Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

Ως πότε η καθημερινή αμοιβή στους νταβατζήδες;

- Το κύριο άρθρο της Αυγής, ένα χρόνο πριν, 7.4.2010. Κατά τύχη το ξαναδιάβασα και σκέφτηκα πως πρέπει να το μοιραστώ. Γιατί, κάποια στιγμή θα πρέπει να μιλήσουμε και για τις ευθύνες των αναγνωστών και θεατών για την ενίσχυση που δίνουν καθημερινά στους αλήτες που έχουν ξεφτιλίσει δημοσιογραφία και δημοκρατία. Διαβάστε το, σκεφτείτε ή αναζητείστε τι έγραφαν οι μεγαλοφυλλάδες και τι παπαγάλιζαν οι μεγαλοδημοσιογράφοι την ίδια εποχή, δείτε ποιος σας έλεγε την αλήθεια και ποιοι σας δούλευαν και την επόμενη φορά που θα δώσετε χρήματα για εφημερίδα ενισχύστε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τη δημοσιογραφία κι όχι το νταβατζιλίκι.


από την ΑΥΓΗ
7.4.2010

Ο σημερινός πρωθυπουργός είχε πει για τον προκάτοχό του δύο φορές, μια για τα δομημένα ομόλογα και μια για το Βατοπέδι, ότι είναι ή συνένοχος ή βλάκας. Ήταν μια παρατήρηση απολύτως εύστοχη, την οποία όμως πλέον μπορεί κανείς να επαναλαβει και για τον ίδιο τον κ. Παπανδρέου και την κυβέρνησή του. Είναι φτηνό -όσο κι αν ανταποκρίνεται στα στερεότυπα- να πει κανείς ότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του είναι βλάκες, γκαφατζήδες και πέφτουν από λάθος σε λάθος: Συστηματικά, από την επομένη των εκλογών, κινδυνολογούν, λένε και ξελένε, κάνουν μπλόφες παιδαριώδεις και κάθε φορά ανεβαίνουν τα spread και μαζί με αυτά η εντύπωση επικείμενης χρεωκοπίας.

Το χθεσινό παράδειγμα "βγάζει μάτια". Δηλώσεις οι οποίες έγιναν για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο από τον Πάγκαλο και κάποιον "ανώνυμο αξιωματούχο" εκτόξευσαν και πάλι τα σπρεντ σε ακόμα πιο δυσθεώρητα ύψη μέσα από έναν μηχανισμό αυτεκπληρούμενης προφητείας.

Εάν όμως δεν είναι βλάκες, τότε έχουν σχέδιο. Και το σχέδιο αυτό έχει γίνει πλέον ορατό: Προετοιμάζουν το έδαφος για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και μάλιστα το φέρνουν λάου - λάου, ώστε στο τέλος να υποδεχθούμε το ΔΝΤ όχι ως ολέθρια επιλογή της κυβέρνησης, αλλά ως λύση επιβεβλημένη ως αναγκαίο κακό, αν όχι ως σωτηρία.

Το σχέδιο του ΔΝΤ άλλωστε ζυμώνεται από τους φίλα προσκείμενους προς την κυβέρνηση οικονομολόγους ήδη από την επομένη των εκλογών και είναι απλό: Η "αξιοποίηση" της δημόσιας περιουσίας (η οποία υπολογίζεται από τους εν λόγω αναλυτές στα 280 δισ.), δηλαδή η εκποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και του ασφαλιστικού συστήματος.

Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να προχωρήσει σε αυτό το σχέδιο με ίδιες δυνάμεις. Ιδίως δε η σημερινή, που μέχρι τις εκλογές υποστήριζε ότι "χρήματα υπάρχουν". Χρειάζεται έξωθεν παρέμβαση, κάποιος που να χρεώνεται το πολιτικό κόστος. Κάποιος να παίξει τον ρόλο του κακού, ένας φορέας απρόσωπος όπως το ΔΝΤ. Το παραμύθι αυτό πρέπει να τελειώσει. Την ευθύνη για το τι συμβαίνει στη χώρα και τι θα συμβεί θα τη ζητήσουμε από την εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας και όχι απο κάποιους κακούς "ξένους" που είδαν φως και ανέβηκαν.

1 σχόλιο:

  1. . Την ευθύνη για το τι συμβαίνει στη χώρα και τι θα συμβεί θα τη ζητήσουμε από την εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας και όχι απο κάποιους κακούς "ξένους" που είδαν φως και ανέβηκαν.....


    ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή