Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Πωλείται...

Αν και το κακό ξεκίνησε πολύ πιο πίσω, οι καλόπιστοι τον έβγαλαν το 96, για να εκσυγχρονίσει το κράτος, αλλά αυτός το διέλυσε (και κατά ομολογία Παγ-Κάλου)...
Μετά, πάλι οι καλόπιστοι, βγάλανε τον επόμενο "καταλληλότερο" για να κάνει επανίδρυση του κράτους κι αυτός το αποτελείωσε...
Τέλος, πάντα οι καλόπιστοι, βγάλανε και τον "πράσινο" Γιωργάκη για να τους κάνει Δανούς... Καμαρώνανε ακόμα τις φίρμες στο πάνω μέρος της ρεκλάμας, κι ας είχε υπογραφή "μίζες"...
Δυστυχώς, όταν η ταμπέλα έδειχνε το πως τους έβλεπαν οι φίρμες, οι καλόπιστοι κοιτάζανε αλλού...
Κι έτσι καταντήσαμε να συζητιέται αυτό, 
που, όταν πρωτακούσθηκε, ο ΑΝΥΠΕΞ κ. Δρούτσας είπε το απίστευτο:  
«Άκουσα επίσης την πρόταση ότι πρέπει να πουλήσουμε την Ακρόπολη... Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για τέτοιες προτάσεις»
Αλλά φευ! Οι καλόπιστοι παρέμειναν στην πλειοψηφία τους και πάλι καλόπιστοι, δεν έδωσαν βάση στο "η κατάλληλη στιγμή", δεν αντέδρασαν και την περασμένη Τετάρτη (2/6/10)... 

από minfingre

ή, με δυό λόγια... (και πολλά στο τέλος):


Δυο μέρες μετά παρουσιάστηκε στη Βουλή (για συζήτηση κι ενημέρωση μόνο)  ως μνημόνιο δανεισμού ["μνημόνιο", βλέπε στα λεξικά πριν το "μνημόσυνο"...], το επίσημο πωλητήριο της χώρας,  με τόσο επαχθείς-μειοδοτικούς όρους που σόκαραν όσους τους έμαθαν, αφού ξεπερνούσαν και την φαντασία των πιο "κακόπιστων" (αν και κάποιοι από αυτούς τα έλεγαν μήνες τώρα...). Αλλά την μεθεπομένη, βγήκε ο τελάλης της Αυλής για να τους βάλει στη θέση τους: "τους αρέσει, δεν τους αρέσει, συμφωνούν, δεν συμφωνούν, η χώρα πωλείται- απλώς, ας κοιτάξουν να οργανωθούν μπας και πιάσουμε καμιά καλή τιμή." (ΒΗΜΑ)
Βέβαια, στο τελευταίο πωλητήριο της Ελληνοφρένειας, (Παρασκευή 4/6), μπαίνουμε όλοι ως "καλόπιστοι"...

Όπως δείχνει όμως και το παρακάτω τραγούδι του Βαγγέλη Κορακάκη, υπήρχαν και κάποιοι, όλα αυτά τα χρόνια,  που αρνήθηκαν να πιστέψουν τους "ρουφιάνους" και να γίνουν "καλόπιστα ζωντανά προς πώληση!".  

από peetpantos

Βαγγέλης Κορακάκης - Το παλιόσκαρο 
β' φωνή: Χαρά Πομώνη
στίχοι, μουσική: Βαγγέλης Κορακάκης 
από τον δίσκο: Εκεί που σβύνει ο άνεμος (1996)
 
Εις τον εικοστό αιώνα
μες το μάτι του κυκλώνα
έπεσε ένα καραβάκι
που ταξίδευε γιαλό
Μεσ' στα βράχια το φουντάρει
μα δεν πήρανε χαμπάρι
πως τα αμπάρια ήταν κάργα
φορτωμένα με χρυσό

Κι αυτό ταξίδευε, λιμάνι γύρευε,

άγκυρα έριχνε, τον ήλιο έδειχνε...

Το 'βλεπαν να ταξιδεύει

μα δεν ξέραν τι γυρεύει
σημασία δεν του δίναν
γιατί ήτανε παλιό
Απ' την Κρήτη έως τον Έβρο
το παλιόσκαρο είχε νεύρο
τρικυμίες και φουρτούνες
που το βρίσκανε σωρό

Κι αυτό ταξίδευε, λιμάνι γύρευε,

άγκυρα έριχνε, τον ήλιο έδειχνε...

Τι παράξενο καράβι

τι κουστούμι να μας ράβει
έτσι λέγαν οι ρουφιάνοι
το 'βλεπαν από καιρό
Άστε το για να βουλιάξει
να καεί και να ρημάξει
το πολύ πολύ να μείνουν
τα συντρίμμια στον αφρό

Κι αυτό ταξίδευε λιμάνι γύρευε

άγκυρα έριχνε τον ήλιο έδειχνε

Το είχα αγαπήσει πριν το ηχογραφήσει. Τον ρώτησα, τότε, αν μιλάει για την αριστερά... "Όχι ρε συ, για όλους λέει, για την Ελλάδα... δεν βλέπεις που μας πάνε αυτοί οι ρουφιάνοι;" Αχ, ρε Βαγγέλη... 

3 σχόλια:

  1. Καλησπέρα Ρήγα.Μια μικρή διόρθωση μόνο.Λες "οι....τον έβγαλαν"....
    και παρακάτω λές πάλι "οι.....,βγάλανε τον επόμενο καταλληλότερο" Το κακό Ρήγα μου είναι ότι δεν τον βγάλανε,εμείς τους βγάλαμε και ας μην υπήρξα ποτέ μεταξύ των κοψοχέρηδων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αυριο αναδημοσιευω ολη αυτη τη "δουλεια"...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Black Beldam... Tο εύκολο θα ήταν να σου απαντήσω πως τους έβγαλαν οι καλόπιστοι (και δεν χρησιμοποιώ τον όρο απαξιωτικά) μιας κι εγώ δεν υπήρξα ποτέ ανάμεσα στους κοψοχέρηδες. Αλλά αν εννοείς την γενικώτερη ανοχή που έδειξε η κοινωνία (της αριστεράς συμπεριλαμβανομένης δυστυχώς) στην επέλαση των συμμοριών (παγκοσμίως) που επαγγέλονται την εξαχρείωση από το 80 και μετά, ναι με αυτή την έννοια "τους βγάλαμε"

    Τώρα προσπαθώ να μορφοποιήσω ένα τεράστιο κείμενο του Δ. Καζάκη, που απαντά στον Ριζοσπάστη και κάνει κριτική σε ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ... Το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον και ανοίγει θέματα που δυστυχώς εμφανίζονται ως μη συζητήσιμα...

    @ Ρένα Χαίρομαι που σου άρεσε... Αναδημοσίευσέ το όπου θες... Αν και το τραγούδι του Βαγγέλη από μόνο του, φτάνει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή