδοσίας επιδιώκουν να αποτρέψουν την υπεράσπιση των θεσμών κοινωνικής πρόνοιας και αλληλεγγύης στο επίπεδο μιας ανταγωνιστικής, πλειοψηφικής πολιτικής πρότασης.