Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Ξερόλας στο πυρηνικό καταφύγιο, Γκοτζίλα on the road (to Tokyo)

σκίτσο Σπύρου Δερβενιώτη από Cartoon Movement
από Techie Chan

Πληροφορίες που μάζεψα για την ιαπωνία. Για όποιον μόλις κατέβηκε από τον άρη ή μόλις επέστρεψε από τις εκπτώσεις του Attica, ας διαβάσει την αρχή εδώ.

Τα πράγματα δυστυχώς εξελίσσονται όπως λέγαμε πριν από 3 ημέρες. Όχι γιατί συμβαίνει το χειρότερο, αλλά διότι το χειρότερο συμβαίνει ήδη εδώ και μερικές μέρες. Από την αρχή των προβλημάτων με τους αντιδραστήρες, τα νέα βρίσκονταν αρκετά πίσω από την πραγματικότητα. Είχαν δηλαδή μια χρονοκαθυστέρηση καθώς επίσημοι και ειδικοί έδιναν μια πιο ρόδινη εικόνα για την κατάσταση. Αυτό το μέτωπο έχει αρχίσει να σπάει καθώς συγκρούεται με την πραγματικότητα. Ακόμα και σήμερα μαθαίνουμε μόνο ψήγματα του τι συμβαίνει και μάλιστα με σειριακό τρόπο, δηλαδή ένα τη φορά…

Εάν προσέξετε η προσοχή των ειδήσεων επικεντρώνεται κάθε φορά σε 1 ή 2 αντιδραστήρες ξεχνώντας εντελώς πως και οι άλλοι δύο βρίσκονται σε ανεξέλεγκτη κατάσταση. Ασχολούμαστε μία μέρα με τις δεξαμενές χρησιμοποιημένων καυσίμων του αντιδραστήρα 4, τη στιγμή που ο μισο-λιωμένος πυρήνας του 2 έχει δημιουργήσει ρωγμές στο προστατευτικό περίβλημα. Η κατάσταση μοιάζει μένα παιχνιδάκι που έπαιζα μικρός στο Spectrum μου. Ένα ρομπότ ναυτικός προσπαθεί να βουλώσει τρύπες σ’ένα σαπιοκάραβο μέχρι να φτάσει στο λιμάνι. Ταυτόχρονα πρέπει να λαδώσει τη μηχανή και να λειτουργήσει τις αντλίες για να βγάλει το νερό που μαζεύεται και κάνει το καράβι να κινείται πιο αργά. Κάθε δεδομένη στιγμή υπάρχουν περισσότερες από μία δουλειές να κάνεις κι εσύ επικεντρώνεσαι σε αυτή που βλέπεις μπορστά σου. Αυτό δεν σημαίνει πως οι άλλες τρύπες σταμάτησαν να μπάζουν νερό.

Το κακό με την παραπάνω αναλογία, είναι πως το λιμάνι στην περίπτωση της Fukushima δεν βρίσκεται πουθενά κοντά.

Ψέματα και ξανά ψέματα.

σε αυτή τη δορυφορική φωτογραφία μπορείτε να δείτε τους 4 αντιδραστήρες. Ο νούμερο ένα (ο πρώτος στον οποίο έγινε έκρηξη) είναι δεξιά. Ο νούμερο 2 που φαίνεται εξωτερικά σε καλύτερη κατάσταση βρίσκεται εξίσου σε partial meltdown. Στον νούμερο 3 το κτήριο είναι εντελώς κατεστραμμένο και αυτό συμβαδίζει με την δεύτερη έκρηξη που είδαμε και ήταν πολύ πιο ισχυρή. Το ενδιαφέρον για το πόσα ψέματα μας λένε βρίσκεται στον νούμερο 4 (τον πιο αριστερό). Τα ιαπωνικά μέσα μας είχαν ενημερώσει για 2 τρύπες 8χ8 μέτρα. Όπως βλέπετε και μόνοι σας χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να βρούμε μόλις 2 τρύπες σε αυτό το κτήριο που μοιάζει σε μια κατάσταση μεταξύ του κτηρίου 1 και του κτηρίου 3. Για την ιστορία ο νούμερο 4 ήταν κλειστός κατά τη διάρκεια του σεισμού.

Σιγά σιγά επίσης αρχίζουν και σπάνε τη σιωπή τους διάφοροι ειδικοί. Ο πρώτος αμερικάνος που μπορώ εγώ να βρω ήταν ένας από τους χειριστές στο ατύχημα του 3miles Island, ο οποίος μας πληροφορεί μεταξύ άλλων αυτό που υποπτευόμασταν, ότι δηλαδή η ψύξη των πυρήνων θα πρέπει να συνεχιστεί για μήνες. Και σίγουρα όχι με ελικόπτερα και πυροσβεστικές αντλίες. Μας είπε επίσης ότι οι γιαπωνέζοι είναι πολύ φυσιολογικό να έχουν χάσει τον έλεγχο των αντιδραστήρων μετά τις εκρήξεις και μετά το στέγνωμα των μπαταριών. Πρόσθεσε επιπλέον πως οι αίθουσες ελέγχου αποκλείεται να μην βρίσκονται στην επικίνδυνη ραδιενεργή ζώνη και πως φυσικά η πιθανότητα να δουλέψεις σε τέτοιες συνθήκες είναι σχεδόν μηδενική.

Ο δεύτερος ήταν ο πρόεδρος της Νuclear Regulatory Commission , Gregory Jaczko o οποίος είπε την τετάρτη πως το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο απότι παραδέχονται οι γιαπωνέζοι και πρόσθεσε πως δεν υπάρχει νερό στη δεξαμενή χρησιμοποιημένων καυσίμων του αντιδραστήρα 4. Κάτι που οι γιαπωνέζοι έδειξαν να μην αμφισβητούν ευθέως. Αντιθέτως, σε μια σχεδόν αδιάφορη ανακοίνωση μας προειδοποίησαν πως τελικά υπάρχει η πιθανότητα να ξαναρχίσει η πυρηνική σχάση εάν τα καύσιμα σταματήσουν να ψύχονται. Μια πιθανότητα για την οποία όλοι οι ειδικοί που διαβάζω μια βδομάδα τώρα, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πως είναι πρακτικά αδύνατο να συμβεί.

διάλειμμα για εξηγήσεις.

Είστε μπερδεμένοι, είναι κατανοητό. Ακόμα κι αν προσέχατε, η πυρηνική φυσική δεν ήταν ακριβώς στο επίκεντρο των λυκειακών μας χρόνων. Πόσο μάλλον που κανείς δεν βγαίνει ευθέως να μας μιλήσει για όλες τις πιθανότητες. Κάθε φορά παίρνουν μία πιθανότητα και την επεκτείνουν μέχρι εκεί που δεν ακούγεται τρομακτική. Διάολε υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που μιλάνε για το τι θα συνέβαινε εάν δεν είχαν λιώσει οι πυρήνες των αντιδραστήρων.

Πάμε λοιπόν χεράκι χεράκι, κι εγώ μπερδεμένος είμαι. Η σχάση του ουρανίου είναι μια μια πυρηνική αντίδραση όπου διασπώνται πυρήνες ουρανίου απελευθερώνοντας μεγάλη ενέργεια. Η διαδικασία αυτή άπαξ και ξεκινήσει είναι αλυσιδωτή, δηλαδή συνεχίζεται και πολλαπλασιάζεται μέχρι να τελειώσει το σχάσιμο υλικό. Την ενέργεια αυτή τη χρησιμοποιούμε κυρίως για να σκοτώνουμε (ή να απειλούμε πως θα σκοτώσουμε) κόσμο και για να παράγουμε ηλεκτρισμό. Μια φορά στα 10 χρόνια περίπου καταφέρνουμε και τα δύο ταυτόχρονα. Δηλαδή να παράγουμε ρεύμα και να σκοτώνουμε κόσμο, κάτι το οποίο ακούγεται πολύ αποδοτικό αλλά δυστυχώς δεν είναι, καθώς σκοτώνουμε τους δικούς μας και όχι τους εχθροί.

Ένας πυρηνικός αντιδραστήρας λοιπόν όταν λειτουργεί, διατηρεί μια ελεγχόμενη αλυσιδωτή αντίδραση όπου διασπώνται πυρήνες ουρανίου. Κατανοώ πως λέξεις όπως “ελεγχόμενη” είναι λίγο αστείες αυτή τη στιγμή αλλά δώστε λίγη προσοχή. Οι χειριστές του πυρηνικού αντιδραστήρα μπορούν ανά πάσα στιγμή να σταματήσουν την αντίδραση τοποθετώντας ανάμεσα στα καύσιμα τις ονομαζόμενες ράβδους ελέγχου. Μόλις συμβεί αυτό, η πυρηνική αντίδραση σταματά, άρα και η μεγάλη έκκληση ενέργειας. Παρόλαυτά συνεχίζει να υπάρχει θερμότητα μέσα στον πυρήνα (η ονομαζόμενη residual heat), η οποία συντηρείται από τα προιόντα της διάσπασης που συνεχίζουν να ακτινοβολούν για πολύ καιρό. Ακόμα λοιπόν κι όταν ο πυρήνας σταματήσει να διασπά το ουράνιο, συνεχίζει να παράγει θερμότητα που πρέπει να ψυχθεί.

Τα καλά νέα είναι πως αυτή η νέα θερμότητα που παράγεται βαίνει συνεχώς μειούμενη καθώς τα ραδιενεργά ισότοπα των διασπασμένων πυρήνων εξασθενούν. Γιαυτό και μας έλεγαν πως σε μια βδομάδα περίπου οι κλειστοί πυρήνες θα έχουν ψυχθεί αρκετά. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν χρειάζεται να ψύχονται για αρκετά χρόνια ακόμα, σημαίνει πως η ψύξη που χρειάζεται είναι όλο και μικρότερη.

Τα κακά νέα είναι πως όλα αυτά τα όμορφα συμβαίνουν μέσα σ’ έναν αντιδραστήρα που λειτουργεί κανονικά. Μέχρι τώρα οι ειδικοί μας διαβεβαίωναν πως η πυρηνική αντίδραση (η σχάση δηλαδή του ουρανίου) δεν μπορεί να ξαναξεκινήσει από τους λιωμένους πυρήνες. Δυστυχώς όπως φαίνεται τα πράγματα δεν είναι έτσι. Κι αυτό είναι εξαιρετικά κακό διότι εάν ξαναρχίσει η πυρηνική αντίδραση η ενέργεια και η θερμότητα που θα παράγεται από τους πυρήνες θα αρχίσει να αυξάνεται αντί να μειώνεται. Και το ακόμα πιο χειρότερο είναι πως αυτή η πυρηνική αντίδραση δεν θα είναι πια ελεγχόμενη διότι δεν θα μπορεί να περιοριστεί από τις ράβδους ελέγχου γιατί όλος ο πυρήνας είναι πια μια πάρα πολύ θερμή ραδιενεργή σούπα.

Μπορεί αυτή η σούπα να δημιουργήσει πυρηνική έκρηξη (όχι αντίστοιχη των πυρηνικών όπλων φυσικά δείτε και σχόλιο από κάτω); Θα σας έλεγα όχι, αλλά μέχρι πριν 2 μέρες θα σας έλεγα πως είναι αδύνατον ο λιωμένος πυρήνας να ξαναρχίσει την πυρηνική σχάση. Οπότε η απάντηση είναι δεν ξέρω, κι αν κάποιος ξέρει ας μας εξηγήσει (αλλά παρακαλώ να μας πει όλα τα ενδεχόμενα, όχι τα πιο όμορφα)

Καλύτερα Golden Boy παρά Liquidator.

Η κατάσταση λοιπόν είναι εκτός κάθε ελέγχου. Για πρώτη φορά εδώ και μια βδομάδα οι ειδικοί αρχίζουν και μιλάνε περισσότερο σαν κανονικοί άνθρωποι και λιγότερο σαν χρυσόψαρα με attention span 2 δευτερολέπτων. Επιτέλους αρχίζουμε να μιλάνε για κάτι παραπάνω από το τι συμβαίνει τώρα και στα επόμενα 2 δευτερόλεπτα κι αρχίζουμε να μαθαίνουμε πως αυτός είναι ένας εφιάλτης που μόλις ξεκίνησε. Διότι όσο αυξάνεται η ραδιενέργεια στο εργοστάσιο, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να εκτελεστούν ακόμα και οι πιο απλές εργασίες. Κατά ανακοίνωση των ιαπώνων (έχουν κάθε συμφέρον να υποτιμούν τα νούμερα για εσωτερκή και διεθνή κατανάλωση) τα επίπεδα ραδιενέργιας στο εργοστάσιο είναι μεταξύ 250-350μSv/την ώρα (σόρυ πάλι έμπλεξα τα δεκαδικά) κάτι που σημαίνει πως μια μικρή ηλιοθεραπεία μερικών ωρών την ημέρα τόσες μέρες που παλεύουν οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο, είναι αρκετή σε κάνει να παλεύεις με τον καρκίνο για την υπόλοιπη ζωή σου.

Βέβαια η επιτροπή ατομικής ενέργειας επιλέγει να αναδείξει τα ψυχολογικά προβλήματα των ουκρανών liquidators (δεν είναι πολύ γλυκούλι;;). Η monde diplomatique από την άλλη αποφασίζει να είναι λιγότερο ευγενική και πιο χοντροκομμένη με τις δυτικές μας ευαισθησίες (εδώ στα ελληνικά μαζί με άλλες πληροφορίες, κι εδώ στα αγγλικά) . Και φυσικά η ουκρανική κυβέρνηση επιμένει σε περικοπές στο επίδομα αυτών των χαραμοφάιδων που θέλουν να τους πληρώνουμε επειδή πριν από 25 χρόνια έριχναν τσιμέντο σε μια τρύπα. Γενικά παιδιά μου δεν αξίζει να είσαι Liquidator, καλύτερα golden boy.

Σταματώ εδώ να είμαι πικρόχολος, δεν είναι καθόλου ενδιαφέρον.

Deus X Machina

Μετά την ιστορία με τα ελικόπτερα και τα πυροσβεστικά τα οποία ακόμα και οι πιο θετικοί αναλυτές θεώρησαν ανεπαρκή για την τροφοδότηση με νερό των αντιδραστήρων και των δεξαμενών καυσίμων (αλλά φαίνονται πολύ ωραία στην τηλεόραση), η εταιρία παραγωγής TEPCO ανακοίνωσε πως μόλις κουβάλησε μια μπαλαντέζα με ρεύμα από ένα χιλιόμετρο μακριά προκειμένου να βάλει ξανά σε λειτουργία τις αντλίες νερού. Πολλοί εκφράζουν απορία για το πως οι αντλίες θα έχουν επιβιώσει των εκρήξεων, βλέποντας την κατάσταση των κτηρίων. Επίσης η μπαλαντέζα εδώ και δύο μέρες ακόμα είναι στον άερα και επιπλέον αφορά (έτσι όπως μας λένε οι ίδιοι) μόνο τον αντιδραστήρα 2. Κάτι που μάλλον επιβεβαιώνει και την υποψία πως οι αντλίες στους υπόλοιπους πυρήνες είναι μάλλον κατεστραμμένες.

Μακάρι η μπαλαντέζα να είναι κάτι παραπάνω από ένα επικοινωνιακό τρύκ, μακάρι έστω να τροφοδοτήσουν με ρεύμα και τους υπόλοιπους 2 αντιδραστήρες που ήταν εκτός λειτουργίας και τα χρησιμοποιημένα καύσιμα εξατμίζουν το νερό στις δεξαμενές (μιλάω για τους αντιδραστήρες 5 και 6), μέχρι στιγμής όμως από τα μισόλογα που βγαίνουν δεν βλέπουμε κάτι αισιόδοξο.

Μove Along, nothing to see here, move along please.

Το ακόμα πιο ανατριχιαστικό είναι πως το Κyodo News, έχει σχεδόν εξαφανίσει το θέμα του πυρηνικού εργοστασίου από την πρώτη σελίδα του, αποφασίζοντας να δείξει φωτογραφίες με χαριτωμένα γιαπωνεζάκια να τριγυρνάνε στα χαλάσματα. Αααα ναι και μας ενημερώνει πως ο πύργος της τηλεόρασης (του Τόκιο) θα ξανανοίξει για το κοινό

Οι αμερικάνοι και οι άγγλοι αποφάσισαν να μαζέψουν τις ομάδες διασωστών που είχαν στείλει για να βοηθήσουν στον απεγκλωβισμό των σεισμόπληκτων, φοβούμενοι τη ραδιενέργεια.

Και φυσικά όλοι ασχολούνται με το εάν ανέβηκε πολύ το γιεν κάτι που καταστρέφει οικονομικά όλους τους κερδοσκόπους που τυγχάνουν δικά μας παιδιά και είχαν δανειστεί σε γιεν για να “επενδύσουν” σε διάφορες φούσκες. (δράμα πολύ πιο σημαντικό φυσικά από την πυρηνική καταστροφή που έχουμε μπροστά μας). Διότι η ζωή ως γνωστόν και το χρήμα συνεχίζονται

Κι ύστερα θεωρούσα τον φρόυντ έναν γέρο-απαισιόδοξο.



ΥΓ ο τίτλος είναι παραπλανητικός, πριν το τόκιο είναι η χιτάτσι και η γιοκοχάμα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου