Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2011

Ποιος χάλασε τη σούπα;

σκίτσο του Σπύρου Δερβενιώτη από το CartoonMovement
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς τη διεισδυτικότητα τσιμεντόπροκας για να διαπιστώσει ότι σύσσωμη η Ευρωζώνη, περιμένει με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Το λένε μόνοι τους, δηλώνουν βαθιά ανησυχία για το μέλλον του ευρώ και δεν το λένε οι φούφουτοι, το λένε η Μέρκελ και ο Σόιμπλε, ο Ρεν και ο Μπαρόζο, το λέει το Κολέγιο των Επιτρόπων. 

Και μάλιστα, για μια ακόμη φορά, διαψεύδοντας και ακυρώνοντας τον εκβιασμό από την κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της, επαναλαμβάνουν ότι η περιβόητη 5η δόση, που είχε συνδεθεί με το Μεσοπρόθεσμο, το Μνημόνιο 2, τη συναίνεση κ.λπ., θα δοθεί, και μάλιστα θα ξεπεραστεί και το "πρόβλημα" του ΔΝΤ. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι, όπως ομολόγησε ο Σόιμπλε, μια "άτσαλη" χρεωκοπία της Ελλάδας θα μπορούσε να συμπαρασύρει το ευρώ. Και η Γερμανία, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν είναι σ' αυτήν την κατευθυνση. Και όχι μόνον αυτό, αλλά οι πιστωτές - εταίροι άρχισαν να συνειδητοποιούν (περίπου ταυτόχρονα με τους βουλευτές της συμπολίτευσης) πως τα βάρη που επισωρεύουν στους Έλληνες είναι και αβάσταχτα και άδικα.

Πώς συνέβη αυτή η αλλαγή; Τι είναι αυτό που έκανε το στρατόπεδο των πιστωτών να ανησυχήσει; Είναι το ίδιο που έκανε και τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να "ξυπνήσουν" και να σηκώσουν κεφάλι. Είναι το ίδιο που ανάγκασε τα κανάλια να συμμαζευτούν. Είναι το ίδιο που κατακρήμνισε το ΠΑΣΟΚ στις σφυγμομετρήσεις χωρίς να ανεβάζει τη Ν.Δ. Είναι το ίδιο που πανικόβαλε τον ΓΑΠ και τον οδήγησε στους γνωστούς θεατρινισμούς και τις καντρίλιες.

Είναι το κίνημα των πλατειών, η αφύπνιση δηλαδή του κόσμου και η κινητοποίησή του, η επίμονη, διαρκής, μαζική, ειρηνική, διεκδικητική παρουσία δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων στο Σύνταγμα. Και δεν θέλει και πολλή σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι αυτή τη στιγμή κατ' ουσίαν "διαπραγματεύεται" ο λαός. Χωρίς όμως αυτή η δυναμική να μεταφράζεται στο πολιτικο-κυβερνητικό πεδίο και να μπορεί να αποδώσει καρπούς. 

Γι' αυτό χρειάζεται, τώρα που οι τρόικες έχουν θορυβηθεί, μια κυβέρνηση που να διαπραγματευτεί προς το συμφέρον του λαού και όχι των πιστωτών και των τραπεζιτών. Μια τέτοια κυβέρνηση δεν είναι ούτε ΠΑΣΟΚ ούτε Ν.Δ. ούτε προϊόν συνεργασίας του δικομματισμού και των προθύμων. Είναι μια κυβέρνηση με άξονα τις δυνάμεις της αριστεράς.
Γ.Κ.

από την Αυγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου