Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Εκεί, στη Δανία...


 Tο πρώτο 100% πράσινο νησί (φωτογραφία Reuters από Τhe Independent)


Ελλάδα, Δανία του Νότου: Η "πράσινη" Τίνα (ξ)έχασε το ραντεβού
Του Χάρη Φλουδόπουλου (από Capital)

Συνήθως οι πολιτικοί προσέρχονται στις εκδηλώσεις φορέων, οργανώσεων κλπ προκειμένου να «βγάλουν την υποχρέωση» εκφωνώντας μια ομιλία και στη συνέχεια να επικαλεστούν κάποια ανειλημμένη υποχρέωση προκειμένου να αποχωρήσουν «πιο νωρίς από όσο θα ήθελαν να παραμείνουν». Μια τέτοια εκδήλωση, διοργανώθηκε το Σάββατο από την πρεσβεία της Δανίας, με θέμα "πως μπορεί η Ελλάδα να γίνει Δανία του νότου". 

Προσκεκλημένος ο καθ’ ύλην αρμόδιος, δηλαδή ο διευθυντής της ενεργειακής ακαδημίας του Σάμσο, του πρώτου 100% πράσινου νησιού στον κόσμο, Soeren Hermansen. Ένας άνθρωπος με μεγάλη εμπειρία όχι στα ευχολόγια περί πράσινης ανάπτυξης αλλά στα έργα. Και αυτό διότι έζησε από κοντά το 10ετές εγχείρημα της απεξάρτησης του Δανικού νησιού από τη χρήση ορυκτών καυσίμων.

Στην ίδια εκδήλωση επρόκειτο να μιλήσει και το κυριότερο να ακούσει τις εμπειρίες των Δανών, η υπουργός περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη, που όμως ουδέποτε προσήλθε. Αντ’ αυτής, παρέστη ο γενικός γραμματέας του ΥΠΕΚΑ.

Φυσικά αυτό καθαυτό το γεγονός της απουσίας της υπουργού συνιστά είδηση, με δεδομένες τις διακηρύξεις περί πράσινης ανάπτυξης και περί μετατροπής της Ελλάδας σε Δανία του νότου. Ωστόσο ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το τι ειπώθηκε επί της ουσίας από τους Δανούς για το νησί Σάμσο.

Ο κ. Hermansen λοιπόν, παρουσίασε το σχέδιο που εφαρμόστηκε ώστε να μετατραπεί το Σάμσο σε πράσινο νησί και ποια ήταν τα οφέλη από το εγχείρημα αυτό. Απαιτήθηκε συνολική επένδυση της τάξης των 60 εκατ. ευρώ σε διάστημα 10 ετών, ενώ βασική φιλοσοφία του εγχειρήματος ήταν να μπει η τοπική κοινωνία ενεργά στα έργα. Όχι μόνο μέσω της απασχόλησης του τοπικού εργατικού δυναμικού στη διάρκεια της κατασκευής, αλλά και μέσω της ενεργής εμπλοκής των τοπικών κοινωνιών ως μετόχων των έργων.

Έτσι στο νησί λειτουργούν δύο πάρκα ένα onshore και ένα offshore. Τέσσερις από τις 10 ανεμογεννήτριες του offshore πάρκου και 9 από τις 11 ανεμογεννήτριες του onshore πάρκου ανήκουν στους αγρότες οι οποίοι επένδυσαν τις οικονομίες τους στην κατασκευή τους και τα έσοδά τους πηγαίνουν στους λογαριασμούς τους. Τα υπόλοιπα έσοδα από τις ανεμογεννήτριες πηγαίνουν σε έναν τοπικό ενεργειακό συνεταιρισμό. Όλα τα έργα, που χρειάστηκαν, κατασκευάστηκαν με τη χρήση του τοπικού εργατικού δυναμικού. Αλλά και μετά την ολοκλήρωση των έργων, η δημοσιότητα που έλαβε το εγχείρημα εξασφάλισε στο Σάμσο εξαιρετική φήμη, μεγάλα έσοδα από τον τουρισμό και δωρεάν προβολή στις μεγαλύτερες εφημερίδες, περιοδικά και τηλεοπτικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο.

Το νησί καλύπτει τις ηλεκτρικές του ανάγκες σε ποσοστό 100% από την αιολική ενέργεια των δύο πάρκων τα οποία υπερκαλύπτουν σε πλήρη λειτουργία την ενέργεια που καταναλώνεται τοπικά. Έτσι όταν υπάρχει άνεμος η περίσσεια ενέργεια εγχέεται στην ηπειρωτική χώρα ενώ όταν δε φυσάει, γίνονται εισαγωγές, με το συνολικό ισοζύγιο να είναι θετικό.

Οι ανάγκες σε θέρμανση καλύπτονται από συνολικά τέσσερις περιφερειακές εγκαταστάσεις βιομάζας (με καύση αχύρων) για την τηλεθέρμανση των έξι πόλεων του νησιού. Επίσης στο νησί υπάρχουν πολλές ιδιωτικές εγκαταστάσεις γεωθερμίας, φωτοβολταϊκών και μπόιλερ που λειτουργούν με pellets. Τα οχήματα στο νησί χρησιμοποιούν βιοκαύσιμα που παράγονται τοπικά ενώ οι εκπομπές τους σε διοξείδιο του άνθρακα ισοσκελίζονται από την εξοικονόμηση εκπομπών CO2 των αιολικών πάρκων. Από τα έργα που έχουν γίνει στο νησί έχει επιτευχθεί στόχος εξοικονόμησης εκπομπών CO2 σε ποσοστό140% (λόγω των εξαγωγών πράσινης ενέργειας). Τέλος στο Σάμσο λειτουργεί από το 2007 ενεργειακή ακαδημία. Διόλου άσχημα για ένα νησί με 4 χιλιάδες κατοίκους που μέχρι το 1997 απλά έβλεπε τους νέους του να μεταναστεύουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου